अथ चेत्पौरुषं किंचित्क्षत्रियात्मनि पश्यसि ।
ब्रवीम्यहं तु ते नीतिं राज्यस्य प्रतिपत्तये
atha cetpauruṣaṃ kiṃcitkṣatriyātmani paśyasi |
bravīmyahaṃ tu te nītiṃ rājyasya pratipattaye
इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि राजधर्मपर्वणि पञ्चाधिकशततमोऽध्यायः ॥
23 verses · 105 of 372
The sage now offers Kshemadarshi a policy for regaining power, if he still has a kshatriya's spirit. Lay aside pride, anger and fear and serve your rival, the truthful king of Videha, with joined palms; he will give you wealth and standing. Then, with friends gathered, split your enemies and fell one bilva with another. Tempt the foe with women, fine clothes, costly houses and rare animals until his treasury drains. Push him into vast works and quarrels with the strong, praise lavish gifts until he performs the Vishvajit sacrifice and gives away everything, and teach him to trust only in fate. Even secret drugs against his elephants, horses and men are named. The sage ends by saying such schemes need a bold man, not a weak one.
मुनिरुवाच
अथ चेत्पौरुषं किंचित्क्षत्रियात्मनि पश्यसि ।
ब्रवीम्यहं तु ते नीतिं राज्यस्य प्रतिपत्तये
atha cetpauruṣaṃ kiṃcitkṣatriyātmani paśyasi |
bravīmyahaṃ tu te nītiṃ rājyasya pratipattaye
तां चच्छक्ष्यस्यनुष्ठातुं कर्म चैव करिष्यसि ।
शृणु सर्वमशेषेण यत्ते वक्ष्यामि तत्त्वतः
tāṃ cacchakṣyasyanuṣṭhātuṃ karma caiva kariṣyasi |
śṛṇu sarvamaśeṣeṇa yatte vakṣyāmi tattvataḥ
आचरिष्यसि चेत्कर्म महतोऽर्थानवाप्स्यसि ।
राज्यं वा राज्यमन्त्रं वा महतीं वा पुनः श्रियम् ।
यद्येतद्रोचते राजन्पुनर्ब्रूहि ब्रवीमि ते
ācariṣyasi cetkarma mahato'rthānavāpsyasi |
rājyaṃ vā rājyamantraṃ vā mahatīṃ vā punaḥ śriyam |
yadyetadrocate rājanpunarbrūhi bravīmi te
राजोवाच
ब्रवीतु भगवान्नीतिमभिपन्नोऽस्म्यधीहि भो ।
अमोघ एव मेऽद्यास्तु त्वया सह समागमः
bravītu bhagavānnītimabhipanno'smyadhīhi bho |
amogha eva me'dyāstu tvayā saha samāgamaḥ
मुनिरुवाच
हित्वा मानं च दम्भं च क्रोधं हर्ष भयं तथा ।
प्रत्यमित्राणि सेवस्व प्रणिपत्य कृताञ्जलिः ।
तमुत्तमेन शौचेन कर्मणा चावधारय
hitvā mānaṃ ca dambhaṃ ca krodhaṃ harṣa bhayaṃ tathā |
pratyamitrāṇi sevasva praṇipatya kṛtāñjaliḥ |
tamuttamena śaucena karmaṇā cāvadhāraya
दातुमर्हति ते वित्तं वैदेहः सत्यविक्रमः ।
प्रमाणं सर्वभूतेषु प्रग्रहं च गमिष्यसि
dātumarhati te vittaṃ vaidehaḥ satyavikramaḥ |
pramāṇaṃ sarvabhūteṣu pragrahaṃ ca gamiṣyasi
ततः सहायान्सोत्साहाँल्लप्स्यसेऽव्यसनाञ्शुचीन् ।
वर्तमानः स्वशास्त्रे वै संयतात्मा जितेन्द्रियः ।
अभ्युद्धरति चात्मानं प्रसादयति च प्रजाः
tataḥ sahāyānsotsāhām̐llapsyase'vyasanāñśucīn |
vartamānaḥ svaśāstre vai saṃyatātmā jitendriyaḥ |
abhyuddharati cātmānaṃ prasādayati ca prajāḥ
तेनैव त्वं धृतिमता श्रीमता चापि सत्कृतः ।
प्रमाणं सर्वभूतेषु गत्वा च ग्रहणं महत्
tenaiva tvaṃ dhṛtimatā śrīmatā cāpi satkṛtaḥ |
pramāṇaṃ sarvabhūteṣu gatvā ca grahaṇaṃ mahat
ततः सुहृद्बलं लब्ध्वा मन्त्रयित्वा सुमन्त्रितम् ।
सान्त्वेन भेदयित्वाऽरीन्बिल्वं बिल्वेन शातय ।
परैर्वा संविदं कृत्वा बलमप्यस्य घातय
tataḥ suhṛdbalaṃ labdhvā mantrayitvā sumantritam |
sāntvena bhedayitvā'rīnbilvaṃ bilvena śātaya |
parairvā saṃvidaṃ kṛtvā balamapyasya ghātaya
अलभ्या ये शुभा भावाः स्त्रियश्चाच्छादनानि च ।
शय्यासनानि यानानि महार्हाणि गृहाणि च
alabhyā ye śubhā bhāvāḥ striyaścācchādanāni ca |
śayyāsanāni yānāni mahārhāṇi gṛhāṇi ca
पक्षिणो मृगजातानि रसगन्धाः फलानि च ।
तेष्वेव सज्जयेथास्त्वं यथा नश्येत्स्वयं परः
pakṣiṇo mṛgajātāni rasagandhāḥ phalāni ca |
teṣveva sajjayethāstvaṃ yathā naśyetsvayaṃ paraḥ
यद्येवं प्रतिषेद्धव्यो यद्युपेक्षणमर्हति ।
सदैव राजशार्दूल विदुषा हितमिच्छता ।
न जातु विवृतः कार्यः शत्रुः सुनयमिच्छता
yadyevaṃ pratiṣeddhavyo yadyupekṣaṇamarhati |
sadaiva rājaśārdūla viduṣā hitamicchatā |
na jātu vivṛtaḥ kāryaḥ śatruḥ sunayamicchatā
वसस्व पुरमामित्रं विषये मित्रसंमतः ।
भजस्व श्वेतकाकीयैर्मित्रधर्ममनथैकैः
vasasva puramāmitraṃ viṣaye mitrasaṃmataḥ |
bhajasva śvetakākīyairmitradharmamanathaikaiḥ
आरम्भांश्चास्य महतो दुष्करान्संप्रयोजय ।
नदीबन्धविभेदांश्च बलवद्भिर्विरुध्यताम्
ārambhāṃścāsya mahato duṣkarānsaṃprayojaya |
nadībandhavibhedāṃśca balavadbhirvirudhyatām
उद्यानानि महार्हाणि शयनान्यासनानि च ।
प्रीतिभोगमुखेनैव कोशमस्य विरोचय
udyānāni mahārhāṇi śayanānyāsanāni ca |
prītibhogamukhenaiva kośamasya virocaya
यज्ञदाने प्रशंसास्मै ब्राह्मणाननुवर्तय ।
ते त्वा प्रियं करिष्यन्ति तच्छेत्स्यन्ति वृका इव
yajñadāne praśaṃsāsmai brāhmaṇānanuvartaya |
te tvā priyaṃ kariṣyanti tacchetsyanti vṛkā iva
असंशयं पुण्यशीलाः प्राप्नोति परमां गतिम् ।
त्रिविष्टपे पुण्यतमं स्थानं प्राप्नोति शाश्वतम्
asaṃśayaṃ puṇyaśīlāḥ prāpnoti paramāṃ gatim |
triviṣṭape puṇyatamaṃ sthānaṃ prāpnoti śāśvatam
कोशक्षये त्वमित्राणां वशं कौसल्य गच्छति ।
उभयत्र प्रयुक्तस्य धर्मे चाधर्म एव च
kośakṣaye tvamitrāṇāṃ vaśaṃ kausalya gacchati |
ubhayatra prayuktasya dharme cādharma eva ca
फलार्थमूलमुच्छिद्यात्तेन नन्दन्ति शत्रवः ।
न चास्मै मानुषं कर्म दैवप्रस्योपवर्णय
phalārthamūlamucchidyāttena nandanti śatravaḥ |
na cāsmai mānuṣaṃ karma daivaprasyopavarṇaya
असंशयं दैवपरः क्षिप्रमेव विनश्यति ।
याजयैनं विश्वजिता सर्वस्वेन वियुज्यताम्
asaṃśayaṃ daivaparaḥ kṣiprameva vinaśyati |
yājayainaṃ viśvajitā sarvasvena viyujyatām
ततो गच्छत्यसिद्धार्थः पीडयानो महाजनम् ।
त्यागधर्मविदं पुण्यं कंचिदस्योपवर्णय
tato gacchatyasiddhārthaḥ pīḍayāno mahājanam |
tyāgadharmavidaṃ puṇyaṃ kaṃcidasyopavarṇaya
अपि त्यागं बुभूषेत कच्चिद्गच्छेदनामयम् ।
सिद्धेनौषधियोगेन सर्वशत्रुविनाशिना ।
गजानश्वान्मनुष्यांश्च कृतकैरुपघातय
api tyāgaṃ bubhūṣeta kaccidgacchedanāmayam |
siddhenauṣadhiyogena sarvaśatruvināśinā |
gajānaśvānmanuṣyāṃśca kṛtakairupaghātaya
एते चान्ये च बहवो दम्भयोगाः सुचिन्तिताः ।
शक्या विपहता कर्तुं न क्लीबेन नृपात्मज
ete cānye ca bahavo dambhayogāḥ sucintitāḥ |
śakyā vipahatā kartuṃ na klībena nṛpātmaja
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)