रथस्थं पुरुषव्याघ्रं दृष्टा कर्णमवस्थितम् ।
हृष्टो दुर्योधनो राजन्निदं वचनमब्रवीत्
rathasthaṃ puruṣavyāghraṃ dṛṣṭā karṇamavasthitam |
hṛṣṭo duryodhano rājannidaṃ vacanamabravīt
इति श्रीमन्महाभारते द्रोणपर्वणि द्रोणाभिषेकपर्वणि पञ्चमोऽध्यायः ॥
21 verses · 5 of 203
Duryodhana is glad to see Karna standing in his chariot and feels the army has a protector again. He asks Karna's counsel. Bhishma led them for ten days, he says, and an army without a leader is like a boat without a helmsman or a caravan without a guide; whom should we make commander now? Karna replies that every king present is worthy by birth, learning and valour, but only one can lead, and if one rival is raised the others may turn sullen. Drona, the aged guru of all these warriors, best of those who bear arms and equal to Shukra and Brihaspati in wisdom, is the right choice. Make him commander at once, he urges, as the devas made Kartikeya their leader.
सञ्जय उवाच
रथस्थं पुरुषव्याघ्रं दृष्टा कर्णमवस्थितम् ।
हृष्टो दुर्योधनो राजन्निदं वचनमब्रवीत्
rathasthaṃ puruṣavyāghraṃ dṛṣṭā karṇamavasthitam |
hṛṣṭo duryodhano rājannidaṃ vacanamabravīt
सनाथमिव मन्येऽहं भवता पालितं बलम् ।
अत्र किं नु समर्थं यद्धितं तत्सम्प्रधार्यताम्
sanāthamiva manye'haṃ bhavatā pālitaṃ balam |
atra kiṃ nu samarthaṃ yaddhitaṃ tatsampradhāryatām
कर्ण उवाच
ब्रूहि नः पुरुषव्याघ्र त्वं हि प्राज्ञतमो नृषु ।
यथा चार्थपतिः कृत्यं पश्यते न तथेतरः
brūhi naḥ puruṣavyāghra tvaṃ hi prājñatamo nṛṣu |
yathā cārthapatiḥ kṛtyaṃ paśyate na tathetaraḥ
ते स्म सर्वे तव वचः श्रोतुकामा नरेश्वर ।
नान्याय्यं हि भवान्वाक्यं ब्रूयादिति मतिर्मम
te sma sarve tava vacaḥ śrotukāmā nareśvara |
nānyāyyaṃ hi bhavānvākyaṃ brūyāditi matirmama
दुर्योधन उवाच
भीष्मः सेनाप्रणेताऽऽसीद्वयसा विक्रमेण च ।
श्रुतेन चोपसम्पन्नः सर्वैर्योधगणैस्तथा
bhīṣmaḥ senāpraṇetā''sīdvayasā vikrameṇa ca |
śrutena copasampannaḥ sarvairyodhagaṇaistathā
तेनातियशसा कर्ण घ्नता शत्रुगणान्मम ।
सुयुद्धेन दशाहानि पालिताः स्मो महात्मना
tenātiyaśasā karṇa ghnatā śatrugaṇānmama |
suyuddhena daśāhāni pālitāḥ smo mahātmanā
तस्मिन्नसुकरं कर्म कृतवत्यास्थिते दिवम् ।
कं तु सेनाप्रणेतारं मन्यसे तदनन्तरम्
tasminnasukaraṃ karma kṛtavatyāsthite divam |
kaṃ tu senāpraṇetāraṃ manyase tadanantaram
न विना नायकं सेना मुहूर्तमपि तिष्ठति ।
आहवेषु विशेषेण भ्रष्टनेत्रेष्विवाञ्जनम् ।
आहवेष्वाहवश्रेष्ठ नेतृहीनेव नौर्जले
na vinā nāyakaṃ senā muhūrtamapi tiṣṭhati |
āhaveṣu viśeṣeṇa bhraṣṭanetreṣvivāñjanam |
āhaveṣvāhavaśreṣṭha netṛhīneva naurjale
यथा ह्यकर्णधारा नौ रथश्चासारथिर्यथा ।
द्रवेद्यथेष्टं तद्वत्स्यादृते सेनापतिं बलम्
yathā hyakarṇadhārā nau rathaścāsārathiryathā |
dravedyatheṣṭaṃ tadvatsyādṛte senāpatiṃ balam
अदेशिको यथा सार्थः सर्वः कृच्छ्रं समृच्छति ।
अनायका तथा सेना सर्वान्दोषान्समर्च्छति
adeśiko yathā sārthaḥ sarvaḥ kṛcchraṃ samṛcchati |
anāyakā tathā senā sarvāndoṣānsamarcchati
स भावन्वीक्ष्य सर्वेषु मामकेषु महात्मसु ।
पश्य सेनापतिं युक्तमनु शान्तनवादिह
sa bhāvanvīkṣya sarveṣu māmakeṣu mahātmasu |
paśya senāpatiṃ yuktamanu śāntanavādiha
यं हि सेनाप्रमेतारं भवान्वक्ष्यति संयुगे ।
तं वयं सहिताः सर्वे करिष्यामो न संशयः ।
yaṃ hi senāprametāraṃ bhavānvakṣyati saṃyuge |
taṃ vayaṃ sahitāḥ sarve kariṣyāmo na saṃśayaḥ |
कर्ण उवाच
सर्व एव महात्मान इमे पुरुषसत्तमाः ।
सेनापतित्वमर्हन्ति नात्र कार्या विचारणा
sarva eva mahātmāna ime puruṣasattamāḥ |
senāpatitvamarhanti nātra kāryā vicāraṇā
कुलसंहननज्ञानैर्बलविक्रमबुद्धिभिः ।
युक्ताः श्रुतज्ञा धीमन्त आहवेष्वनिवर्तिनः
kulasaṃhananajñānairbalavikramabuddhibhiḥ |
yuktāḥ śrutajñā dhīmanta āhaveṣvanivartinaḥ
युगपन्न तु ते शक्याः कर्तुं सर्वे पुरःसराः ।
एक एव तु कर्तव्यो यस्मिन्वैशेषिका गुणाः
yugapanna tu te śakyāḥ kartuṃ sarve puraḥsarāḥ |
eka eva tu kartavyo yasminvaiśeṣikā guṇāḥ
अन्योन्यस्पर्धिनां ह्येषां यद्येकं त्वं करिष्यसि ।
शेषा विमनसो व्यक्तं न योत्स्यन्ति हितास्तव
anyonyaspardhināṃ hyeṣāṃ yadyekaṃ tvaṃ kariṣyasi |
śeṣā vimanaso vyaktaṃ na yotsyanti hitāstava
अयं च सर्वयोधानामाचार्यः स्थिवरो गुरुः ।
युक्तः सेनापतिः कर्तुं द्रोणः शस्त्रभृतां वरः
ayaṃ ca sarvayodhānāmācāryaḥ sthivaro guruḥ |
yuktaḥ senāpatiḥ kartuṃ droṇaḥ śastrabhṛtāṃ varaḥ
को हि तिष्ठति दुर्धर्षे द्रोणे शस्त्रभृतां वरे ।
सेनापतिःस्यादन्योस्माच्छुक्राङ्गिरसदर्शनात्
ko hi tiṣṭhati durdharṣe droṇe śastrabhṛtāṃ vare |
senāpatiḥsyādanyosmācchukrāṅgirasadarśanāt
न च सोऽप्यस्ति ते योधः सर्वराजसु भारत ।
द्रोणं यः समरे यान्तमनुयास्यति संयुगे
na ca so'pyasti te yodhaḥ sarvarājasu bhārata |
droṇaṃ yaḥ samare yāntamanuyāsyati saṃyuge
एष सेनाप्रणेतॄणामेष शस्त्रभृतामपि ।
एष बुद्धिमतां चैव श्रेष्ठो राजन्गुरुस्तव
eṣa senāpraṇetṝṇāmeṣa śastrabhṛtāmapi |
eṣa buddhimatāṃ caiva śreṣṭho rājangurustava
एवं दुर्योधनाचार्यमाशु सेनापतिं कुरु ।
जिगीषन्तो सुरान्सङ्ख्ये कार्तिकेयमिवामराः
evaṃ duryodhanācāryamāśu senāpatiṃ kuru |
jigīṣanto surānsaṅkhye kārtikeyamivāmarāḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)