दृष्टा तु सन्निवृत्तांस्तान्संशप्तकगणान्पुनः ।
वासुदेवं महात्मानमर्जुनः समभाषत
dṛṣṭā tu sannivṛttāṃstānsaṃśaptakagaṇānpunaḥ |
vāsudevaṃ mahātmānamarjunaḥ samabhāṣata
इति श्रीमन्महाभारते द्रोणपर्वणि संशप्तकवधपर्वणि द्वादशदिवसयुद्धे एकोनविंशोऽध्यायः ॥
43 verses · 19 of 203
Arjuna asks Shri Krishna to drive at the Samshaptakas, who will not leave the field alive, and Krishna, smiling, takes the chariot wherever he wishes. The Narayana troops hide Arjuna under arrows. Frowning, he blows his conch and looses the Tvashtra weapon: thousands of forms like Arjuna appear, and the bewildered warriors, crying this is Arjuna, this is Govinda, slay one another. Again a storm of arrows hides chariot, banner and both heroes, and the foe shout that the two Krishnas are dead. Krishna, sweating, cries: Partha, where are you, do you live? Arjuna answers with the Vayavya weapon, and the wind sweeps the Samshaptakas away like dry leaves while his arrows cut down thousands. Meanwhile, with Arjuna drawn off, Drona advances on Yudhishthira.
सञ्च उवाच
दृष्टा तु सन्निवृत्तांस्तान्संशप्तकगणान्पुनः ।
वासुदेवं महात्मानमर्जुनः समभाषत
dṛṣṭā tu sannivṛttāṃstānsaṃśaptakagaṇānpunaḥ |
vāsudevaṃ mahātmānamarjunaḥ samabhāṣata
चोदयाश्वान्हृषीकेश संशप्तकगणान्प्रति ।
नैते हास्यन्ति सङ्ग्रामं जीवन्त इति मे मतिः
codayāśvānhṛṣīkeśa saṃśaptakagaṇānprati |
naite hāsyanti saṅgrāmaṃ jīvanta iti me matiḥ
पश्य मेऽस्त्रबलं घोरं बाह्वोरिष्वसनस्य च ।
अद्यैतान्पातयिष्यामि क्रुद्धो रुद्रः पशूनिव
paśya me'strabalaṃ ghoraṃ bāhvoriṣvasanasya ca |
adyaitānpātayiṣyāmi kruddho rudraḥ paśūniva
सञ्जय उवाच
ततः कृष्णः स्मितं कृत्वा प्रतिनन्द्य शिवेन तम् ।
प्रावेशयत दुर्धर्षो यत्रयत्रैच्छदर्जुनः
tataḥ kṛṣṇaḥ smitaṃ kṛtvā pratinandya śivena tam |
prāveśayata durdharṣo yatrayatraicchadarjunaḥ
स रथो भ्राजतेऽत्यर्थमुह्यमानो रणे तदा ।
उह्यमानमिवाकाशे विमानं पाण्डुरैर्हयैः
sa ratho bhrājate'tyarthamuhyamāno raṇe tadā |
uhyamānamivākāśe vimānaṃ pāṇḍurairhayaiḥ
मण्डलानि ततश्चक्रे गतप्रत्यागतानि चे ।
यथा शक्ररथो राजन्युद्धे देवासुरे पुरा
maṇḍalāni tataścakre gatapratyāgatāni ce |
yathā śakraratho rājanyuddhe devāsure purā
अथ नारायणाः क्रुद्धा विविधायुधपाणयः ।
छादयन्तः शरव्रातैः परिवव्रुर्धनञ्जयम्
atha nārāyaṇāḥ kruddhā vividhāyudhapāṇayaḥ |
chādayantaḥ śaravrātaiḥ parivavrurdhanañjayam
अदृश्यं च मुहूर्तेन चक्रुस्ते भरतर्षभ ।
कृष्णेन सहितं युद्धे कुन्तीपुत्रं धनञ्जयम्
adṛśyaṃ ca muhūrtena cakruste bharatarṣabha |
kṛṣṇena sahitaṃ yuddhe kuntīputraṃ dhanañjayam
क्रुद्धस्तु फल्गुनः सङ्ख्ये द्विगुणीकृतविक्रमः ।
गाण्डीवं धनुरामृज्य तूर्णं जग्राह संयुगे
kruddhastu phalgunaḥ saṅkhye dviguṇīkṛtavikramaḥ |
gāṇḍīvaṃ dhanurāmṛjya tūrṇaṃ jagrāha saṃyuge
बद्ध्वा च भ्रुकुटिं वक्त्रे क्रोधस्य प्रतिलक्षणम् ।
देवदत्तं महाशङ्खं पूरयामास पाण्डवः
baddhvā ca bhrukuṭiṃ vaktre krodhasya pratilakṣaṇam |
devadattaṃ mahāśaṅkhaṃ pūrayāmāsa pāṇḍavaḥ
अथास्त्रमरिसङ्घघ्नं त्वाष्ट्रमभ्यस्यदर्जुनः ।
ततो रूपसहस्राणि प्रादुरासन्पृथक्पृथक्
athāstramarisaṅghaghnaṃ tvāṣṭramabhyasyadarjunaḥ |
tato rūpasahasrāṇi prādurāsanpṛthakpṛthak
अर्जुनप्रतिरूपैस्तैर्नानारूपैर्विमोहिताः ।
अन्योन्येनार्जुनं मत्वा स्वमात्मानं च जघ्निरे
arjunapratirūpaistairnānārūpairvimohitāḥ |
anyonyenārjunaṃ matvā svamātmānaṃ ca jaghnire
अयमर्जुनोऽयं गोविन्द इमौ पाण्डवयादवौ ।
इति ब्रुवाणाः संमूढा जघ्नुरन्योन्यमाहवे
ayamarjuno'yaṃ govinda imau pāṇḍavayādavau |
iti bruvāṇāḥ saṃmūḍhā jaghnuranyonyamāhave
अन्योन्यं समरे जघ्नुस्तावका भरतर्षभ ।
मोहिताः परमास्त्रेण क्षयं जग्मुः परस्परम्
anyonyaṃ samare jaghnustāvakā bharatarṣabha |
mohitāḥ paramāstreṇa kṣayaṃ jagmuḥ parasparam
रुधिरोक्षितगात्रास्ते प्रेक्षमाणः परस्परम् ।
अशोभन्त रणे योधाः पुष्पिता इव किंशुकाः
rudhirokṣitagātrāste prekṣamāṇaḥ parasparam |
aśobhanta raṇe yodhāḥ puṣpitā iva kiṃśukāḥ
रुधिरोत्पीडनास्ते तु रुधिरेण समुक्षिताः ।
चन्दनस्य रसेनेव व्यभ्राजन्त रणाजिरे
rudhirotpīḍanāste tu rudhireṇa samukṣitāḥ |
candanasya raseneva vyabhrājanta raṇājire
ततः प्रसह्य बीभत्सुर्व्याक्षिपद्गाण्डिवं धनुः ।
न्यहनत्ताञ्छरैस्तीक्ष्णैस्तमः सूर्य इवांशुभिः
tataḥ prasahya bībhatsurvyākṣipadgāṇḍivaṃ dhanuḥ |
nyahanattāñcharaistīkṣṇaistamaḥ sūrya ivāṃśubhiḥ
हतावशिष्टास्ते भूयः परिवार्य धनञ्जयम् ।
साश्वध्वजरथं चक्रुरदृश्यं शरवृष्टिभिः
hatāvaśiṣṭāste bhūyaḥ parivārya dhanañjayam |
sāśvadhvajarathaṃ cakruradṛśyaṃ śaravṛṣṭibhiḥ
ततः शरसहस्राणि तैर्विमुक्तानि भस्मसात् ।
कृत्वा तदस्त्रं तान्वीराननयद्यमसादनम्
tataḥ śarasahasrāṇi tairvimuktāni bhasmasāt |
kṛtvā tadastraṃ tānvīrānanayadyamasādanam
अथ प्रहस्य बीभत्सुर्ललित्थान्मालवानपि ।
मावेल्लकांस्त्रिगर्तांश्च यौधेयांश्चार्दयच्छरैः
atha prahasya bībhatsurlalitthānmālavānapi |
māvellakāṃstrigartāṃśca yaudheyāṃścārdayaccharaiḥ
ते हन्यमाना वीरेण क्षत्रियाः कालचोदिताः ।
व्यसृजञ्छरजालानि पार्थे नानाविधानि च
te hanyamānā vīreṇa kṣatriyāḥ kālacoditāḥ |
vyasṛjañcharajālāni pārthe nānāvidhāni ca
न ध्वजो नार्जुनस्तत्र न रथो न च केशवः ।
प्रत्यदृश्यत घोरेण शरवर्षेण संवृतः
na dhvajo nārjunastatra na ratho na ca keśavaḥ |
pratyadṛśyata ghoreṇa śaravarṣeṇa saṃvṛtaḥ
ततस्ते लब्धलक्षत्वादन्योन्यमभिचुक्रुशुः ।
हतौ कृष्णाविति प्रीत्या वासांस्यादुधुवुस्तदा
tataste labdhalakṣatvādanyonyamabhicukruśuḥ |
hatau kṛṣṇāviti prītyā vāsāṃsyādudhuvustadā
भेरीमृदङ्गशङ्खांश्च दध्मुर्वीराः सहस्रशः ।
सिंहनादरवांश्चोग्रांश्चक्रिरे तत्र मारिष
bherīmṛdaṅgaśaṅkhāṃśca dadhmurvīrāḥ sahasraśaḥ |
siṃhanādaravāṃścogrāṃścakrire tatra māriṣa
ततः प्रसिष्विदे कृष्णः खिन्नश्चार्जुनमब्रवीत् ।
क्वासि पार्थ न पश्यामि कच्चिज्जीवसि शत्रुहन्
tataḥ prasiṣvide kṛṣṇaḥ khinnaścārjunamabravīt |
kvāsi pārtha na paśyāmi kaccijjīvasi śatruhan
तस्य तद्भाषितं श्रुत्वा त्वरमाणो धनञ्जयः ।
वायव्यास्त्रेण तैरस्तां शरवृष्टिमपाहरत्
tasya tadbhāṣitaṃ śrutvā tvaramāṇo dhanañjayaḥ |
vāyavyāstreṇa tairastāṃ śaravṛṣṭimapāharat
ततः संशप्तकव्रातान्साश्वद्विपरथायुधान् ।
उवाह भगवान्वायुः शुष्कपर्मचयानिव
tataḥ saṃśaptakavrātānsāśvadviparathāyudhān |
uvāha bhagavānvāyuḥ śuṣkaparmacayāniva
उह्यमानास्तु ते राजन्बह्वशोभन्त वायुना ।
प्रडीनाः पक्षिणः काले वृक्षेभ्य इव मारिष
uhyamānāstu te rājanbahvaśobhanta vāyunā |
praḍīnāḥ pakṣiṇaḥ kāle vṛkṣebhya iva māriṣa
तांस्तथा व्याकुलीकृत्य त्वरमाणो धनञ्जयः ।
जघान निशितैर्बाणैः सहस्राणि शतानि च
tāṃstathā vyākulīkṛtya tvaramāṇo dhanañjayaḥ |
jaghāna niśitairbāṇaiḥ sahasrāṇi śatāni ca
शिरांसि भल्लैरहरद्बाहूनपि च सायुधान् ।
हस्तिहस्तोपमांश्चोरूञ्शरैरुर्व्यामपातयत्
śirāṃsi bhallairaharadbāhūnapi ca sāyudhān |
hastihastopamāṃścorūñśarairurvyāmapātayat
पृष्ठच्छिन्नान्विचरणान्विमस्तकदृगङ्गुलीन् ।
नानाङ्गावयवैर्हीनांश्चकारारीन्धनञ्जयः
pṛṣṭhacchinnānvicaraṇānvimastakadṛgaṅgulīn |
nānāṅgāvayavairhīnāṃścakārārīndhanañjayaḥ
गन्धर्वनगराकारान्विधिवत्कल्पितान्रथान् ।
शरैर्विशकलीकुर्वंश्चक्रे व्यश्वरथद्विपान्
gandharvanagarākārānvidhivatkalpitānrathān |
śarairviśakalīkurvaṃścakre vyaśvarathadvipān
मुण्डतालवनानीव तत्रतत्र चकाशिरे ।
छिन्ना रथध्वजव्राताः केचित्तत्र क्वचित्क्वचित्
muṇḍatālavanānīva tatratatra cakāśire |
chinnā rathadhvajavrātāḥ kecittatra kvacitkvacit
सोत्तरायुधिनो नागाः सपताकाङ्कुशध्वजाः ।
पेतुः शक्राशनिहता द्रुमवन्त इवाचलाः
sottarāyudhino nāgāḥ sapatākāṅkuśadhvajāḥ |
petuḥ śakrāśanihatā drumavanta ivācalāḥ
चामरापीडकवचाः स्रस्तान्त्रनयनास्तथा ।
सारोहास्तुरगाः पेतुः पार्तबाणहताः क्षितौ
cāmarāpīḍakavacāḥ srastāntranayanāstathā |
sārohāsturagāḥ petuḥ pārtabāṇahatāḥ kṣitau
विप्रविद्धासिनाराचाश्छिन्नवर्मर्ष्टिशक्तयः ।
पत्तयश्चिन्नवर्माणः कृपणाः शेरते हताः
vipraviddhāsinārācāśchinnavarmarṣṭiśaktayaḥ |
pattayaścinnavarmāṇaḥ kṛpaṇāḥ śerate hatāḥ
तैर्हतैर्हन्यमानैश्च पतद्भिः पतितैरपि ।
भ्रमद्भिर्निष्टनद्भिश्च क्रूरमायोधनं बभौ
tairhatairhanyamānaiśca patadbhiḥ patitairapi |
bhramadbhirniṣṭanadbhiśca krūramāyodhanaṃ babhau
रजश्च चाप्यभवद्दुर्गा कबन्धशतसङ्कुला ॥
तद्बभौ रौद्रबीभत्सं बीभत्सोर्यानमाहवे ।
rajaśca cāpyabhavaddurgā kabandhaśatasaṅkulā ||
tadbabhau raudrabībhatsaṃ bībhatsoryānamāhave |
आक्रीडमिव रुद्रस्य घ्नतः कालात्यये पशून् ॥
कते वध्यमानाः पार्थेन व्याकुलाश्वरथद्विपाः ।
ākrīḍamiva rudrasya ghnataḥ kālātyaye paśūn ||
kate vadhyamānāḥ pārthena vyākulāśvarathadvipāḥ |
तमेवाभिमुखाः क्षीणाः शक्रस्यातिथितां गताः ॥
सा भूमीर्भरतश्रेष्ठ निहतैस्तैर्महारथैः ।
tamevābhimukhāḥ kṣīṇāḥ śakrasyātithitāṃ gatāḥ ||
sā bhūmīrbharataśreṣṭha nihataistairmahārathaiḥ |
आस्तीर्णा सम्बभौ सर्वा प्रेतीभूतैः समन्ततः ॥
एतस्मिन्नन्तरे चैव प्रमत्ते सव्यसाचिनि ।
āstīrṇā sambabhau sarvā pretībhūtaiḥ samantataḥ ||
etasminnantare caiva pramatte savyasācini |
व्यूढानीकस्ततो द्रोणो युधिष्ठिरमुपाद्रवत् ॥
तं प्रत्यगृह्णंस्त्वरिता व्यूढानीकाः प्रहारिणः ।
vyūḍhānīkastato droṇo yudhiṣṭhiramupādravat ||
taṃ pratyagṛhṇaṃstvaritā vyūḍhānīkāḥ prahāriṇaḥ |
युधिष्ठिरं परीप्सन्तस्तदासीत्तुमुलं महत्
yudhiṣṭhiraṃ parīpsantastadāsīttumulaṃ mahat
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)