प्रविश्य तां सभां पार्था युधिष्ठिरपुरोगमाः ।
समेत्य पार्थिवान्सर्वान्पूजार्हानभिपूज्य च
praviśya tāṃ sabhāṃ pārthā yudhiṣṭhirapurogamāḥ |
sametya pārthivānsarvānpūjārhānabhipūjya ca
इति श्रीमन्महाभारते सभापर्वणि द्यूतपर्वणि चतुरशीतितमोऽध्यायः ॥
21 verses · 84 of 103
The Pandavas enter the hall. Shakuni says the cloth is spread and all are waiting: let the dice be thrown. Yudhishthira answers that gambling is sinful, that it has no Kshatriya valour and no sure policy. Asita Devala taught that dice played with cheats are wicked; victory won by dharma in battle is better. Shakuni replies that the skilled always overcome the unskilled, the learned the unlearned, and none call that deceit; if Yudhishthira is afraid, let him withdraw. Yudhishthira says that once challenged he will not turn back, for fate is strong. He asks who will stake against him. Duryodhana says he will give the wealth and Shakuni will throw for him. Yudhishthira finds this unequal, yet lets the game begin.
वैशम्पायन उवाच
प्रविश्य तां सभां पार्था युधिष्ठिरपुरोगमाः ।
समेत्य पार्थिवान्सर्वान्पूजार्हानभिपूज्य च
praviśya tāṃ sabhāṃ pārthā yudhiṣṭhirapurogamāḥ |
sametya pārthivānsarvānpūjārhānabhipūjya ca
यथावयः समेयाना उपविष्टा यथार्हतः ।
आसनेषु विचित्रेषु स्पर्द्ध्यास्तरणवत्सु च
yathāvayaḥ sameyānā upaviṣṭā yathārhataḥ |
āsaneṣu vicitreṣu sparddhyāstaraṇavatsu ca
तेषु तत्रोपविष्टेषु सर्वेष्वथ नृपेषु च ।
शकुनिः सौबलस्तत्र युधिष्ठिरमभाषत
teṣu tatropaviṣṭeṣu sarveṣvatha nṛpeṣu ca |
śakuniḥ saubalastatra yudhiṣṭhiramabhāṣata
शकुनिरुवाच
उपस्तीर्णा सभा राजन्सर्वे त्वयि कृतक्षणाः ।
अक्षानुप्त्वा देवनस्य समयोऽस्तु युधिष्ठिर
upastīrṇā sabhā rājansarve tvayi kṛtakṣaṇāḥ |
akṣānuptvā devanasya samayo'stu yudhiṣṭhira
युधिष्ठिर उवाच
नितिर्देवनं पापं न क्षात्रोऽत्र पराक्रमः ।
न च नीतिर्ध्रुवा राजन्किं त्वं द्यूतं प्रशंससि
nitirdevanaṃ pāpaṃ na kṣātro'tra parākramaḥ |
na ca nītirdhruvā rājankiṃ tvaṃ dyūtaṃ praśaṃsasi
हि मानं प्रशंसन्ति निकृतौ कितवस्य हि ।
शकुने मैवं नोऽजैषीरमार्गेण नृशंसवत्
hi mānaṃ praśaṃsanti nikṛtau kitavasya hi |
śakune maivaṃ no'jaiṣīramārgeṇa nṛśaṃsavat
शकुनिरुवाच
यो वेत्ति सङ्ख्या निकृतौ विधिज्ञ-
श्चेष्टास्वखिन्नः कितवोऽक्षजासु ।
महामतिर्यश्च जानाति द्यूतं
स वै सर्वं सहते प्रक्रियासु
yo vetti saṅkhyā nikṛtau vidhijña-
śceṣṭāsvakhinnaḥ kitavo'kṣajāsu |
mahāmatiryaśca jānāti dyūtaṃ
sa vai sarvaṃ sahate prakriyāsu
अक्षग्लहः सोऽभिभवेत्परं न-
स्तेनैव दोषो भवतीह पार्थ ।
दीव्यामहे पार्थिव मा विशङ्कां
कुरुष्व पाणं च चिरं च मा कृथाः
akṣaglahaḥ so'bhibhavetparaṃ na-
stenaiva doṣo bhavatīha pārtha |
dīvyāmahe pārthiva mā viśaṅkāṃ
kuruṣva pāṇaṃ ca ciraṃ ca mā kṛthāḥ
युधिष्ठिर उवाच
एवमाहायमसितो देवलो मुनिसत्तमः ।
इमानि लोकद्वाराणि यो वै भ्राम्यति सर्वदा
evamāhāyamasito devalo munisattamaḥ |
imāni lokadvārāṇi yo vai bhrāmyati sarvadā
इदं वै देवनं पापं निकृत्या कितवैः सह ।
धर्मेण तु जयो युद्धे तत्परं न तु देवनम्
idaṃ vai devanaṃ pāpaṃ nikṛtyā kitavaiḥ saha |
dharmeṇa tu jayo yuddhe tatparaṃ na tu devanam
नार्या म्लेच्छन्ति भाषाभिर्मायया न चरन्त्युत ।
अजिह्यमशठं युद्धमेतत्सत्पुरुषव्रतम्
nāryā mlecchanti bhāṣābhirmāyayā na carantyuta |
ajihyamaśaṭhaṃ yuddhametatsatpuruṣavratam
शक्तितो ब्राह्मणार्थाय शिक्षितुं प्रयतामहे ।
तद्वै वित्तं मातिदेवीर्माजैषीः शकुने परान्
śaktito brāhmaṇārthāya śikṣituṃ prayatāmahe |
tadvai vittaṃ mātidevīrmājaiṣīḥ śakune parān
निकृत्या कामये नाहं सुखान्युत धनानि वा ।
कितवस्येह कृतिनो वृत्तमेतन्न पूज्यते
nikṛtyā kāmaye nāhaṃ sukhānyuta dhanāni vā |
kitavasyeha kṛtino vṛttametanna pūjyate
शकुनिरुवाच
श्रोत्रियः श्रोत्रियानेति निकृत्यैव युधिष्ठिर ।
विद्वानविदुषोऽभ्येति नाहुस्तां निकृतिं जनाः
śrotriyaḥ śrotriyāneti nikṛtyaiva yudhiṣṭhira |
vidvānaviduṣo'bhyeti nāhustāṃ nikṛtiṃ janāḥ
अक्षैर्हि शिक्षितोऽभ्येति निकृत्यैव युधिष्ठिर ।
विद्वानविदुषोऽभ्येति नाहुस्तां निकृतिं जनाः
akṣairhi śikṣito'bhyeti nikṛtyaiva yudhiṣṭhira |
vidvānaviduṣo'bhyeti nāhustāṃ nikṛtiṃ janāḥ
अकृतास्त्रं कृतास्रश्च दुर्बलं बलवत्तरः ।
एवं कर्मसु सर्वेषु निकृत्यैव युधिष्ठिरः ।
विद्वानविदुषोभ्येति नाहुस्तां निकृतिं जनाः
akṛtāstraṃ kṛtāsraśca durbalaṃ balavattaraḥ |
evaṃ karmasu sarveṣu nikṛtyaiva yudhiṣṭhiraḥ |
vidvānaviduṣobhyeti nāhustāṃ nikṛtiṃ janāḥ
एवं त्वं मामिहाभ्येत्य निकृतिं यदि मन्यसे ।
देवनाद्विनिवर्तस्व यदि ते विद्यते भयम्
evaṃ tvaṃ māmihābhyetya nikṛtiṃ yadi manyase |
devanādvinivartasva yadi te vidyate bhayam
युधिष्ठिर उवाच
आहूतो न निवर्तेयमिति मे व्रतमाहितम् ।
विधिश्च बलवान्राजन्दिष्टस्यास्मि वशे स्थितः
āhūto na nivarteyamiti me vratamāhitam |
vidhiśca balavānrājandiṣṭasyāsmi vaśe sthitaḥ
अस्मिन्समागमे केन देवनं मे भविष्यति ।
प्रतिपाणश्च कोऽन्योस्ति ततो द्यूतं प्रवर्तताम्
asminsamāgame kena devanaṃ me bhaviṣyati |
pratipāṇaśca ko'nyosti tato dyūtaṃ pravartatām
दुर्योधन उवाच
अहं दातास्मि रत्नानां धनानां च विशाम्पते ।
मदर्थे देविता चायं शकुनिर्मातुलो मम
ahaṃ dātāsmi ratnānāṃ dhanānāṃ ca viśāmpate |
madarthe devitā cāyaṃ śakunirmātulo mama
युधिष्ठिर उवाच
अन्येनान्यस्य वै द्यूतं विषमं प्रतिभाति मे ।
एतद्विद्विन्नुपादत्स्व काममेवं प्रवर्ततम्
anyenānyasya vai dyūtaṃ viṣamaṃ pratibhāti me |
etadvidvinnupādatsva kāmamevaṃ pravartatam
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)