प्रयत्नेन तदा कर्णो हर्षयन्वाहिनीं तव ।
एकैकं समरे दृष्ट्वा पाण्डवं पर्यपृच्छत
prayatnena tadā karṇo harṣayanvāhinīṃ tava |
ekaikaṃ samare dṛṣṭvā pāṇḍavaṃ paryapṛcchata
इति श्रीमन्महाभारते कर्णपर्वणि द्वात्रिंशोऽध्यायः ॥
26 verses · 32 of 101
To raise the spirits of the Kaurava army, Karna asks every soldier he meets where Arjuna is, and makes an offer of mounting rewards to whoever will show him the white-horsed warrior. He will give a hundred fine villages, a white chariot drawn by mules, five hundred white horses, six hundred elephants from the western lands, fourteen rich villages of vaishyas, and a hundred young serving women of Magadha. If none of this pleases him, he may choose for himself; everything Karna owns except his sons and wives is his. And after killing both Krishnas, Karna will give him all their wealth. He then blows his sea-born conch. Duryodhana and his brothers rejoice, and Shalya laughs at Karna.
सञ्जय उवाच
प्रयत्नेन तदा कर्णो हर्षयन्वाहिनीं तव ।
एकैकं समरे दृष्ट्वा पाण्डवं पर्यपृच्छत
prayatnena tadā karṇo harṣayanvāhinīṃ tava |
ekaikaṃ samare dṛṣṭvā pāṇḍavaṃ paryapṛcchata
यो ममाद्य महात्मानं दर्शयेच्छ्वेतवाहनम् ।
तस्मै दद्यामभिप्रेतं धनं यन्मनसेच्छति
yo mamādya mahātmānaṃ darśayecchvetavāhanam |
tasmai dadyāmabhipretaṃ dhanaṃ yanmanasecchati
न चेत्तदभिमन्येत तस्मै दद्यामहं पुनः ।
शकटं रत्नसम्पूर्णं यो मे ब्रूयाद्वनञ्जयम्
na cettadabhimanyeta tasmai dadyāmahaṃ punaḥ |
śakaṭaṃ ratnasampūrṇaṃ yo me brūyādvanañjayam
न चेत्तदभिमन्येत पुरुषोऽर्जुनदर्शिवान् ।
शतं दद्यां गवां तस्मै नैत्यकं कांस्यदोहनम्
na cettadabhimanyeta puruṣo'rjunadarśivān |
śataṃ dadyāṃ gavāṃ tasmai naityakaṃ kāṃsyadohanam
शतं ग्रामवरांश्चैव दद्यामर्जुनदर्शिने ।
तथा तस्मै पुनर्दद्यां श्वेतमश्वतरीरथम् ।
युक्तमञ्जनकेशीभिर्यो मे ब्रूयाद्वनञ्जयम्
śataṃ grāmavarāṃścaiva dadyāmarjunadarśine |
tathā tasmai punardadyāṃ śvetamaśvatarīratham |
yuktamañjanakeśībhiryo me brūyādvanañjayam
न चेत्तदभिमन्येत पुरुषोऽर्जुनदर्शिवान् ।
अन्यं वाऽस्मै पुनर्दद्यां सौवर्णं हस्तिषङ्गवम्
na cettadabhimanyeta puruṣo'rjunadarśivān |
anyaṃ vā'smai punardadyāṃ sauvarṇaṃ hastiṣaṅgavam
तथाप्यस्मै पुनर्दद्यां स्त्रीणां शतमलङ्कृतम् ।
श्यामानां निष्ककण्ठीनां गीतवाद्यविपश्चिताम्
tathāpyasmai punardadyāṃ strīṇāṃ śatamalaṅkṛtam |
śyāmānāṃ niṣkakaṇṭhīnāṃ gītavādyavipaścitām
न चेत्तदभिमन्येत पुरुषोऽर्जुनदर्शिवान् ।
तस्मै दद्यां शतं नागाञ्शतं ग्रामाञ्शतं रथान्
na cettadabhimanyeta puruṣo'rjunadarśivān |
tasmai dadyāṃ śataṃ nāgāñśataṃ grāmāñśataṃ rathān
सुवर्णस्य च मुख्यस्य हयाग्र्याणां शतं शतान् ।
ऋद्व्या गुणैः सुदान्तांश्च धुर्यवाहान्सुशिक्षितान्
suvarṇasya ca mukhyasya hayāgryāṇāṃ śataṃ śatān |
ṛdvyā guṇaiḥ sudāntāṃśca dhuryavāhānsuśikṣitān
तथा सुवर्णशृङ्गीणां गोधेनूनां चतुःशतम् ।
दद्यां तस्मै सवत्सानां यो मे ब्रूयाद्वनञ्जयम्
tathā suvarṇaśṛṅgīṇāṃ godhenūnāṃ catuḥśatam |
dadyāṃ tasmai savatsānāṃ yo me brūyādvanañjayam
न चेत्तदभिमन्येत पुरुषोऽर्जुनदर्शिवान् ।
अन्यदस्मै वरं दद्यां श्वेतान्पञ्चशतान्हयान्
na cettadabhimanyeta puruṣo'rjunadarśivān |
anyadasmai varaṃ dadyāṃ śvetānpañcaśatānhayān
हेमभाण्डपरिच्छन्नान्सुमृष्टमणिभूषणान् ।
सुदान्तानपि चैवाहं दद्यामष्टादशापरान्
hemabhāṇḍaparicchannānsumṛṣṭamaṇibhūṣaṇān |
sudāntānapi caivāhaṃ dadyāmaṣṭādaśāparān
रथं च शुभ्रं सौवर्णं दद्यां तस्मै स्वलङ्कृतम् ।
युक्तं परमकाम्भोजैर्यो मे ब्रूयाद्वनञ्जयम्
rathaṃ ca śubhraṃ sauvarṇaṃ dadyāṃ tasmai svalaṅkṛtam |
yuktaṃ paramakāmbhojairyo me brūyādvanañjayam
न चेत्तदभिमन्येत पुरुषोऽर्जुनदर्शिवान् ।
अन्यदस्मै वरं दद्यां कुञ्जराणां शतानि षट्
na cettadabhimanyeta puruṣo'rjunadarśivān |
anyadasmai varaṃ dadyāṃ kuñjarāṇāṃ śatāni ṣaṭ
काञ्चनैर्विविधैर्भाण्डैराच्छन्नान्हेममालिनः ।
उत्पन्नानपरान्तेषु विनीतान्हस्तिशिक्षकैः
kāñcanairvividhairbhāṇḍairācchannānhemamālinaḥ |
utpannānaparānteṣu vinītānhastiśikṣakaiḥ
न चेत्तदभिमन्येत पुरुषोऽर्जुनदर्शिवान् ।
अन्यदस्मै वरं दद्यां वैश्यग्रामांश्चतुर्दश
na cettadabhimanyeta puruṣo'rjunadarśivān |
anyadasmai varaṃ dadyāṃ vaiśyagrāmāṃścaturdaśa
सुस्फीतान्धनसंयुक्तान्प्रत्यासन्नवनोदकान् ।
अकुतोभयान्सुसम्पन्नान्राजभोज्यांश्चतुर्दश
susphītāndhanasaṃyuktānpratyāsannavanodakān |
akutobhayānsusampannānrājabhojyāṃścaturdaśa
दासीनां निष्ककण्ठीनां मागधीनां शतं तथा ।
प्रत्यग्रवयसां दद्यां यो मे ब्रूयाद्धनञ्जयम्
dāsīnāṃ niṣkakaṇṭhīnāṃ māgadhīnāṃ śataṃ tathā |
pratyagravayasāṃ dadyāṃ yo me brūyāddhanañjayam
न चेत्तदभिमन्येत पुरुषोऽर्जुनदर्शिवान् ।
अन्यं तस्मै वरं दद्यां यमसौ कामयेत्स्वयम्
na cettadabhimanyeta puruṣo'rjunadarśivān |
anyaṃ tasmai varaṃ dadyāṃ yamasau kāmayetsvayam
पुत्रदारान्विहायैव यदन्यद्वित्तमस्ति मे ।
तच्च तस्मै पुनर्दद्यां यद्यच्च मनसेच्छति
putradārānvihāyaiva yadanyadvittamasti me |
tacca tasmai punardadyāṃ yadyacca manasecchati
हत्वा च सहितौ कृष्णौ तयोर्वित्तानि सर्वशः ।
तस्मै दद्यामहं यो मे प्रब्रूयात्केशवार्जुनौ
hatvā ca sahitau kṛṣṇau tayorvittāni sarvaśaḥ |
tasmai dadyāmahaṃ yo me prabrūyātkeśavārjunau
एता वाचः सुबहुशः कर्ण उच्चारयन्युधि ।
दध्मौ सागरसम्भूतं सुस्वरं शङ्खमुत्तमम्
etā vācaḥ subahuśaḥ karṇa uccārayanyudhi |
dadhmau sāgarasambhūtaṃ susvaraṃ śaṅkhamuttamam
ता वाचः सूतपुत्रस्य तथा युक्ता निशम्य तु ।
दुर्योधनो महाराज संहृष्टः सानुजोऽभवत्
tā vācaḥ sūtaputrasya tathā yuktā niśamya tu |
duryodhano mahārāja saṃhṛṣṭaḥ sānujo'bhavat
ततो दुन्दुभिनिर्घोषो मृदङ्गानां च सर्वशा ।
सिंहनादः सवादित्रः कुञ्चराणां च निःस्वनः
tato dundubhinirghoṣo mṛdaṅgānāṃ ca sarvaśā |
siṃhanādaḥ savāditraḥ kuñcarāṇāṃ ca niḥsvanaḥ
प्रादुरासीत्तदा राजंस्त्वत्सैन्ये पुरुषर्षभ ।
योधानां सम्प्रहृष्टानां तथा समभवत्स्वनः
prādurāsīttadā rājaṃstvatsainye puruṣarṣabha |
yodhānāṃ samprahṛṣṭānāṃ tathā samabhavatsvanaḥ
तथा प्रहृष्टे सैन्ये तं प्लुवमानं महारथम् ।
विकत्थमानं च तदा राधेयमरिकर्शनम् ।
मद्रराजः प्रहस्येदं वचनं प्रत्यभाषत
tathā prahṛṣṭe sainye taṃ pluvamānaṃ mahāratham |
vikatthamānaṃ ca tadā rādheyamarikarśanam |
madrarājaḥ prahasyedaṃ vacanaṃ pratyabhāṣata
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)