एवमालोकयाञ्चक्रुर्द्वारकामृषभास्त्रयः ।
उपेन्द्रबलदेवौ च वासवश्च महायशाः
evamālokayāñcakrurdvārakāmṛṣabhāstrayaḥ |
upendrabaladevau ca vāsavaśca mahāyaśāḥ
इति श्रीमन्महाभारते सभापर्वणि अर्घाहरणपर्वणि अष्टपञ्चाशोऽध्यायः ॥
33 verses · 58 of 103
Seated on Garuda, Krishna blew the Panchajanya, and the sea churned and the sky rang. The Kukuras and Andhakas came running, Ugrasena came with Vasudeva at the head, and the women showered Krishna with rice. He set Maniparvata in its place and laid the treasure in the hall. He bowed first to Sandipani, then with Balarama to his father, who wept and kissed his head. He greeted each Yadava by name and shared out all the wealth. Then Indra told the assembly why Krishna had taken birth: he had killed hundreds of thousands of danavas, won wealth Prahlada and Bali never had, slain Muru, Nishumbha and Hayagriva and recovered the earrings. Indra embraced the Vrishni elders and rode away on Airavata.
भीष्म उवाच
एवमालोकयाञ्चक्रुर्द्वारकामृषभास्त्रयः ।
उपेन्द्रबलदेवौ च वासवश्च महायशाः
evamālokayāñcakrurdvārakāmṛṣabhāstrayaḥ |
upendrabaladevau ca vāsavaśca mahāyaśāḥ
ततस्तं पाण्डरं शौरिर्मूर्ध्नि तिष्ठन्गरुत्मतः ।
प्रीतः शङ्खमुपाध्मासीद्द्विषतां रोमहर्षणम्
tatastaṃ pāṇḍaraṃ śaurirmūrdhni tiṣṭhangarutmataḥ |
prītaḥ śaṅkhamupādhmāsīddviṣatāṃ romaharṣaṇam
तस्य शङ्खस्य शब्देन सारश्चुक्षुभे भृशम् ।
ररास च नभः सर्वं तच्चित्रमभवत्तदा
tasya śaṅkhasya śabdena sāraścukṣubhe bhṛśam |
rarāsa ca nabhaḥ sarvaṃ taccitramabhavattadā
पाञ्चजन्यस्य निर्घोषं निशम्य कुकुरान्दकाः ।
प्रीयमाणाः समाजग्मुरालोक्य मधुसूदनम्
pāñcajanyasya nirghoṣaṃ niśamya kukurāndakāḥ |
prīyamāṇāḥ samājagmurālokya madhusūdanam
वसुदेवं पुरस्कृत्य वेणुशङ्खरवैः सह ।
उग्रसेनो ययौ राजा वासुदेवनिवेशनम्
vasudevaṃ puraskṛtya veṇuśaṅkharavaiḥ saha |
ugraseno yayau rājā vāsudevaniveśanam
आनन्दितुं पर्यचन्स्वेषु वेश्मसु देवकी ।
रोहिणी च ययौ देशमाहुकस्य च याः स्त्रियः
ānandituṃ paryacansveṣu veśmasu devakī |
rohiṇī ca yayau deśamāhukasya ca yāḥ striyaḥ
हता ब्रह्मद्विषः सर्वे जयन्त्यन्धकवृष्णयटः ।
एवमुक्तः सह स्त्रीभिरक्षतैर्मधुसूदनः
hatā brahmadviṣaḥ sarve jayantyandhakavṛṣṇayaṭaḥ |
evamuktaḥ saha strībhirakṣatairmadhusūdanaḥ
ततः शौरिः सुपर्णेन स्वं निवेशनमभ्ययात् ।
चकाराथ यथोद्देशमीश्वरो मणिपर्वतम्
tataḥ śauriḥ suparṇena svaṃ niveśanamabhyayāt |
cakārātha yathoddeśamīśvaro maṇiparvatam
ततो धनानि रत्नानि सभायां मधुसूदनः ।
निधाय पुण्डरीकाक्षः पितुर्दर्शनलालसः
tato dhanāni ratnāni sabhāyāṃ madhusūdanaḥ |
nidhāya puṇḍarīkākṣaḥ piturdarśanalālasaḥ
ततः सान्दीपिनिं पूर्वं ब्राह्मणं चापि भारत ।
यथान्यायं वासुदेव उपस्पृष्ट्वा महायशाः
tataḥ sāndīpiniṃ pūrvaṃ brāhmaṇaṃ cāpi bhārata |
yathānyāyaṃ vāsudeva upaspṛṣṭvā mahāyaśāḥ
ववन्दे पृथुताम्राक्षः प्रीयमाणो महायशाः ।
तथाऽश्रुपरिपूर्णाक्षमानन्दभृतचेतसम्
vavande pṛthutāmrākṣaḥ prīyamāṇo mahāyaśāḥ |
tathā'śruparipūrṇākṣamānandabhṛtacetasam
ववन्दे सह रामेण पितरं वासवानुजः ।
ताभ्यां च मूर्ध्न्युपाघ्रातः केशवः परवीरहा
vavande saha rāmeṇa pitaraṃ vāsavānujaḥ |
tābhyāṃ ca mūrdhnyupāghrātaḥ keśavaḥ paravīrahā
यथाश्रेष्ठमुपागम्य सात्वतान्यदुनन्दनः ।
सर्वेषां नाम जग्राह दाशार्हाणामधोक्षजः
yathāśreṣṭhamupāgamya sātvatānyadunandanaḥ |
sarveṣāṃ nāma jagrāha dāśārhāṇāmadhokṣajaḥ
ततः सर्वाणि वित्तानि सर्वरत्नमयानि च ।
व्यभजत्तानि तेभ्योऽथ सर्वेभ्यो यदुनन्दनः
tataḥ sarvāṇi vittāni sarvaratnamayāni ca |
vyabhajattāni tebhyo'tha sarvebhyo yadunandanaḥ
सा केशवमहामात्रैर्महेन्द्रप्रतिमैः सभा ।
शुशुभे वृष्णिशार्दूलैः सिंहैरिव गिरेर्गुहा
sā keśavamahāmātrairmahendrapratimaiḥ sabhā |
śuśubhe vṛṣṇiśārdūlaiḥ siṃhairiva girerguhā
अथासनगतान्सर्वानुवाच विबुधाधिपः ।
शुभया हर्षयन्वाचा महेन्द्रस्तान्महायशाः ।
कुकुरान्धकमुख्यांश्च तं च राजानमाहुकम्
athāsanagatānsarvānuvāca vibudhādhipaḥ |
śubhayā harṣayanvācā mahendrastānmahāyaśāḥ |
kukurāndhakamukhyāṃśca taṃ ca rājānamāhukam
इन्द्र उवाच
यदर्थं जन्म कृष्णस्य मानुषेषु महात्मनः ।
यत्कृतं वासुदेवेन तद्वक्ष्यामि समासतः
yadarthaṃ janma kṛṣṇasya mānuṣeṣu mahātmanaḥ |
yatkṛtaṃ vāsudevena tadvakṣyāmi samāsataḥ
अयं शतसहस्राणि दानवानामरिन्दमः ।
निहय् पुण्डरीकाक्षः पातालविवरं ययौ
ayaṃ śatasahasrāṇi dānavānāmarindamaḥ |
nihay puṇḍarīkākṣaḥ pātālavivaraṃ yayau
यच्च नाधिगतं पूर्वैः प्रह्लादबलिशम्बरैः ।
तदिदं शौरिणा वित्तं प्रापितं भवतामिह
yacca nādhigataṃ pūrvaiḥ prahlādabaliśambaraiḥ |
tadidaṃ śauriṇā vittaṃ prāpitaṃ bhavatāmiha
सपाशं मुरमाक्रमय् पाञ्चजन्यं च धीमता ।
शिलासङ्घानतिक्रम्य निशुम्भः सगणो हतः
sapāśaṃ muramākramay pāñcajanyaṃ ca dhīmatā |
śilāsaṅghānatikramya niśumbhaḥ sagaṇo hataḥ
हयग्रीवश्च विक्रान्तो दानवो निहतो बली ।
मथितश्च मृधे भौमः कुण्डले चाहृते पुनः
hayagrīvaśca vikrānto dānavo nihato balī |
mathitaśca mṛdhe bhaumaḥ kuṇḍale cāhṛte punaḥ
पुनर्बाणवधे शौरिमादित्या वसुभिः सह ।
मन्मुखा आगमिष्यन्ति साध्याश्च मधुसूदनम्
punarbāṇavadhe śaurimādityā vasubhiḥ saha |
manmukhā āgamiṣyanti sādhyāśca madhusūdanam
एवमुक्त्वा ततः सर्वानामन्त्र्य कुकुरान्धकान् ।
सस्वजे रामकृष्णौ च वसुदेवं च वासवः
evamuktvā tataḥ sarvānāmantrya kukurāndhakān |
sasvaje rāmakṛṣṇau ca vasudevaṃ ca vāsavaḥ
प्रद्युम्नसाम्बप्रमुखाननिरूद्धं च सारणम् ।
बभ्रुं झल्लिं गदं भानुं चारुदेष्णं च वृत्रहा
pradyumnasāmbapramukhānanirūddhaṃ ca sāraṇam |
babhruṃ jhalliṃ gadaṃ bhānuṃ cārudeṣṇaṃ ca vṛtrahā
सत्कृत्य सारणाक्रूरौ पुनराभाष्य सात्यकिम् ।
सस्वजे वृष्णिराजानमाहुकं कुकुराधिपम् ।
भोजं च कृतवर्णाणमन्यांश्चान्दकवृष्णिषु
satkṛtya sāraṇākrūrau punarābhāṣya sātyakim |
sasvaje vṛṣṇirājānamāhukaṃ kukurādhipam |
bhojaṃ ca kṛtavarṇāṇamanyāṃścāndakavṛṣṇiṣu
आमन्त्र्य देवप्रवरैर्वासवो वासवानुजम् ।
ततः श्वेताचलप्रख्यं गजमैरावतं प्रभुः
āmantrya devapravarairvāsavo vāsavānujam |
tataḥ śvetācalaprakhyaṃ gajamairāvataṃ prabhuḥ
पश्यतां सर्वभातानामारुरोह शचीपतिः ।
पृथिवीं चान्तरिक्षं च दिवं च वरवारणम्
paśyatāṃ sarvabhātānāmāruroha śacīpatiḥ |
pṛthivīṃ cāntarikṣaṃ ca divaṃ ca varavāraṇam
मुखाडम्बरनिर्घोषैः पूरयन्तमिवासकृत् ।
हैमयन्त्रमहाकक्ष्यं हिरण्मयविषाणिनम्
mukhāḍambaranirghoṣaiḥ pūrayantamivāsakṛt |
haimayantramahākakṣyaṃ hiraṇmayaviṣāṇinam
मनोहरकुथास्तीर्णं सर्वरत्नविभूषितम् ।
नित्यस्रुतमदस्रावं क्षरन्तमिव तोयदम्
manoharakuthāstīrṇaṃ sarvaratnavibhūṣitam |
nityasrutamadasrāvaṃ kṣarantamiva toyadam
दिशागजं महामात्रं काञ्चनस्रजमास्थितः ।
प्रबभौ मन्दराग्रस्थः प्रतपन्भानुमानिव
diśāgajaṃ mahāmātraṃ kāñcanasrajamāsthitaḥ |
prababhau mandarāgrasthaḥ pratapanbhānumāniva
ततो वज्मयं भीमं प्रगृह्य परामाङ्कुशम् ।
ययौ बलवता सार्धं पावकेन शचीपतिः
tato vajmayaṃ bhīmaṃ pragṛhya parāmāṅkuśam |
yayau balavatā sārdhaṃ pāvakena śacīpatiḥ
तं करेणुगजव्रातैर्विमानैश्च मरुद्गणाः ।
पृष्ठतोऽनुययुः प्रीताः कुबेरवरुणग्रहाः
taṃ kareṇugajavrātairvimānaiśca marudgaṇāḥ |
pṛṣṭhato'nuyayuḥ prītāḥ kuberavaruṇagrahāḥ
स वायुपक्षमास्थाय वैश्वानरपथं गतः ।
प्राप्य सूर्यपथं देवस्तत्रैवान्तरधीयत
sa vāyupakṣamāsthāya vaiśvānarapathaṃ gataḥ |
prāpya sūryapathaṃ devastatraivāntaradhīyata
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)