दृष्ट्वा मे निहतान्पुत्रान्बहूनेकेन सञ्जय ।
भीष्मो द्रोणः कृपश्चैव किमकुर्वत संयुगे
dṛṣṭvā me nihatānputrānbahūnekena sañjaya |
bhīṣmo droṇaḥ kṛpaścaiva kimakurvata saṃyuge
40 verses · 89 of 122
Hearing that one man has killed so many of his sons, Dhritarashtra asks what Bhishma, Drona and Kripa were doing. His sons die day after day though they stand among the greatest warriors; surely fate has struck them. Duryodhana would not heed him, Bhishma, Vidura or Gandhari, and now Vidura's warning about the dice has come true; he himself refused good counsel as a sick man refuses medicine. Sanjaya describes the midday battle. At Yudhishthira's order Dhrishtadyumna, Shikhandi, Satyaki, Virata, Drupada, the Kekayas and Kuntibhoja all make for Bhishma, while Arjuna, Abhimanyu, Ghatotkacha and Bhima attack the other kings. Drona slaughters the Srinjayas, who cry out like the starving. Bhima destroys the elephant division, the twins the cavalry, and the field lies strewn as if with spring flowers.
धृतराष्ट्र उवाच
दृष्ट्वा मे निहतान्पुत्रान्बहूनेकेन सञ्जय ।
भीष्मो द्रोणः कृपश्चैव किमकुर्वत संयुगे
dṛṣṭvā me nihatānputrānbahūnekena sañjaya |
bhīṣmo droṇaḥ kṛpaścaiva kimakurvata saṃyuge
अहन्यहनि मे पुत्राः क्षयं गच्छन्ति सञ्जय ।
मन्येऽहं सर्वथा पुत्रान्दैवेनोपहतान्भृशम्
ahanyahani me putrāḥ kṣayaṃ gacchanti sañjaya |
manye'haṃ sarvathā putrāndaivenopahatānbhṛśam
यत्र मे तनयाः सर्वे जीयन्ते न जयन्त्युत ।
यत्र भीष्मस्य द्रोणस्य कृपस्य च महात्मनः
yatra me tanayāḥ sarve jīyante na jayantyuta |
yatra bhīṣmasya droṇasya kṛpasya ca mahātmanaḥ
सौमदत्तेश्च वीरस्य भगदत्तस्य चोभयोः ।
अश्वत्थाम्नस्तथा तात शूराणामनिवर्तिनाम्
saumadatteśca vīrasya bhagadattasya cobhayoḥ |
aśvatthāmnastathā tāta śūrāṇāmanivartinām
अन्येषां चैव शूराणां मध्यगास्तनया मम ।
यदहन्यन्त संग्रामे किमन्यद्भागधेयतः
anyeṣāṃ caiva śūrāṇāṃ madhyagāstanayā mama |
yadahanyanta saṃgrāme kimanyadbhāgadheyataḥ
न हि दुर्योधनो मन्दः पुरा प्रोक्तमबुध्यत ।
वार्यमाणो मया तात भीष्मेण विदुरेण च
na hi duryodhano mandaḥ purā proktamabudhyata |
vāryamāṇo mayā tāta bhīṣmeṇa vidureṇa ca
गन्धार्या चैव दुर्मेधाः सततं हितकाम्यया ।
नाबुध्यत पुरा मोहात्तस्य प्राप्तमिदं फलम्
gandhāryā caiva durmedhāḥ satataṃ hitakāmyayā |
nābudhyata purā mohāttasya prāptamidaṃ phalam
यद्भीमसेनः समरे पुत्रान्मम विचेतसः ।
अहन्यहनि संक्रुद्धो नयते यमसादनम्
yadbhīmasenaḥ samare putrānmama vicetasaḥ |
ahanyahani saṃkruddho nayate yamasādanam
इदं तत्समनुप्राप्तं क्षत्तुर्वचनमुत्तमम् ।
न बुद्धवानस्मि विभो प्रोच्यमानमिदं तदा
idaṃ tatsamanuprāptaṃ kṣatturvacanamuttamam |
na buddhavānasmi vibho procyamānamidaṃ tadā
निवारय सुतं द्यूतात्पाण्डवान्मा द्रुहेति च ।
सुहृदां हितकामानां ब्रुवतां तत्तदेव च
nivāraya sutaṃ dyūtātpāṇḍavānmā druheti ca |
suhṛdāṃ hitakāmānāṃ bruvatāṃ tattadeva ca
न शृणोमि पुरा वाक्यं मर्त्यः पथ्यमिवौषधम् ।
तदिदं समनुप्राप्तं वचनं साधु भाषितम्
na śṛṇomi purā vākyaṃ martyaḥ pathyamivauṣadham |
tadidaṃ samanuprāptaṃ vacanaṃ sādhu bhāṣitam
विदुरद्रोणभीष्माणां तथाऽन्येषां हितैषिणाम् ।
अकृत्वा वचनं पथ्यं क्षयं गच्छन्ति कौरवाः
viduradroṇabhīṣmāṇāṃ tathā'nyeṣāṃ hitaiṣiṇām |
akṛtvā vacanaṃ pathyaṃ kṣayaṃ gacchanti kauravāḥ
तदेतत्समतिक्रान्तं पूर्वमेव हि सञ्जय ।
तस्मान्मे वद तत्त्वेन यथा युद्धमवर्तत
tadetatsamatikrāntaṃ pūrvameva hi sañjaya |
tasmānme vada tattvena yathā yuddhamavartata
सञ्जय उवाच
मध्याह्ने मुमहारौद्रः संग्रामः समुपद्यत ।
लकक्षयकरो राजंस्तन्मे निगदतः शृणु
madhyāhne mumahāraudraḥ saṃgrāmaḥ samupadyata |
lakakṣayakaro rājaṃstanme nigadataḥ śṛṇu
ततः सर्वाणि सैन्यानि धर्मपुत्रस्य शासनात् ।
संरब्धान्यभ्यवर्तन्त भीष्ममेव जिघांसया
tataḥ sarvāṇi sainyāni dharmaputrasya śāsanāt |
saṃrabdhānyabhyavartanta bhīṣmameva jighāṃsayā
धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च सात्यकिश्च महारथः ।
युक्तानीका महाराज भीष्ममेव समभ्ययुः
dhṛṣṭadyumnaḥ śikhaṇḍī ca sātyakiśca mahārathaḥ |
yuktānīkā mahārāja bhīṣmameva samabhyayuḥ
विराटो द्रुपदश्चैव सहिताः सर्वसोमकैः ।
अभ्यद्रवन्त संग्रामे भीष्ममेव महारथम्
virāṭo drupadaścaiva sahitāḥ sarvasomakaiḥ |
abhyadravanta saṃgrāme bhīṣmameva mahāratham
केकया धृष्टकेतुश्च कुन्तिभोजश्च दंशितः ।
शुक्तानीका महाराज भीष्ममेव समभ्ययुः
kekayā dhṛṣṭaketuśca kuntibhojaśca daṃśitaḥ |
śuktānīkā mahārāja bhīṣmameva samabhyayuḥ
अर्जुनो द्रौपदश्चैव कुन्तिभोजश्च दंशितः ।
दुर्योधनसमादिष्टान्राज्ञः सर्वान्समभ्ययुः
arjuno draupadaścaiva kuntibhojaśca daṃśitaḥ |
duryodhanasamādiṣṭānrājñaḥ sarvānsamabhyayuḥ
अभिमन्युस्तथा शूरो हैडिम्बश्च महारथः ।
भीमसेनश्च संक्रुद्धस्तेऽभ्यधावन्त कौरवान्
abhimanyustathā śūro haiḍimbaśca mahārathaḥ |
bhīmasenaśca saṃkruddhaste'bhyadhāvanta kauravān
त्रिधाभूतैरवध्यन्त पाण्डवैः कौरवा युधि ।
तथैव कौरवै राजन्नवध्यन्त परे रणे
tridhābhūtairavadhyanta pāṇḍavaiḥ kauravā yudhi |
tathaiva kauravai rājannavadhyanta pare raṇe
द्रोणस्तु रथिनां श्रेष्ठः सोमकान्सृञ्जयैः सह ।
अभ्यधावत संक्रुद्धः प्रेषयिष्यन्यमक्षयम्
droṇastu rathināṃ śreṣṭhaḥ somakānsṛñjayaiḥ saha |
abhyadhāvata saṃkruddhaḥ preṣayiṣyanyamakṣayam
तत्राक्रन्दो महानासीत्सृञ्जयानां महात्मानाम् ।
वध्यतां समरे राजन्भारद्वाजेन धन्विना
tatrākrando mahānāsītsṛñjayānāṃ mahātmānām |
vadhyatāṃ samare rājanbhāradvājena dhanvinā
द्रोणेन निहतास्तत्र क्षत्रिया बहवो रणे ।
विचेष्टन्तो हृदृश्यन्त व्याधिक्लिष्टा वरा इव
droṇena nihatāstatra kṣatriyā bahavo raṇe |
viceṣṭanto hṛdṛśyanta vyādhikliṣṭā varā iva
कूजतां क्रन्दतां चैव स्तनतां चैव भारत ।
अनिशं शुश्रुवे शब्दः क्षुत्क्लिष्टानां नृणामिव
kūjatāṃ krandatāṃ caiva stanatāṃ caiva bhārata |
aniśaṃ śuśruve śabdaḥ kṣutkliṣṭānāṃ nṛṇāmiva
तथैव कौरवेयाणां भीमसेनो महाबलः ।
चकार कदनं घोरं क्रुद्धः काल इवापरः
tathaiva kauraveyāṇāṃ bhīmaseno mahābalaḥ |
cakāra kadanaṃ ghoraṃ kruddhaḥ kāla ivāparaḥ
वध्यतां तत्र सैन्यानामन्योन्येन महारणे ।
प्रावर्तत नदी घोरा रुधिरौघपरवाहिनी
vadhyatāṃ tatra sainyānāmanyonyena mahāraṇe |
prāvartata nadī ghorā rudhiraughaparavāhinī
स संग्रामो महाराज घोररूपोऽभवन्महान् ।
कुरूणां पाणडवानां च यमराष्ट्रविवर्धनः
sa saṃgrāmo mahārāja ghorarūpo'bhavanmahān |
kurūṇāṃ pāṇaḍavānāṃ ca yamarāṣṭravivardhanaḥ
ततो भीमो रणे क्रुद्धो रभसश्च विशेषतः ।
गजानीकं समासाद्य प्रेषयामास मृत्यवे
tato bhīmo raṇe kruddho rabhasaśca viśeṣataḥ |
gajānīkaṃ samāsādya preṣayāmāsa mṛtyave
तत्र भारत भीमेन नाराचाभिहता गजाः ।
पेतुर्नेदुश्च सेदुश्च दिशश्च परिबभ्रमुः
tatra bhārata bhīmena nārācābhihatā gajāḥ |
peturneduśca seduśca diśaśca paribabhramuḥ
छिन्नहस्ता महानागाश्छिन्नगात्राश्च मारिष ।
क्रौञ्चवद्व्यनदन्भीताः पृथिवीमधिशेरते
chinnahastā mahānāgāśchinnagātrāśca māriṣa |
krauñcavadvyanadanbhītāḥ pṛthivīmadhiśerate
नकुलः सहदेवश्च हयानीकमभिद्रुतौ ।
ते हयाः काञ्चनापीडा रुक्मभाण्डपरिच्छदाः
nakulaḥ sahadevaśca hayānīkamabhidrutau |
te hayāḥ kāñcanāpīḍā rukmabhāṇḍaparicchadāḥ
वध्यमाना व्यदृश्यन्त शतशोऽथ सहस्रशः ।
पतिद्भिस्तुरगै राजन्समास्तीर्यत मेदिनी
vadhyamānā vyadṛśyanta śataśo'tha sahasraśaḥ |
patidbhisturagai rājansamāstīryata medinī
निर्जिह्वैश्च श्वसद्भिश्च कूजद्भिश्च गतासुभिः ।
हयैर्बभौ नरश्रेष्ठ नानारूपधरैर्धरा
nirjihvaiśca śvasadbhiśca kūjadbhiśca gatāsubhiḥ |
hayairbabhau naraśreṣṭha nānārūpadharairdharā
अर्जुनेन हतैः सङ्ख्ये तथा भारत राजभिः ।
प्रबभौ वसुधा घोरा तत्रतत्र विशांपते
arjunena hataiḥ saṅkhye tathā bhārata rājabhiḥ |
prababhau vasudhā ghorā tatratatra viśāṃpate
रथैर्भग्नैर्ध्वजैश्छिन्नैर्निकृत्तैश्च महायुधैः ।
चामरैर्व्यजनैश्चैव च्छत्रैश्च सुमहाप्रभैः
rathairbhagnairdhvajaiśchinnairnikṛttaiśca mahāyudhaiḥ |
cāmarairvyajanaiścaiva cchatraiśca sumahāprabhaiḥ
हरैर्निष्कैः सकेयूरैः शिरोभिश्च सकुण्डलैः ।
उष्णीषैरपविद्धैश्च पताकाभिश्च सर्वशः
harairniṣkaiḥ sakeyūraiḥ śirobhiśca sakuṇḍalaiḥ |
uṣṇīṣairapaviddhaiśca patākābhiśca sarvaśaḥ
अनुकर्षैः शुभै राजन्योक्रैश्चैव सरश्मिभिः ।
संकीर्णा वसुधा भाति वसन्ते कुसुमैरिव
anukarṣaiḥ śubhai rājanyokraiścaiva saraśmibhiḥ |
saṃkīrṇā vasudhā bhāti vasante kusumairiva
एवमेष क्षयो वृत्तः पाण्डूनामपि भारत ।
क्रुद्धे शान्तनवे भीष्मे द्रोणे च रथसत्तमे
evameṣa kṣayo vṛttaḥ pāṇḍūnāmapi bhārata |
kruddhe śāntanave bhīṣme droṇe ca rathasattame
अश्वत्थाम्नि कृपे चैव तथैव कृतवर्मणि ।
तथेतरेषु क्रुद्धेषु तावकानामपि क्षयः
aśvatthāmni kṛpe caiva tathaiva kṛtavarmaṇi |
tathetareṣu kruddheṣu tāvakānāmapi kṣayaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)