तथा द्रोणमभिघ्नन्तं साश्वसूतरथद्विपान् ।
व्यथिताः पाण्डवा दृष्ट्वा न चैनं पर्यवारयन्
tathā droṇamabhighnantaṃ sāśvasūtarathadvipān |
vyathitāḥ pāṇḍavā dṛṣṭvā na cainaṃ paryavārayan
इति श्रीमन्महाभारते द्रोणपर्वणि द्रोणाभिषेकपर्वणि अष्टमोऽध्यायः ॥
38 verses · 8 of 203
Sanjaya races ahead to the end of Drona's command. Drona tears through the Pandava host, killing horses, charioteers and elephants, so that Yudhishthira bids Arjuna and Dhrishtadyumna hold him back from every side. Bhima, Abhimanyu, Ghatotkacha, the Kekayas, Virata, Drupada, the sons of Draupadi, Satyaki and many others meet him. Though old, Drona ranges the field like a youth, like Death himself, cutting off heads and adorned arms until the earth is mud with blood. He crushes five Kekaya princes and the Panchala king. Then Sanjaya gives the stark news: having slain more than an akshauhini of warriors, the golden-chariot hero was struck down by Dhrishtadyumna and went to the highest state. Beings in the sky cried out in grief while the Pandavas roared in triumph.
सञ्जय उवाच
तथा द्रोणमभिघ्नन्तं साश्वसूतरथद्विपान् ।
व्यथिताः पाण्डवा दृष्ट्वा न चैनं पर्यवारयन्
tathā droṇamabhighnantaṃ sāśvasūtarathadvipān |
vyathitāḥ pāṇḍavā dṛṣṭvā na cainaṃ paryavārayan
ततो युधिष्ठिरो राजा धृष्टद्युम्नधनञ्जयौ ।
अब्रवीत्सर्वतो यत्तैः कुम्भयोनिर्निवार्यताम्
tato yudhiṣṭhiro rājā dhṛṣṭadyumnadhanañjayau |
abravītsarvato yattaiḥ kumbhayonirnivāryatām
तत्रैनमर्जुनश्चैव धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः ।
ये चान्ये पार्थिवा राजन्पाण्डवस्यानुसैनिकाः ।
प्रत्यगृह्णंस्ततस्तत्र समागच्छन्महारथाः
tatrainamarjunaścaiva dhṛṣṭadyumnaśca pārṣataḥ |
ye cānye pārthivā rājanpāṇḍavasyānusainikāḥ |
pratyagṛhṇaṃstatastatra samāgacchanmahārathāḥ
केकया भीमसेनश्च सौभद्रोऽथ घटोत्कचः ।
युधिष्ठिरो यमौ मात्स्यो द्रुदश्चात्मजैः सह
kekayā bhīmasenaśca saubhadro'tha ghaṭotkacaḥ |
yudhiṣṭhiro yamau mātsyo drudaścātmajaiḥ saha
द्रौपदेयाश्च संहृष्टा धृष्टकेतुः ससात्यकिः ।
चेकितानश्च सङ्क्रुद्धो युयुत्सुश्च महारथः
draupadeyāśca saṃhṛṣṭā dhṛṣṭaketuḥ sasātyakiḥ |
cekitānaśca saṅkruddho yuyutsuśca mahārathaḥ
ये चान्ये पार्थिवा राजन्पाण्डवस्यानुयायिनः ।
कुलवीर्यानुरूपाणि चक्रुः कर्माण्यनेकशः
ye cānye pārthivā rājanpāṇḍavasyānuyāyinaḥ |
kulavīryānurūpāṇi cakruḥ karmāṇyanekaśaḥ
संभिद्यमानां तां दृष्ट्वा पाण्डवैर्वाहिनीं रणे ।
व्यावृत्य चक्षुषी कोपाद्भारद्वाजोऽन्ववैक्षत
saṃbhidyamānāṃ tāṃ dṛṣṭvā pāṇḍavairvāhinīṃ raṇe |
vyāvṛtya cakṣuṣī kopādbhāradvājo'nvavaikṣata
स तीव्रं कोपमास्थाय रथे समरदुर्जयः ।
व्यधमत्पाण्डवानीकं महाभ्राणीव मारुतः
sa tīvraṃ kopamāsthāya rathe samaradurjayaḥ |
vyadhamatpāṇḍavānīkaṃ mahābhrāṇīva mārutaḥ
रथानश्वान्नरान्नागानभिधावन्नितस्ततः ।
चचारोन्मत्तवद्द्रोणो वृद्धोऽपि तरुणो यथा
rathānaśvānnarānnāgānabhidhāvannitastataḥ |
cacāronmattavaddroṇo vṛddho'pi taruṇo yathā
तस्य शोणितदिग्धाङ्गाः शोणास्ते वातरंहसः ।
आजानेया हया राजन्नविश्रान्ताः सुखं ययुः
tasya śoṇitadigdhāṅgāḥ śoṇāste vātaraṃhasaḥ |
ājāneyā hayā rājannaviśrāntāḥ sukhaṃ yayuḥ
तमन्तकमिव क्रुद्धमापतन्तं यतव्रतम् ।
दृष्ट्वा सम्प्राद्रवन्योधाः पाण्डवस्य ततस्ततः
tamantakamiva kruddhamāpatantaṃ yatavratam |
dṛṣṭvā samprādravanyodhāḥ pāṇḍavasya tatastataḥ
तेषां प्राद्रवतां भीमः पुनरावर्ततामपि ॥
पश्यतां तिष्ठतां चासीच्छब्दः परमदारुणः
teṣāṃ prādravatāṃ bhīmaḥ punarāvartatāmapi ||
paśyatāṃ tiṣṭhatāṃ cāsīcchabdaḥ paramadāruṇaḥ
शूराणां हर्षजननो भीरूणां भयवर्धनः ।
द्यावापृथिव्योर्विवरं पूरयामास सर्वतः
śūrāṇāṃ harṣajanano bhīrūṇāṃ bhayavardhanaḥ |
dyāvāpṛthivyorvivaraṃ pūrayāmāsa sarvataḥ
ततः पुनरपि द्रोणो नाम विश्रावयन्युधि ।
अकरोद्रौद्रमात्मानं किरञ्छरशतैः परान्
tataḥ punarapi droṇo nāma viśrāvayanyudhi |
akarodraudramātmānaṃ kirañcharaśataiḥ parān
स तथा तेष्वनीकेषु पाण्डुपुत्रस्य मारिष ।
कालवद्व्यचरद्द्रोणो युवेव स्थविरो बली
sa tathā teṣvanīkeṣu pāṇḍuputrasya māriṣa |
kālavadvyacaraddroṇo yuveva sthaviro balī
उत्कृत्य च शिरांस्युग्रो बाहूनपि सुभूषणान् ।
कृत्वा शून्यान्रथोपस्थानुदक्रोशन्महारवान्
utkṛtya ca śirāṃsyugro bāhūnapi subhūṣaṇān |
kṛtvā śūnyānrathopasthānudakrośanmahāravān
तस्य हर्षप्रणादेन बाणवर्षेण च प्रभो ।
प्राकम्पन्त रणे योधा गावः शीतार्दिता इव
tasya harṣapraṇādena bāṇavarṣeṇa ca prabho |
prākampanta raṇe yodhā gāvaḥ śītārditā iva
द्रोणस्य रथघोषेण मौर्वीनिष्पेषणेन च ।
धनुःशब्देन चाकाशे शब्दः समभवन्महान्
droṇasya rathaghoṣeṇa maurvīniṣpeṣaṇena ca |
dhanuḥśabdena cākāśe śabdaḥ samabhavanmahān
अथास्य धनुषो बाणा निस्सरन्तः सहस्रशः ।
व्याप्य सर्वा दिशः पेतुर्नागाश्वरथपत्तिषु ।
athāsya dhanuṣo bāṇā nissarantaḥ sahasraśaḥ |
vyāpya sarvā diśaḥ peturnāgāśvarathapattiṣu |
तं कार्मुकमहावेगमस्त्रज्वलितपावकम् ।
द्रोणमासादयाञ्चक्रुः पाञ्चालाः पाण्डवैः सह
taṃ kārmukamahāvegamastrajvalitapāvakam |
droṇamāsādayāñcakruḥ pāñcālāḥ pāṇḍavaiḥ saha
सनागरथपत्त्यश्वान्प्राहिणोद्यमसादनम् ।
अचिरादकरोद्दोणो महीं शोणितकर्दमाम्
sanāgarathapattyaśvānprāhiṇodyamasādanam |
acirādakaroddoṇo mahīṃ śoṇitakardamām
तन्वता परमास्त्राणि शरान्सततमस्यता ।
द्रोणेन विहितं दिक्षु शरजालमदृश्यत
tanvatā paramāstrāṇi śarānsatatamasyatā |
droṇena vihitaṃ dikṣu śarajālamadṛśyata
पदातिषु रथाश्वेषु वारणेषु च सर्वशः ।
तस्य विद्युदिवाभ्रेषु चरन्केतुरदृश्यत
padātiṣu rathāśveṣu vāraṇeṣu ca sarvaśaḥ |
tasya vidyudivābhreṣu caranketuradṛśyata
सकेकयानां प्रवरांश्च पञ्च पाञ्चालराजं च शरैः प्रमथ्य ।
युधिष्ठिरानीकमदीनसत्वो द्रोणोऽभ्ययात्कार्मुकबाणपाणिः
sakekayānāṃ pravarāṃśca pañca pāñcālarājaṃ ca śaraiḥ pramathya |
yudhiṣṭhirānīkamadīnasatvo droṇo'bhyayātkārmukabāṇapāṇiḥ
तं भीमसेनश्च धनञ्जयश्च शिनेश्च नप्ता द्रुपदात्मजश्च ।
शैब्यात्मजः काशिपतिः शिबिश्च दृष्ट्वा नदन्तो व्यकिरञ्छरौघैः
taṃ bhīmasenaśca dhanañjayaśca śineśca naptā drupadātmajaśca |
śaibyātmajaḥ kāśipatiḥ śibiśca dṛṣṭvā nadanto vyakirañcharaughaiḥ
तेषां शरा द्रोणशरैर्निकृत्ता भूमावदृश्यन्त विवर्तमानाः ।
श्रेणीकृताः संयति मोघवेगा द्वीपे नदीनामिव काशरोहाः
teṣāṃ śarā droṇaśarairnikṛttā bhūmāvadṛśyanta vivartamānāḥ |
śreṇīkṛtāḥ saṃyati moghavegā dvīpe nadīnāmiva kāśarohāḥ
ते द्रोणबाणासनविप्रमुक्ताः पतत्रिणः काञ्चनचित्रपुङ्खाः ।
भित्त्वा शरीराणि गजाश्वयूनां जग्मुर्महीं शोणितदिग्धवाजाः
te droṇabāṇāsanavipramuktāḥ patatriṇaḥ kāñcanacitrapuṅkhāḥ |
bhittvā śarīrāṇi gajāśvayūnāṃ jagmurmahīṃ śoṇitadigdhavājāḥ
सा योधसङ्घैश्च रथैश्च भूमिः शरैर्विभिन्नैर्गजवाजिभिश्च ।
प्रच्छाद्यमाना पतितैर्बभूव समावृता द्यौरिव कालमेघैः
sā yodhasaṅghaiśca rathaiśca bhūmiḥ śarairvibhinnairgajavājibhiśca |
pracchādyamānā patitairbabhūva samāvṛtā dyauriva kālameghaiḥ
शैनेयभीमार्जुनवाहिनीशं सौभ्रद्रपाञ्चालसकाशिराजम् ।
अन्यांश्च वीरान्समरे ममर्द द्रोणः सुतानां तव भूतिकामः
śaineyabhīmārjunavāhinīśaṃ saubhradrapāñcālasakāśirājam |
anyāṃśca vīrānsamare mamarda droṇaḥ sutānāṃ tava bhūtikāmaḥ
एतानि चान्यानि च कौरवेन्द्र कर्माणि कृत्वा समरे महात्मा ।
प्रताप्य लोकानिव कालसूर्यो द्रोणो गतः स्वर्गमितो हि राजन्
etāni cānyāni ca kauravendra karmāṇi kṛtvā samare mahātmā |
pratāpya lokāniva kālasūryo droṇo gataḥ svargamito hi rājan
एवं रुक्मरथः शूरो हत्वा शतसहस्रशः ।
पाण्डवानां रणे योधान्पार्षतेन निपातितः
evaṃ rukmarathaḥ śūro hatvā śatasahasraśaḥ |
pāṇḍavānāṃ raṇe yodhānpārṣatena nipātitaḥ
अक्षौहिणीमभ्यधिकां शूराणामनिवर्तिनाम् ।
निहत्य पश्चाद्धृतिमानगच्छत्परमां गतिम्
akṣauhiṇīmabhyadhikāṃ śūrāṇāmanivartinām |
nihatya paścāddhṛtimānagacchatparamāṃ gatim
पाण्डवैः सहपाञ्चालैरशिवैः क्रूरकर्मभिः ।
हतो रुक्मरथो राजन्कृत्वा कर्म सुदुष्करम्
pāṇḍavaiḥ sahapāñcālairaśivaiḥ krūrakarmabhiḥ |
hato rukmaratho rājankṛtvā karma suduṣkaram
ततो निनादो भूतानामाकाशे समजायत ।
सैन्यानां च ततो राजन्नाचार्ये निहते युधि
tato ninādo bhūtānāmākāśe samajāyata |
sainyānāṃ ca tato rājannācārye nihate yudhi
द्यां धरां खं दिशो वापि प्रदिशर्श्चानुनादयन् ।
अहो धिगिति भूतानां शब्दः समभावद्भृशम्
dyāṃ dharāṃ khaṃ diśo vāpi pradiśarścānunādayan |
aho dhigiti bhūtānāṃ śabdaḥ samabhāvadbhṛśam
देवताः पितरश्चैव पूर्वे ये चास्य बान्धवाः ।
ददृशुर्निहतं तत्र भारद्वाजं महारथम्
devatāḥ pitaraścaiva pūrve ye cāsya bāndhavāḥ |
dadṛśurnihataṃ tatra bhāradvājaṃ mahāratham
पाण्डवास्तु जयं लब्ध्वा सिंहनादान्प्रचक्रिरे ।
सिंहनादेन महता समकम्पत मेदिनी
pāṇḍavāstu jayaṃ labdhvā siṃhanādānpracakrire |
siṃhanādena mahatā samakampata medinī
विचित्रजाम्बूनदभूषितध्वजं महारथं रुक्मरथं निपातितम् ।
vicitrajāmbūnadabhūṣitadhvajaṃ mahārathaṃ rukmarathaṃ nipātitam |
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)