कृतेऽवहारे सैन्यानां प्रथमे भरतर्षभ ।
भीष्मे च युद्धसंरब्धे हृष्टे दुर्योधने तथा
kṛte'vahāre sainyānāṃ prathame bharatarṣabha |
bhīṣme ca yuddhasaṃrabdhe hṛṣṭe duryodhane tathā
इति श्रीमन्महाभारते भीष्मपर्वणि भीष्मवधपर्वणि द्वितीयदिवसयुद्धे पञ्चाशोऽद्यायः ॥
58 verses · 50 of 122
After the first day Yudhishthira goes to Shri Krishna in deep grief. Bhishma, he says, burns his army like fire in dry grass; Yama, Indra, Varuna or Kubera could be beaten, but not Bhishma. He would rather go back to the forest than send these kings to their death. Shri Krishna comforts him: his brothers are the world's finest archers, and Shikhandi is said to be Bhishma's death. Yudhishthira names Dhrishtadyumna leader, as Kartikeya led the devas, and Dhrishtadyumna declares that Shambhu ordained him to kill Drona. At dawn, at Yudhishthira's word, the Pandavas form the Krauncharuna array that Brihaspati once taught Indra, with Drupada at the head, Arjuna in front, and Bhima and Dhrishtadyumna on the wings.
सञ्जय उवाच
कृतेऽवहारे सैन्यानां प्रथमे भरतर्षभ ।
भीष्मे च युद्धसंरब्धे हृष्टे दुर्योधने तथा
kṛte'vahāre sainyānāṃ prathame bharatarṣabha |
bhīṣme ca yuddhasaṃrabdhe hṛṣṭe duryodhane tathā
धर्मराजस्ततस्तूर्णमभिगम्य जनार्दनम् ।
भ्रातृभिः सहितः सर्वैः सर्वैश्चैव जनेश्वरैः
dharmarājastatastūrṇamabhigamya janārdanam |
bhrātṛbhiḥ sahitaḥ sarvaiḥ sarvaiścaiva janeśvaraiḥ
शुचा परमया युक्तश्चिन्तयानः पराजयम् ।
वार्ष्णेयमब्रवीद्रजान्दृष्ट्वा भीष्मस्य विक्रमम्
śucā paramayā yuktaścintayānaḥ parājayam |
vārṣṇeyamabravīdrajāndṛṣṭvā bhīṣmasya vikramam
कृष्ण पश्य महेष्वासं भीष्मं भीमपराक्रमम् ।
शरैर्दहन्तं सैन्यं मे ग्रीष्मे कक्षमिवानलम्
kṛṣṇa paśya maheṣvāsaṃ bhīṣmaṃ bhīmaparākramam |
śarairdahantaṃ sainyaṃ me grīṣme kakṣamivānalam
कथमेनं महात्मानं शक्ष्यामः प्रतिवीक्षितुम् ।
लेलिह्यमानं सैन्यं मे हविष्मन्तमिवानलम्
kathamenaṃ mahātmānaṃ śakṣyāmaḥ prativīkṣitum |
lelihyamānaṃ sainyaṃ me haviṣmantamivānalam
एतं हि पुरुषव्याघ्रं धनुष्मन्तं महाबलम् ।
दृष्ट्वा विप्रद्रुर्त सैन्यं समरे मार्गणाहतम्
etaṃ hi puruṣavyāghraṃ dhanuṣmantaṃ mahābalam |
dṛṣṭvā vipradrurta sainyaṃ samare mārgaṇāhatam
शक्यो जेतुं यमः क्रुद्धो वज्रपाणिश्च संयुगे ।
वरुणः पाशभृद्वापि कुबेरो वा गदाधरः
śakyo jetuṃ yamaḥ kruddho vajrapāṇiśca saṃyuge |
varuṇaḥ pāśabhṛdvāpi kubero vā gadādharaḥ
न तु भीष्मो महाजेताः शक्यो जेतुं महाबलः ।
सोऽहमेवं गते मग्नो भीष्मागाधजलेऽप्लुवे
na tu bhīṣmo mahājetāḥ śakyo jetuṃ mahābalaḥ |
so'hamevaṃ gate magno bhīṣmāgādhajale'pluve
आत्मनो बुद्धिदौर्बल्याद्भीष्ममासाद्य केशव ।
वनं यात्सामि वार्ष्णेय श्रेयो मे तत्र जीवितुम्
ātmano buddhidaurbalyādbhīṣmamāsādya keśava |
vanaṃ yātsāmi vārṣṇeya śreyo me tatra jīvitum
न त्वेतान्पृथिवीपालान्दातुं भीष्माय मृत्यवे ।
क्षपयिष्यति सेनां मे कृष्ण भीष्मो महास्त्रवित्
na tvetānpṛthivīpālāndātuṃ bhīṣmāya mṛtyave |
kṣapayiṣyati senāṃ me kṛṣṇa bhīṣmo mahāstravit
यथाऽनलं प्रज्वलितं पतङ्गाः समभिद्रुताः ।
विनाशायोपगच्छन्ति तथा मे सनिको जनः
yathā'nalaṃ prajvalitaṃ pataṅgāḥ samabhidrutāḥ |
vināśāyopagacchanti tathā me saniko janaḥ
क्षयं नीतोऽस्मि वार्ष्णेय राज्यहेतोः पराक्रमी ।
भ्रातश्चैव मे वीराः कर्शिताः शरपीडिताः
kṣayaṃ nīto'smi vārṣṇeya rājyahetoḥ parākramī |
bhrātaścaiva me vīrāḥ karśitāḥ śarapīḍitāḥ
मत्कृते भ्रातृहार्देन राज्याद्भ्रष्टास्तथा सुखात् ।
जीवितं बहुमन्येऽहं जीवितं ह्यद्य दुर्लभम्
matkṛte bhrātṛhārdena rājyādbhraṣṭāstathā sukhāt |
jīvitaṃ bahumanye'haṃ jīvitaṃ hyadya durlabham
जीवितस्य च शेषेण तपस्तप्स्यामि दुश्चरम् ।
न घातयिष्यामि रणे मित्राणीमानि केशव
jīvitasya ca śeṣeṇa tapastapsyāmi duścaram |
na ghātayiṣyāmi raṇe mitrāṇīmāni keśava
रथान्मे बहुसाहस्रान्दिव्यैरस्त्रैर्महाबलः ।
घातयत्यनिशं भीष्मः प्रवराणां प्रहारिणाम्
rathānme bahusāhasrāndivyairastrairmahābalaḥ |
ghātayatyaniśaṃ bhīṣmaḥ pravarāṇāṃ prahāriṇām
किं नु कृत्वा हितं मे स्याद्ब्रूहि माधव माचिरम् ।
मध्यस्थमिव पश्यामि समरे सव्यसाचिनम्
kiṃ nu kṛtvā hitaṃ me syādbrūhi mādhava māciram |
madhyasthamiva paśyāmi samare savyasācinam
एको भीमः परं शक्त्या युध्यत्येव महाभुजः ।
केवलं बाहुवीर्येण क्षत्रधर्ममनुस्मरन्
eko bhīmaḥ paraṃ śaktyā yudhyatyeva mahābhujaḥ |
kevalaṃ bāhuvīryeṇa kṣatradharmamanusmaran
गदया वीरघातिन्या यथोत्साहं महामनाः ।
करोत्यसुकरं कर्म रथाश्वनरपङ्क्तिषु
gadayā vīraghātinyā yathotsāhaṃ mahāmanāḥ |
karotyasukaraṃ karma rathāśvanarapaṅktiṣu
नालमेष क्षयं कर्तुं परसैन्यस्य मारिष ।
आर्जवेनैव युद्धेन वीर वर्षशतैरपि
nālameṣa kṣayaṃ kartuṃ parasainyasya māriṣa |
ārjavenaiva yuddhena vīra varṣaśatairapi
एकोऽस्त्रवित्सखा तेऽयं सोऽप्यस्मान्समुपेक्षते ।
निर्दह्यमानान्भीष्मेण द्रोणेन च महात्मना
eko'stravitsakhā te'yaṃ so'pyasmānsamupekṣate |
nirdahyamānānbhīṣmeṇa droṇena ca mahātmanā
दिव्यान्यस्त्राणि भीष्मस्य द्रोणस्य च महात्मनः ।
धक्ष्यन्ति क्षत्रियान्सर्वान्प्रयुक्तानि पुनः पुनः
divyānyastrāṇi bhīṣmasya droṇasya ca mahātmanaḥ |
dhakṣyanti kṣatriyānsarvānprayuktāni punaḥ punaḥ
कृष्ण भीष्मः सुसंरब्धः सहितः सर्वपार्थिवैः ।
क्षपयिष्यति नो नूनं यादृशोऽस्य पराक्रमः
kṛṣṇa bhīṣmaḥ susaṃrabdhaḥ sahitaḥ sarvapārthivaiḥ |
kṣapayiṣyati no nūnaṃ yādṛśo'sya parākramaḥ
स त्वं पश्य महाभाग योगेश्वर महारथम् ।
भीष्मं यः शमयेत्संख्ये दावाग्निं जलदो यथा
sa tvaṃ paśya mahābhāga yogeśvara mahāratham |
bhīṣmaṃ yaḥ śamayetsaṃkhye dāvāgniṃ jalado yathā
तव प्रसादाद्गोविन्द पाण्डवा निहतद्विषः ।
स्वराज्यमनुसंप्राप्ता मोदिष्यन्ते सबान्धवाः
tava prasādādgovinda pāṇḍavā nihatadviṣaḥ |
svarājyamanusaṃprāptā modiṣyante sabāndhavāḥ
एवमुक्त्वा ततः पार्थो ध्यान्नास्ते महामनाः ।
चिरमन्तर्मना भूत्वा शोकोपहतचेतनः
evamuktvā tataḥ pārtho dhyānnāste mahāmanāḥ |
ciramantarmanā bhūtvā śokopahatacetanaḥ
शोकार्तं तमथो ज्ञात्वा दुःखोपहतचेतसम् ।
अब्रवीत्तत्र गोविन्दो हर्षयन्सर्वपाण्डवान्
śokārtaṃ tamatho jñātvā duḥkhopahatacetasam |
abravīttatra govindo harṣayansarvapāṇḍavān
माशुचो भरतश्रेष्ट न त्वं शोचितुमर्हसि ।
यस्य ते भ्रातरः शूराः सर्वलोकेषु धन्विनःक
māśuco bharataśreṣṭa na tvaṃ śocitumarhasi |
yasya te bhrātaraḥ śūrāḥ sarvalokeṣu dhanvinaḥka
अहं च प्रियकृद्राजन्सात्यकिश्च महायशाः ।
विराटद्रुपदौ चेमौ धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः
ahaṃ ca priyakṛdrājansātyakiśca mahāyaśāḥ |
virāṭadrupadau cemau dhṛṣṭadyumnaśca pārṣataḥ
तथैव सबलाश्चेमे राजानो राजसत्तम ।
त्वत्प्रसादं प्रतीक्षन्ते त्वद्भक्ताश्च विशांपते
tathaiva sabalāśceme rājāno rājasattama |
tvatprasādaṃ pratīkṣante tvadbhaktāśca viśāṃpate
एष ते पार्षतो नित्यं हितकामः प्रिये रतः ।
सैनापत्यमनुप्राप्तो धृष्टद्युम्नो महाबलः
eṣa te pārṣato nityaṃ hitakāmaḥ priye rataḥ |
saināpatyamanuprāpto dhṛṣṭadyumno mahābalaḥ
शिखण्डी च महाबाहो भीष्मस्य निधनं किल ।
एतच्छ्रुत्वा ततो धर्मो धृष्टद्युम्नं महारथम् ।
अब्रवीत्समितौ तस्यां वासुदेवस्य श्रृण्वतः
śikhaṇḍī ca mahābāho bhīṣmasya nidhanaṃ kila |
etacchrutvā tato dharmo dhṛṣṭadyumnaṃ mahāratham |
abravītsamitau tasyāṃ vāsudevasya śrṛṇvataḥ
धृष्टद्युम्न निबोधेदं यत्त्वां वक्ष्यामि मारिष ।
नातिक्रम्यं भवेत्तच्च वचनं मम भाषितम्
dhṛṣṭadyumna nibodhedaṃ yattvāṃ vakṣyāmi māriṣa |
nātikramyaṃ bhavettacca vacanaṃ mama bhāṣitam
भवान्सेनापतिर्मह्यं वासुदेवेन संमितः ।
कार्तिकेयो यथा नित्यं देवानामभवत्पुरा
bhavānsenāpatirmahyaṃ vāsudevena saṃmitaḥ |
kārtikeyo yathā nityaṃ devānāmabhavatpurā
तथा त्वमपि पाण्डूनां सेनानीः पुरुषर्षभ ।
स त्वं पुरुषशार्दूल विक्रम्य जहि कौरवान्
tathā tvamapi pāṇḍūnāṃ senānīḥ puruṣarṣabha |
sa tvaṃ puruṣaśārdūla vikramya jahi kauravān
अहं च तेऽनुयास्यामि भीमः कृष्णश्च मारिष ।
माद्रीपुत्रौ च सहितौ द्रौपदेयाश्च दंशिताः
ahaṃ ca te'nuyāsyāmi bhīmaḥ kṛṣṇaśca māriṣa |
mādrīputrau ca sahitau draupadeyāśca daṃśitāḥ
ये चान्ये पृथिवीपालाः प्रधानाः पुरुषर्षभ ।
तत उद्धर्षयन्सर्वान्धृष्टद्युम्नोऽभ्यभाषत
ye cānye pṛthivīpālāḥ pradhānāḥ puruṣarṣabha |
tata uddharṣayansarvāndhṛṣṭadyumno'bhyabhāṣata
अहं द्रोणान्तकः पार्थ विहितः शम्भुना पुरा ।
रणे भीष्मं कृपं द्रोणं तथा शल्यं जयद्रथम्
ahaṃ droṇāntakaḥ pārtha vihitaḥ śambhunā purā |
raṇe bhīṣmaṃ kṛpaṃ droṇaṃ tathā śalyaṃ jayadratham
सर्वानद्य रणे दृप्तान्प्रतियोत्स्यामि पार्थिव ।
अथोत्क्रुष्टं महेष्वासैः पाण्डवैर्युद्धदुर्मदैः
sarvānadya raṇe dṛptānpratiyotsyāmi pārthiva |
athotkruṣṭaṃ maheṣvāsaiḥ pāṇḍavairyuddhadurmadaiḥ
समुद्यते पार्थिवेन्द्रे पार्षते शत्रुसूदने ।
तमब्रवीत्ततः पार्थः पार्षतं पृतनापतिम्
samudyate pārthivendre pārṣate śatrusūdane |
tamabravīttataḥ pārthaḥ pārṣataṃ pṛtanāpatim
व्यूहः क्रौञ्चारुणो नाम सर्वशत्रुनिबर्हणः ।
यं बृहस्पतिरिन्द्राय तदा देवासुरेऽब्रवीत्
vyūhaḥ krauñcāruṇo nāma sarvaśatrunibarhaṇaḥ |
yaṃ bṛhaspatirindrāya tadā devāsure'bravīt
तं यथावत्प्रतिव्यूहं परानीकविनाशनम् ।
अदृष्टपूर्वं राजानः पश्यन्तु कुरुभिः सह
taṃ yathāvatprativyūhaṃ parānīkavināśanam |
adṛṣṭapūrvaṃ rājānaḥ paśyantu kurubhiḥ saha
यथोक्तः स नृदेवेन विष्णुर्वज्रभृता यथा ।
प्रभाते सर्वसैन्यानामग्रे चक्रे धनञ्जयम्
yathoktaḥ sa nṛdevena viṣṇurvajrabhṛtā yathā |
prabhāte sarvasainyānāmagre cakre dhanañjayam
आदित्यपथगः केतुस्तस्याद्भुतमनोरमः ।
शासनात्पुरुहूतस्य निर्मितो विश्वकर्मणा
ādityapathagaḥ ketustasyādbhutamanoramaḥ |
śāsanātpuruhūtasya nirmito viśvakarmaṇā
इन्द्रायुधसवर्णाभिः पताकाभिरलङ्कृतः ।
आकाशग इवाकाशे गन्धर्वनगरोपमः
indrāyudhasavarṇābhiḥ patākābhiralaṅkṛtaḥ |
ākāśaga ivākāśe gandharvanagaropamaḥ
नृत्यमान इवाभाति रथचर्यासु मारिष ।
तेन रत्नवता पार्थः स च गाण्डीवधन्वना
nṛtyamāna ivābhāti rathacaryāsu māriṣa |
tena ratnavatā pārthaḥ sa ca gāṇḍīvadhanvanā
बभूव परमोपेतः सुमेरुरिव भानुना ।
शिरोभूद्द्रुपदो राजा महत्या सेनया वृतः
babhūva paramopetaḥ sumeruriva bhānunā |
śirobhūddrupado rājā mahatyā senayā vṛtaḥ
कुन्तिभोजश्च चैद्यश्च चक्षुर्भ्यां तौ जनेश्वरौ ।
दाशार्णकाः प्रभद्राश्च दाशेरकगणैः सह
kuntibhojaśca caidyaśca cakṣurbhyāṃ tau janeśvarau |
dāśārṇakāḥ prabhadrāśca dāśerakagaṇaiḥ saha
अनूपकाः किराताश्च ग्रीवायां भरतर्षभ ।
पटच्चरैश्च पौण्ड्रैश्च राजन्पौरवकैस्तथा
anūpakāḥ kirātāśca grīvāyāṃ bharatarṣabha |
paṭaccaraiśca pauṇḍraiśca rājanpauravakaistathā
निषादैः सहितश्चापि पृष्ठमासीद्युधिष्ठिरः ।
पक्षौ तु भीमसेनश्च धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः
niṣādaiḥ sahitaścāpi pṛṣṭhamāsīdyudhiṣṭhiraḥ |
pakṣau tu bhīmasenaśca dhṛṣṭadyumnaśca pārṣataḥ
द्रौपदेयाभिमन्युश्च सात्यकिश्च महारथः ।
पिशाचा दारदाश्चैव पुण्ड्राः कुण्डीविषैः सह
draupadeyābhimanyuśca sātyakiśca mahārathaḥ |
piśācā dāradāścaiva puṇḍrāḥ kuṇḍīviṣaiḥ saha
मारुता धेनुकाश्चैव तंगमाः परतंगणाः ।
बाह्लिकास्तित्तिराश्चैव चोलाः पाण्ड्याश्च भारत
mārutā dhenukāścaiva taṃgamāḥ parataṃgaṇāḥ |
bāhlikāstittirāścaiva colāḥ pāṇḍyāśca bhārata
एते जनपदा राजन्दक्षिणं पक्षमाश्रिताः ।
अग्निवेशास्तुद्दुण्डाश्च मालवा दानभारयः
ete janapadā rājandakṣiṇaṃ pakṣamāśritāḥ |
agniveśāstudduṇḍāśca mālavā dānabhārayaḥ
शबरा उद्भसाश्चैव वत्साश्च सह नाकुलैः ।
नकुलः सहदेवश्च वामं पक्षं समाश्रिताः
śabarā udbhasāścaiva vatsāśca saha nākulaiḥ |
nakulaḥ sahadevaśca vāmaṃ pakṣaṃ samāśritāḥ
रथानामयुतं पक्षौ शिरस्तु नियुतं तथा ।
पृष्ठमर्बुदमेवासीत्सहस्रामि च विंशतिः
rathānāmayutaṃ pakṣau śirastu niyutaṃ tathā |
pṛṣṭhamarbudamevāsītsahasrāmi ca viṃśatiḥ
ग्रीवायां नियुतं चापि सहस्रामि च सप्ततिः ।
पक्षकोटिप्रपक्षेषु पक्षान्तेषु च वारणाः
grīvāyāṃ niyutaṃ cāpi sahasrāmi ca saptatiḥ |
pakṣakoṭiprapakṣeṣu pakṣānteṣu ca vāraṇāḥ
जग्मुः परिवृता राजंश्चलन्त इव पर्वताः ।
जघनं पालयामास विराटः सह केकयैः
jagmuḥ parivṛtā rājaṃścalanta iva parvatāḥ |
jaghanaṃ pālayāmāsa virāṭaḥ saha kekayaiḥ
काशिराजश्च शैब्यश्च रथानामयुतैस्त्रिभिः ।
एवमेनं महाव्यूहं व्यूह्य भारत पाण्डवाः
kāśirājaśca śaibyaśca rathānāmayutaistribhiḥ |
evamenaṃ mahāvyūhaṃ vyūhya bhārata pāṇḍavāḥ
सूर्योधयं त इच्छतः स्थिता युद्धाय दंशिताः ।
तेषामादित्यवर्मानि विमलानि महान्ति च ।
श्वेतच्छत्राण्यशोभन्त वारणेषु रथेषु च
sūryodhayaṃ ta icchataḥ sthitā yuddhāya daṃśitāḥ |
teṣāmādityavarmāni vimalāni mahānti ca |
śvetacchatrāṇyaśobhanta vāraṇeṣu ratheṣu ca
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)