तमागतमथो राजा विदुरं दीर्घदर्शिनम् ।
साशङ्क इव प्रपच्छ धृतराष्टोऽम्बिकासुतः
tamāgatamatho rājā viduraṃ dīrghadarśinam |
sāśaṅka iva prapaccha dhṛtarāṣṭo'mbikāsutaḥ
इति श्रीमन्महाभारते सभापर्वणि अनुद्यतपर्वणि द्व्यधिकशततमोऽध्यायः ॥
57 verses · 102 of 103
Dhritarashtra asks how the Pandavas are leaving. Vidura explains each sign. Yudhishthira covers his face so that his angry gaze does not burn the people. Bhima looks at his broad arms. Arjuna scatters sand, as he will scatter arrows on his foes. Sahadeva smears his face so none may know him, Nakula covers himself in dust so as not to steal women's hearts. Draupadi, weeping in one blood-stained cloth, says that in the fourteenth year the wives of those who wronged her will enter Hastinapura the same way, bereaved. Dhaumya walks ahead singing Sama hymns to Yama. The earth trembles. Narada appears and foretells the Kurus' destruction in the fourteenth year. Drona warns Duryodhana of Dhrishtadyumna, born to kill him, and urges peace.
वैशम्पायन उवाच
तमागतमथो राजा विदुरं दीर्घदर्शिनम् ।
साशङ्क इव प्रपच्छ धृतराष्टोऽम्बिकासुतः
tamāgatamatho rājā viduraṃ dīrghadarśinam |
sāśaṅka iva prapaccha dhṛtarāṣṭo'mbikāsutaḥ
कथं गच्छति कौन्तेयो धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
भीमसेनः सव्यसाची माद्रीपुत्री च पाण्डवौ
kathaṃ gacchati kaunteyo dharmaputro yudhiṣṭhiraḥ |
bhīmasenaḥ savyasācī mādrīputrī ca pāṇḍavau
धौम्यश्चैव कथं क्षत्तर्द्रौपदी च यशस्विनी ।
श्रोतुमिच्छाम्यहं सर्वं तेषां शंस विचेष्टितम्
dhaumyaścaiva kathaṃ kṣattardraupadī ca yaśasvinī |
śrotumicchāmyahaṃ sarvaṃ teṣāṃ śaṃsa viceṣṭitam
विदुर उवाच
वस्त्रेण संवृत्य मुखं कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
बाहू विशालौ सम्पश्यन्भीमो गच्छति पाण्डवः
vastreṇa saṃvṛtya mukhaṃ kuntīputro yudhiṣṭhiraḥ |
bāhū viśālau sampaśyanbhīmo gacchati pāṇḍavaḥ
सिकता वपन्सव्यसाची राजानमनुगच्छति ।
माद्रीपुत्रः सहदेवो मुखमालिप्य गच्छति
sikatā vapansavyasācī rājānamanugacchati |
mādrīputraḥ sahadevo mukhamālipya gacchati
पांसूपलिप्तसर्वाङ्गो नकुलश्चित्तविह्वलः ।
दर्शनीयतमो लोके राजानमनुगच्छति
pāṃsūpaliptasarvāṅgo nakulaścittavihvalaḥ |
darśanīyatamo loke rājānamanugacchati
कृष्णा तु केशैः प्रच्छाद्य मुखमायतलोचना ।
दर्शनीया प्ररुदती राजानमनुगच्छति
kṛṣṇā tu keśaiḥ pracchādya mukhamāyatalocanā |
darśanīyā prarudatī rājānamanugacchati
धौम्यो रौद्राणि सामानि याम्यानि च विशाम्पते ।
गायन्गच्छति मार्गेषु कुशानादाय पाणिना
dhaumyo raudrāṇi sāmāni yāmyāni ca viśāmpate |
gāyangacchati mārgeṣu kuśānādāya pāṇinā
धृतराष्ट्र उवाच
विविधानीह रूपाणि कृत्वा गच्छन्ति पाण्डवाः ।
तन्ममाचक्ष्व विदुर कस्मादेवं व्रजन्ति ते
vividhānīha rūpāṇi kṛtvā gacchanti pāṇḍavāḥ |
tanmamācakṣva vidura kasmādevaṃ vrajanti te
विदुर उवाच
निकृतस्यापि ते पुत्रैर्हृते राज्ये धनेषु च ।
न धर्माच्चलते बुद्धिर्धर्मराजस्य धीमतः
nikṛtasyāpi te putrairhṛte rājye dhaneṣu ca |
na dharmāccalate buddhirdharmarājasya dhīmataḥ
योऽसौ राजा घृणी नित्यं धार्तराष्ट्रेषु भारत ।
निकृत्या भ्रंशितः क्रोधान्नोन्मीलयति लोचने
yo'sau rājā ghṛṇī nityaṃ dhārtarāṣṭreṣu bhārata |
nikṛtyā bhraṃśitaḥ krodhānnonmīlayati locane
नाहं जनं निर्दहेयं दृष्ट्वा घोरेण चक्षुषा ।
स पिधाय मुखं राजा तस्माद्गच्छति पाण्डवः
nāhaṃ janaṃ nirdaheyaṃ dṛṣṭvā ghoreṇa cakṣuṣā |
sa pidhāya mukhaṃ rājā tasmādgacchati pāṇḍavaḥ
यथा च भीमो व्रजति निगदतः शृणु ।
बाह्वोर्बले नास्ति समो ममेति भरतर्षभ
yathā ca bhīmo vrajati nigadataḥ śṛṇu |
bāhvorbale nāsti samo mameti bharatarṣabha
बाहू विशालौ कृत्वाऽसौ तेन भीमोपि गच्छति ।
बाहू विदर्शयन्राजन्बाहुद्रविणदर्पितः
bāhū viśālau kṛtvā'sau tena bhīmopi gacchati |
bāhū vidarśayanrājanbāhudraviṇadarpitaḥ
चिकीर्षन्कर्म शत्रुभ्यो बाहुद्रव्यानुरूपतः ।
प्रदिशञ्शरसम्पातान्कुन्तीपुत्रोऽर्जुनस्तदा
cikīrṣankarma śatrubhyo bāhudravyānurūpataḥ |
pradiśañśarasampātānkuntīputro'rjunastadā
सिकता वपन्सव्यसाची राजानमनुगच्छति ।
असक्ताः सिकतास्तस्य यथा सम्प्रति भारत ।
असक्तं शरवर्षाणि तथा मोक्ष्यति शत्रुषु
sikatā vapansavyasācī rājānamanugacchati |
asaktāḥ sikatāstasya yathā samprati bhārata |
asaktaṃ śaravarṣāṇi tathā mokṣyati śatruṣu
न मे कश्चिद्विजानीयान्मुखमद्येति भारत ।
मुखमालिप्य तेनासौ सहदेवोऽपि गच्छति
na me kaścidvijānīyānmukhamadyeti bhārata |
mukhamālipya tenāsau sahadevo'pi gacchati
नाहं मनांस्याददेयं मार्गे स्त्रीणामिति प्रभो ।
पांसूपलिप्तसर्वाङ्गो नकुलस्तेन गच्छति
nāhaṃ manāṃsyādadeyaṃ mārge strīṇāmiti prabho |
pāṃsūpaliptasarvāṅgo nakulastena gacchati
एकवस्त्रा प्ररुदती मुक्तकेशी रजस्वला ।
शोणितेनाक्तवसना द्रौपदी वाक्यमब्रवीत्
ekavastrā prarudatī muktakeśī rajasvalā |
śoṇitenāktavasanā draupadī vākyamabravīt
यत्कृतेऽहमिदं प्राप्ता तेषां वर्षे चतुर्दशे ।
हतपत्यो हतसुता हतबन्धुजनप्रियाः
yatkṛte'hamidaṃ prāptā teṣāṃ varṣe caturdaśe |
hatapatyo hatasutā hatabandhujanapriyāḥ
बन्धुशोणितदिग्धाङ्ग्यो मुक्तकेश्यो रजस्वलाः ।
एवं कृतोदका भार्याः प्रवेक्ष्यन्ति गजाह्वयम्
bandhuśoṇitadigdhāṅgyo muktakeśyo rajasvalāḥ |
evaṃ kṛtodakā bhāryāḥ pravekṣyanti gajāhvayam
कृत्वा तु नैर्ऋतान्दर्भान्धीरो धौम्यः पुरोहितः ।
सामानि गायन्याम्यानि पुरतो याति भारत
kṛtvā tu nairṛtāndarbhāndhīro dhaumyaḥ purohitaḥ |
sāmāni gāyanyāmyāni purato yāti bhārata
हतेषु भरतेष्वाजौ कुरूणां गुरवस्तदा ।
एवं सामानि गास्यन्तीत्युक्त्वा धौम्योपि गच्छति ।
hateṣu bharateṣvājau kurūṇāṃ guravastadā |
evaṃ sāmāni gāsyantītyuktvā dhaumyopi gacchati |
प्रस्थाप्य पाण्डवाञ्शेषान्निः शेषस्ते भविष्यति ।
इति धौम्यो व्यवसितो रौद्रसामानि गायति
prasthāpya pāṇḍavāñśeṣānniḥ śeṣaste bhaviṣyati |
iti dhaumyo vyavasito raudrasāmāni gāyati
धृतराष्ट्र उवाच
किमब्रुवन्नैकृतिकः किं वा नागरिका जनाः ।
तथ्येन मे समाचक्ष्व क्षत्तः सर्वमशेषतः
kimabruvannaikṛtikaḥ kiṃ vā nāgarikā janāḥ |
tathyena me samācakṣva kṣattaḥ sarvamaśeṣataḥ
विदुर उवाच
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्रा येऽन्ये वदन्त्यथ ।
तच्छृणुष्व महाराज वक्ष्यते च मया तव
brāhmaṇāḥ kṣatriyā vaiśyāḥ śūdrā ye'nye vadantyatha |
tacchṛṇuṣva mahārāja vakṣyate ca mayā tava
प्रकृतय ऊचुः
हाहा गच्छन्ति नो नाथाः समवेक्षध्वमीदृशम् ।
अहो धिक्कुरुवृद्धानां बालानामिव चेष्टितम्
hāhā gacchanti no nāthāḥ samavekṣadhvamīdṛśam |
aho dhikkuruvṛddhānāṃ bālānāmiva ceṣṭitam
राष्ट्रेभ्यः पाण्डुदायादाँल्लोभान्निर्वासयन्ति ये ।
अनाथाः स्म वयं सर्वे वियुक्ताः पाण्डुनन्दनैः
rāṣṭrebhyaḥ pāṇḍudāyādām̐llobhānnirvāsayanti ye |
anāthāḥ sma vayaṃ sarve viyuktāḥ pāṇḍunandanaiḥ
दुर्विनीतेषु लुब्धेषु का प्रीतिः कौरवेषु नः ।
इति पौराः सुदुः खार्ताः क्रोशन्ति स्म पुनः पुनः
durvinīteṣu lubdheṣu kā prītiḥ kauraveṣu naḥ |
iti paurāḥ suduḥ khārtāḥ krośanti sma punaḥ punaḥ
एवमाकारलिङ्गैस्ते व्यवसायं मनोगतम् ।
कथयन्तश्च कौन्तेया वनं जग्मुर्मनस्विनः
evamākāraliṅgaiste vyavasāyaṃ manogatam |
kathayantaśca kaunteyā vanaṃ jagmurmanasvinaḥ
एवं तेषु नराग्र्येषु निर्यत्सु गजसाह्वयात् ।
अनभ्रे विद्युतश्चासन्भूमिश्च समकम्पत
evaṃ teṣu narāgryeṣu niryatsu gajasāhvayāt |
anabhre vidyutaścāsanbhūmiśca samakampata
राहुरग्रसदादित्यमपर्वणि विशाम्पते ।
उल्का चाप्यपसव्येन पुरं कृत्वा व्यशीर्यत
rāhuragrasadādityamaparvaṇi viśāmpate |
ulkā cāpyapasavyena puraṃ kṛtvā vyaśīryata
प्रत्याहरन्ति क्रव्यादा गृध्रगोमायुवायसाः ।
देवायतनचैत्येषु प्राकाराट्टालकेषु च
pratyāharanti kravyādā gṛdhragomāyuvāyasāḥ |
devāyatanacaityeṣu prākārāṭṭālakeṣu ca
एवमेते महोत्पाताः प्रादुरासन्दुरासदाः ।
भरतानामभावाय राजन्दुर्मन्त्रिते तव
evamete mahotpātāḥ prādurāsandurāsadāḥ |
bharatānāmabhāvāya rājandurmantrite tava
वैशम्पायन उवाच
एवं प्रवदतोरेव तयोस्तत्र विशाम्पते ।
धृतराष्ट्रस्य राज्ञश्च विदुरस्य च धीमतः
evaṃ pravadatoreva tayostatra viśāmpate |
dhṛtarāṣṭrasya rājñaśca vidurasya ca dhīmataḥ
नारदश्च सभामध्ये कुरूणामग्रतः स्थितः ।
महर्षिभिः परिवृतो रौद्रं वाक्यमुवाच ह
nāradaśca sabhāmadhye kurūṇāmagrataḥ sthitaḥ |
maharṣibhiḥ parivṛto raudraṃ vākyamuvāca ha
इतश्चतुर्दशे वर्षे विङ्क्ष्यन्तीह कौरवाः ।
दुर्योधनापराधेन भीमार्जुनबलेन च
itaścaturdaśe varṣe viṅkṣyantīha kauravāḥ |
duryodhanāparādhena bhīmārjunabalena ca
इत्युक्त्वा दिवमाक्रम्य क्षिप्रमन्तरधीयत ।
ब्राह्मीं श्रियं सुविपुलां बिभ्रद्देवर्षिसत्तमः
ityuktvā divamākramya kṣipramantaradhīyata |
brāhmīṃ śriyaṃ suvipulāṃ bibhraddevarṣisattamaḥ
ततो दुर्योधनः कर्णः शकुनिश्चापि सौबलः ।
द्रोणं द्वीपममन्यन्त राज्यं चास्मै न्यवेदयन्
tato duryodhanaḥ karṇaḥ śakuniścāpi saubalaḥ |
droṇaṃ dvīpamamanyanta rājyaṃ cāsmai nyavedayan
अथाब्रवीत्ततो द्रोणो दुर्योधनममर्षणम् ।
दुःशासनं च कर्णं च सर्वानेव च भारतान्
athābravīttato droṇo duryodhanamamarṣaṇam |
duḥśāsanaṃ ca karṇaṃ ca sarvāneva ca bhāratān
अवध्यान्पाण्डवान्प्राहुर्देवपुत्रान्द्विजातयः ।
अहं चै शरणं प्राप्तान्वर्तमानो यथाबलम्
avadhyānpāṇḍavānprāhurdevaputrāndvijātayaḥ |
ahaṃ cai śaraṇaṃ prāptānvartamāno yathābalam
गन्ता सर्वात्मना भक्त्या धार्तराष्ट्रान्सराजकान् ।
नोत्सहेयं परित्यक्तुं दैवं हि बलवत्तरम्
gantā sarvātmanā bhaktyā dhārtarāṣṭrānsarājakān |
notsaheyaṃ parityaktuṃ daivaṃ hi balavattaram
धर्मतः पाण्डुपुत्रा वै वनं गच्छन्ति निर्जिताः ।
ते च द्वादश वर्षाणि वने वत्स्यन्ति पाण्डवः
dharmataḥ pāṇḍuputrā vai vanaṃ gacchanti nirjitāḥ |
te ca dvādaśa varṣāṇi vane vatsyanti pāṇḍavaḥ
चरितब्रह्मचर्याश्च क्रोधामर्षवशानुगाः ।
वैरं निर्यातयिष्यन्ति महद्दुःखाय पाण्डवाः
caritabrahmacaryāśca krodhāmarṣavaśānugāḥ |
vairaṃ niryātayiṣyanti mahadduḥkhāya pāṇḍavāḥ
मया च भ्रंशितो राजन्द्रुपदः सखिविग्रहे ।
पुत्रार्थमयजद्राजा वधाय मम भारत
mayā ca bhraṃśito rājandrupadaḥ sakhivigrahe |
putrārthamayajadrājā vadhāya mama bhārata
याजोपयाजतपसा पुत्रं लेभे स पावकात् ।
धृष्टद्युम्नं द्रौपदीं च वेदीमध्यात्सुमध्यमाम्
yājopayājatapasā putraṃ lebhe sa pāvakāt |
dhṛṣṭadyumnaṃ draupadīṃ ca vedīmadhyātsumadhyamām
धृष्टद्युम्नस्तु पार्थानां स्यालः सम्बन्धतो मतः ।
पाण्डवानां प्रियरतस्तस्मान्मां भयमाविशत्
dhṛṣṭadyumnastu pārthānāṃ syālaḥ sambandhato mataḥ |
pāṇḍavānāṃ priyaratastasmānmāṃ bhayamāviśat
ज्वालावर्णो देवदत्तो धनुष्मान्कवची शरी ।
मर्त्यधर्मतया तस्मादद्य मे साध्वसो महान्
jvālāvarṇo devadatto dhanuṣmānkavacī śarī |
martyadharmatayā tasmādadya me sādhvaso mahān
गतो हि पक्षतां तेषां पार्षतः परवीरहा ।
रथातिरथसङ्ख्यायां योऽग्रणीरर्जुनो युवा
gato hi pakṣatāṃ teṣāṃ pārṣataḥ paravīrahā |
rathātirathasaṅkhyāyāṃ yo'graṇīrarjuno yuvā
सृष्टप्राणो भृशतरं तेन चेत्सङ्गमो मम ।
किमन्यद्दुःखमधिकं परमं भुवि कौरवाः
sṛṣṭaprāṇo bhṛśataraṃ tena cetsaṅgamo mama |
kimanyadduḥkhamadhikaṃ paramaṃ bhuvi kauravāḥ
धृष्टद्युम्नो द्रोणमृत्युरिति विप्रथितं वचः ।
मद्वधायाश्रितोऽप्येष लोके चाप्यतिविश्रुतः
dhṛṣṭadyumno droṇamṛtyuriti viprathitaṃ vacaḥ |
madvadhāyāśrito'pyeṣa loke cāpyativiśrutaḥ
सोऽयं नूनमनुप्राप्तस्त्वत्कृते कालपर्ययः ।
त्वरितं कुरुत श्रेयो नैतदेतावता कृतम्
so'yaṃ nūnamanuprāptastvatkṛte kālaparyayaḥ |
tvaritaṃ kuruta śreyo naitadetāvatā kṛtam
मुहूर्तं सुखमेवैतत्तालच्छायेव हैमनी ।
जयध्वं च महायज्ञैर्भोगानश्नीत दत्त च
muhūrtaṃ sukhamevaitattālacchāyeva haimanī |
jayadhvaṃ ca mahāyajñairbhogānaśnīta datta ca
इतश्चतुर्दशे वर्षे महत्प्राप्स्यथ वैशसम् ।
दुर्योधन निशम्यैतत्प्रतिपद्य यथेच्छसि
itaścaturdaśe varṣe mahatprāpsyatha vaiśasam |
duryodhana niśamyaitatpratipadya yathecchasi
शमं वा पाण्डुपुत्रेण प्रयुङ्क्ष्व यदि मन्यसे ।
(वैशम्पायन उवाच)
द्रोणस्य --चनं श्रुत्वा धृतराष्ट्रोऽब्रवीदिदम्
śamaṃ vā pāṇḍuputreṇa prayuṅkṣva yadi manyase |
(vaiśampāyana uvāca)
droṇasya --canaṃ śrutvā dhṛtarāṣṭro'bravīdidam
सम्यगाह गुरुः क्षत्तरुपावर्तय पाण्डवान् ।
यदि ते न निवर्तन्ते सत्कृता यान्तु पाण्डवाः ।
samyagāha guruḥ kṣattarupāvartaya pāṇḍavān |
yadi te na nivartante satkṛtā yāntu pāṇḍavāḥ |
सशस्त्ररथपादाता भोगवन्तश्च पुत्रकाः
saśastrarathapādātā bhogavantaśca putrakāḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)