ततः प्रववृते यज्ञो धर्मराजस्य धीमतः ।
शान्तविघ्नार्हणक्षोभो महर्षिगणसङ्कुलः
tataḥ pravavṛte yajño dharmarājasya dhīmataḥ |
śāntavighnārhaṇakṣobho maharṣigaṇasaṅkulaḥ
इति श्रीमन्महाभारते सभापर्वणि शिशुपालवधपर्वणि एकसप्ततितमोऽध्यायः ॥
50 verses · 71 of 103
Vaishampayana describes Yudhishthira's Rajasuya once it begins. Shri Krishna, bearing the Sharnga bow, discus and mace, guards the sacrifice until its end, and Sahadeva arranges every rite. Golden arches shine over the enclosure, and the kings see no vessel there that is not gold. A conch sounds each time a hundred thousand brahmanas have eaten, and the cry "Give, give! Eat, eat!" never stops. Every sadasya knows the six Vedangas. Learned brahmanas debate, Gandharvas such as Vishvavasu and Chitrasena sing, Apsaras dance, and itihasa and purana are recited between the rites. People of every land and people fill the place. Bhishma, Drona, the Kurus with Suyodhana, the Vrishnis and the Panchalas serve like attendants. Yudhishthira gives all the gems the kings brought to the brahmanas.
वैशम्पायन उवाच
ततः प्रववृते यज्ञो धर्मराजस्य धीमतः ।
शान्तविघ्नार्हणक्षोभो महर्षिगणसङ्कुलः
tataḥ pravavṛte yajño dharmarājasya dhīmataḥ |
śāntavighnārhaṇakṣobho maharṣigaṇasaṅkulaḥ
तं तु यज्ञं महाबाहुरासमाप्तेर्जनार्दनः ।
ररक्ष भगवाञ्छौरिः शार्ङ्गचक्रगदाधरः
taṃ tu yajñaṃ mahābāhurāsamāpterjanārdanaḥ |
rarakṣa bhagavāñchauriḥ śārṅgacakragadādharaḥ
तस्मिन्यज्ञे प्रवृत्ते तु वाग्मिनो हेतुवादिनः ।
हेतुवादान्बहून्प्राहुः परपक्षजिगीषवः
tasminyajñe pravṛtte tu vāgmino hetuvādinaḥ |
hetuvādānbahūnprāhuḥ parapakṣajigīṣavaḥ
ददृशुस्ते नृपतयो यज्ञस्य विधिमुत्तमम् ।
उपेन्द्रस्येव विहितं सहदेवेन भारत
dadṛśuste nṛpatayo yajñasya vidhimuttamam |
upendrasyeva vihitaṃ sahadevena bhārata
तद्यज्ञे न्यवसन्राजन्ब्राह्मणा भृशमुत्सुकाः ।
कथयन्तः कथाः पुण्याः पश्यन्तो नटनर्तकान्
tadyajñe nyavasanrājanbrāhmaṇā bhṛśamutsukāḥ |
kathayantaḥ kathāḥ puṇyāḥ paśyanto naṭanartakān
ददृशुस्तोरणान्यत्र हेमतालमयानि च ।
दीप्तभास्करतुल्यानि प्रदीप्तानीव तेजसा
dadṛśustoraṇānyatra hematālamayāni ca |
dīptabhāskaratulyāni pradīptānīva tejasā
स यज्ञस्तोरणैस्तत्र ग्रहैर्द्योरिव सम्बभौ ।
शय्यासनविहारांश्च सुबहून्रत्नसंवृतान्
sa yajñastoraṇaistatra grahairdyoriva sambabhau |
śayyāsanavihārāṃśca subahūnratnasaṃvṛtān
घटान्पात्रीकटाहानि कलशानि समन्ततः ।
न ते किञ्चिदसौवर्णमपश्यंस्तत्र पार्थिवाः
ghaṭānpātrīkaṭāhāni kalaśāni samantataḥ |
na te kiñcidasauvarṇamapaśyaṃstatra pārthivāḥ
भुञ्जानानां च विप्राणां स्वादुभोज्यैः पृथग्विधैः ।
अनिशं श्रूयते तत्र मुदितानां महात्मनाम्
bhuñjānānāṃ ca viprāṇāṃ svādubhojyaiḥ pṛthagvidhaiḥ |
aniśaṃ śrūyate tatra muditānāṃ mahātmanām
दीयतां दीयतामेषां भुज्यतां भुज्यतामिति ।
एवम्प्रकाराः सञ्जल्पाः श्रूयन्ते तत्र नित्यशः
dīyatāṃ dīyatāmeṣāṃ bhujyatāṃ bhujyatāmiti |
evamprakārāḥ sañjalpāḥ śrūyante tatra nityaśaḥ
ओदनानां विकाराणि स्वादूनि च बहूनि च ।
विविधआनि च भक्ष्याणि पेयानि मधुराणि च
odanānāṃ vikārāṇi svādūni ca bahūni ca |
vividhaāni ca bhakṣyāṇi peyāni madhurāṇi ca
ददुर्द्विजानां सततं राजप्रेष्या महाध्वरे ।
पूर्णे शतसहस्रे तु विप्राणां भुञ्जतां तदा
dadurdvijānāṃ satataṃ rājapreṣyā mahādhvare |
pūrṇe śatasahasre tu viprāṇāṃ bhuñjatāṃ tadā
स्थापितस्तत्र सञ्ज्ञार्थं शङ्खोऽध्मायत नित्यशः ।
मुहुर्मुहुः प्रणादस्तु तस्य शङ्खस्य भारत
sthāpitastatra sañjñārthaṃ śaṅkho'dhmāyata nityaśaḥ |
muhurmuhuḥ praṇādastu tasya śaṅkhasya bhārata
उत्तमः श्रूयते शब्दः श्रुत्वा विस्मयमागमन् ।
एवं प्रवृत्ते यज्ञे तु तुष्टपुष्टजनायुते
uttamaḥ śrūyate śabdaḥ śrutvā vismayamāgaman |
evaṃ pravṛtte yajñe tu tuṣṭapuṣṭajanāyute
अन्नस्य बहुशो राजन्नुत्सेधाः पर्वतोपमाः ।
दधिकुल्याश्च ददृशुः सर्पिषश्च ह्रदाञ्जनाः
annasya bahuśo rājannutsedhāḥ parvatopamāḥ |
dadhikulyāśca dadṛśuḥ sarpiṣaśca hradāñjanāḥ
जम्बूद्वीपो हि सकलो नानाजनपदायुतः ।
राजन्नदृश्यतैकस्थो राज्ञस्तस्मिन्महाक्रतौ
jambūdvīpo hi sakalo nānājanapadāyutaḥ |
rājannadṛśyataikastho rājñastasminmahākratau
तत्र राजसहस्राणि पुरुषाणां ततस्ततः ।
गृहीत्वा धनमाजग्मुस्तस्य राज्ञो महाक्रतौ
tatra rājasahasrāṇi puruṣāṇāṃ tatastataḥ |
gṛhītvā dhanamājagmustasya rājño mahākratau
राजानः स्रग्विणश्चैव संमृष्टमणिकुण्डलाः ।
तान्परीविविषुर्विप्राञ्छतशोऽथ सहस्रशः
rājānaḥ sragviṇaścaiva saṃmṛṣṭamaṇikuṇḍalāḥ |
tānparīviviṣurviprāñchataśo'tha sahasraśaḥ
विविधान्यन्नपानानि लेह्यानि विविधानि च ।
तेषां नृपोपभोग्यानि ब्राह्मणेभ्यो ददुः स्म ते
vividhānyannapānāni lehyāni vividhāni ca |
teṣāṃ nṛpopabhogyāni brāhmaṇebhyo daduḥ sma te
नानाविधानि भक्ष्याणि स्वादुपुष्पफलानि च ।
गुलानि स्वादुक्षौद्राणि ददुस्ते ब्राह्मणेषु वै
nānāvidhāni bhakṣyāṇi svādupuṣpaphalāni ca |
gulāni svādukṣaudrāṇi daduste brāhmaṇeṣu vai
एतानि सततं भुक्त्वा तस्मिन्यज्ञे द्विजातयः ।
परां प्रीतिं ययुः सर्वे मोदमानास्ततस्ततः
etāni satataṃ bhuktvā tasminyajñe dvijātayaḥ |
parāṃ prītiṃ yayuḥ sarve modamānāstatastataḥ
एवं प्रमुदितं सर्वं बहुशो धनधान्यवत् ।
यज्ञवाटं नृपा दृष्ट्वा विस्मयं परमं ययुः
evaṃ pramuditaṃ sarvaṃ bahuśo dhanadhānyavat |
yajñavāṭaṃ nṛpā dṛṣṭvā vismayaṃ paramaṃ yayuḥ
यथाबद्धूयमानाग्निं राजसूयं महाक्रतुम् ।
पाण्डवस्य यथाशास्त्रं जुहुवुः सर्वयाजकाः
yathābaddhūyamānāgniṃ rājasūyaṃ mahākratum |
pāṇḍavasya yathāśāstraṃ juhuvuḥ sarvayājakāḥ
व्यासधौम्यादयः सर्वे विधिवत्षोडशर्त्विजः ।
स्वस्वकर्माणि चक्रुस्ते पाण्डवस्य महाक्रतौ
vyāsadhaumyādayaḥ sarve vidhivatṣoḍaśartvijaḥ |
svasvakarmāṇi cakruste pāṇḍavasya mahākratau
नाषडङ्गविदत्रासीत्सदस्यो नाबहुश्रुतः ।
नाव्रतो नानुपाध्यायो न पापो नाक्षमो द्विजः
nāṣaḍaṅgavidatrāsītsadasyo nābahuśrutaḥ |
nāvrato nānupādhyāyo na pāpo nākṣamo dvijaḥ
न तत्र कृपणः कश्चिद्दरिद्रो न बभूव ह ।
क्षुधितो दुःखितो वापि प्राकृतो वापि मानुषः
na tatra kṛpaṇaḥ kaściddaridro na babhūva ha |
kṣudhito duḥkhito vāpi prākṛto vāpi mānuṣaḥ
भोजनं भोजनार्थिभ्यो दापयामास सर्वदा ।
सहदेवो महातेजाः सततं राजशासनात्
bhojanaṃ bhojanārthibhyo dāpayāmāsa sarvadā |
sahadevo mahātejāḥ satataṃ rājaśāsanāt
संस्तरे कुशलाश्चापि सर्वकर्माणि याजकाः ।
दिवस दिवसे चक्रुर्यथाशास्त्रार्थचक्षुषः
saṃstare kuśalāścāpi sarvakarmāṇi yājakāḥ |
divasa divase cakruryathāśāstrārthacakṣuṣaḥ
ब्राह्मणा देवशास्त्रज्ञः कथाश्चक्रुश्च सर्वतः ।
रेमिरे च कथान्ते तु सर्वे तस्मिन्महाक्रतौ
brāhmaṇā devaśāstrajñaḥ kathāścakruśca sarvataḥ |
remire ca kathānte tu sarve tasminmahākratau
सा वेदिर्वेदसम्पन्नैर्देवद्विजमहर्षिभिः ।
बभासे तदा कीर्णा नक्षत्रैर्द्यौरिवामला
sā vedirvedasampannairdevadvijamaharṣibhiḥ |
babhāse tadā kīrṇā nakṣatrairdyaurivāmalā
पाण्डित्यदर्शनार्थाय केचन द्विजसत्तमाः ।
तर्कार्थमागताः केचित्केचिद्विद्याभिमानिनः
pāṇḍityadarśanārthāya kecana dvijasattamāḥ |
tarkārthamāgatāḥ kecitkecidvidyābhimāninaḥ
केचिद्दिदृक्षया केचिद्भीत्या राज्ञः प्रतापिनः ।
सर्वेऽप्यवभृथस्नाता याजकाः केचन द्विजाः
keciddidṛkṣayā kecidbhītyā rājñaḥ pratāpinaḥ |
sarve'pyavabhṛthasnātā yājakāḥ kecana dvijāḥ
ततो वै हेमयूपांश्च सर्वरत्नसमाचितान् ।
शोभार्थं कारयामास सहदेवो महाद्युतिः
tato vai hemayūpāṃśca sarvaratnasamācitān |
śobhārthaṃ kārayāmāsa sahadevo mahādyutiḥ
ददृशुस्तोरणान्यत्र हेमतालमयानि च ।
स यज्ञस्तोरणैस्तैश्च ग्रहैर्द्योरिव सम्बभौ
dadṛśustoraṇānyatra hematālamayāni ca |
sa yajñastoraṇaistaiśca grahairdyoriva sambabhau
तालानां तोरणैर्हैमैर्दान्तैरिव दिशागजैः ।
दिक्षु सर्वासु विन्यस्तैस्तेजोभिर्भास्करैर्यथा
tālānāṃ toraṇairhaimairdāntairiva diśāgajaiḥ |
dikṣu sarvāsu vinyastaistejobhirbhāskarairyathā
सकिरीटैर्नृपैश्चैव शुशुभे तत्सदस्तदा ।
देवैर्दिव्यैश्च यक्षैश्च उरगैर्दिव्यमानुषैः
sakirīṭairnṛpaiścaiva śuśubhe tatsadastadā |
devairdivyaiśca yakṣaiśca uragairdivyamānuṣaiḥ
विद्याधरगणैः कीर्णः पाण्डवस्य महात्मनः ।
स राजसूयः शुशुभे धर्मराजस्य धीमतः
vidyādharagaṇaiḥ kīrṇaḥ pāṇḍavasya mahātmanaḥ |
sa rājasūyaḥ śuśubhe dharmarājasya dhīmataḥ
गन्धर्वगणसङ्कीर्णः शोभितोऽप्सरसां गणैः ।
देवैर्मुनिगणैर्यक्षैर्देवलोक इवापरः
gandharvagaṇasaṅkīrṇaḥ śobhito'psarasāṃ gaṇaiḥ |
devairmunigaṇairyakṣairdevaloka ivāparaḥ
स किम्पुरुषगीतैश्च किन्नरैरुपशोभितः ।
नारदश्च जगौ तत्र तुम्बुरुश्च महाद्युतिः
sa kimpuruṣagītaiśca kinnarairupaśobhitaḥ |
nāradaśca jagau tatra tumburuśca mahādyutiḥ
विश्वासुश्चित्रसेनस्तथाऽन्ये गीतकोविदाः ।
रमयन्ति स्म तान्सर्वान्यज्ञकर्मान्तरेष्वथ
viśvāsuścitrasenastathā'nye gītakovidāḥ |
ramayanti sma tānsarvānyajñakarmāntareṣvatha
तत्र चाप्सरसः सर्वाः सुन्दर्यः प्रियदर्शनाः ।
ननृतुश्च जगुश्चात्र नित्यं कर्मान्तरेष्वथ
tatra cāpsarasaḥ sarvāḥ sundaryaḥ priyadarśanāḥ |
nanṛtuśca jaguścātra nityaṃ karmāntareṣvatha
इतिहासपुराणानि आख्यानानि च सर्वशः ।
ऊचुर्वै शब्दशास्त्रज्ञा नित्यं कर्मान्तरेष्वथ
itihāsapurāṇāni ākhyānāni ca sarvaśaḥ |
ūcurvai śabdaśāstrajñā nityaṃ karmāntareṣvatha
भेर्यश्च मुरजाश्चैव मड्डुका गोमुखाश्च ये ।
शृङ्गवंशाम्बुजा वीणाः श्रूयन्ते स्म सहस्रशः
bheryaśca murajāścaiva maḍḍukā gomukhāśca ye |
śṛṅgavaṃśāmbujā vīṇāḥ śrūyante sma sahasraśaḥ
लोकेऽस्मिन्सर्वविप्राश्च वैश्याः शूद्रा नृपादयः ।
सर्वे म्लेच्छाः सर्वगणास्त्वादिमध्यान्तजास्तथा ।
loke'sminsarvaviprāśca vaiśyāḥ śūdrā nṛpādayaḥ |
sarve mlecchāḥ sarvagaṇāstvādimadhyāntajāstathā |
नानादेशसमुद्भूतैर्नानाजातिभिरागतैः ।
पर्याप्त इव लोकोऽयं युधिष्ठिरनिवेशने
nānādeśasamudbhūtairnānājātibhirāgataiḥ |
paryāpta iva loko'yaṃ yudhiṣṭhiraniveśane
भीष्मद्रोणादयः सर्वे कुरवः ससुयोधनाः ।
वृष्णयश्च समग्राश्च पाञ्चालाश्चापि सर्वशः
bhīṣmadroṇādayaḥ sarve kuravaḥ sasuyodhanāḥ |
vṛṣṇayaśca samagrāśca pāñcālāścāpi sarvaśaḥ
यज्ञेऽस्मिन्सर्वकर्माणि चक्रुर्दासा इव क्रतौ ।
एवं प्रवृत्तो यज्ञः स धर्मराजस्य धीमतः
yajñe'sminsarvakarmāṇi cakrurdāsā iva kratau |
evaṃ pravṛtto yajñaḥ sa dharmarājasya dhīmataḥ
शुशुभे च महाबाहो सोमस्येव क्रतुर्यथा ।
वस्त्राणि कम्बलांश्चैव प्रावारांश्चैव सर्वदा
śuśubhe ca mahābāho somasyeva kraturyathā |
vastrāṇi kambalāṃścaiva prāvārāṃścaiva sarvadā
निष्कहेमजभाण्डानि भूषणानि च सर्वशः ।
प्रददौ तत्र विप्राणां धर्मराजो युधिष्ठिरः
niṣkahemajabhāṇḍāni bhūṣaṇāni ca sarvaśaḥ |
pradadau tatra viprāṇāṃ dharmarājo yudhiṣṭhiraḥ
यानि तत्र महीपालैर्लब्धवान्भरतर्षभः ।
तानि सर्वाणि रत्नानि ब्राह्मणानां ददौ तदा
yāni tatra mahīpālairlabdhavānbharatarṣabhaḥ |
tāni sarvāṇi ratnāni brāhmaṇānāṃ dadau tadā
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)