Drona Parva

Chapter 107: Duels in the melee around Drona

इति श्रीमन्महाभारते द्रोणपर्वणि जयद्रथवधपर्वणि चतुर्दशदिवसयुद्धे सप्ताधिकशततमोऽध्यायः ॥

39 verses · 107 of 203

What happens in this chapter

Duels in the melee around Drona

Sanjaya tells how the paired duels end. Brihatkshatra of the Kekayas breaks Kshemadhurti's car and strikes off his crowned head. Viradhanva of the Trigartas cuts Dhrishtaketu's bow, but the Chedi king hurls an iron spear that pierces his heart. Sahadeva kills Durmukha's horses and charioteer; Durmukha climbs onto the car of Niramitra, son of the Trigarta king, and Sahadeva slays Niramitra, shining as Rama did after killing Khara. Nakula defeats Vikarna in a moment. Satyaki fells Vyaghradatta, the Magadha prince, with horses, driver and banner, then laughs his way through the Magadhas who swarm him with lances and maces. The Kaurava line breaks, and Drona, eyes rolling in anger, rushes at Satyaki himself.

सञ्जय उवाच

107.1

बृहत्क्षत्रमथायान्तं केकयं दृढविक्रमम् ।
क्षेमधूर्तिर्महाराज विव्याधोरसि मार्गणैः

bṛhatkṣatramathāyāntaṃ kekayaṃ dṛḍhavikramam |
kṣemadhūrtirmahārāja vivyādhorasi mārgaṇaiḥ

107.2

बृहत्क्षत्रस्तु तं राजा नवत्या नतपर्वणाम् ।
आजघ्ने त्वरितो राजन्द्रोणानीकबिभित्सया

bṛhatkṣatrastu taṃ rājā navatyā nataparvaṇām |
ājaghne tvarito rājandroṇānīkabibhitsayā

107.3

क्षेमधूर्तिस्तु सङ्‌क्रुद्धः केकयस्य महात्मनः ।
धनुश्चिच्छेद भल्लेन पीतेन निशितेन ह

kṣemadhūrtistu saṅ‌kruddhaḥ kekayasya mahātmanaḥ |
dhanuściccheda bhallena pītena niśitena ha

107.4

अथैनं छिन्नधन्वानं शरेणानतपर्वणा ।
विव्याध समरे तूर्णं प्रवरं सर्वधन्विनाम्

athainaṃ chinnadhanvānaṃ śareṇānataparvaṇā |
vivyādha samare tūrṇaṃ pravaraṃ sarvadhanvinām

107.5

अथान्यद्धनुरादाय बृहत्क्षत्रो हसन्निव ।
व्यश्वसूतरथं चक्रे क्षमदूर्तिं महारथम्

athānyaddhanurādāya bṛhatkṣatro hasanniva |
vyaśvasūtarathaṃ cakre kṣamadūrtiṃ mahāratham

107.6

ततोऽपरेण भल्लेन पीतेन निशितेन च ।
जहार नृपतेः कायाच्छिरोऽज्वलितकुण्‍डलम्

tato'pareṇa bhallena pītena niśitena ca |
jahāra nṛpateḥ kāyācchiro'jvalitakuṇ‍ḍalam

107.7

तच्छिन्नं सहसा तस्य शिरः कुञ्चितमूर्धजम् ।
सकिरीटं महीं प्राप्य बभौ ज्योतिरिवाम्बरात्

tacchinnaṃ sahasā tasya śiraḥ kuñcitamūrdhajam |
sakirīṭaṃ mahīṃ prāpya babhau jyotirivāmbarāt

107.8

तं निहत्य रणे हृष्टो बृहत्क्षत्रो महारथः ।
सहसाऽभ्यपतत्सैन्यं तावकं पार्थकारणात्

taṃ nihatya raṇe hṛṣṭo bṛhatkṣatro mahārathaḥ |
sahasā'bhyapatatsainyaṃ tāvakaṃ pārthakāraṇāt

107.9

धृष्टकेतुं तथाऽऽयान्तं द्रोणहेतोः पराक्रमी ।
वीरधन्वा महेष्वासो वारयामास भारत

dhṛṣṭaketuṃ tathā''yāntaṃ droṇahetoḥ parākramī |
vīradhanvā maheṣvāso vārayāmāsa bhārata

107.10

तौ परस्परमासाद्य शरदंष्ट्रौ तरस्विनौ ।
शरैरनेकसाहस्रेरन्योन्यमभिजघ्नतुः

tau parasparamāsādya śaradaṃṣṭrau tarasvinau |
śarairanekasāhasreranyonyamabhijaghnatuḥ

107.11

तावुभौ नरशार्दूलौ युयुधाते परस्परम् ।
महावने तीव्रमदौ वारणाविव यूथपौ

tāvubhau naraśārdūlau yuyudhāte parasparam |
mahāvane tīvramadau vāraṇāviva yūthapau

107.12

गिरिगह्वरमासाद्य शार्दूलाविव रोषितौ ।
युयुधाते महावीर्यौ परस्परजिघांसया

girigahvaramāsādya śārdūlāviva roṣitau |
yuyudhāte mahāvīryau parasparajighāṃsayā

107.13

तद्युद्धमासीत्तुमुलं प्रेक्षणीयं विशाम्पते ।
सिद्धचारणसङ्घानां विस्मयाद्भुतदर्शनम्

tadyuddhamāsīttumulaṃ prekṣaṇīyaṃ viśāmpate |
siddhacāraṇasaṅghānāṃ vismayādbhutadarśanam

107.14

वीरधन्वा ततः क्रुद्धो धृष्टकेतोः शरासनम् ।
द्विधा चिच्छेद भल्लेन प्रहसन्निव भारत

vīradhanvā tataḥ kruddho dhṛṣṭaketoḥ śarāsanam |
dvidhā ciccheda bhallena prahasanniva bhārata

107.15

तदुत्सृज्य धनुच्छिन्नं चेदिराजो महारथः ।
शक्तिं जग्राह विपुलां हेमदण्डामयस्मयीम्

tadutsṛjya dhanucchinnaṃ cedirājo mahārathaḥ |
śaktiṃ jagrāha vipulāṃ hemadaṇḍāmayasmayīm

107.16

तां तु शक्तिं महावीर्यां दोर्भ्यामायस्य भारत ।
चिक्षेप सहसा यत्तो वीरधन्वरथं प्रति

tāṃ tu śaktiṃ mahāvīryāṃ dorbhyāmāyasya bhārata |
cikṣepa sahasā yatto vīradhanvarathaṃ prati

107.17

तया तु वीरघातिन्या शक्त्या त्वभिहतो भृशम् ।
निर्भिन्नहृदयस्तूर्णं निपपात रथान्महीम्

tayā tu vīraghātinyā śaktyā tvabhihato bhṛśam |
nirbhinnahṛdayastūrṇaṃ nipapāta rathānmahīm

107.18

तस्मिन्विनिहते वीरे त्रैगर्तानां महारथे ।
बलं तेऽभज्यत विभो पाण्डवेयैः समन्ततः

tasminvinihate vīre traigartānāṃ mahārathe |
balaṃ te'bhajyata vibho pāṇḍaveyaiḥ samantataḥ

107.19

सहदेवे ततः षष्टिं सायकान्दुर्मुखोऽक्षिपत् ।
ननाद च महानादं तर्जयन्पाण्डवं रणे

sahadeve tataḥ ṣaṣṭiṃ sāyakāndurmukho'kṣipat |
nanāda ca mahānādaṃ tarjayanpāṇḍavaṃ raṇe

107.20

माद्रेयस्तु ततः क्रुद्धो दुर्मुखं च शितैः शरैः ।
भ्राता भ्रातरमायत्तो विव्याध प्रहसन्निव

mādreyastu tataḥ kruddho durmukhaṃ ca śitaiḥ śaraiḥ |
bhrātā bhrātaramāyatto vivyādha prahasanniva

107.21

तं रणे रभसं दृष्ट्वा सहदेवं महाबलम् ।
दुर्मुखो नवभिर्बाणैस्ताडयामास भारत

taṃ raṇe rabhasaṃ dṛṣṭvā sahadevaṃ mahābalam |
durmukho navabhirbāṇaistāḍayāmāsa bhārata

107.22

दुर्मुखस्य तु भल्लेन च्छित्त्वा केतुं महाबलः ।
जघान चतुरो वाहांश्चतुर्भिर्निशितैः शरैः

durmukhasya tu bhallena cchittvā ketuṃ mahābalaḥ |
jaghāna caturo vāhāṃścaturbhirniśitaiḥ śaraiḥ

107.23

अथापरेण भल्लेन पीतेन निशितेन ह ।
चिच्छेद सारथेः कायाच्छिरो ज्वलितकुण्डलम्

athāpareṇa bhallena pītena niśitena ha |
ciccheda sāratheḥ kāyācchiro jvalitakuṇḍalam

107.24

क्षुरप्रेण च तीक्ष्णेन कौरव्यस्य महद्धनुः ।
सहदेवो रणे छित्त्वा तं च विव्याध पञ्चभिः

kṣurapreṇa ca tīkṣṇena kauravyasya mahaddhanuḥ |
sahadevo raṇe chittvā taṃ ca vivyādha pañcabhiḥ

107.25

हताश्वं तु रथं त्यक्त्वा दुर्मुखो विमनास्तदा ।
आरुरोह रथं राजन्निरमित्रस्य भारत

hatāśvaṃ tu rathaṃ tyaktvā durmukho vimanāstadā |
āruroha rathaṃ rājanniramitrasya bhārata

107.26

सहदेवस्ततः क्रुद्धो निरमित्रं महाहवे ।
जघान पृथुधारेण भल्लेन परवीरहा

sahadevastataḥ kruddho niramitraṃ mahāhave |
jaghāna pṛthudhāreṇa bhallena paravīrahā

107.27

स पपात रथोपस्थान्निरमित्रो जनेश्वरः ।
त्रिगर्तराजस्य सुतो व्यथयंस्तव वाहिनीम्

sa papāta rathopasthānniramitro janeśvaraḥ |
trigartarājasya suto vyathayaṃstava vāhinīm

107.28

तं तु हत्वा महाबाहुः सहदेवो व्यरोचत ।
यथा दाशरथी रामः खरं हत्वा महाबलम्

taṃ tu hatvā mahābāhuḥ sahadevo vyarocata |
yathā dāśarathī rāmaḥ kharaṃ hatvā mahābalam

107.29

हाहाकारो महानासीत्त्रिगर्तानां जनेश्वर ।
राजपुत्रं हतं दृष्ट्वा निरमित्रं महारथम्

hāhākāro mahānāsīttrigartānāṃ janeśvara |
rājaputraṃ hataṃ dṛṣṭvā niramitraṃ mahāratham

107.30

नकुलस्ते सुतं राजन्विकर्णं पृथुलोचनम् ।
मुहूर्ताज्जितवाँल्लोके तदद्भुतमिवाभवत्

nakulaste sutaṃ rājanvikarṇaṃ pṛthulocanam |
muhūrtājjitavām̐lloke tadadbhutamivābhavat

107.31

सात्यकिं व्याघ्रदत्तस्तु शरैः सन्नतपर्वभिः ।
चक्रेऽदृश्यं साश्वसूतं सध्वजं पृतनान्तरे

sātyakiṃ vyāghradattastu śaraiḥ sannataparvabhiḥ |
cakre'dṛśyaṃ sāśvasūtaṃ sadhvajaṃ pṛtanāntare

107.32

तान्निवार्य शराञ्शूरः शैनेयः कृतहस्तवत् ।
साश्वसूतध्वजं बाणैर्व्याघ्रदत्तमपातयत्

tānnivārya śarāñśūraḥ śaineyaḥ kṛtahastavat |
sāśvasūtadhvajaṃ bāṇairvyāghradattamapātayat

107.33

कुमारे निहते तस्मिन्मागधस्य सुते प्रभो ।
मागधाः सर्वतो यत्ता युयुधानमुपाद्रवन्

kumāre nihate tasminmāgadhasya sute prabho |
māgadhāḥ sarvato yattā yuyudhānamupādravan

107.34

विसृजन्तः शरांश्चैव तोमरांश्च सहस्रशः ।
मिण्डिपालांस्तथा प्रासान्मुद्रान्मुसलानपि ॥
अयोधयन्रणे शूराः सात्वतं युद्धदुर्मदम्

visṛjantaḥ śarāṃścaiva tomarāṃśca sahasraśaḥ |
miṇḍipālāṃstathā prāsānmudrānmusalānapi ||
ayodhayanraṇe śūrāḥ sātvataṃ yuddhadurmadam

107.35

तांस्तु सर्वान्स बलवान्सात्यकिर्युद्धदुर्मदः ।
नातिकृच्छ्राद्धसन्नेव विजिग्ये पुरुषर्षभः

tāṃstu sarvānsa balavānsātyakiryuddhadurmadaḥ |
nātikṛcchrāddhasanneva vijigye puruṣarṣabhaḥ

107.36

मागधान्द्रवतो दृष्ट्वा हतशेषान्समन्ततः ।
बलं तेऽभज्यत विभो युयुधानशरार्दितम्

māgadhāndravato dṛṣṭvā hataśeṣānsamantataḥ |
balaṃ te'bhajyata vibho yuyudhānaśarārditam

107.37

नाशयित्वा रणे सैन्यं त्वदीयं तु समन्ततः ।
विधुन्वानो धनुःश्रेष्ठं व्यभ्राजत महायशाः

nāśayitvā raṇe sainyaṃ tvadīyaṃ tu samantataḥ |
vidhunvāno dhanuḥśreṣṭhaṃ vyabhrājata mahāyaśāḥ

107.38

भज्यमानं बलं राजन्सात्वतेन महात्मना ।
नाभ्यवर्तत युद्धाय त्रासितं दीर्घबाहुना

bhajyamānaṃ balaṃ rājansātvatena mahātmanā |
nābhyavartata yuddhāya trāsitaṃ dīrghabāhunā

107.39

ततो द्रोणो भृशं क्रुद्धः सहसोद्वृत्य चक्षुषी ।
सात्यकिं सत्यकर्माणं स्वयमेवाभिदुद्रुवे

tato droṇo bhṛśaṃ kruddhaḥ sahasodvṛtya cakṣuṣī |
sātyakiṃ satyakarmāṇaṃ svayamevābhidudruve

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)