बहूनि सुवुचित्राणि द्वन्द्वयुध्दानि सञ्जय् ।
त्वयोक्तानि निशम्याहं स्पृहयामि सचक्षुताम्
bahūni suvucitrāṇi dvandvayudhdāni sañjay |
tvayoktāni niśamyāhaṃ spṛhayāmi sacakṣutām
41 verses · 15 of 203
Dhritarashtra, hungry to hear more of these duels, asks about Shalya and Abhimanyu. Sanjaya tells how Shalya, his charioteer slain, leaps down with an iron mace. Abhimanyu calls him on, but Bhima holds the boy back and takes his place. No king but Shalya could bear Bhima's onset, and none but Bhima could bear Shalya's. The two circle like roaring bulls, maces striking sparks like fireflies in a monsoon dusk, until both, streaming blood, look like flowering kimshuka trees. Neither flinches. At last they leap eight paces, strike at once, and both fall like Indra's banners. Kritavarma lifts the dazed Shalya onto his chariot and carries him off, while Bhima rises at once, mace in hand. The Kauravas break and flee, and the Pandavas blaze in triumph.
धृतराष्ट्र उवाच
बहूनि सुवुचित्राणि द्वन्द्वयुध्दानि सञ्जय् ।
त्वयोक्तानि निशम्याहं स्पृहयामि सचक्षुताम्
bahūni suvucitrāṇi dvandvayudhdāni sañjay |
tvayoktāni niśamyāhaṃ spṛhayāmi sacakṣutām
न हि देवासुरं युध्दमीदृग्भूतं भवेदिति ।
चिन्तयामि च युध्दानि श्रुत्वा घोराणि सञ्जय ।
na hi devāsuraṃ yudhdamīdṛgbhūtaṃ bhavediti |
cintayāmi ca yudhdāni śrutvā ghorāṇi sañjaya |
आश्चर्यभूतं लोकेषु कथयिप्यन्ति मानवाः ।
कुरुणां पाण्डवानां च युध्दं देवासुरोपमम्
āścaryabhūtaṃ lokeṣu kathayipyanti mānavāḥ |
kuruṇāṃ pāṇḍavānāṃ ca yudhdaṃ devāsuropamam
न हि मे तृप्तिरस्तीह शृण्वतो युध्दमुत्तमम् ।
तस्मादार्तायनेर्युध्दं सौभद्रस्य च शंस मे
na hi me tṛptirastīha śṛṇvato yudhdamuttamam |
tasmādārtāyaneryudhdaṃ saubhadrasya ca śaṃsa me
सञ्जय उवाच
सादितं प्रेक्ष्य यन्तारं शल्यः सर्वायसीं गदाम् ।
समुत्क्षिप्य नदन्कुध्दः प्रचस्कन्द रथोत्तमात्
sāditaṃ prekṣya yantāraṃ śalyaḥ sarvāyasīṃ gadām |
samutkṣipya nadankudhdaḥ pracaskanda rathottamāt
तं दीप्तमिव कालाग्निं दण्डहस्तमिवान्तकम् ।
जवेनाभ्यपतद्भीमः प्र्गृह्य महतीं गदाम्
taṃ dīptamiva kālāgniṃ daṇḍahastamivāntakam |
javenābhyapatadbhīmaḥ prgṛhya mahatīṃ gadām
सौभद्रोऽप्यशनिप्रख्यां प्रगृह्य महतीं गदाम् ।
एह्येहीत्यव्रवीच्छल्यं यत्राद्भीमेन वारितः
saubhadro'pyaśaniprakhyāṃ pragṛhya mahatīṃ gadām |
ehyehītyavravīcchalyaṃ yatrādbhīmena vāritaḥ
वारयित्वा तु सौभद्रं भीमसेनः प्रतापवान् ।
शल्यमासाद्य समरे तस्यौ गिरिरिवाचलः
vārayitvā tu saubhadraṃ bhīmasenaḥ pratāpavān |
śalyamāsādya samare tasyau giririvācalaḥ
तथैव मद्रराजोऽपि भीमं दृष्ट्वा महाबलम् |
ससाराभिमुखस्तूर्ण शार्दूल इव कुञ्जरम्
tathaiva madrarājo'pi bhīmaṃ dṛṣṭvā mahābalam |
sasārābhimukhastūrṇa śārdūla iva kuñjaram
‘तं दीप्तमिव कालाग्निं पाशहस्तमिवान्तकम् ।
जवेनाभ्यपतद्भीमः प्रगृह्य महतीं गदाम्
‘taṃ dīptamiva kālāgniṃ pāśahastamivāntakam |
javenābhyapatadbhīmaḥ pragṛhya mahatīṃ gadām
ततस्तूर्यनिनादाश्च शङ्खानां च सहस्रशः ।
सिंहनादाश्च संजज्ञुर्भेरीणां च महास्वनाः
tatastūryaninādāśca śaṅkhānāṃ ca sahasraśaḥ |
siṃhanādāśca saṃjajñurbherīṇāṃ ca mahāsvanāḥ
पश्यतां शतशो ह्यासीदन्योन्यमभिधावताम् ।
पाण्डवानां कुरुणां च साधुसाध्विति निः स्वनः
paśyatāṃ śataśo hyāsīdanyonyamabhidhāvatām |
pāṇḍavānāṃ kuruṇāṃ ca sādhusādhviti niḥ svanaḥ
नहि मद्राधिपादन्यः सर्वराजसु भारत् |
सोदृमुत्सहते वेगं भीमसेनस्य संयुगे
nahi madrādhipādanyaḥ sarvarājasu bhārat |
sodṛmutsahate vegaṃ bhīmasenasya saṃyuge
तथा मद्राधिपस्यापि गदावेगं महात्मनः ।
सोहुमुत्सहते लोके युधि कोऽन्यो वृकोदरात्
tathā madrādhipasyāpi gadāvegaṃ mahātmanaḥ |
sohumutsahate loke yudhi ko'nyo vṛkodarāt
पट्टैर्जाम्बूनदैर्वद्धा बभूव जनहर्षणी ।
प्रजज्वाल तदा विध्दा भीमेन महती गदा
paṭṭairjāmbūnadairvaddhā babhūva janaharṣaṇī |
prajajvāla tadā vidhdā bhīmena mahatī gadā
साग्निदीप्ता महारौद्रा गदा सा शुशुभे तदा
sāgnidīptā mahāraudrā gadā sā śuśubhe tadā
तथैव चरतो मार्गान्मण्डलानि च सर्वशः ।
महाविद्युत्प्रतीकाशा शल्यस्य शुशुभे गदा
tathaiva carato mārgānmaṇḍalāni ca sarvaśaḥ |
mahāvidyutpratīkāśā śalyasya śuśubhe gadā
तौ वृपाविव नर्दन्तौ मण्डलानि विचेरतुः ।
आवर्तितगदश्रुङ्गावुभौ शल्यवृकोदरौ
tau vṛpāviva nardantau maṇḍalāni viceratuḥ |
āvartitagadaśruṅgāvubhau śalyavṛkodarau
क्रोधताम्रेक्षणौ वीरौ शत्रुसङ्घविमर्दनौ ।
महामात्रौ महोत्साहौ गदायुध्दविशारदौ
krodhatāmrekṣaṇau vīrau śatrusaṅghavimardanau |
mahāmātrau mahotsāhau gadāyudhdaviśāradau
मण्डलावर्तमार्गेषु गदाविहरणेषु च ।
निर्विशेपमभूद्युध्दं तयोः पुरुषसिंहयोः
maṇḍalāvartamārgeṣu gadāviharaṇeṣu ca |
nirviśepamabhūdyudhdaṃ tayoḥ puruṣasiṃhayoḥ
ताडिता भीमसेनेन शल्यस्य महती गदा ।
साग्रिज्वाला महारौद्रा तदा तूर्णमशीर्यत
tāḍitā bhīmasenena śalyasya mahatī gadā |
sāgrijvālā mahāraudrā tadā tūrṇamaśīryata
तथैव भीमसेनस्य द्विषताऽभिहता गदा ।
वर्षाप्रदोषे खद्योतैर्वृतो वृक्ष इवावभौ
tathaiva bhīmasenasya dviṣatā'bhihatā gadā |
varṣāpradoṣe khadyotairvṛto vṛkṣa ivāvabhau
गदा क्षिप्ता तु समरे मद्रराजेन भारत ।
व्योम दीपयमाना सा ससृजे पावकं मुहुः
gadā kṣiptā tu samare madrarājena bhārata |
vyoma dīpayamānā sā sasṛje pāvakaṃ muhuḥ
तथैव भीमसेनेन द्विषते ग्रेषिता गदा ।
तापयामास तत्सैन्यं महोल्का पतती यथा
tathaiva bhīmasenena dviṣate greṣitā gadā |
tāpayāmāsa tatsainyaṃ maholkā patatī yathā
ते गदे गदिनां श्रेष्ठे समासाद्य परस्परम् ।
श्वसन्त्यौ नागकन्ये व ससृजाते विभावसुम्
te gade gadināṃ śreṣṭhe samāsādya parasparam |
śvasantyau nāgakanye va sasṛjāte vibhāvasum
नखैरिव् महाव्याघ्रौ दनैरिव महागजौ ।
तौ विचेरतुरासाद्य गदाग्र्याभ्यां परस्परम्
nakhairiv mahāvyāghrau danairiva mahāgajau |
tau viceraturāsādya gadāgryābhyāṃ parasparam
ततो गदाग्राभिहतौ क्षणेन रुधिरोक्षितौ ।
ददृशाते महात्मानौ किंशुकाविव पुष्पितौ
tato gadāgrābhihatau kṣaṇena rudhirokṣitau |
dadṛśāte mahātmānau kiṃśukāviva puṣpitau
शुश्रुवे दिक्षु सर्वासु तयोः पुरुषसिंहयोः ।
गदाभिघातसंहादः शक्राशनिरवोपमः
śuśruve dikṣu sarvāsu tayoḥ puruṣasiṃhayoḥ |
gadābhighātasaṃhādaḥ śakrāśaniravopamaḥ
गदया मद्रराजेन सव्यदक्षिणमाहतः ।
नाकम्पत तदा भीमो भिद्यमान् इवाचलः
gadayā madrarājena savyadakṣiṇamāhataḥ |
nākampata tadā bhīmo bhidyamān ivācalaḥ
तथा भीमगदावेगैस्ताड्यमानो महाबलः ।
धैर्यान्मद्राधिपस्तस्थौ वज्रैर्गिरिरिवाहतः
tathā bhīmagadāvegaistāḍyamāno mahābalaḥ |
dhairyānmadrādhipastasthau vajrairgiririvāhataḥ
आपेततुर्महावेगौ समुच्छ्रितगदावुभौ ।
पुनरन्तरमार्गस्थौ मण्डलानि विचेरतुः
āpetaturmahāvegau samucchritagadāvubhau |
punarantaramārgasthau maṇḍalāni viceratuḥ
अथाप्लुत्य पदान्यष्टौ सन्निपत्य गजाविव ।
सहसा लोहदण्डाभ्यामन्योन्यमभिजघ्नतुः
athāplutya padānyaṣṭau sannipatya gajāviva |
sahasā lohadaṇḍābhyāmanyonyamabhijaghnatuḥ
तौ परस्परवेगाच्च गदाभ्यां च भ्रुशाहतौ ।
युगपत्पेततुर्वीरौ क्षिताविन्द्रध्वजाविव
tau parasparavegācca gadābhyāṃ ca bhruśāhatau |
yugapatpetaturvīrau kṣitāvindradhvajāviva
ततो विह्वलमानं तं निः श्वसन्तं पुनः पुनः ।
शल्यमभ्यपतत्तूर्ण कृतवर्मा महारथः
tato vihvalamānaṃ taṃ niḥ śvasantaṃ punaḥ punaḥ |
śalyamabhyapatattūrṇa kṛtavarmā mahārathaḥ
दृष्ट्वा चैनं महाराज गदयाऽभिनिपीडितम् ।
विचेष्टन्तं यथा नागं मूर्च्छयाऽभिपरिप्लुतम्
dṛṣṭvā cainaṃ mahārāja gadayā'bhinipīḍitam |
viceṣṭantaṃ yathā nāgaṃ mūrcchayā'bhipariplutam
ततः स्वरथमारोप्य मद्राणामधिपं रणे ।
अपोवाह रणात्तूर्ण कृतवर्मा महारथः
tataḥ svarathamāropya madrāṇāmadhipaṃ raṇe |
apovāha raṇāttūrṇa kṛtavarmā mahārathaḥ
क्षीववद्वीह्वलो वीरो निमेषात्पुनरुत्थितः ।
भीमोऽपि सुमहाबाहुर्गदापाणिरदृश्यत
kṣīvavadvīhvalo vīro nimeṣātpunarutthitaḥ |
bhīmo'pi sumahābāhurgadāpāṇiradṛśyata
ततो मद्राधिपं दृष्ट्वा तव पुत्राः पराङ्मुखम् ।
सनागपत्त्यश्चरथाः समकम्पन्त मारिष
tato madrādhipaṃ dṛṣṭvā tava putrāḥ parāṅmukham |
sanāgapattyaścarathāḥ samakampanta māriṣa
ते पाण्डवैरर्धमानास्तावका जितकाशिभिः ।
भीता दिशोऽन्वपद्यन्त वातनुन्ना घना इव
te pāṇḍavairardhamānāstāvakā jitakāśibhiḥ |
bhītā diśo'nvapadyanta vātanunnā ghanā iva
निर्जित्य धार्तराष्ट्रांस्तु पाण्डवेया महारथाः ।
व्यरोचन्त रणे राजन्दीप्यमाना इवाग्रयः
nirjitya dhārtarāṣṭrāṃstu pāṇḍaveyā mahārathāḥ |
vyarocanta raṇe rājandīpyamānā ivāgrayaḥ
‘अथ मङुकभेरिमहामुरजाः पणवानकदुन्दुभिनिर्झरिभिः ।
विनदन्ति भृशं सहशङ्खरवैर्विविधैश्च नरोत्तम सिंहरवैः
‘atha maṅukabherimahāmurajāḥ paṇavānakadundubhinirjharibhiḥ |
vinadanti bhṛśaṃ sahaśaṅkharavairvividhaiśca narottama siṃharavaiḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)