शिबिमौशीनरं चापि मृतं सृञ्जय शुश्रुम ।
य इमां पृथिवीं सर्वां चर्मवत्पर्यवेष्टयत्
śibimauśīnaraṃ cāpi mṛtaṃ sṛñjaya śuśruma |
ya imāṃ pṛthivīṃ sarvāṃ carmavatparyaveṣṭayat
Drona Parva
Chapter 58: Shibi, son of Ushinara
इति श्रीमन्महाभारते द्रोणपर्वणि अभिमन्युवधपर्वणि षोडशराजकीये अष्टपञ्चाशत्तमोऽध्यायः ॥
15 verses · 58 of 203
What happens in this chapter
Shibi, son of Ushinara
Narada speaks of Shibi, son of Ushinara, who wrapped the whole earth like a hide, making its mountains, islands, seas and forests ring with his chariot. Foremost of anointed kings, he won the earth and performed ashvamedhas, giving thousands of crores of gold coins. He gave cattle as many as raindrops falling, stars in the sky, grains of Ganga sand and stones on Meru. Prajapati found no one, past, present or future, who could bear the burden he bore. His yajnas had golden posts, gates and walls, rivers of drink and mountains of food, where people called out, drink, bathe and eat. Rudra, pleased, gave him the boon of wealth that never fails, faith and fame. Then comes the refrain to Srinjaya.
नारद उवाच
साद्रिद्वीपार्णववनां रथघोषेण नादयन् ।
स शिबिर्यष्टुमन्विच्छन्मुख्यः सर्वसपत्नजित्
sādridvīpārṇavavanāṃ rathaghoṣeṇa nādayan |
sa śibiryaṣṭumanvicchanmukhyaḥ sarvasapatnajit
तेन यज्ञैर्बहुविधैरिष्टं पर्याप्तदक्षिणैः ।
अविहिंस्य जनानन्यानवाप वसु पुष्कलम्
tena yajñairbahuvidhairiṣṭaṃ paryāptadakṣiṇaiḥ |
avihiṃsya janānanyānavāpa vasu puṣkalam
सर्वमूर्धाभिषिक्तानां सम्मतः सोऽभवद्युधि ।
अजयच्चाश्वमेधैर्यो विजित्य पृथिवीमिमाम्
sarvamūrdhābhiṣiktānāṃ sammataḥ so'bhavadyudhi |
ajayaccāśvamedhairyo vijitya pṛthivīmimām
निरर्गलैर्बहुफलैर्निष्ककोटिसहस्रदः ।
बिभर्ति दक्षिणा यस्य गङ्गायाः स्रोत आवृणोत्
nirargalairbahuphalairniṣkakoṭisahasradaḥ |
bibharti dakṣiṇā yasya gaṅgāyāḥ srota āvṛṇot
हस्त्यश्वपशुभिर्धान्यैर्मृगैर्गोजाविभिस्तथा ।
विविधैः पृथिवीं पुण्यां शिबिर्ब्राह्मणसात्करोत्
hastyaśvapaśubhirdhānyairmṛgairgojāvibhistathā |
vividhaiḥ pṛthivīṃ puṇyāṃ śibirbrāhmaṇasātkarot
यावत्यो वर्षतो धारा यावत्यो दिवि तारकाः ।
यावत्यः सिकता गाङ्ग्यो यावन्मेरोर्महोपलाः
yāvatyo varṣato dhārā yāvatyo divi tārakāḥ |
yāvatyaḥ sikatā gāṅgyo yāvanmerormahopalāḥ
उदन्वति च यावन्ति रत्नानि प्राणिनोऽपि च ।
तावतीरददद्गा वै शिबिरौशीनरोऽध्वरे
udanvati ca yāvanti ratnāni prāṇino'pi ca |
tāvatīradadadgā vai śibirauśīnaro'dhvare
नोद्यन्तारं धुरस्तस्य कञ्चिदन्यं प्रजापतिः ।
भूतं भव्यं भवन्तं वा नाध्यगच्छन्नरोत्तमम्
nodyantāraṃ dhurastasya kañcidanyaṃ prajāpatiḥ |
bhūtaṃ bhavyaṃ bhavantaṃ vā nādhyagacchannarottamam
तस्यासन्विविधा यज्ञाः सर्वकामैः समन्विताः ।
हेमयूपासनगृहा हेमप्राकारतोरणाः
tasyāsanvividhā yajñāḥ sarvakāmaiḥ samanvitāḥ |
hemayūpāsanagṛhā hemaprākāratoraṇāḥ
शुचिस्वाद्वन्नपानं च ब्राह्मणाः प्रयुतायुताः ।
नानाभक्ष्यैः प्रियकथाः पयोदधिमहाहदाः
śucisvādvannapānaṃ ca brāhmaṇāḥ prayutāyutāḥ |
nānābhakṣyaiḥ priyakathāḥ payodadhimahāhadāḥ
तस्यासन्यज्ञवाटेषु नद्यः शुभ्रान्नपर्वताः ।
पिबत स्नात खादध्वमिति यत्रोच्यते जनैः
tasyāsanyajñavāṭeṣu nadyaḥ śubhrānnaparvatāḥ |
pibata snāta khādadhvamiti yatrocyate janaiḥ
यस्मै प्रादाद्वरं रुद्रस्तुष्टः पुण्येन कर्मणा ।
अक्षयं ददतो वित्तं श्रद्धा कीर्तिस्तथा क्रियाः
yasmai prādādvaraṃ rudrastuṣṭaḥ puṇyena karmaṇā |
akṣayaṃ dadato vittaṃ śraddhā kīrtistathā kriyāḥ
यथोक्तमेव भूतानां प्रियत्वं स्वर्गमुत्तमम् ।
एताँल्लब्ध्वा वरानिष्टाञ्शिबिः काले दिवं गतः
yathoktameva bhūtānāṃ priyatvaṃ svargamuttamam |
etām̐llabdhvā varāniṣṭāñśibiḥ kāle divaṃ gataḥ
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरस्तुभ्यं मा पुत्रमनुतप्यथाः ।
अयज्वानमदक्षिण्यमभि श्वैत्येत्युदाहरत्
sa cenmamāra sṛñjaya caturbhadratarastvayā |
putrātpuṇyatarastubhyaṃ mā putramanutapyathāḥ |
ayajvānamadakṣiṇyamabhi śvaityetyudāharat
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)