सरस्वत्याः प्रभावोऽयमुक्तस्ते द्विजसत्तम ।
कुमारस्याभिषेकं तु ब्रह्मन्नाख्यातुमर्हसि
sarasvatyāḥ prabhāvo'yamuktaste dvijasattama |
kumārasyābhiṣekaṃ tu brahmannākhyātumarhasi
इति श्रीमन्महाभारते शल्यपर्वणि ह्रदप्रवेशपर्वणि पञ्चचत्वारिंशोऽध्यायः ॥
53 verses · 45 of 67
Janamejaya asks how Kumara was consecrated beside the Sarasvati. The tejas of Maheshvara fell into Agni, who could not bear it and, at Brahma's bidding, placed it in Ganga. Ganga too could not hold it and left it in a clump of reeds on a Himalayan peak, and the mountain turned to gold. The six Krittikas each claimed the child, and he drank from all six with six mouths. Brihaspati performed his birth rites. When Rudra, Uma, Agni and Ganga each hoped he would come first to them, he became four: Skanda went to Rudra, Vishakha to Uma, Shakha to Agni, Naigameya to Ganga. Brahma granted him command of the devas' armies, and all set out for the Sarasvati at Samantapanchaka.
जनमेजय उवाच
सरस्वत्याः प्रभावोऽयमुक्तस्ते द्विजसत्तम ।
कुमारस्याभिषेकं तु ब्रह्मन्नाख्यातुमर्हसि
sarasvatyāḥ prabhāvo'yamuktaste dvijasattama |
kumārasyābhiṣekaṃ tu brahmannākhyātumarhasi
यस्मिन्देशे च काले च यथा च वदतां वर ।
यैश्चाभिषिक्तो भगवान्विधिना येन च प्रभुः
yasmindeśe ca kāle ca yathā ca vadatāṃ vara |
yaiścābhiṣikto bhagavānvidhinā yena ca prabhuḥ
स्कन्दो यथा च दैत्यानामकरोत्कदनं महत् ।
तथा मे सर्वमाचक्ष्व परं कौतूहलं हि मे
skando yathā ca daityānāmakarotkadanaṃ mahat |
tathā me sarvamācakṣva paraṃ kautūhalaṃ hi me
वैशम्पायन उवाच
कुरुवंशस्य सदृशं कौतूहलमिदं तव ।
हर्षमुत्पादयत्वेव वचो मे जनमेजय
kuruvaṃśasya sadṛśaṃ kautūhalamidaṃ tava |
harṣamutpādayatveva vaco me janamejaya
हन्त ते कथयिष्यामि शृण्वानस्य नराधिप ।
अभिषेकं कुमारस्य प्रभावं च महात्मनः
hanta te kathayiṣyāmi śṛṇvānasya narādhipa |
abhiṣekaṃ kumārasya prabhāvaṃ ca mahātmanaḥ
तेजो माहेश्वरं स्कन्नमग्नौ प्रपतितं पुरा ।
तत्सर्वं भगवानग्निर्नाशकद्धर्तुमक्षयम्
tejo māheśvaraṃ skannamagnau prapatitaṃ purā |
tatsarvaṃ bhagavānagnirnāśakaddhartumakṣayam
तेन सीदति तेजस्वी दीप्तिमान्हव्यवाहनः ।
न चैवं धारयामास ब्रह्मणे उक्तवान्प्रभुः
tena sīdati tejasvī dīptimānhavyavāhanaḥ |
na caivaṃ dhārayāmāsa brahmaṇe uktavānprabhuḥ
स गङ्गामुपसगम्य नियोगाद्ब्रह्मणः प्रभुः ।
गर्भमाहितवान्दिव्यं भास्करोपमतेजसम्
sa gaṅgāmupasagamya niyogādbrahmaṇaḥ prabhuḥ |
garbhamāhitavāndivyaṃ bhāskaropamatejasam
अथ गङ्गापि तं गर्भमसहन्ती विधारणे
उत्ससर्ज गिरौ रम्ये हिमवत्यमरार्चिते
atha gaṅgāpi taṃ garbhamasahantī vidhāraṇe
utsasarja girau ramye himavatyamarārcite
स तत्र ववृधे लोकानावृत्य ज्वलनात्मजः ।
ददृशुर्ज्वलनाकारं तं गर्भमथ कृत्तिकाः
sa tatra vavṛdhe lokānāvṛtya jvalanātmajaḥ |
dadṛśurjvalanākāraṃ taṃ garbhamatha kṛttikāḥ
शरस्तम्बे महात्मानमनलात्मजमीश्वरम् ।
ममायमिति ताः सर्वाः पुत्रार्थिन्योऽभिचुक्रुशुः
śarastambe mahātmānamanalātmajamīśvaram |
mamāyamiti tāḥ sarvāḥ putrārthinyo'bhicukruśuḥ
तासां विदित्वा भावं तं मातॄणां भगवान्प्रभुः ।
प्रस्नुतानां पयः षड्भिर्वदनैरपिबत्तदा
tāsāṃ viditvā bhāvaṃ taṃ mātṝṇāṃ bhagavānprabhuḥ |
prasnutānāṃ payaḥ ṣaḍbhirvadanairapibattadā
तं प्रभावं समालक्ष्य तस्य बालस्य कृत्तिकाः ।
परं विस्मयमापन्ना देव्यो दिव्यवपुर्धराः
taṃ prabhāvaṃ samālakṣya tasya bālasya kṛttikāḥ |
paraṃ vismayamāpannā devyo divyavapurdharāḥ
यत्रोत्सृष्टश्च गर्भः स गङ्गया निरिमूर्धनि ।
स शैलः काञ्चनः सर्वः सम्बभौ मेरुवत्तदा
yatrotsṛṣṭaśca garbhaḥ sa gaṅgayā nirimūrdhani |
sa śailaḥ kāñcanaḥ sarvaḥ sambabhau meruvattadā
वर्धता चैव गर्भेण पृथिवी तेन रञ्जिता ।
अतश्च सर्वे संवृत्ता गिरयः काञ्चनात्मकाः
vardhatā caiva garbheṇa pṛthivī tena rañjitā |
ataśca sarve saṃvṛttā girayaḥ kāñcanātmakāḥ
कुमारः सुमहावीर्यः कार्तिकेय इति स्मृतः ।
गाङ्गेयः पूर्वमभवन्महाकायो बलान्वितः
kumāraḥ sumahāvīryaḥ kārtikeya iti smṛtaḥ |
gāṅgeyaḥ pūrvamabhavanmahākāyo balānvitaḥ
शमेन तपसा चैव वीर्येण च समन्वितः ।
ववृधेऽतीव राजेन्द्र चन्द्रवत्प्रियदर्शनः ।
śamena tapasā caiva vīryeṇa ca samanvitaḥ |
vavṛdhe'tīva rājendra candravatpriyadarśanaḥ |
स तस्मिन्काञ्चने दिव्ये शरस्तम्बे श्रिया वृतः ।
स्तयमानः सदा शेते गन्धर्वैर्मुनिभिस्तथा
sa tasminkāñcane divye śarastambe śriyā vṛtaḥ |
stayamānaḥ sadā śete gandharvairmunibhistathā
तथैनमन्वनृत्यन्त देवकन्याः सहस्रशः ।
दिव्यवादित्रनृत्यज्ञाः स्तुवन्त्यश्चारुदर्शनाः
tathainamanvanṛtyanta devakanyāḥ sahasraśaḥ |
divyavāditranṛtyajñāḥ stuvantyaścārudarśanāḥ
अन्वयुश्चाग्नयः सर्वे गङ्गा च सरितां वरा ।
दधार पृथिवी चैनं बिभ्रती रूपमुत्तमम् ।
anvayuścāgnayaḥ sarve gaṅgā ca saritāṃ varā |
dadhāra pṛthivī cainaṃ bibhratī rūpamuttamam |
जातकर्मादिकास्तस्य क्रियाश्चक्रे बृहस्पतिः ।
वेदश्चैनं चतुर्मूर्तिरपतस्थे कृताञ्जलिः
jātakarmādikāstasya kriyāścakre bṛhaspatiḥ |
vedaścainaṃ caturmūrtirapatasthe kṛtāñjaliḥ
धनुर्वेदश्चतुष्पादः सास्त्रग्रामः ससङ्ग्रहः ।
तत्रैनं समुपातिष्ठत्साक्षाद्वाणी च केवला
dhanurvedaścatuṣpādaḥ sāstragrāmaḥ sasaṅgrahaḥ |
tatrainaṃ samupātiṣṭhatsākṣādvāṇī ca kevalā
स ददर्श महात्मानं देवदेवमुमापतिः ।
शैलपुत्र्या समागम्यभूतसङ्घशतैर्वृतः
sa dadarśa mahātmānaṃ devadevamumāpatiḥ |
śailaputryā samāgamyabhūtasaṅghaśatairvṛtaḥ
निकाया भूतसङ्घानां परमाद्भुतदर्शनाः ।
विकृता विकृताकारा विकृताभरणध्वजाः
nikāyā bhūtasaṅghānāṃ paramādbhutadarśanāḥ |
vikṛtā vikṛtākārā vikṛtābharaṇadhvajāḥ
व्याघ्रसिंहर्क्षवदना बिडालमकराननाः ।
वृषदंशमुखाश्चान्ये गजोष्ट्रवदनास्तथा
vyāghrasiṃharkṣavadanā biḍālamakarānanāḥ |
vṛṣadaṃśamukhāścānye gajoṣṭravadanāstathā
उलूकवदनाः केचिद्गृध्रगोमायुदर्शनाः ।
क्रौञ्चपारावतनिभैर्वदनै राङ्कवैरपि
ulūkavadanāḥ kecidgṛdhragomāyudarśanāḥ |
krauñcapārāvatanibhairvadanai rāṅkavairapi
श्वाविच्छल्यकगोधानामजैडकगवां तथा ।
सदृशानि वपूंष्यन्ये तत्रतत्र व्यधारयन्
śvāvicchalyakagodhānāmajaiḍakagavāṃ tathā |
sadṛśāni vapūṃṣyanye tatratatra vyadhārayan
केचिच्छेलाम्बुदप्रख्याश्चक्रालातगदायुधाः ।
केचिदञ्जनपुञ्जाभाः केचिच्छ्वेताचलप्रभाः
kecicchelāmbudaprakhyāścakrālātagadāyudhāḥ |
kecidañjanapuñjābhāḥ kecicchvetācalaprabhāḥ
सप्तमातृगणाश्चैव समाजग्मुर्विशाम्पते ।
साध्या विश्वेऽथ मरुतो वसवः पितरस्तथा
saptamātṛgaṇāścaiva samājagmurviśāmpate |
sādhyā viśve'tha maruto vasavaḥ pitarastathā
रुद्रादित्यास्तथा सिद्धा भुजगा दानवाः खगाः ।
ब्रह्मा स्वयम्भूर्भगवान्सपुत्रः सहविष्णुना
rudrādityāstathā siddhā bhujagā dānavāḥ khagāḥ |
brahmā svayambhūrbhagavānsaputraḥ sahaviṣṇunā
शक्रस्तथाऽभ्ययाद्द्रष्टुं कुमारममितप्रभम् ।
नारदप्रमुखाश्चापि देवगन्धर्वसत्तमाः
śakrastathā'bhyayāddraṣṭuṃ kumāramamitaprabham |
nāradapramukhāścāpi devagandharvasattamāḥ
देवर्षयश्च सिद्धाश्च बृहस्पतिपुरोगमाः ।
पितरो जगतः श्रेष्ठा देवानामपि देवताः ।
तेऽपि तत्र समाजग्मुर्यामा धामाश्च सर्वशः
devarṣayaśca siddhāśca bṛhaspatipurogamāḥ |
pitaro jagataḥ śreṣṭhā devānāmapi devatāḥ |
te'pi tatra samājagmuryāmā dhāmāśca sarvaśaḥ
स तु बालोऽपि बलवान्महायोगबलान्वितः ।
अभ्याजगाम देवेशं शूलहस्तं पिनाकिनम्
sa tu bālo'pi balavānmahāyogabalānvitaḥ |
abhyājagāma deveśaṃ śūlahastaṃ pinākinam
तमाव्रजन्तमालक्ष्य शिवस्यासीन्मनोगतम् ।
युगपच्छैलपुत्र्याश्च गङ्गायाः पावकस्य च
tamāvrajantamālakṣya śivasyāsīnmanogatam |
yugapacchailaputryāśca gaṅgāyāḥ pāvakasya ca
कं नु पूर्वमयं बालो गौरवादभ्युपैष्यति ।
अपि मामिति सर्वेषां तेषामासीन्मनोगतम्
kaṃ nu pūrvamayaṃ bālo gauravādabhyupaiṣyati |
api māmiti sarveṣāṃ teṣāmāsīnmanogatam
तेषामेतमभिप्रायं चतुर्णामुपलक्ष्य सः ।
युगपद्योगमास्थाय ससर्ज विविधास्तनूः
teṣāmetamabhiprāyaṃ caturṇāmupalakṣya saḥ |
yugapadyogamāsthāya sasarja vividhāstanūḥ
ततोऽभवच्चतुर्मूर्तिः क्षणेन भगवान्प्रभुः ।
तस्य शाखो विशाखश्च नैगमेयश्च पृष्ठतः
tato'bhavaccaturmūrtiḥ kṣaṇena bhagavānprabhuḥ |
tasya śākho viśākhaśca naigameyaśca pṛṣṭhataḥ
एवं स कृत्वा ह्यात्मानं चतुर्धा भगवान्प्रभुः ।
यतो रुद्रस्ततः स्कन्दो जगामाद्भुतदर्शनः
evaṃ sa kṛtvā hyātmānaṃ caturdhā bhagavānprabhuḥ |
yato rudrastataḥ skando jagāmādbhutadarśanaḥ
विशाखस्तु ययौ देवीं ततो गिरिवरात्मजाम् ।
शाखो ययौ स भगवान्दिव्यमूर्तिर्विभावसुम्
viśākhastu yayau devīṃ tato girivarātmajām |
śākho yayau sa bhagavāndivyamūrtirvibhāvasum
नैगमेयोऽगमद्गङ्गां कुमारः पावकप्रभः
naigameyo'gamadgaṅgāṃ kumāraḥ pāvakaprabhaḥ
सर्वे भासुरदेहास्ते चत्वारः समरूपिणः ।
तान्समभ्ययुरव्यग्रास्तदद्भुतमिवाभवत्
sarve bhāsuradehāste catvāraḥ samarūpiṇaḥ |
tānsamabhyayuravyagrāstadadbhutamivābhavat
हाहाकारो महानासीद्देवदानवरक्षसाम् ।
तद्दृष्ट्वा महदाश्चर्यमद्भुतं रोमहर्षणम्
hāhākāro mahānāsīddevadānavarakṣasām |
taddṛṣṭvā mahadāścaryamadbhutaṃ romaharṣaṇam
ततो रुद्रश्च देवी च पावकश्च पितामहम् ।
गङ्गया सहिताः सर्वे प्रणिपेतुर्जगत्पतिम्
tato rudraśca devī ca pāvakaśca pitāmaham |
gaṅgayā sahitāḥ sarve praṇipeturjagatpatim
प्रणिपत्य ततस्ते तु विधिवद्राजपुङ्गव ।
इदमूचुर्वचो राजन्कार्तिकेयप्रियेप्सया
praṇipatya tataste tu vidhivadrājapuṅgava |
idamūcurvaco rājankārtikeyapriyepsayā
अस्य बालस्य भगवन्नाधिपत्य यथेप्सितम् ।
अस्मत्प्रियार्थं देवेश सदृशं दातुमर्हसि
asya bālasya bhagavannādhipatya yathepsitam |
asmatpriyārthaṃ deveśa sadṛśaṃ dātumarhasi
ततः स भगवान्धीमान्सर्वलोकपितामहः ।
मनसा चिन्तयामास किमयं लभतामिति
tataḥ sa bhagavāndhīmānsarvalokapitāmahaḥ |
manasā cintayāmāsa kimayaṃ labhatāmiti
ऐश्वर्याणि च सर्वाणि देवगन्धर्वरक्षसाम् ।
भूतयक्षविहङ्गानां पन्नगानां च सर्वशः
aiśvaryāṇi ca sarvāṇi devagandharvarakṣasām |
bhūtayakṣavihaṅgānāṃ pannagānāṃ ca sarvaśaḥ
सर्वमेवादिदेशासौ कौरवेय महात्मनः ।
समर्थं च तमैश्वर्ये महामतिरमन्यत
sarvamevādideśāsau kauraveya mahātmanaḥ |
samarthaṃ ca tamaiśvarye mahāmatiramanyata
ततो मुहूर्तं स ध्यात्वा देवानां स्रेयसि स्थितः ।
सैनापत्यं ददौ तस्मै सर्व भूतेषु भारत
tato muhūrtaṃ sa dhyātvā devānāṃ sreyasi sthitaḥ |
saināpatyaṃ dadau tasmai sarva bhūteṣu bhārata
सर्वदेवनिकायानां ये राजानः परिश्रुताः ।
तान्सर्वान्व्यादिदेशास्मै सर्वभूतपितामहः
sarvadevanikāyānāṃ ye rājānaḥ pariśrutāḥ |
tānsarvānvyādideśāsmai sarvabhūtapitāmahaḥ
ततः कुमारमादाय देवा ब्रह्मपुरोगमाः ।
अभिषेकार्थमाजग्मुः शैलेन्द्रं सहितास्ततः
tataḥ kumāramādāya devā brahmapurogamāḥ |
abhiṣekārthamājagmuḥ śailendraṃ sahitāstataḥ
पुण्यां हैमवतीं देवीं सरिच्छ्रेष्ठां सरस्वतीम् ।
समन्तपञ्चके या वै त्रिषु लोकेषु विश्रुता
puṇyāṃ haimavatīṃ devīṃ saricchreṣṭhāṃ sarasvatīm |
samantapañcake yā vai triṣu lokeṣu viśrutā
तत्र तीरे सरस्वत्याः पुण्ये सर्वगुणान्विते ।
निषेदुर्देवगन्धर्वाः सर्वे सम्पूर्णमानसाः
tatra tīre sarasvatyāḥ puṇye sarvaguṇānvite |
niṣedurdevagandharvāḥ sarve sampūrṇamānasāḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)