धार्तराष्ट्रबलं दृष्ट्वा युद्धाय समुपस्थितम् ।
अर्जुनस्य हितार्थाय कृष्णो वचनमब्रवीत्
dhārtarāṣṭrabalaṃ dṛṣṭvā yuddhāya samupasthitam |
arjunasya hitārthāya kṛṣṇo vacanamabravīt
28 verses · 23 of 122
Seeing the Kaurava host ready, Shri Krishna tells Arjuna to purify himself and sing the hymn to Durga for the defeat of his enemies. Arjuna steps down from the chariot and, with joined palms, praises the Devi: leader of the siddhas' armies, Kumari, Kali, Kapali, Bhadrakali, Mahakali, Chandi, Katyayani, younger sister of the lord of cowherds born in Nanda's family, slayer of Kaitabha, Brahmavidya among sciences, mother of Skanda, Savitri, mother of the Vedas. Pleased by his devotion, the Devi appears in the sky before Govinda and says: you are Nara, with Narayana as your helper, and will soon conquer your foes. Whoever recites this hymn at dawn is freed from fear and lives a hundred years. Where dharma is, there is Krishna; where Krishna is, victory.
सञ्जय उवाच
धार्तराष्ट्रबलं दृष्ट्वा युद्धाय समुपस्थितम् ।
अर्जुनस्य हितार्थाय कृष्णो वचनमब्रवीत्
dhārtarāṣṭrabalaṃ dṛṣṭvā yuddhāya samupasthitam |
arjunasya hitārthāya kṛṣṇo vacanamabravīt
श्रीभगवानुवाच
शुचिर्भूत्वा महाबाहो संग्रामाभिमुखे स्थितः ।
पराजयाय श्त्रुणां दुर्गास्तोत्रमुदीरय
śucirbhūtvā mahābāho saṃgrāmābhimukhe sthitaḥ |
parājayāya śtruṇāṃ durgāstotramudīraya
सञ्जय उवाच
एवमुक्तोऽर्जुनः सङ्ख्ये वासुदेवेन धीमता ।
अवतीर्य रथात्पार्थः स्तोत्रमाह कृताञ्जलिः
evamukto'rjunaḥ saṅkhye vāsudevena dhīmatā |
avatīrya rathātpārthaḥ stotramāha kṛtāñjaliḥ
अर्जुन उवाच
नमस्ते सिद्धसेनानि आर्ये मन्दरवासिनि ।
कुमारि कालि कापालि कपिले कृष्णपिङ्गले
namaste siddhasenāni ārye mandaravāsini |
kumāri kāli kāpāli kapile kṛṣṇapiṅgale
भद्रकालि नमस्तुभ्यं महाकालि नमोऽस्तु ते ।
चण्डि चण्डे नमस्तुभ्यं तारिणि वरवर्णिनि
bhadrakāli namastubhyaṃ mahākāli namo'stu te |
caṇḍi caṇḍe namastubhyaṃ tāriṇi varavarṇini
कात्यायनि महाभागे करालि विजये जये ।
शिखिपिच्छध्वजधरे नानाभरणभूषिते
kātyāyani mahābhāge karāli vijaye jaye |
śikhipicchadhvajadhare nānābharaṇabhūṣite
अट्टशूलप्रहरणे स्वङ्गखेटकधारिणि ।
गोपेन्द्रस्यानुजे ज्येष्ठे नन्दगोपकुलोद्भवे
aṭṭaśūlapraharaṇe svaṅgakheṭakadhāriṇi |
gopendrasyānuje jyeṣṭhe nandagopakulodbhave
महिषासृक्प्रिये नित्यं कौशिकि पीतवासिनि ।
अट्टहासे कोकमुखे नमस्तेऽस्तु रणप्रिये
mahiṣāsṛkpriye nityaṃ kauśiki pītavāsini |
aṭṭahāse kokamukhe namaste'stu raṇapriye
उभे शाकम्भरि श्वेते कृष्णे कैटभनाशिनि ।
हिरण्याश्चि विरूपाक्षि सुधूम्राक्षि नमोऽस्तु ते
ubhe śākambhari śvete kṛṣṇe kaiṭabhanāśini |
hiraṇyāści virūpākṣi sudhūmrākṣi namo'stu te
वेदश्रुति महापुण्ये ब्रह्मण्ये जातवेदसि ।
जम्बूकटकचैत्येषु नित्यं सन्निहितालये
vedaśruti mahāpuṇye brahmaṇye jātavedasi |
jambūkaṭakacaityeṣu nityaṃ sannihitālaye
त्वं ब्रह्मविद्या विद्यानां महानिद्रा च देहिनाम् ।
स्कन्दमातर्भगवति दुर्गे कान्तारवासिनि
tvaṃ brahmavidyā vidyānāṃ mahānidrā ca dehinām |
skandamātarbhagavati durge kāntāravāsini
स्वाहाकारः स्वधा चैव कला काष्ठा सरस्वती ।
सावित्री वेदमाता च तथा वेदान्त उच्यते
svāhākāraḥ svadhā caiva kalā kāṣṭhā sarasvatī |
sāvitrī vedamātā ca tathā vedānta ucyate
स्तुतासि त्वं महादेवि विशुद्धेनान्तरात्मना ।
जयो भवतु मे नित्यं त्वत्प्रसादाद्रणाजिरे
stutāsi tvaṃ mahādevi viśuddhenāntarātmanā |
jayo bhavatu me nityaṃ tvatprasādādraṇājire
कान्तारभयदुर्गेषु भक्तानां चालयेषु च ।
नित्यं वससि पाताले युद्धे जयसि दानवान्
kāntārabhayadurgeṣu bhaktānāṃ cālayeṣu ca |
nityaṃ vasasi pātāle yuddhe jayasi dānavān
त्वं जम्भनी मोहिनी च माया ह्रीः श्रीस्तथैव च ।
संध्या प्रभावती चैव सावित्री जननी तथा
tvaṃ jambhanī mohinī ca māyā hrīḥ śrīstathaiva ca |
saṃdhyā prabhāvatī caiva sāvitrī jananī tathā
तुष्टिः पुष्टिर्धृतिर्दीप्तिश्चन्द्रादित्यविवर्धिनी ।
भूतिर्भूतिमतां सङ्ख्ये वीक्ष्यसे सिद्धचारणैः
tuṣṭiḥ puṣṭirdhṛtirdīptiścandrādityavivardhinī |
bhūtirbhūtimatāṃ saṅkhye vīkṣyase siddhacāraṇaiḥ
सञ्जय उवाच
ततः पार्थस्य विज्ञाय भक्तिं मानववत्सला ।
अन्तरिक्षगतोवाच गोविन्दस्याग्रतः स्थिता
tataḥ pārthasya vijñāya bhaktiṃ mānavavatsalā |
antarikṣagatovāca govindasyāgrataḥ sthitā
देव्युवाच
स्वल्पेनैव तु कालेन शत्रूञ्जेष्यसि पाण्डव ।
नरस्त्वमसि दुर्धर्ष नारायणसहायवान्
svalpenaiva tu kālena śatrūñjeṣyasi pāṇḍava |
narastvamasi durdharṣa nārāyaṇasahāyavān
अजेयस्त्वं रणेऽरीणामपि वज्रभृतः स्वयम् ।
इत्येवमुक्त्वा वरदा क्षणेनान्तरधीयत
ajeyastvaṃ raṇe'rīṇāmapi vajrabhṛtaḥ svayam |
ityevamuktvā varadā kṣaṇenāntaradhīyata
लब्ध्वा वरं तु कौन्तेयो मेने विजयमात्मनः ।
आरुरोह ततः पार्थो रथं परमसंमतम्
labdhvā varaṃ tu kaunteyo mene vijayamātmanaḥ |
āruroha tataḥ pārtho rathaṃ paramasaṃmatam
कृष्णार्जुनावेकरथौ दिव्यौ शङ्खौः प्रदध्मतुः ।
य इदं पठते स्तोत्रं कल्य उत्थाय मानवः
kṛṣṇārjunāvekarathau divyau śaṅkhauḥ pradadhmatuḥ |
ya idaṃ paṭhate stotraṃ kalya utthāya mānavaḥ
यक्षरक्षःपिशाचेभ्यो न भयं विद्यते सदा ।
न चापि रिपवस्तेभ्यः सर्पाद्या ये च दंष्ट्रिणः
yakṣarakṣaḥpiśācebhyo na bhayaṃ vidyate sadā |
na cāpi ripavastebhyaḥ sarpādyā ye ca daṃṣṭriṇaḥ
न भयं विद्यते तस्य सदा राजकुलादपि ।
विवादेक जयमाप्नोति बद्धो मुच्यति बन्धनात्
na bhayaṃ vidyate tasya sadā rājakulādapi |
vivādeka jayamāpnoti baddho mucyati bandhanāt
दुर्गं तरति चावश्यं तथा चोरैर्विमुच्यते ।
संग्रामे विजयेन्नित्यं लक्ष्मीं प्राप्नोति केवलाम्
durgaṃ tarati cāvaśyaṃ tathā corairvimucyate |
saṃgrāme vijayennityaṃ lakṣmīṃ prāpnoti kevalām
आरोग्यबलसंपन्नो जीवेद्वर्षशतं तथा ।
एतद्दृष्टं प्रसादात्तु मया व्यासस्य धीमतः
ārogyabalasaṃpanno jīvedvarṣaśataṃ tathā |
etaddṛṣṭaṃ prasādāttu mayā vyāsasya dhīmataḥ
मोहादेतौ न जानन्ति नरनारायणावृषी ।
तव पुत्रा दुरात्मानः सर्वे मन्युवशानुगाः
mohādetau na jānanti naranārāyaṇāvṛṣī |
tava putrā durātmānaḥ sarve manyuvaśānugāḥ
प्राप्तकालमिदं वाक्यं कालपाशेन कुण्ठिताः ।
द्वैपायनो नारदश्च कण्वो रामस्तथानघः ।
अवारयंस्तव सुतं न चासौ तद्गृहीतवान्
prāptakālamidaṃ vākyaṃ kālapāśena kuṇṭhitāḥ |
dvaipāyano nāradaśca kaṇvo rāmastathānaghaḥ |
avārayaṃstava sutaṃ na cāsau tadgṛhītavān
यत्र धर्मो द्युतिः कान्तिर्यत्र ह्रीः श्रीस्तथा मतिः ।
यतो धर्मस्ततः कृष्णो यतः कृष्णस्ततो जयः
yatra dharmo dyutiḥ kāntiryatra hrīḥ śrīstathā matiḥ |
yato dharmastataḥ kṛṣṇo yataḥ kṛṣṇastato jayaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)