तमागतमभिप्रेक्ष्य भीमकर्माणमाहवे ।
हर्षमाहारयाञ्चक्रुः कुरवः सर्व एव ते
tamāgatamabhiprekṣya bhīmakarmāṇamāhave |
harṣamāhārayāñcakruḥ kuravaḥ sarva eva te
इति श्रीमन्महाभारते द्रोणपर्वणि घटोत्कचवधपर्वणि चतुर्दशरात्रियुद्धे अष्टसप्तत्यधिकशततमोऽध्यायः ॥
49 verses · 178 of 203
The Kauravas welcome Alayudha as men about to drown welcome a raft. Ghatotkacha's deeds have left Drona, Kripa and the rest crying out that this cannot be, and the army has given up hope for Karna's life. Duryodhana asks Alayudha to take on Ghatotkacha, who is grinding Karna down with illusion. The two rakshasa chiefs fight like elephants over a mate, and Karna turns on Bhima. Bhima in turn rushes at Alayudha, whose rakshasas kill the Panchala chariots and elephants. Shri Krishna sends Arjuna to Bhima's side and posts Dhrishtadyumna, Shikhandi and the sons of Draupadi against Karna. Alayudha cuts Bhima's bow and kills his horses and driver. The two then fight with maces, fists, wheels and yokes, streaming blood, until Krishna urges Ghatotkacha to save Bhima.
सञ्जय उवाच
तमागतमभिप्रेक्ष्य भीमकर्माणमाहवे ।
हर्षमाहारयाञ्चक्रुः कुरवः सर्व एव ते
tamāgatamabhiprekṣya bhīmakarmāṇamāhave |
harṣamāhārayāñcakruḥ kuravaḥ sarva eva te
तथैव तव पुत्रास्ते दुर्योधनपुरोगमाः ।
अप्लुवाः प्लवमासाद्य तर्तुकामा इवार्णवम्
tathaiva tava putrāste duryodhanapurogamāḥ |
apluvāḥ plavamāsādya tartukāmā ivārṇavam
पुनर्जातमिवात्मानं मन्वानाः पुरुषर्षभाः ।
अलायुधं राक्षसेन्द्रं स्वागतेनाभ्यपूजयन्
punarjātamivātmānaṃ manvānāḥ puruṣarṣabhāḥ |
alāyudhaṃ rākṣasendraṃ svāgatenābhyapūjayan
तस्मिंस्त्वमानुषे युद्धे वर्तमाने महाभये ।
कर्णराक्षसयोर्नक्तं दारुणप्रतिदर्शने
tasmiṃstvamānuṣe yuddhe vartamāne mahābhaye |
karṇarākṣasayornaktaṃ dāruṇapratidarśane
न द्रौणिर्न कृपद्रोणौ न शल्यो न च माधवः ।
एक एव तु तेनासीद्योद्धा कर्णो रणे वृषा
na drauṇirna kṛpadroṇau na śalyo na ca mādhavaḥ |
eka eva tu tenāsīdyoddhā karṇo raṇe vṛṣā
उपप्रैक्षन्त पाञ्चालाः स्मयमानाः सराजकाः ।
व्यभ्रमंस्तावकाश्चापि घूर्णमानास्ततस्ततः
upapraikṣanta pāñcālāḥ smayamānāḥ sarājakāḥ |
vyabhramaṃstāvakāścāpi ghūrṇamānāstatastataḥ
चुक्रुशुर्नेदमस्तीति द्रोणद्रौणिकृपादयः ।
तत्कर्म दृष्ट्वा सम्भ्रान्ता हैडिम्बस्य रणाजिरे
cukruśurnedamastīti droṇadrauṇikṛpādayaḥ |
tatkarma dṛṣṭvā sambhrāntā haiḍimbasya raṇājire
सर्वमाविग्नमभवद्धाहाभूतमचेतनम् ।
तव सैन्यं महाराज निराशं कर्णजीविते
sarvamāvignamabhavaddhāhābhūtamacetanam |
tava sainyaṃ mahārāja nirāśaṃ karṇajīvite
दुर्योधनस्तु सम्प्रेक्ष्य कर्णमार्तिं परां गतम् ।
अलायुधं राक्षसेन्द्रं समाहूयेदमब्रवीत्
duryodhanastu samprekṣya karṇamārtiṃ parāṃ gatam |
alāyudhaṃ rākṣasendraṃ samāhūyedamabravīt
एष वैकर्तनः कर्णो हैडिम्बेन समागतः ।
कुरुते कर्म सुमहद्यदस्योपयिकं मृधे
eṣa vaikartanaḥ karṇo haiḍimbena samāgataḥ |
kurute karma sumahadyadasyopayikaṃ mṛdhe
पश्यैतान्पार्थिवाञ्शूरान्निहतान्भैमसेनिना ।
नानाशस्त्रैरभिहतान्पादपानिव दन्तिना
paśyaitānpārthivāñśūrānnihatānbhaimaseninā |
nānāśastrairabhihatānpādapāniva dantinā
तवैष भारः समरे ज्ञातिमध्ये मया कृतः ।
तवैवानुमते वीर तं विक्रम्य निबर्हय
tavaiṣa bhāraḥ samare jñātimadhye mayā kṛtaḥ |
tavaivānumate vīra taṃ vikramya nibarhaya
पुरा वैकर्तनं कर्णमेष पापो घटोत्कचः ।
मायाबलं समाश्रित्य कर्षयत्यरिकर्शन
purā vaikartanaṃ karṇameṣa pāpo ghaṭotkacaḥ |
māyābalaṃ samāśritya karṣayatyarikarśana
एवमुक्तः स राज्ञा तु राक्षसो भीमविक्रमः ।
तथेत्युक्त्वा महाबाहुर्घटोत्कचमुपाद्रवत्
evamuktaḥ sa rājñā tu rākṣaso bhīmavikramaḥ |
tathetyuktvā mahābāhurghaṭotkacamupādravat
ततः कर्णं समुत्सृज्य भैमसेनिरपि प्रभो ।
प्रत्यमित्रमुपायान्तमर्दयामास मार्गणैः
tataḥ karṇaṃ samutsṛjya bhaimasenirapi prabho |
pratyamitramupāyāntamardayāmāsa mārgaṇaiḥ
तयोः समभवद्युद्धं क्रुद्धयो राक्षसेन्द्रयोः ।
मत्तयोर्वासिताहेतोर्दीपयोरिव कानने
tayoḥ samabhavadyuddhaṃ kruddhayo rākṣasendrayoḥ |
mattayorvāsitāhetordīpayoriva kānane
रक्षसा विप्रमुक्तस्तु कर्णोऽपि रथिनां वरः ।
अभ्यद्रवद्भीमसेनं रथेनादित्यवर्चसा
rakṣasā vipramuktastu karṇo'pi rathināṃ varaḥ |
abhyadravadbhīmasenaṃ rathenādityavarcasā
तमायान्तमनादृत्य दृष्ट्वा ग्रस्तं घटोत्कचम् ।
अलायुधेन समरे सिंहेनेव गवां पतिम्
tamāyāntamanādṛtya dṛṣṭvā grastaṃ ghaṭotkacam |
alāyudhena samare siṃheneva gavāṃ patim
रथेनादित्यवपुषा भीमः प्रहरतां वरः ।
किरञ्छरौघान्प्रययावलायुधरथं प्रति
rathenādityavapuṣā bhīmaḥ praharatāṃ varaḥ |
kirañcharaughānprayayāvalāyudharathaṃ prati
तमायान्तमभिप्रेक्ष्य स तदाऽलायुधः प्रभो ।
घटोत्कचं समुत्सृज्य भीमसेनं समाह्वयत्
tamāyāntamabhiprekṣya sa tadā'lāyudhaḥ prabho |
ghaṭotkacaṃ samutsṛjya bhīmasenaṃ samāhvayat
तं भीमः सहसाऽभ्येत्य राक्षसान्तकरः प्रभो ।
सगणं राक्षसेन्द्रं तं शरवर्षैरवाकिरत्
taṃ bhīmaḥ sahasā'bhyetya rākṣasāntakaraḥ prabho |
sagaṇaṃ rākṣasendraṃ taṃ śaravarṣairavākirat
तथैवालायुधो राजञ्शिलाधौतैरजिह्मगैः ।
अभ्यवर्षत कौन्तेयं पुनःपुनररिन्दम
tathaivālāyudho rājañśilādhautairajihmagaiḥ |
abhyavarṣata kaunteyaṃ punaḥpunararindama
तथा ते राक्षसाः सर्वे भीमसेनमुपाद्रवन् ।
नानाप्रहरणा भीमास्त्वत्सुतानां जयैषिणः
tathā te rākṣasāḥ sarve bhīmasenamupādravan |
nānāpraharaṇā bhīmāstvatsutānāṃ jayaiṣiṇaḥ
स ताड्यमानो बहुभिर्भीमसेनो महाबलः ।
पञ्चभिः पञ्चभिः सर्वांस्तानविध्यच्छितैः शरैः
sa tāḍyamāno bahubhirbhīmaseno mahābalaḥ |
pañcabhiḥ pañcabhiḥ sarvāṃstānavidhyacchitaiḥ śaraiḥ
ते वध्यमाना भीमेन राक्षसाः क्रूरबुद्धयः ।
विनेदुस्तुमुलान्नादान्दुद्रुवुस्ते दिशो दश
te vadhyamānā bhīmena rākṣasāḥ krūrabuddhayaḥ |
vinedustumulānnādāndudruvuste diśo daśa
तांस्त्रास्यमानान्भीमेन दृष्ट्वा रक्षो मबहालम् ।
अभिदुद्राव वेगेन शरैश्चैनमवाकिरत्
tāṃstrāsyamānānbhīmena dṛṣṭvā rakṣo mabahālam |
abhidudrāva vegena śaraiścainamavākirat
तं भीमसेनः समरे तीक्ष्णाग्रैरक्षिणोच्छरैः
taṃ bhīmasenaḥ samare tīkṣṇāgrairakṣiṇoccharaiḥ
अलायुधस्तु तानस्तान्भीमेन विशिखान्रणे ।
चिच्छेद कांश्चित्समरे त्वरया कांश्चिदग्रहीत्
alāyudhastu tānastānbhīmena viśikhānraṇe |
ciccheda kāṃścitsamare tvarayā kāṃścidagrahīt
स तं दृष्ट्वा राक्षसेन्द्रं भीमो भीमपराक्रमः ।
गदां चिक्षेप वेगेन वज्रपातोपमां तदा
sa taṃ dṛṣṭvā rākṣasendraṃ bhīmo bhīmaparākramaḥ |
gadāṃ cikṣepa vegena vajrapātopamāṃ tadā
तामापतन्तीं वेगेन गदां ज्वालाकुलां ततः ।
गदया ताडयामास सा गदा भीममाव्रजत्
tāmāpatantīṃ vegena gadāṃ jvālākulāṃ tataḥ |
gadayā tāḍayāmāsa sā gadā bhīmamāvrajat
स राक्षसेन्द्रं कौन्तेयः शरवर्षैरवाकिरत् ।
तानप्यस्याकरोन्मोघान्राक्षसो निशितैः शरैः
sa rākṣasendraṃ kaunteyaḥ śaravarṣairavākirat |
tānapyasyākaronmoghānrākṣaso niśitaiḥ śaraiḥ
ते चापि राक्षसाः सर्वे रजन्यां भीमरूपिणः ।
शासनाद्राक्षसेन्द्रस्य निजघ्नू रथकुञ्जरान्
te cāpi rākṣasāḥ sarve rajanyāṃ bhīmarūpiṇaḥ |
śāsanādrākṣasendrasya nijaghnū rathakuñjarān
पाञ्चालाः सृञ्जयाश्चैव वाजिनः परमद्विपाः ।
न शान्तिं लेभिरे तत्र राक्षसैर्भृशपीडिताः
pāñcālāḥ sṛñjayāścaiva vājinaḥ paramadvipāḥ |
na śāntiṃ lebhire tatra rākṣasairbhṛśapīḍitāḥ
तं तु दृष्ट्वा महाघोरं वर्तमानं महाहवम् ।
अब्रवीत्पुण्डरीकाक्षो धनञ्जयमिदं वचः
taṃ tu dṛṣṭvā mahāghoraṃ vartamānaṃ mahāhavam |
abravītpuṇḍarīkākṣo dhanañjayamidaṃ vacaḥ
पश्य भीमं महाबाहुं राक्षसेन्द्रवशं गतम् ।
पदमस्यानुगच्छ त्वं मा विचारय पाण्डव
paśya bhīmaṃ mahābāhuṃ rākṣasendravaśaṃ gatam |
padamasyānugaccha tvaṃ mā vicāraya pāṇḍava
धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च युधामन्यूत्तमौजसौ ।
सहितौ द्रौपदेयाश्च कर्णं यान्तु महारथाः
dhṛṣṭadyumnaḥ śikhaṇḍī ca yudhāmanyūttamaujasau |
sahitau draupadeyāśca karṇaṃ yāntu mahārathāḥ
नकुलः सहदेवश्च युयुधानश्च वीर्यवान् ।
इतरान्राक्षसान्घ्नन्तु शासनात्तव पाण्डव
nakulaḥ sahadevaśca yuyudhānaśca vīryavān |
itarānrākṣasānghnantu śāsanāttava pāṇḍava
त्वमपीमां महाबाहो चमूं द्रोणपुरस्कृताम् ।
मारयस्व नरव्याघ्र महद्धि भयमागतम्
tvamapīmāṃ mahābāho camūṃ droṇapuraskṛtām |
mārayasva naravyāghra mahaddhi bhayamāgatam
एवमुक्ते तु कृष्णेन यथोद्दिष्टा महारथाः ।
जग्मुर्वैकर्तनं कर्णं राक्षसांश्चैव तान्रणे
evamukte tu kṛṣṇena yathoddiṣṭā mahārathāḥ |
jagmurvaikartanaṃ karṇaṃ rākṣasāṃścaiva tānraṇe
अथ पूर्णायतोत्सृष्टैः शरैराशीविषोपमैः ।
धनुश्चिच्छेद भीमस्य राक्षसेन्द्रः प्रतापवान्
atha pūrṇāyatotsṛṣṭaiḥ śarairāśīviṣopamaiḥ |
dhanuściccheda bhīmasya rākṣasendraḥ pratāpavān
हयांश्चास्य शितैर्बाणैः सारथिं च महाबलः ।
जघान मिषतः सङ्ख्ये भीमसेनस्य राक्षसः
hayāṃścāsya śitairbāṇaiḥ sārathiṃ ca mahābalaḥ |
jaghāna miṣataḥ saṅkhye bhīmasenasya rākṣasaḥ
सोऽवतीर्य रथोपस्थाद्धताश्वो हतसारथिः ।
तस्मै गुर्वीं गदां घोरां विनदन्नुत्ससर्ज ह
so'vatīrya rathopasthāddhatāśvo hatasārathiḥ |
tasmai gurvīṃ gadāṃ ghorāṃ vinadannutsasarja ha
ततस्तां भीमनिर्घोषामापतन्तीं महागदाम् ।
गदया राक्षसो घोरो निजघान ननाद च
tatastāṃ bhīmanirghoṣāmāpatantīṃ mahāgadām |
gadayā rākṣaso ghoro nijaghāna nanāda ca
तद्दृष्ट्वा राक्षसेन्द्रस्य घोरं कर्म भयावहम् ।
भीमसेनः प्रहृष्टात्मा गदामाशु परामृशत्
taddṛṣṭvā rākṣasendrasya ghoraṃ karma bhayāvaham |
bhīmasenaḥ prahṛṣṭātmā gadāmāśu parāmṛśat
तयोः समभवद्युद्धं तुमुलं नररक्षसोः ।
गदानिपातसंहादैर्भुवं कम्पयतोर्भृशम्
tayoḥ samabhavadyuddhaṃ tumulaṃ nararakṣasoḥ |
gadānipātasaṃhādairbhuvaṃ kampayatorbhṛśam
गदाविमुक्तौ तौ भूयः समासाद्येतरेतरम् ।
मुष्टिभिर्वज्रसंहादैरन्योन्यमभिजघ्नतुः
gadāvimuktau tau bhūyaḥ samāsādyetaretaram |
muṣṭibhirvajrasaṃhādairanyonyamabhijaghnatuḥ
रथचक्रैर्युगैरक्षैरधिष्ठानैरुपस्करैः ।
यथासन्नमुपादाय निजघ्नतुरमर्षणौ
rathacakrairyugairakṣairadhiṣṭhānairupaskaraiḥ |
yathāsannamupādāya nijaghnaturamarṣaṇau
तौ विक्षरन्तौ रुधिरं समासाद्येतरेतरम् ।
मत्ताविव महानागौ चकृपाते पुनः पुनः
tau vikṣarantau rudhiraṃ samāsādyetaretaram |
mattāviva mahānāgau cakṛpāte punaḥ punaḥ
तावपश्यद्वृषीकेशः पाण्डवानां हिते रतः ।
स भीमसेनरक्षार्थं हैडिम्बिं पर्यचोदयत्
tāvapaśyadvṛṣīkeśaḥ pāṇḍavānāṃ hite rataḥ |
sa bhīmasenarakṣārthaṃ haiḍimbiṃ paryacodayat
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)