What happens in this chapter Arjuna vows to guard Yudhishthira; battle joins Yudhishthira learns of Drona's pledge through trusted spies. He tells Arjuna that Drona has placed the gap in his vow on him: fight near me today so that Duryodhana does not get his wish. Arjuna answers that just as he will never slay his teacher, he will never abandon his king. The sky may fall with its stars and the earth break apart, but Drona will not seize you while I live, not even with Indra or Vishnu aiding him. I recall no falsehood and no defeat. Conches and drums sound in both camps and the arrays close. Then Drona drives out, blazing like the noonday sun, and scatters Dhrishtadyumna's ranks. The last verses repeat part of the previous chapter.
सञ्जय उवाच
13.1 सान्तरे तु प्रतिज्ञाने राज्ञो द्रोणेन निग्रहे । ततस्ते सैनिकाः श्रुत्वा तं युधिष्ठिरनिग्रहम् । सिंहनादरवांश्चक्रुर्बाहुशब्दांश्च कृत्स्नशः
sāntare tu pratijñāne rājño droṇena nigrahe | tataste sainikāḥ śrutvā taṃ yudhiṣṭhiranigraham | siṃhanādaravāṃścakrurbāhuśabdāṃśca kṛtsnaśaḥ
13.2 तच्च सर्वं यथान्यायं धर्मराजेन भारत । आप्तैश्चारैः परिज्ञातं भारद्वाजचिकीर्षितम्
tacca sarvaṃ yathānyāyaṃ dharmarājena bhārata | āptaiścāraiḥ parijñātaṃ bhāradvājacikīrṣitam
13.3 ततः सर्वान्समानाय्य भ्रातृनन्यांश्च सर्वशः । अव्रवीद्धर्मराजस्तु धनञ्जयमिदं वचः
tataḥ sarvānsamānāyya bhrātṛnanyāṃśca sarvaśaḥ | avravīddharmarājastu dhanañjayamidaṃ vacaḥ
13.4 श्रुतं ते पुरुषव्याघ्र द्रोणस्याद्य चिकीर्षितम् । यथा तन्न भवेत्सत्यं तथा नीतिर्विधीयताम्
śrutaṃ te puruṣavyāghra droṇasyādya cikīrṣitam | yathā tanna bhavetsatyaṃ tathā nītirvidhīyatām
13.5 सान्तरं हि प्रतिज्ञातं द्रोणेनामित्रघातिना । तच्चान्तरममोघेषौ त्वयि तेन समाहितम्
sāntaraṃ hi pratijñātaṃ droṇenāmitraghātinā | taccāntaramamogheṣau tvayi tena samāhitam
13.6 तत्त्वमद्य महाबाहो युध्यस्व मदनन्तरम् । यथा दुर्योधनः कामं नेमं द्रोणादवाप्नुयात्
tattvamadya mahābāho yudhyasva madanantaram | yathā duryodhanaḥ kāmaṃ nemaṃ droṇādavāpnuyāt
अर्जुन उवाच
13.7 यथा मे न वधः कार्य आचार्यस्य कथञ्चन । तथा तव परित्यागो न मे राजंश्चिकीर्षितः
yathā me na vadhaḥ kārya ācāryasya kathañcana | tathā tava parityāgo na me rājaṃścikīrṣitaḥ
13.8 अप्येवं पाण्डव प्राणानुत्सृजेयमहं युधि । प्रतियाताऽहमाचार्यं त्वां न जह्यां कथञ्चन
apyevaṃ pāṇḍava prāṇānutsṛjeyamahaṃ yudhi | pratiyātā'hamācāryaṃ tvāṃ na jahyāṃ kathañcana
13.9 त्वां निगृह्याहवे राजन्धार्तराष्ट्रो यमिच्छति । न स तं जीवलोकेऽस्मिन्कामं प्राप्ता कथञ्चन
tvāṃ nigṛhyāhave rājandhārtarāṣṭro yamicchati | na sa taṃ jīvaloke'sminkāmaṃ prāptā kathañcana
13.10 प्रपतेद्द्यौः सनक्षत्रा पृथिवी शकली भवेत् । न त्वां द्रोणो निगृह्णीयाज्जीवमाने मयि ध्रुवम्
prapateddyauḥ sanakṣatrā pṛthivī śakalī bhavet | na tvāṃ droṇo nigṛhṇīyājjīvamāne mayi dhruvam
13.11 यदि तस्य रणे साह्यं कुरुते वज्रभृत्स्वयम् । विष्णुर्वा सहितो देवैर्न त्वां प्राप्स्यत्यसौ मृधे
yadi tasya raṇe sāhyaṃ kurute vajrabhṛtsvayam | viṣṇurvā sahito devairna tvāṃ prāpsyatyasau mṛdhe
13.12 मयि जीवति राजेन्द्र न भयं कर्तुमर्हसि । द्रोणादस्त्रभृतां श्रेष्ठात्सर्वशस्त्रभृतामपि
mayi jīvati rājendra na bhayaṃ kartumarhasi | droṇādastrabhṛtāṃ śreṣṭhātsarvaśastrabhṛtāmapi
13.13 अन्यच्च ब्रूयां राजेन्द्र प्रतिज्ञां मम निश्चलाम्
anyacca brūyāṃ rājendra pratijñāṃ mama niścalām
13.14 न स्मराम्यनृतं तावन्न स्मरामि पराजयम् । न स्मरामि प्रतिश्रुत्य विस्मृत्य मनस्वऽकृतम्
na smarāmyanṛtaṃ tāvanna smarāmi parājayam | na smarāmi pratiśrutya vismṛtya manasva'kṛtam
सञ्जय उवाच
13.15 ततः शङ्खाश्च भेर्यश्च मृदङ्गाश्चानकैः सह । प्रावाद्यन्त महाराज पाण्डवानां निवेशने
tataḥ śaṅkhāśca bheryaśca mṛdaṅgāścānakaiḥ saha | prāvādyanta mahārāja pāṇḍavānāṃ niveśane
13.16 सिंहनादश्च संजज्ञे पाण्डवानां महात्मनाम् ॥ धनुर्ज्यातलशब्दश्च गगनस्पृक्सुभैरवः
siṃhanādaśca saṃjajñe pāṇḍavānāṃ mahātmanām || dhanurjyātalaśabdaśca gaganaspṛksubhairavaḥ
13.17 श्रुत्वा शङ्खस्य निर्घोषं पाण्डवस्य महौजसः । त्वदीयेष्वप्यनीकेषु वादित्राण्यभिजघ्निरे
śrutvā śaṅkhasya nirghoṣaṃ pāṇḍavasya mahaujasaḥ | tvadīyeṣvapyanīkeṣu vāditrāṇyabhijaghnire
13.18 ततो व्यूढान्यनीकानि तव तेषां च भारत । शनैरुपेयुरन्योन्यं योत्स्यमानानि संयुगे
tato vyūḍhānyanīkāni tava teṣāṃ ca bhārata | śanairupeyuranyonyaṃ yotsyamānāni saṃyuge
13.19 ततः प्रववृते युद्धं तुमुलं रोमहर्षणम् । पाण्डवानां कुरूणां च द्रोणपाञ्चाल्ययोरपि
tataḥ pravavṛte yuddhaṃ tumulaṃ romaharṣaṇam | pāṇḍavānāṃ kurūṇāṃ ca droṇapāñcālyayorapi
13.20 यतमानाः प्रयतेन द्रोणानीकविशातने । न शेकुः सृञ्जया युद्धे तद्धि द्रोणेन पालितम्
yatamānāḥ prayatena droṇānīkaviśātane | na śekuḥ sṛñjayā yuddhe taddhi droṇena pālitam
13.21 तथैव तव पुत्रस्य रथोदाराः प्रहारिणः । न शेकुः पाण्डवीं सेनां पाल्यमानां किरीटीना
tathaiva tava putrasya rathodārāḥ prahāriṇaḥ | na śekuḥ pāṇḍavīṃ senāṃ pālyamānāṃ kirīṭīnā
13.22 आस्तां ते स्तिमिते सेने रक्ष्यमाणे परस्परम् । सम्प्रसुप्ते यथा नक्तं वनराज्यौ सुपुष्पिते
āstāṃ te stimite sene rakṣyamāṇe parasparam | samprasupte yathā naktaṃ vanarājyau supuṣpite
13.23 ततो रुक्मरथो राजन्नर्केणेव विराजता । वरूथिना विनिष्पत्य व्यचरत्पृतनामुखे
tato rukmaratho rājannarkeṇeva virājatā | varūthinā viniṣpatya vyacaratpṛtanāmukhe
13.24 तमुद्यन्तं रथेनैकमाशुकारिणमाहवे । अनेकमिव सन्त्रसान्मेनिरे पाण्डुसृञ्जयाः
tamudyantaṃ rathenaikamāśukāriṇamāhave | anekamiva santrasānmenire pāṇḍusṛñjayāḥ
13.25 तेन मुक्ताः शरा घोरा विचेरुः सर्वतोदिशम् । त्रासयन्तो महाराज पाण्डवेयस्य वाहिनीम्
tena muktāḥ śarā ghorā viceruḥ sarvatodiśam | trāsayanto mahārāja pāṇḍaveyasya vāhinīm
13.26 मध्यन्दिनमनुप्राप्तो गभस्तिशतसंवृतः । यथा दृश्येत घर्मोशुस्तथा द्रोणोऽप्यदृश्यत
madhyandinamanuprāpto gabhastiśatasaṃvṛtaḥ | yathā dṛśyeta gharmośustathā droṇo'pyadṛśyata
13.27 न चैनं पाण्डवेयानां कश्चिच्छक्नोति भारत । वीक्षितुं समरे क्रुद्धं महेन्द्रमिव दानवाः
na cainaṃ pāṇḍaveyānāṃ kaścicchaknoti bhārata | vīkṣituṃ samare kruddhaṃ mahendramiva dānavāḥ
13.28 मोहयित्वा ततः सैन्यं भारद्वाजः प्रतापवान् । धृष्टद्युम्नबलं तूर्णं व्यधमन्निशितैः शरैः
mohayitvā tataḥ sainyaṃ bhāradvājaḥ pratāpavān | dhṛṣṭadyumnabalaṃ tūrṇaṃ vyadhamanniśitaiḥ śaraiḥ
13.29 स दिशः सर्वतो रुद्ध्वा संवृत्य खमजिह्मगैः । पार्षतो यत्र तत्रैनामभिनत्पाण्डुवाहिनीम्
sa diśaḥ sarvato ruddhvā saṃvṛtya khamajihmagaiḥ | pārṣato yatra tatraināmabhinatpāṇḍuvāhinīm
13.30 0 अपनीते ततः पार्थे धर्मराजो जितस्त्वया
0 apanīte tataḥ pārthe dharmarājo jitastvayā
13.31 ग्रहणे हि जयस्तस्य न वधे पुरुषर्षभ । ग्रहणं हि वधात्तस्य धर्मराजस्य मन्यसे । अनेनैवाभ्युपायेन ग्रहणं समुपैष्यसि
grahaṇe hi jayastasya na vadhe puruṣarṣabha | grahaṇaṃ hi vadhāttasya dharmarājasya manyase | anenaivābhyupāyena grahaṇaṃ samupaiṣyasi
13.32 अहं गृहीत्वा राजानं सत्यधर्मपरायणम् । आनयिष्यामि ते राजन्वशमद्य न संशयः
ahaṃ gṛhītvā rājānaṃ satyadharmaparāyaṇam | ānayiṣyāmi te rājanvaśamadya na saṃśayaḥ
13.33 यदि स्यास्यति सङ्ग्रामे मुहूर्तमपि मेऽग्रतः । अपनीते नरव्याघ्रे कुन्तीपुत्रे धनञ्जये
yadi syāsyati saṅgrāme muhūrtamapi me'grataḥ | apanīte naravyāghre kuntīputre dhanañjaye
13.34 फल्गुनस्य समीपे तु न हि शक्यो युधिष्ठिरः । ग्रहीतुं समरे राजन्सेन्द्रैरपि सुरासुरैः
phalgunasya samīpe tu na hi śakyo yudhiṣṭhiraḥ | grahītuṃ samare rājansendrairapi surāsuraiḥ
13.35 एवमुक्ते तदा तस्मिन्युद्धे देवासुरोपमे । सान्तरं तु प्रतिज्ञाते राज्ञो द्रोणेन निग्रहे । गृहीतं तममन्यन्त तव पुत्राः सुबालिशाः
evamukte tadā tasminyuddhe devāsuropame | sāntaraṃ tu pratijñāte rājño droṇena nigrahe | gṛhītaṃ tamamanyanta tava putrāḥ subāliśāḥ
13.36 ततो दुर्योधनेनापि ग्रहणं पाण्डवस्य तत् । स्कन्धावारेषु सर्वेषु यथास्थानेषु मारिष । सैन्यस्थानेषु सर्वेषु सुघोषितमरिन्दम
tato duryodhanenāpi grahaṇaṃ pāṇḍavasya tat | skandhāvāreṣu sarveṣu yathāsthāneṣu māriṣa | sainyasthāneṣu sarveṣu sughoṣitamarindama
13.37 पाण्डवेयेषु सापेक्षं द्रोणं जानाति ते सुतः । ततः प्रतिज्ञास्थैर्यार्थं स मन्त्रो बहुलीकृतः
pāṇḍaveyeṣu sāpekṣaṃ droṇaṃ jānāti te sutaḥ | tataḥ pratijñāsthairyārthaṃ sa mantro bahulīkṛtaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)
← Drona Parva · Chapter 12 Duryodhana asks Drona to capture Yudhishthira alive Drona Parva · Chapter 14 → Duels of the eleventh day; Abhimanyu's sword-play