चोदयाश्वान्हृषीकेश यत्र दुर्मर्षणः स्थितः ।
एतद्भित्त्वा गजानीकं प्रवेक्ष्याम्यरिवाहिनीम्
codayāśvānhṛṣīkeśa yatra durmarṣaṇaḥ sthitaḥ |
etadbhittvā gajānīkaṃ pravekṣyāmyarivāhinīm
इति श्रीमन्महाभारते द्रोणपर्वणि जयद्रथवधपर्वणि चतुर्दशदिवसयुद्धे एकोननवतितमोऽध्यायः ॥
33 verses · 89 of 203
Arjuna asks Shri Krishna to drive to where Durmarshana stands, so that he may break the elephant ranks and enter the enemy host. One man fights many. Arjuna pours arrows like a rain cloud and strikes the heads of chariot warriors from their bodies; the ground is strewn with faces like a trampled lotus pond, and heads fall like ripe palm fruit. Headless trunks rise with bows still drawn. Kaurava soldiers, seeing Arjuna everywhere, strike one another and even themselves. Arjuna's quickness leaves no gap anyone can find as he cuts down elephants with riders, horses with horsemen, charioteers with their warriors. Like the rising sun scattering darkness, he routs the division, and Dhritarashtra's men flee, goading their mounts in panic.
अर्जुन उवाच
चोदयाश्वान्हृषीकेश यत्र दुर्मर्षणः स्थितः ।
एतद्भित्त्वा गजानीकं प्रवेक्ष्याम्यरिवाहिनीम्
codayāśvānhṛṣīkeśa yatra durmarṣaṇaḥ sthitaḥ |
etadbhittvā gajānīkaṃ pravekṣyāmyarivāhinīm
सञ्जय उवाच
एवमुक्तो महाबाहुः केशवः सव्यसाचिना ।
अचोदयद्धयांस्तत्र यत्र दुर्मर्षणः स्थितः
evamukto mahābāhuḥ keśavaḥ savyasācinā |
acodayaddhayāṃstatra yatra durmarṣaṇaḥ sthitaḥ
स सम्प्रहारस्तुमुलः सम्प्रवृत्तः सुदारुणः ।
एकस्य च बहूनां च रथनागनरक्षयः
sa samprahārastumulaḥ sampravṛttaḥ sudāruṇaḥ |
ekasya ca bahūnāṃ ca rathanāganarakṣayaḥ
ततः सायकवर्षेण पर्जन्य इव वृष्टिमान् ।
परानवाकिरत्पार्थः पर्वतानिव नीरदः
tataḥ sāyakavarṣeṇa parjanya iva vṛṣṭimān |
parānavākiratpārthaḥ parvatāniva nīradaḥ
ते चापि रथिनः सर्वे त्वरिताः कृतहस्तवत् ।
अवाकिरन्बाणजालैस्तत्र कृष्णधनञ्जयौ
te cāpi rathinaḥ sarve tvaritāḥ kṛtahastavat |
avākiranbāṇajālaistatra kṛṣṇadhanañjayau
ततः क्रुद्धो महाबाहुर्वार्यमाणः परैर्युधि ।
शिरांसि रथिनां पार्थः कायेभ्योऽपाहरच्छरैः
tataḥ kruddho mahābāhurvāryamāṇaḥ parairyudhi |
śirāṃsi rathināṃ pārthaḥ kāyebhyo'pāharaccharaiḥ
उद्धान्तनयनैर्वक्रैः सन्दष्टौष्ठपुटैः शुभैः ।
सकुण्डलशिरस्त्राणैर्वसुधा समकीर्यत
uddhāntanayanairvakraiḥ sandaṣṭauṣṭhapuṭaiḥ śubhaiḥ |
sakuṇḍalaśirastrāṇairvasudhā samakīryata
पुण्डरीकवनानीव विध्वस्तानि समन्ततः ।
विनिकीर्णानि योधानां वदनानि चकाशिरे
puṇḍarīkavanānīva vidhvastāni samantataḥ |
vinikīrṇāni yodhānāṃ vadanāni cakāśire
सुवर्णचित्राभरणाः संसिक्ता रुधिरेण च ।
संसक्ता इव दृश्यन्ते मेघसङ्घाः सविद्युतः
suvarṇacitrābharaṇāḥ saṃsiktā rudhireṇa ca |
saṃsaktā iva dṛśyante meghasaṅghāḥ savidyutaḥ
शिरसां पततां राजञ्शब्दोऽभूद्वसुधातले ।
कालेन परिपक्वानां तालानां पततामिव
śirasāṃ patatāṃ rājañśabdo'bhūdvasudhātale |
kālena paripakvānāṃ tālānāṃ patatāmiva
कबन्ध उत्थितः कश्चिद्विष्फार्य सशरं धनुः ।
किञ्चित्खङ्गं विनिष्कृष्य भुजेनोद्यम्य तिष्ठति ।
गृहीत्वाऽन्यस्य केशेषु शिरो नृत्यति चापरः
kabandha utthitaḥ kaścidviṣphārya saśaraṃ dhanuḥ |
kiñcitkhaṅgaṃ viniṣkṛṣya bhujenodyamya tiṣṭhati |
gṛhītvā'nyasya keśeṣu śiro nṛtyati cāparaḥ
पतितानि न जानन्ति शिरांसि पुरुषर्षभाः ।
अमृष्यमाणाः सङ्ग्रामे कौन्तेयं जयगृद्धिनः
patitāni na jānanti śirāṃsi puruṣarṣabhāḥ |
amṛṣyamāṇāḥ saṅgrāme kaunteyaṃ jayagṛddhinaḥ
हयानामुत्तमाङ्गैश्च हस्तिहस्तैश्च मेदिनी ।
बाहुभिश्च शिरोभिश्च वीराणां समकीर्यत
hayānāmuttamāṅgaiśca hastihastaiśca medinī |
bāhubhiśca śirobhiśca vīrāṇāṃ samakīryata
अयं पार्थः कुतः पार्थः पार्थोऽयमिति सर्वशः ।
तिष्ठ पार्थेहि मां पार्थ क्व यासीति च जल्पताम् ।
तव सैन्येषु योधानां पार्थभूतमिवाभवत्
ayaṃ pārthaḥ kutaḥ pārthaḥ pārtho'yamiti sarvaśaḥ |
tiṣṭha pārthehi māṃ pārtha kva yāsīti ca jalpatām |
tava sainyeṣu yodhānāṃ pārthabhūtamivābhavat
अन्योन्यमपि चाजघ्नुरात्मानमपि चापरे ।
पार्थभूतममन्यन्त जनाः कालेन मोहिताः
anyonyamapi cājaghnurātmānamapi cāpare |
pārthabhūtamamanyanta janāḥ kālena mohitāḥ
निष्टनन्तः सरुधिरा विसंज्ञा गाढवेदनाः ।
शयाना बहवो वीराः कीर्तयन्तः स्वबान्धवान्
niṣṭanantaḥ sarudhirā visaṃjñā gāḍhavedanāḥ |
śayānā bahavo vīrāḥ kīrtayantaḥ svabāndhavān
सभिण्डिपालाः सप्रासाः सशक्त्यृष्टिपरश्वथाः ।
सनिर्व्यूहाः सनिस्त्रिंशाः सशरासनतोमराः
sabhiṇḍipālāḥ saprāsāḥ saśaktyṛṣṭiparaśvathāḥ |
sanirvyūhāḥ sanistriṃśāḥ saśarāsanatomarāḥ
सबाणवर्माभरणाः सगदाः साङ्गदा रणे ।
महाभुजगसङ्काशा बाहवः परिघोपमाः
sabāṇavarmābharaṇāḥ sagadāḥ sāṅgadā raṇe |
mahābhujagasaṅkāśā bāhavaḥ parighopamāḥ
उद्वेष्टन्ति विचेष्टन्ति सञ्चेष्टन्ति च सर्वशः ।
वेगं कुर्वन्ति संरब्धा निकृत्ताः परमेषुभिः
udveṣṭanti viceṣṭanti sañceṣṭanti ca sarvaśaḥ |
vegaṃ kurvanti saṃrabdhā nikṛttāḥ parameṣubhiḥ
यो यः स्म समरे पार्थं प्रतिसञ्चरते नरः ।
तस्यतस्यान्तको बाणः शरीरमुपसर्पति
yo yaḥ sma samare pārthaṃ pratisañcarate naraḥ |
tasyatasyāntako bāṇaḥ śarīramupasarpati
नृत्यतो रथमार्गेषु धनुर्व्यायच्छतस्तथा ।
न कश्चित्तत्र पार्थश्च ददृशेऽन्तरमण्वपि
nṛtyato rathamārgeṣu dhanurvyāyacchatastathā |
na kaścittatra pārthaśca dadṛśe'ntaramaṇvapi
यत्तस्य घटमानस्य क्षिप्रं विक्षिपतः शरान् ।
लाघवात्पाण्डुपुत्रस्य व्यस्मयन्त परे जनाः
yattasya ghaṭamānasya kṣipraṃ vikṣipataḥ śarān |
lāghavātpāṇḍuputrasya vyasmayanta pare janāḥ
हस्तिनं हस्तियन्तारमश्वमाश्विकमेव च ।
अभिनत्फल्गुनो बाणै रथिनं च ससारथिम्
hastinaṃ hastiyantāramaśvamāśvikameva ca |
abhinatphalguno bāṇai rathinaṃ ca sasārathim
आवर्तमानमावृत्तं युध्यमानं च पाण्डवः ।
प्रमुखे तिष्ठमानं च न कञ्चिन्न निहन्ति सः
āvartamānamāvṛttaṃ yudhyamānaṃ ca pāṇḍavaḥ |
pramukhe tiṣṭhamānaṃ ca na kañcinna nihanti saḥ
यथोदयन्वै गगने सूर्यो हन्ति महत्तमः ।
तथाऽर्जुनो गजानीकमवधीत्कङ्कपत्रिभिः
yathodayanvai gagane sūryo hanti mahattamaḥ |
tathā'rjuno gajānīkamavadhītkaṅkapatribhiḥ
हस्तिभिः पतितैर्भिन्नैस्तव सैन्यमदृश्यत ।
अन्तकाले यथा भूमिर्व्यवकीर्णा महीधरैः
hastibhiḥ patitairbhinnaistava sainyamadṛśyata |
antakāle yathā bhūmirvyavakīrṇā mahīdharaiḥ
यथा मध्यंदिने सूर्यो दुष्प्रेक्ष्यः प्राणिभिः सदा ।
तथा धनञ्जयः क्रुद्धो दुष्प्रेक्ष्यो युधि शत्रुभिः
yathā madhyaṃdine sūryo duṣprekṣyaḥ prāṇibhiḥ sadā |
tathā dhanañjayaḥ kruddho duṣprekṣyo yudhi śatrubhiḥ
तत्तथा तव पुत्रस्य सैन्यं युधि परन्तप ।
प्रभग्नं द्रुतमाविग्नमतीव शरपीडितम्
tattathā tava putrasya sainyaṃ yudhi parantapa |
prabhagnaṃ drutamāvignamatīva śarapīḍitam
मारुतेनेव महता मेघानीकं व्यदीर्यत ।
प्रकाल्यमानं तत्सैन्यं नाशकत्प्रतिवीक्षितुम्
māruteneva mahatā meghānīkaṃ vyadīryata |
prakālyamānaṃ tatsainyaṃ nāśakatprativīkṣitum
प्रतोदैश्चापकोटीभिर्हुंकारैः साधुवाहितैः ।
कशापार्ष्ण्यभिघातैश्च वाग्भिरुग्राभिरेव च
pratodaiścāpakoṭībhirhuṃkāraiḥ sādhuvāhitaiḥ |
kaśāpārṣṇyabhighātaiśca vāgbhirugrābhireva ca
चोदयन्तो हयांस्तूर्णं पलायन्ते स्म तावकाः ।
सादिनो रथिनश्चैव पत्तयश्चार्जुनार्दिताः
codayanto hayāṃstūrṇaṃ palāyante sma tāvakāḥ |
sādino rathinaścaiva pattayaścārjunārditāḥ
पार्ष्ण्यङ्गुष्ठाङ्कुशैर्नागं चोदयन्तस्तथाऽपरे ।
शरैः सम्मोहिताश्चान्ये तमेवाभिमुखा ययुः
pārṣṇyaṅguṣṭhāṅkuśairnāgaṃ codayantastathā'pare |
śaraiḥ sammohitāścānye tamevābhimukhā yayuḥ
तव योघ हतोत्साहा विभ्रान्तमनसस्तदा
tava yogha hatotsāhā vibhrāntamanasastadā
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)