Chapter 76: Arjuna affirms his vow to Krishna

षड्रथान्धार्तराष्ट्रस्य मन्यसे यान्बलाधिकान् ।
तेषां वीर्यं ममार्धेन न तुल्यमिति मे मतिः

ṣaḍrathāndhārtarāṣṭrasya manyase yānbalādhikān |
teṣāṃ vīryaṃ mamārdhena na tulyamiti me matiḥ

अस्त्रमस्त्रेण सर्वेषामेतेषां मधुसूदन ।
मया द्रक्ष्यसि निर्भिन्नं जयद्रथवधैषिणा

astramastreṇa sarveṣāmeteṣāṃ madhusūdana |
mayā drakṣyasi nirbhinnaṃ jayadrathavadhaiṣiṇā

द्रोणस्य मिषतश्चाहं सगणस्य विपश्चितः ।
मूर्धानं सिन्धुराजस्य पातयिष्यामि भूतले

droṇasya miṣataścāhaṃ sagaṇasya vipaścitaḥ |
mūrdhānaṃ sindhurājasya pātayiṣyāmi bhūtale

यदि साध्याश्च रुद्राश्च वसवश्च सहाश्विनः ।
मरुतश्च सहेन्द्रेण विश्वेदेवाः सहेश्वराः

yadi sādhyāśca rudrāśca vasavaśca sahāśvinaḥ |
marutaśca sahendreṇa viśvedevāḥ saheśvarāḥ

पितरः सहगन्धर्वाः सुपर्णाः सागराद्रयः ।
द्यौर्वियत्पृथिवी चेयं दिशश्च सदिगीश्वराः

pitaraḥ sahagandharvāḥ suparṇāḥ sāgarādrayaḥ |
dyaurviyatpṛthivī ceyaṃ diśaśca sadigīśvarāḥ

ग्राम्यारण्यानि भूतानि स्थावराणि चराणि च ।
त्रातारः सिन्धुराजस्य भवन्ति मधुसूदन

grāmyāraṇyāni bhūtāni sthāvarāṇi carāṇi ca |
trātāraḥ sindhurājasya bhavanti madhusūdana

तथापि बाणैर्निहतं श्वो द्रष्टासि रणे मया ।
सत्येन च शपे कृष्ण तथैवायुधमालभे

tathāpi bāṇairnihataṃ śvo draṣṭāsi raṇe mayā |
satyena ca śape kṛṣṇa tathaivāyudhamālabhe

यस्य गोप्ता महेष्वासो द्रोणः पापस्य दुर्मतेः ।
तमेव प्रथमं द्रोणमभियास्यामि केशव

yasya goptā maheṣvāso droṇaḥ pāpasya durmateḥ |
tameva prathamaṃ droṇamabhiyāsyāmi keśava

तस्मिन्युद्धमिदं बद्धं मन्यते स सुयोधनः ।
तस्मात्तस्यैव सेनाग्रं भित्त्वा यास्यामि सैन्धवम्

tasminyuddhamidaṃ baddhaṃ manyate sa suyodhanaḥ |
tasmāttasyaiva senāgraṃ bhittvā yāsyāmi saindhavam

द्रष्टासि श्वो महेष्वासान्नाराचैस्तिग्मतेजितैः ।
शृङ्गाणीव गिरेर्वज्रैर्दार्यमाणान्मया युधि

draṣṭāsi śvo maheṣvāsānnārācaistigmatejitaiḥ |
śṛṅgāṇīva girervajrairdāryamāṇānmayā yudhi

नरनागाश्वदेहेभ्यो विस्रविष्यति शोणितम् ।
पतद्ध्यः पतितेभ्यश्च विभिन्नेभ्यः शितैः शरैः

naranāgāśvadehebhyo visraviṣyati śoṇitam |
pataddhyaḥ patitebhyaśca vibhinnebhyaḥ śitaiḥ śaraiḥ

गाण्डीवप्रेषिता बाणा मनोऽनिलसमा जवे ।
नृनागाश्वान्विदेहासून्कर्तारश्च सहस्रशः

gāṇḍīvapreṣitā bāṇā mano'nilasamā jave |
nṛnāgāśvānvidehāsūnkartāraśca sahasraśaḥ

शक्राद्भीष्मात्कृपाद्द्रोणाद्देवाद्रुद्राच्च यन्मया ।
उपात्तमस्त्रं घोरं तद्दष्टारोऽत्र नरा युधि

śakrādbhīṣmātkṛpāddroṇāddevādrudrācca yanmayā |
upāttamastraṃ ghoraṃ taddaṣṭāro'tra narā yudhi

ब्राह्मेणास्त्रेण चास्त्राणि हन्यमानानि संयुगे ।
मया द्रष्टाऽसि सर्वेषां सैन्धवस्याभिरक्षिणाम्

brāhmeṇāstreṇa cāstrāṇi hanyamānāni saṃyuge |
mayā draṣṭā'si sarveṣāṃ saindhavasyābhirakṣiṇām

शरवेगसमुत्कृत्तै राज्ञां केशव मूर्धभिः ।
आस्तीर्यमाणां पृथिवीं द्रष्टाऽसि श्वो मया युधि

śaravegasamutkṛttai rājñāṃ keśava mūrdhabhiḥ |
āstīryamāṇāṃ pṛthivīṃ draṣṭā'si śvo mayā yudhi

क्रव्यादांस्तर्पयिष्यामि द्रावयिष्यामि शात्रवान् ।
सुहृदो नन्दयिष्यामि प्रमथिष्यामि सैन्धवम्

kravyādāṃstarpayiṣyāmi drāvayiṣyāmi śātravān |
suhṛdo nandayiṣyāmi pramathiṣyāmi saindhavam

बह्वागस्कृत्कुसंबन्धी पापदेशसमुद्भवः ।
मया सैन्धवको राजा हतः स्वाञ्शोचयिष्यति

bahvāgaskṛtkusaṃbandhī pāpadeśasamudbhavaḥ |
mayā saindhavako rājā hataḥ svāñśocayiṣyati

सर्वे क्षीरान्नभोक्तारः पापाचारा रणाजिरे ।
मया सराजका बाणैर्हता नश्यन्ति सैन्धवाः

sarve kṣīrānnabhoktāraḥ pāpācārā raṇājire |
mayā sarājakā bāṇairhatā naśyanti saindhavāḥ

तथा प्रभाते कर्ताऽस्मि यथा कृष्ण सुयोधनः ।
नान्यं धनुर्धरं लोके मंस्यते मत्समं युधि

tathā prabhāte kartā'smi yathā kṛṣṇa suyodhanaḥ |
nānyaṃ dhanurdharaṃ loke maṃsyate matsamaṃ yudhi

गाण्डीवं च धनुर्दिव्यं योद्धारं च धनञ्जम् ।
यन्तारं च हृषीकेशं कोऽतिवर्तेत संयुगे

gāṇḍīvaṃ ca dhanurdivyaṃ yoddhāraṃ ca dhanañjam |
yantāraṃ ca hṛṣīkeśaṃ ko'tivarteta saṃyuge

तव प्रसादाद्भगवन्किंनावाप्तं रणे मम ।
अविषह्यं हृषीकेश किं जानन्मां विगर्हसे

tava prasādādbhagavankiṃnāvāptaṃ raṇe mama |
aviṣahyaṃ hṛṣīkeśa kiṃ jānanmāṃ vigarhase

यथा लक्ष्म स्थिरं चन्द्रे समुद्रे च यथा जलम् ।
एवमेतां प्रतिज्ञां मे सत्यां विद्धि जनार्दन

yathā lakṣma sthiraṃ candre samudre ca yathā jalam |
evametāṃ pratijñāṃ me satyāṃ viddhi janārdana

मावमंस्था ममास्त्राणि मावमंस्थाश्च गाण्डिवम् ।
मावमंस्था बलं बाह्वोर्मावमंस्था धनञ्जयम्

māvamaṃsthā mamāstrāṇi māvamaṃsthāśca gāṇḍivam |
māvamaṃsthā balaṃ bāhvormāvamaṃsthā dhanañjayam

गाण्डीवं च धनुर्दिव्यं योद्धा चाहं नरर्षभ ।
त्वं च यन्ता हृषीकेश किन्नु स्यादजितं मया

gāṇḍīvaṃ ca dhanurdivyaṃ yoddhā cāhaṃ nararṣabha |
tvaṃ ca yantā hṛṣīkeśa kinnu syādajitaṃ mayā

यथाभियाय सङ्ग्रमं न जितो वै जयामि च ।
तेन सत्येन सङ्ग्रामे हतं विद्धि जयद्रथम्

yathābhiyāya saṅgramaṃ na jito vai jayāmi ca |
tena satyena saṅgrāme hataṃ viddhi jayadratham

त्वं च माधव सर्वं तत्तथा प्रतिविधास्यसि ।
यथा रिपूणां मिषतां प्रमथिष्यामि सैन्धवम्

tvaṃ ca mādhava sarvaṃ tattathā pratividhāsyasi |
yathā ripūṇāṃ miṣatāṃ pramathiṣyāmi saindhavam

ध्रुवं वै ब्राह्मणे सत्यं ध्रुवा साधुषु सन्नतिः ।
श्रीर्ध्रुवाऽपि च दक्षेषु ध्रुवो नारायणे जयः

dhruvaṃ vai brāhmaṇe satyaṃ dhruvā sādhuṣu sannatiḥ |
śrīrdhruvā'pi ca dakṣeṣu dhruvo nārāyaṇe jayaḥ

एवमुक्त्वा हृषीकेशं स्वयमात्मानमात्मना ।
सन्दिदेशार्जुनो नर्दन्वासविः केशवं प्रभुम्

evamuktvā hṛṣīkeśaṃ svayamātmānamātmanā |
sandideśārjuno nardanvāsaviḥ keśavaṃ prabhum

यथा प्रभातां रजनीं कल्पितः स्याद्रथोत्तमः ।
तथा कार्यं त्वया कृष्ण प्रतिज्ञा स्याद्यथा ध्रुवा

yathā prabhātāṃ rajanīṃ kalpitaḥ syādrathottamaḥ |
tathā kāryaṃ tvayā kṛṣṇa pratijñā syādyathā dhruvā