कथान्तरमथासाद्य स्वङ्गयुद्धविशारदः ।
नकुलः शरतल्पस्थमिदमाह पितामहाम्
kathāntaramathāsādya svaṅgayuddhaviśāradaḥ |
nakulaḥ śaratalpasthamidamāha pitāmahām
इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि आपद्धर्मपर्वणि चतुःषष्ट्यधिकशततमोऽध्यायः ॥
88 verses · 164 of 372
Nakula, a master of the sword, asks Bhishma on his bed of arrows whether the bow or the sword is the best weapon, how the sword arose and who was its first teacher. Bhishma tells the katha. Brahma created the worlds and the rishis, but the danavas, led by Hiranyakashipu, broke the bounds of dharma. Brahma performed a sacrifice on a Himalayan peak, and from the fire rose a fearsome being that became the sword . Brahma gave it to Rudra, who took a terrible four-armed form, slew the danavas, then resumed his gentle form. The sword passed through Vishnu, Indra and Manu, then down the royal lines through Ikshvaku and Drona to the Pandavas. Bhishma gives its eight secret names and says warriors should worship it.
वैशंपायन उवाच
कथान्तरमथासाद्य स्वङ्गयुद्धविशारदः ।
नकुलः शरतल्पस्थमिदमाह पितामहाम्
kathāntaramathāsādya svaṅgayuddhaviśāradaḥ |
nakulaḥ śaratalpasthamidamāha pitāmahām
नकुल उवाच
धनुः प्रहरणं श्रेष्ठमितिवादः पितामह ।
मतस्तु मम धर्मज्ञः खङ्ग एव सुसंशितः
dhanuḥ praharaṇaṃ śreṣṭhamitivādaḥ pitāmaha |
matastu mama dharmajñaḥ khaṅga eva susaṃśitaḥ
छिन्ने च कार्मुके राजन्प्रक्षीणेषु शरेषु च ।
खङ्गेन शक्यते योद्धुमात्मानं परिरक्षितुम्
chinne ca kārmuke rājanprakṣīṇeṣu śareṣu ca |
khaṅgena śakyate yoddhumātmānaṃ parirakṣitum
शरासनधरांश्चैव गदाशक्तिधरांस्तदा ।
एकः खङ्गधरो वीरः समर्थः प्रतिबाधितुम्
śarāsanadharāṃścaiva gadāśaktidharāṃstadā |
ekaḥ khaṅgadharo vīraḥ samarthaḥ pratibādhitum
अत्र मे संशयश्चैव कौतूहलमतीव च ।
किंस्वित्प्रहरणं श्रेष्ठं सर्वयुद्धेषु पार्थिव
atra me saṃśayaścaiva kautūhalamatīva ca |
kiṃsvitpraharaṇaṃ śreṣṭhaṃ sarvayuddheṣu pārthiva
कथं चोत्पादितः खङ्गः कस्मै चार्थाय केन वा ।
पूर्वाचार्यं च खङ्गस्य प्रव्रवीहि पितामह
kathaṃ cotpāditaḥ khaṅgaḥ kasmai cārthāya kena vā |
pūrvācāryaṃ ca khaṅgasya pravravīhi pitāmaha
वैशंपायन उवाच
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा माद्रीपुत्रस्य धीमतः ।
स्वरकौशलसंयुक्तं सूक्ष्मचित्रार्थवत्सुखम्
tasya tadvacanaṃ śrutvā mādrīputrasya dhīmataḥ |
svarakauśalasaṃyuktaṃ sūkṣmacitrārthavatsukham
ततस्तस्योत्तरं वाक्यं स्वरवर्णोपपादितम् ।
शिक्षया चोपपन्नाय द्रोणशिष्याय पृच्छते
tatastasyottaraṃ vākyaṃ svaravarṇopapāditam |
śikṣayā copapannāya droṇaśiṣyāya pṛcchate
उवाच सर्वधर्मज्ञो धनुर्वेदस्य पारगः ।
शरतल्पगतो भीष्मो नकुलाय महात्मने
uvāca sarvadharmajño dhanurvedasya pāragaḥ |
śaratalpagato bhīṣmo nakulāya mahātmane
भीष्म उवाच
तत्त्वं शृणुष्व माद्रेय यथैतत्परिपृच्छसि ।
सलिलैकार्णवं तात पुरा सर्वमभूदिदम् ।
अप्रज्ञातमनाकाशमनिर्देश्यमहीतलम्
tattvaṃ śṛṇuṣva mādreya yathaitatparipṛcchasi |
salilaikārṇavaṃ tāta purā sarvamabhūdidam |
aprajñātamanākāśamanirdeśyamahītalam
तमस्संवृतमस्पर्शमतिगम्भीरदर्शनम् ।
निःशब्दं चाप्रमेयं च तत्र जज्ञे पितामहः
tamassaṃvṛtamasparśamatigambhīradarśanam |
niḥśabdaṃ cāprameyaṃ ca tatra jajñe pitāmahaḥ
सोऽसृजद्वायुमग्निं च भास्करं चापि वीर्यवान् ।
आकाशममृजच्चोर्ध्वमध्नो भूमिं च नैर्ऋतिम्
so'sṛjadvāyumagniṃ ca bhāskaraṃ cāpi vīryavān |
ākāśamamṛjaccordhvamadhno bhūmiṃ ca nairṛtim
ततः सचन्द्रतारं च नक्षत्राणि ग्रहांस्तथा ।
संवत्सरानहोरात्रानृतूनथ लवान्क्षणान् ।
tataḥ sacandratāraṃ ca nakṣatrāṇi grahāṃstathā |
saṃvatsarānahorātrānṛtūnatha lavānkṣaṇān |
ततः शरीरं लोकस्थं स्थापयित्वा पितामहः ।
जनयामास भगवान्पुत्रानुत्तमतेजसः ।
tataḥ śarīraṃ lokasthaṃ sthāpayitvā pitāmahaḥ |
janayāmāsa bhagavānputrānuttamatejasaḥ |
मरीचिं भृगुमत्रिं च पुलस्त्यं पुलहं क्रतुम् ।
वसिष्ठाङ्गिरसौ चोभौ भरद्वाजं तथैव च
marīciṃ bhṛgumatriṃ ca pulastyaṃ pulahaṃ kratum |
vasiṣṭhāṅgirasau cobhau bharadvājaṃ tathaiva ca
प्रजापतिस्तथा दक्षः कन्याः षष्टिमजीजनात् ।
ताश्च ब्रह्मर्पीन्सर्वान्प्रजार्थं प्रतिपेदिरे
prajāpatistathā dakṣaḥ kanyāḥ ṣaṣṭimajījanāt |
tāśca brahmarpīnsarvānprajārthaṃ pratipedire
ताभ्यो विश्वानि भूतानि देवाः पितृगणास्तथा ।
गन्धर्वाप्सरसश्चैव रक्षासि विविधानि च
tābhyo viśvāni bhūtāni devāḥ pitṛgaṇāstathā |
gandharvāpsarasaścaiva rakṣāsi vividhāni ca
पतत्रिमृगमीनाश्च गावश्चैव महोरगाः ।
नानाकृतिबलाश्चान्ये जलक्षितिविचारिणः
patatrimṛgamīnāśca gāvaścaiva mahoragāḥ |
nānākṛtibalāścānye jalakṣitivicāriṇaḥ
उद्भिज्जाः स्वेदजाश्चैव साण्डजाश्च जरायुजाः ।
अज्ञे तात जगत्सर्वं तथा स्थावरजङ्गमम्
udbhijjāḥ svedajāścaiva sāṇḍajāśca jarāyujāḥ |
ajñe tāta jagatsarvaṃ tathā sthāvarajaṅgamam
अतः सर्गमिमं कृत्वा सर्वलोकपितामहः ।
अश्वतं वेदपठितं धर्मं च जुजुपे पुनः
ataḥ sargamimaṃ kṛtvā sarvalokapitāmahaḥ |
aśvataṃ vedapaṭhitaṃ dharmaṃ ca jujupe punaḥ
स्मन्धर्मे स्थिता देवाः सहाचार्यपुरोहिताः ।
---त्या वसवो रुद्राः ससाध्या मरुदश्विनः ।
smandharme sthitā devāḥ sahācāryapurohitāḥ |
---tyā vasavo rudrāḥ sasādhyā marudaśvinaḥ |
भृ---त्र्यङ्गिरसः सिद्धाः कश्यपश्च तपोधनाः ।
वष्ठगौतमागस्त्यास्तथा नारदपर्वतौ
bhṛ---tryaṅgirasaḥ siddhāḥ kaśyapaśca tapodhanāḥ |
vaṣṭhagautamāgastyāstathā nāradaparvatau
क्रयो बालखिल्याश्च प्रभासाः सिकतास्तथा ।
घृगाच्या सोमवायव्या वैश्वानरमरीचिपाः
krayo bālakhilyāśca prabhāsāḥ sikatāstathā |
ghṛgācyā somavāyavyā vaiśvānaramarīcipāḥ
करूपाश्चैव हंसाश्च ऋषयो वाऽग्नियोनयः ।
---पप्रस्थाः पृश्नयश्च स्थिता ब्रह्मानुशासने
karūpāścaiva haṃsāśca ṛṣayo vā'gniyonayaḥ |
---paprasthāḥ pṛśnayaśca sthitā brahmānuśāsane
दानवेन्द्रास्त्वतिक्रम्य तत्पितामहशासनम् ।
धर्मस्यापनयं चक्रुः क्रोधलोभसमन्विताः
dānavendrāstvatikramya tatpitāmahaśāsanam |
dharmasyāpanayaṃ cakruḥ krodhalobhasamanvitāḥ
हिरण्यकशिपुश्चैव हिरण्याक्षो विरोचनः ।
शम्बरो विप्रचित्तिश्च प्रह्लादो नमुचिर्बलिः
hiraṇyakaśipuścaiva hiraṇyākṣo virocanaḥ |
śambaro vipracittiśca prahlādo namucirbaliḥ
एते चान्ये च बहवः सगणा दैत्यदानवाः ।
धर्मसेतुमतिक्रम्य रेमिरेऽधर्मनिश्चयाः
ete cānye ca bahavaḥ sagaṇā daityadānavāḥ |
dharmasetumatikramya remire'dharmaniścayāḥ
सर्वे तुल्याभिजातीया यथा देवास्तथा वयम् ।
इत्येवं हेतुमास्थाय स्पर्धमानाः सुरर्षिभिः
sarve tulyābhijātīyā yathā devāstathā vayam |
ityevaṃ hetumāsthāya spardhamānāḥ surarṣibhiḥ
न प्रियं नाप्यनुक्रोशं चक्रुर्भूतेषु भारत ।
त्रीनुपायानतिक्रम्य दण्डेन रुरुधुः प्रजाः
na priyaṃ nāpyanukrośaṃ cakrurbhūteṣu bhārata |
trīnupāyānatikramya daṇḍena rurudhuḥ prajāḥ
न जग्मुः संविदं तैश्च दर्पादसुरसत्तमाः ।
अथ वै भगवान्ब्रह्मा सर्वलोकनमस्कृतः
na jagmuḥ saṃvidaṃ taiśca darpādasurasattamāḥ |
atha vai bhagavānbrahmā sarvalokanamaskṛtaḥ
तदा हिमवतः पृष्ठे सुरम्ये पद्मतारके ।
शतयोजनविस्तारे मणिमुक्ताचयाचिते
tadā himavataḥ pṛṣṭhe suramye padmatārake |
śatayojanavistāre maṇimuktācayācite
तस्मिन्गिरिवरे पुत्र पुष्पितद्रुमकानने ।
तस्थौ स विबुधश्रेष्ठो ब्रह्मा लोकार्थसिद्धये
tasmingirivare putra puṣpitadrumakānane |
tasthau sa vibudhaśreṣṭho brahmā lokārthasiddhaye
ततो वर्षसहस्रान्ते वितानमकरोत्प्रभुः ।
विधिना कल्पदृष्टेन यथोक्तेनोपपादितम्
tato varṣasahasrānte vitānamakarotprabhuḥ |
vidhinā kalpadṛṣṭena yathoktenopapāditam
ऋषिभिर्यज्ञपटुभिर्यथावत्कर्मकर्तृभिः ।
मरुद्भिः परिसंकीर्णं दीप्यमानैश्च पावकैः
ṛṣibhiryajñapaṭubhiryathāvatkarmakartṛbhiḥ |
marudbhiḥ parisaṃkīrṇaṃ dīpyamānaiśca pāvakaiḥ
काञ्चनैर्यज्ञभाण्डैश्च भ्राजिष्णुभिरलंकृतम् ।
वृतं देवगणैश्चैव प्रबभौ यज्ञमण्डलम्
kāñcanairyajñabhāṇḍaiśca bhrājiṣṇubhiralaṃkṛtam |
vṛtaṃ devagaṇaiścaiva prababhau yajñamaṇḍalam
तथा ब्रह्मर्षिभिश्चैव सदस्यैरुपशोभितम् ।
अत्र घोरतमं वृत्तमृषीणां मे परिश्रुतम्
tathā brahmarṣibhiścaiva sadasyairupaśobhitam |
atra ghoratamaṃ vṛttamṛṣīṇāṃ me pariśrutam
चन्द्रमा विमलं व्योम यथाऽभ्युदिततारकम् ।
विदार्याग्निं तथा भूतमुत्थितं श्रूयते तदा
candramā vimalaṃ vyoma yathā'bhyuditatārakam |
vidāryāgniṃ tathā bhūtamutthitaṃ śrūyate tadā
लोनीत्पलसवर्णाभं तीक्ष्णदंष्ट्रं कृशोदरम् ।
प्रांशुमुद्धर्षणं चापि तथैव ह्यमितौजसम्
lonītpalasavarṇābhaṃ tīkṣṇadaṃṣṭraṃ kṛśodaram |
prāṃśumuddharṣaṇaṃ cāpi tathaiva hyamitaujasam
अस्मिन्नुत्पद्यमाने च प्रचचास वसुंधरा ।
महोर्मिकलिलावर्तश्रुक्षुभे स महोदधिः
asminnutpadyamāne ca pracacāsa vasuṃdharā |
mahormikalilāvartaśrukṣubhe sa mahodadhiḥ
पेतुश्चोत्का महोत्पाताः शाखाश्च मुमुचुर्द्रुमाः ।
अप्रसन्ना दिशः सर्वाः पवनश्चाशिवो ववौ ।
मुहुर्मुहुश्च भूतानि प्राव्यथन्त भयात्तथा
petuścotkā mahotpātāḥ śākhāśca mumucurdrumāḥ |
aprasannā diśaḥ sarvāḥ pavanaścāśivo vavau |
muhurmuhuśca bhūtāni prāvyathanta bhayāttathā
ततः स तुमुलं दृष्ट्वा तद्भूतं समुपस्थितम् ।
महर्षिसुरगन्धर्वानुवाचेदं पितामहः
tataḥ sa tumulaṃ dṛṣṭvā tadbhūtaṃ samupasthitam |
maharṣisuragandharvānuvācedaṃ pitāmahaḥ
मयैवं चिन्तितं भूतमसिर्नामैष वीर्यवान् ।
रक्षणार्थाय लोकस्य वधाय च सुरद्विषाम्
mayaivaṃ cintitaṃ bhūtamasirnāmaiṣa vīryavān |
rakṣaṇārthāya lokasya vadhāya ca suradviṣām
ततस्तद्रुपमुत्सृज्य बभौ निस्त्रिंश एव सः ।
विमलस्तीक्ष्णधारश्च कालान्तक इवोद्यतः
tatastadrupamutsṛjya babhau nistriṃśa eva saḥ |
vimalastīkṣṇadhāraśca kālāntaka ivodyataḥ
ततस्तं नीलकण्ठाय रुद्रायर्षभकेतवे ।
ब्रह्मा ददावसिं तीक्ष्णमधर्मप्रतिवारणम्
tatastaṃ nīlakaṇṭhāya rudrāyarṣabhaketave |
brahmā dadāvasiṃ tīkṣṇamadharmaprativāraṇam
ततः स भगवान्रुद्रो ब्रह्मर्षिगणपूजितः ।
प्रगृह्मासिममेयात्मा रूपमन्यच्चकार ह
tataḥ sa bhagavānrudro brahmarṣigaṇapūjitaḥ |
pragṛhmāsimameyātmā rūpamanyaccakāra ha
चतुर्बाहुः स्पृशन्मूर्ध्ना भूमिष्ठोऽपि दिशो दश ।
ऊर्ध्वदृष्टिर्महाबाहुर्मुखाज्ज्वालाः समुत्सृजन्
caturbāhuḥ spṛśanmūrdhnā bhūmiṣṭho'pi diśo daśa |
ūrdhvadṛṣṭirmahābāhurmukhājjvālāḥ samutsṛjan
विकुर्वन्बहुधा वर्णान्नीलपाण्डुरलोहितान् ।
बिभ्रत्कृष्णाजिनं वासो हेमप्रवरतारकम्
vikurvanbahudhā varṇānnīlapāṇḍuralohitān |
bibhratkṛṣṇājinaṃ vāso hemapravaratārakam
नेत्रं चैकं ललाटस्थं भास्करप्रतिमं महत् ।
शुशुभाते सुविमले द्वे नेत्रे कृष्णपिङ्गले
netraṃ caikaṃ lalāṭasthaṃ bhāskarapratimaṃ mahat |
śuśubhāte suvimale dve netre kṛṣṇapiṅgale
ततो देवो महादेवः शूलपाणिर्भगाक्षिहा ।
संप्रगृह्य तु निस्त्रिंशं कालाग्निसमवर्चसम्
tato devo mahādevaḥ śūlapāṇirbhagākṣihā |
saṃpragṛhya tu nistriṃśaṃ kālāgnisamavarcasam
त्रिकूटं चर्म चोद्यम्य सविद्युतमिवाम्बुदम् ।
चचार विविधान्मार्गान्दानवान्तचिकीर्षया ।
विधुन्वन्नसिमाकाशे तथा युद्धचिकीर्षया
trikūṭaṃ carma codyamya savidyutamivāmbudam |
cacāra vividhānmārgāndānavāntacikīrṣayā |
vidhunvannasimākāśe tathā yuddhacikīrṣayā
तस्य नादं विनदतो महाहासं च मुञ्चतः ।
बभौ प्रतिभयं रूपं तदा रुद्रस्य भारत
tasya nādaṃ vinadato mahāhāsaṃ ca muñcataḥ |
babhau pratibhayaṃ rūpaṃ tadā rudrasya bhārata
तद्रूपधारिणं रुद्रं रौद्रकर्मचिकीर्षया ।
निशाम्य दानवाः सर्वे हृष्टाः समभिदुद्रुवुः
tadrūpadhāriṇaṃ rudraṃ raudrakarmacikīrṣayā |
niśāmya dānavāḥ sarve hṛṣṭāḥ samabhidudruvuḥ
अश्मभिश्चाम्यवर्षन्त प्रदीप्तैश्च तथोल्मुकैः ।
घोरैः प्रहरणैश्चान्यैः क्षुरधारैरयस्मयैः
aśmabhiścāmyavarṣanta pradīptaiśca tatholmukaiḥ |
ghoraiḥ praharaṇaiścānyaiḥ kṣuradhārairayasmayaiḥ
ततस्तु दानवानीकं संप्रणेतृकमप्युत ।
खङ्गं दृष्ट्वा बलाधूतं प्रमुमोह चचाल च
tatastu dānavānīkaṃ saṃpraṇetṛkamapyuta |
khaṅgaṃ dṛṣṭvā balādhūtaṃ pramumoha cacāla ca
चित्रं शीघ्रपदत्वाच्च चरन्तमसिपाणिनम् ।
तमेकमसुराः सर्वे सहस्रमिति मेनिरे
citraṃ śīghrapadatvācca carantamasipāṇinam |
tamekamasurāḥ sarve sahasramiti menire
छिन्दन्भिन्दन्रुजन्कृन्तन्दारयन्प्रथमन्नपि ।
अचरद्वैरिसङ्घेषु दावाग्निरिव कक्षगः
chindanbhindanrujankṛntandārayanprathamannapi |
acaradvairisaṅgheṣu dāvāgniriva kakṣagaḥ
असिवेगप्रभग्नास्ते छिन्नबाहूरुवक्षसः ।
उत्तमाङ्गप्रकृत्ताश्च पेतुरुर्व्यां महाबलाः
asivegaprabhagnāste chinnabāhūruvakṣasaḥ |
uttamāṅgaprakṛttāśca petururvyāṃ mahābalāḥ
अपरे दानवा भग्नाः खङ्गधारावपीडिताः ।
अन्योन्यमभिनर्दन्तो दिशः संप्रतिपेदिरे
apare dānavā bhagnāḥ khaṅgadhārāvapīḍitāḥ |
anyonyamabhinardanto diśaḥ saṃpratipedire
भूमिं केचित्प्रविविशुः पर्वतानपरे तथा ।
अपरे जग्मुराकासमपरेऽम्भः समाविशन्
bhūmiṃ kecitpraviviśuḥ parvatānapare tathā |
apare jagmurākāsamapare'mbhaḥ samāviśan
तस्मिन्महति संवृत्ते समरे भृशदारुणे ।
बभूव भूः प्रतिभया मांसशोणितकर्दमा
tasminmahati saṃvṛtte samare bhṛśadāruṇe |
babhūva bhūḥ pratibhayā māṃsaśoṇitakardamā
दानवानां शरीरैश्च पतितैः शोणितोक्षितैः ।
समाकीर्णा महाबाहो शैलैरिव सकिंशुकैः
dānavānāṃ śarīraiśca patitaiḥ śoṇitokṣitaiḥ |
samākīrṇā mahābāho śailairiva sakiṃśukaiḥ
रुधिरेण परिक्लिन्ना प्रबभौ वसुधा तदा ।
रक्तार्द्रवसना श्यामा नारीव मदविह्वला
rudhireṇa pariklinnā prababhau vasudhā tadā |
raktārdravasanā śyāmā nārīva madavihvalā
स रुद्रो दानवान्हत्वा कृत्वा धर्मोत्तरं जगत् ।
रौद्रं रुपमथाक्षिप्य चक्रे रूपं शिवं शिवः
sa rudro dānavānhatvā kṛtvā dharmottaraṃ jagat |
raudraṃ rupamathākṣipya cakre rūpaṃ śivaṃ śivaḥ
ततो महर्षयः सर्वे सर्वे देवगणास्तथा ।
जयेनाद्भुतकल्पेन देवदेवमथास्तुवन्
tato maharṣayaḥ sarve sarve devagaṇāstathā |
jayenādbhutakalpena devadevamathāstuvan
ततः स भगवान्रुद्रो दानवक्षतजोक्षितम् ।
असिं धर्मस्य गोप्तारं ददौ सत्कृत्य विष्णवे
tataḥ sa bhagavānrudro dānavakṣatajokṣitam |
asiṃ dharmasya goptāraṃ dadau satkṛtya viṣṇave
विष्णुर्मरीचये प्रादान्मरीचिर्भार्गवाय तम् ।
महर्षिभ्यो ददौ खङ्गमृषयो वासवाय च
viṣṇurmarīcaye prādānmarīcirbhārgavāya tam |
maharṣibhyo dadau khaṅgamṛṣayo vāsavāya ca
महेन्द्रो लोकपालेभ्यो लोकपाला तु पुत्रक ।
मनवे सूर्यपुत्राय ददुः खङ्गं सुविस्तरम्
mahendro lokapālebhyo lokapālā tu putraka |
manave sūryaputrāya daduḥ khaṅgaṃ suvistaram
ऊचुश्चैनं तथा वाक्यं मानुषाणां त्वमीश्वरः ।
असिना धर्मगर्भेण पालयस्व प्रजा इति
ūcuścainaṃ tathā vākyaṃ mānuṣāṇāṃ tvamīśvaraḥ |
asinā dharmagarbheṇa pālayasva prajā iti
धर्मसेतुमतिक्रान्ताः स्थूलसूक्ष्मार्थकारणात् ।
विभज्य दण्डं रक्ष्याः स्युर्धर्मतो न यदृच्छया
dharmasetumatikrāntāḥ sthūlasūkṣmārthakāraṇāt |
vibhajya daṇḍaṃ rakṣyāḥ syurdharmato na yadṛcchayā
दुर्वाचा निग्रहो दण्डो हिरण्यबहुलस्तथा ।
व्यङ्गता च शरीरस्य वधो नाल्पस्य करणात्
durvācā nigraho daṇḍo hiraṇyabahulastathā |
vyaṅgatā ca śarīrasya vadho nālpasya karaṇāt
असेरेतानि रूपाणि दुर्वारादीनि नि दशेत् ।
असेरेवं प्रमाणानि परमाण्यभ्यतिक्रमात्
aseretāni rūpāṇi durvārādīni ni daśet |
aserevaṃ pramāṇāni paramāṇyabhyatikramāt
अभिषिच्याथ पुत्रं स्वं प्रजानामधिपं ततः ।
मनुः प्रजानां रक्षार्थं क्षुपाय प्रददावसिम्
abhiṣicyātha putraṃ svaṃ prajānāmadhipaṃ tataḥ |
manuḥ prajānāṃ rakṣārthaṃ kṣupāya pradadāvasim
क्षुपाज्जग्राह चेक्ष्वाकुरिक्ष्वाकोश्च पुरूरवाः ।
आयुश्च तस्माल्लोभे तं नहुषश्च ततो भुवि
kṣupājjagrāha cekṣvākurikṣvākośca purūravāḥ |
āyuśca tasmāllobhe taṃ nahuṣaśca tato bhuvi
ययातिर्नहुषाच्चापि पूरुस्तस्माच्च लब्धवान् ।
आधूर्तश्च गयस्तस्मात्ततो भूमिशयो नृपः
yayātirnahuṣāccāpi pūrustasmācca labdhavān |
ādhūrtaśca gayastasmāttato bhūmiśayo nṛpaḥ
भरतश्चापि दौष्यन्तिर्लेभे भूमिशयादसिम् ।
तस्माल्लोभे च धर्मज्ञो राजन्नैलबिलस्तथा
bharataścāpi dauṣyantirlebhe bhūmiśayādasim |
tasmāllobhe ca dharmajño rājannailabilastathā
ततस्त्वैलबिलाल्लेभे धुन्धुमारो नरेश्वरः ।
धुन्धुमाराच्च काम्भोजो मुचुकुन्दस्ततोऽभजत्
tatastvailabilāllebhe dhundhumāro nareśvaraḥ |
dhundhumārācca kāmbhojo mucukundastato'bhajat
मुचुकुन्दान्मरुत्तश्च मरुत्तादपि रैवतः ।
रैवताद्युवनाश्वश्च युवनाश्वात्ततो रघुः
mucukundānmaruttaśca maruttādapi raivataḥ |
raivatādyuvanāśvaśca yuvanāśvāttato raghuḥ
इक्ष्वाकुवंशजस्तस्माद्धरिणाश्वः प्रतापवान् ।
हरिणाश्वादसिं लेभे शुनकः शुनकादपि
ikṣvākuvaṃśajastasmāddhariṇāśvaḥ pratāpavān |
hariṇāśvādasiṃ lebhe śunakaḥ śunakādapi
उशीनरो वै धर्मात्मा तस्माद्भोजाः सयादवाः ।
यदुभ्यश्च शिबिर्लेभे शिबेश्चापि प्रतर्दनः
uśīnaro vai dharmātmā tasmādbhojāḥ sayādavāḥ |
yadubhyaśca śibirlebhe śibeścāpi pratardanaḥ
प्रतर्दनादष्टकश्च रुशदश्वोऽष्टकादपि ।
रुशदश्वाद्भरद्वाजो द्रोणस्तस्मात्कृपस्ततः ।
ततस्त्वं भ्रातृभिः सार्धं परमासिमवाप्तवान्
pratardanādaṣṭakaśca ruśadaśvo'ṣṭakādapi |
ruśadaśvādbharadvājo droṇastasmātkṛpastataḥ |
tatastvaṃ bhrātṛbhiḥ sārdhaṃ paramāsimavāptavān
कृत्तिकास्तस्य नक्षत्रमसेरग्निश्च दैवतम् ।
रोहिण्यो गोत्रमस्याथ रुद्राश्च गुरुसत्तमाः
kṛttikāstasya nakṣatramaseragniśca daivatam |
rohiṇyo gotramasyātha rudrāśca gurusattamāḥ
असेरष्टौ हि नामानि रहस्यानि निबोध मे ।
पाण्डवेय सदा यानि कीर्तयँल्लभते जयम्
aseraṣṭau hi nāmāni rahasyāni nibodha me |
pāṇḍaveya sadā yāni kīrtayam̐llabhate jayam
असिर्विशसनः खङ्गस्तीक्ष्णचर्मा दुरासदः ।
श्रीगर्भो विजयश्चैव धर्मपालस्तथैव च
asirviśasanaḥ khaṅgastīkṣṇacarmā durāsadaḥ |
śrīgarbho vijayaścaiva dharmapālastathaiva ca
अग्र्यः प्रहरणानां च खङ्गो भुवि परिश्रुतः ।
महेश्वरप्रणीतश्च पुराणे निश्चयं गतः ।
एतानि चैव नामानि पुराणे निश्चितानि वै
agryaḥ praharaṇānāṃ ca khaṅgo bhuvi pariśrutaḥ |
maheśvarapraṇītaśca purāṇe niścayaṃ gataḥ |
etāni caiva nāmāni purāṇe niścitāni vai
पृथुस्तूत्पादयामास धनुराद्यमरिंदमः ।
तेनेयं पृथिवी दुग्धा सस्यानि सुबहून्यपि ।
धर्मेण च यथापूर्वं वैन्येन परिरक्षिता
pṛthustūtpādayāmāsa dhanurādyamariṃdamaḥ |
teneyaṃ pṛthivī dugdhā sasyāni subahūnyapi |
dharmeṇa ca yathāpūrvaṃ vainyena parirakṣitā
तदेतदार्षं माद्रेय प्रमाणं कर्तुमर्हसि ।
असेश्च पूजा कर्तव्या सदा युद्धविशारदैः
tadetadārṣaṃ mādreya pramāṇaṃ kartumarhasi |
aseśca pūjā kartavyā sadā yuddhaviśāradaiḥ
इत्येष प्रथमः कल्पो मया ते कथितः पुनः ।
एवमेवासिसर्गोऽयं यथावद्भरतर्षभ
ityeṣa prathamaḥ kalpo mayā te kathitaḥ punaḥ |
evamevāsisargo'yaṃ yathāvadbharatarṣabha
सर्वथा तमिह श्रुत्वा स्वङ्गस्यागममुत्तमम् ।
लभते पुरुषः कीर्ति प्रेत्य चानन्त्यमश्नुते
sarvathā tamiha śrutvā svaṅgasyāgamamuttamam |
labhate puruṣaḥ kīrti pretya cānantyamaśnute
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)