Bhishma Parva

Chapter 7: Uttara Kuru, Bhadrashva and the Jambu tree

इति श्रीमन्महाभारते भीष्मपर्वणि जम्बूखण्डविनिर्माणपर्वणि सप्तमोऽध्यायाः ॥

32 verses · 7 of 122

What happens in this chapter

Uttara Kuru, Bhadrashva and the Jambu tree

Dhritarashtra asks about the north and east of Meru. Sanjaya describes Uttara Kuru, the holy land of siddhas, where trees give honey fruits, milk of six tastes, clothes and ornaments, the ground is jewelled with golden sand, and men fallen from devaloka are born as couples who live together ten thousand years. Bharunda birds carry away the dead. East lies Bhadrashva with the Bhadrasala forest and the ever-fruiting Kalamra tree, whose juice keeps its fair people young. South of Nila stands the eternal Jambu tree Sudarshana, eleven hundred yojanas tall, after which Jambudvipa is named; its fruit juice flows as a river round Meru and gives Jambunada gold. On Malyavat burns the Samvartaka fire, and there ascetics enter the sun's company.

धृतराष्ट्र उवाच

7.1

मेरोरथोत्तरं पार्श्वं पूर्वं चाचक्ष्व संजय ।
निखिलेन महाबुद्धे माल्यवन्तं च पर्वतम्

merorathottaraṃ pārśvaṃ pūrvaṃ cācakṣva saṃjaya |
nikhilena mahābuddhe mālyavantaṃ ca parvatam

संजय उवाच

7.2

दक्षिणेन तु नीलस्य मेरोः पार्श्वे तथोत्तरे ।
उत्तराः कुरवो राजन्पुण्याः सिद्धनिषेविताः

dakṣiṇena tu nīlasya meroḥ pārśve tathottare |
uttarāḥ kuravo rājanpuṇyāḥ siddhaniṣevitāḥ

7.3

तत्र वृक्षा मधुफला नित्यपुष्पफलोपगाः ।
पुष्पाणि च सुगन्धीनि रसवन्ति फलानि च

tatra vṛkṣā madhuphalā nityapuṣpaphalopagāḥ |
puṣpāṇi ca sugandhīni rasavanti phalāni ca

7.4

सर्वकामफलास्तत्र केचिद्वृक्षा जनाधिप ।
अपरे क्षीरिणो नाम वृक्षास्तत्र नराधिप

sarvakāmaphalāstatra kecidvṛkṣā janādhipa |
apare kṣīriṇo nāma vṛkṣāstatra narādhipa

7.5

ये क्षरन्ति सदा क्षीरं षड्रसं चामृपोतमम् ।
वस्त्राणि च प्रसूयन्ते फलेष्वाभरणानि च

ye kṣaranti sadā kṣīraṃ ṣaḍrasaṃ cāmṛpotamam |
vastrāṇi ca prasūyante phaleṣvābharaṇāni ca

7.6

सर्वा मणिमयी भूमिः सूक्ष्मकाञ्चनवालुका ।
सर्वर्तुसुखसंस्पर्शा निष्पङ्का च जनाधिप ।
पुष्करिष्यः शुभास्तत्र सुखस्पर्शा मनोरमाः

sarvā maṇimayī bhūmiḥ sūkṣmakāñcanavālukā |
sarvartusukhasaṃsparśā niṣpaṅkā ca janādhipa |
puṣkariṣyaḥ śubhāstatra sukhasparśā manoramāḥ

7.7

देवलोकच्युताः सर्वे जायन्ते तत्र मानवाः ।
शुक्लाभिजनसंयन्नाः सर्वे सुप्रियदर्शनाः

devalokacyutāḥ sarve jāyante tatra mānavāḥ |
śuklābhijanasaṃyannāḥ sarve supriyadarśanāḥ

7.8

मिथुनानि च जायन्ते स्त्रियश्चाप्सरसोपमाः ।
तेषां ते क्षीरिणां क्षीरं पिबन्त्यमृतसन्निभम्

mithunāni ca jāyante striyaścāpsarasopamāḥ |
teṣāṃ te kṣīriṇāṃ kṣīraṃ pibantyamṛtasannibham

7.9

मिथुनं जायते काले समं तच्च प्रवर्धते ।
तुल्यरूगुणोपेतं समवेषं तथैव च

mithunaṃ jāyate kāle samaṃ tacca pravardhate |
tulyarūguṇopetaṃ samaveṣaṃ tathaiva ca

7.10

एवमेवानुरूपं च चक्रवाकसमं विभो ।
निरापगाम ते लोका नित्यं मुदितमानसाः

evamevānurūpaṃ ca cakravākasamaṃ vibho |
nirāpagāma te lokā nityaṃ muditamānasāḥ

7.11

दशवर्षसहस्राणि शशवर्षशतानि च ।
जीवन्ति ते महाराज न चान्योन्यं जहत्युत

daśavarṣasahasrāṇi śaśavarṣaśatāni ca |
jīvanti te mahārāja na cānyonyaṃ jahatyuta

7.12

भारुण्डा नाम शकुनास्तीक्ष्णतुण्डा महाबलाः ।
तान्निर्हरन्तीह मृतान्दरीषु प्रक्षिपन्ति च

bhāruṇḍā nāma śakunāstīkṣṇatuṇḍā mahābalāḥ |
tānnirharantīha mṛtāndarīṣu prakṣipanti ca

7.13

उत्तराः कुरवो राजन्व्याख्यातास्ते समासतः ।
मेरोः पार्श्वमहं पूर्वं वक्ष्याम्यथ यथातथम्

uttarāḥ kuravo rājanvyākhyātāste samāsataḥ |
meroḥ pārśvamahaṃ pūrvaṃ vakṣyāmyatha yathātatham

7.14

तस्य मूर्धाभिषेकस्तु भद्राश्वस्य विशांपते ।
भद्रसालवनं यत्र कालाम्रश्च महाद्रुमः

tasya mūrdhābhiṣekastu bhadrāśvasya viśāṃpate |
bhadrasālavanaṃ yatra kālāmraśca mahādrumaḥ

7.15

कालाम्रस्तु महाराज नित्यपुष्पफलः शुभः ।
द्रुमश्च योजनोत्सेधः सिद्धचारणसेवितः

kālāmrastu mahārāja nityapuṣpaphalaḥ śubhaḥ |
drumaśca yojanotsedhaḥ siddhacāraṇasevitaḥ

7.16

तत्र ते पुरुषाः श्वेतास्तेजोयुक्ता महाबलाः ।
स्त्रियः कुमुदवर्णाश्च सुन्दर्यः प्रियदर्शनाः

tatra te puruṣāḥ śvetāstejoyuktā mahābalāḥ |
striyaḥ kumudavarṇāśca sundaryaḥ priyadarśanāḥ

7.17

चन्द्रप्रभाश्चन्द्रवर्णाः पूर्वचन्द्रनिभाननाः ।
चन्द्रशीतलगात्र्यश्च नृत्तिगीतविशारदाः

candraprabhāścandravarṇāḥ pūrvacandranibhānanāḥ |
candraśītalagātryaśca nṛttigītaviśāradāḥ

7.18

दशवर्षसहस्राणि तत्रायुर्भरतर्षभ ।
कालाम्ररसपीतास्ते नित्यं संस्थितयौवनाः

daśavarṣasahasrāṇi tatrāyurbharatarṣabha |
kālāmrarasapītāste nityaṃ saṃsthitayauvanāḥ

7.19

दक्षिणेन तु नीलस्य निषधस्योत्तरेण तु ।
सुदर्शनो नाम महाञ्जम्बूवृक्षः सनातनः

dakṣiṇena tu nīlasya niṣadhasyottareṇa tu |
sudarśano nāma mahāñjambūvṛkṣaḥ sanātanaḥ

7.20

सर्वकामफलः पुण्यः सिद्धचारणसेवितः ।
तस्य नाम्ना समाख्यातो जम्बूद्वीपः सनातनः

sarvakāmaphalaḥ puṇyaḥ siddhacāraṇasevitaḥ |
tasya nāmnā samākhyāto jambūdvīpaḥ sanātanaḥ

7.21

योजनानां सहस्त्रं च शतं च भरतर्षभ ।
उत्सेधो वृक्षराजस्य दिवस्पृङ्भनुजेश्वर

yojanānāṃ sahastraṃ ca śataṃ ca bharatarṣabha |
utsedho vṛkṣarājasya divaspṛṅbhanujeśvara

7.22

अरत्नीनां सहस्रं च शतानि दश पञ्च च ।
परिणाहस्तु वृक्षस्य फलानां रसभेदिनाम्

aratnīnāṃ sahasraṃ ca śatāni daśa pañca ca |
pariṇāhastu vṛkṣasya phalānāṃ rasabhedinām

7.23

पतमानानि तान्युर्वी कुर्वन्ति विपुलं स्वनम् ।
मुञ्चन्ति च रसं राजंस्तस्मिन्रजतसन्निभम्

patamānāni tānyurvī kurvanti vipulaṃ svanam |
muñcanti ca rasaṃ rājaṃstasminrajatasannibham

7.24

तस्या जम्बाः फलरसो नदी भूत्वा जनाधिप ।
मेरुं प्रदक्षिणं कृत्वा संप्रयात्युत्तरान्कुरून्

tasyā jambāḥ phalaraso nadī bhūtvā janādhipa |
meruṃ pradakṣiṇaṃ kṛtvā saṃprayātyuttarānkurūn

7.25

तत्र तेषां मनःशान्तिर्न पिपासा जनाधिप ।
तस्मिन्फलरसे पीते न जरा बाधते च तान्

tatra teṣāṃ manaḥśāntirna pipāsā janādhipa |
tasminphalarase pīte na jarā bādhate ca tān

7.26

तत्र जाम्बूनदं नाम कनकं देवभूषणम् ।
इन्द्रगोपकसंकाशं जायते भास्वरं तु तत्

tatra jāmbūnadaṃ nāma kanakaṃ devabhūṣaṇam |
indragopakasaṃkāśaṃ jāyate bhāsvaraṃ tu tat

7.27

तरुणादित्यवर्णाश्च जायन्ते तत्र मानवाः ।
तथा माल्यवतः श्रृङ्गे दृश्यते हव्यवाट् सदा

taruṇādityavarṇāśca jāyante tatra mānavāḥ |
tathā mālyavataḥ śrṛṅge dṛśyate havyavāṭ sadā

7.28

नाम्ना संवर्तको नाम कालाग्निर्भरतर्षभ ।
तथा माल्यवतः श्रृङ्गे पूर्वपूर्वानुगण्डिका

nāmnā saṃvartako nāma kālāgnirbharatarṣabha |
tathā mālyavataḥ śrṛṅge pūrvapūrvānugaṇḍikā

7.29

योजनानां सहस्राणि पञ्चषण्माल्यवानथ ।
महारजतसंकाशा जायन्ते तत्र मानवाः

yojanānāṃ sahasrāṇi pañcaṣaṇmālyavānatha |
mahārajatasaṃkāśā jāyante tatra mānavāḥ

7.30

ब्रह्मलोकच्युताः सर्वे सर्वे सर्वेषु साधवः ।
तपस्तप्यन्ति ते तीव्रं भवन्ति ह्यूर्ध्वरेतसः ।
रक्षणार्थं तु भूतानां प्रविश्यन्ते दिवाकरम्

brahmalokacyutāḥ sarve sarve sarveṣu sādhavaḥ |
tapastapyanti te tīvraṃ bhavanti hyūrdhvaretasaḥ |
rakṣaṇārthaṃ tu bhūtānāṃ praviśyante divākaram

7.31

षष्टिस्तानि सहस्राणि षष्टिरेव शतानि च ।
अरुणस्याग्रतो यान्ति परिवार्य दिवाकरम्

ṣaṣṭistāni sahasrāṇi ṣaṣṭireva śatāni ca |
aruṇasyāgrato yānti parivārya divākaram

7.32

षष्टिं वर्षसहस्राणि षष्टिमेव शतानि च ।
आदित्यतापतप्तास्ते विशन्ति शशिमण्डलम्

ṣaṣṭiṃ varṣasahasrāṇi ṣaṣṭimeva śatāni ca |
ādityatāpataptāste viśanti śaśimaṇḍalam

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)