दृष्ट्वा भीष्मं रणे युद्धं पाण्डवैरभिसंवृतम् ।
यथा मेघैर्महाराज तपान्ते दिवि भास्करम्
dṛṣṭvā bhīṣmaṃ raṇe yuddhaṃ pāṇḍavairabhisaṃvṛtam |
yathā meghairmahārāja tapānte divi bhāskaram
इति श्रीमन्महाभारते भीष्मपर्वणि भीष्मवधपर्वणि नवमदिवसयुद्धे पञ्चाधिकशततमोऽध्यायः ॥
37 verses · 105 of 122
Seeing Bhishma ringed by the Pandavas like the sun by clouds, Duryodhana tells Duhshasana to guard the grandsire with the whole army. Shakuni's huge cavalry, armed with lances, hems in Yudhishthira, Nakula and Sahadeva, and Duryodhana sends ten thousand more horsemen. The earth shakes under their hooves and dust hides the sun. Yudhishthira and the twins hold the charge as the shore holds the full-moon tide, cutting down riders until the horses flee, and the Pandavas blow their conches. Dejected, Duryodhana asks Shalya to stop Yudhishthira. Shalya wounds Yudhishthira and the twins; Bhima rushes to his brother's rescue, and Bhishma and Drona come up as the sun turns west.
सञ्जय उवाच
दृष्ट्वा भीष्मं रणे युद्धं पाण्डवैरभिसंवृतम् ।
यथा मेघैर्महाराज तपान्ते दिवि भास्करम्
dṛṣṭvā bhīṣmaṃ raṇe yuddhaṃ pāṇḍavairabhisaṃvṛtam |
yathā meghairmahārāja tapānte divi bhāskaram
दुर्योधनो महाराज दुःशासनमभाषत ।
एष शूरो महेष्वासो भीष्मः शूरनिषूदनः
duryodhano mahārāja duḥśāsanamabhāṣata |
eṣa śūro maheṣvāso bhīṣmaḥ śūraniṣūdanaḥ
छादितः पाण्डवैः शूरैः समन्ताद्भरतर्षभ ।
तस्य कार्यं त्वया वीर रक्षणं सुमहात्मनः
chāditaḥ pāṇḍavaiḥ śūraiḥ samantādbharatarṣabha |
tasya kāryaṃ tvayā vīra rakṣaṇaṃ sumahātmanaḥ
रक्ष्यमाणो हि समरे भीष्मोऽस्माकं पितामहः ।
निहन्यात्समरे यत्तान्पाञ्चालान्पाण्डवैः सह
rakṣyamāṇo hi samare bhīṣmo'smākaṃ pitāmahaḥ |
nihanyātsamare yattānpāñcālānpāṇḍavaiḥ saha
तत्र कार्यतमं मन्ये भीष्मस्यैवाभिरक्षणम् ।
गोप्ता ह्येष महेष्वासो भीष्मोऽस्माकं महाव्रतः
tatra kāryatamaṃ manye bhīṣmasyaivābhirakṣaṇam |
goptā hyeṣa maheṣvāso bhīṣmo'smākaṃ mahāvrataḥ
स भवान्सर्वसैन्येन परिवार्य पितामहम् ।
समरे कर्म कुर्वाणं दुष्करं परिरक्षतु
sa bhavānsarvasainyena parivārya pitāmaham |
samare karma kurvāṇaṃ duṣkaraṃ parirakṣatu
स एवमुक्तः समरे पुत्रो दुःशासनस्तव ।
परिवार्य स्थितो भीष्मं सैन्येन महता वृतः
sa evamuktaḥ samare putro duḥśāsanastava |
parivārya sthito bhīṣmaṃ sainyena mahatā vṛtaḥ
ततः शतसहस्राणां हयानां सुबलात्मजः ।
विमलप्रासहस्तानामृष्टितोमरधारिणाम्
tataḥ śatasahasrāṇāṃ hayānāṃ subalātmajaḥ |
vimalaprāsahastānāmṛṣṭitomaradhāriṇām
दर्पितानां सुवेगानां बलस्थानां पताकिनाम् ।
शिक्षितैर्युद्धकुशलैरुपेतानां नरोत्तमैः
darpitānāṃ suvegānāṃ balasthānāṃ patākinām |
śikṣitairyuddhakuśalairupetānāṃ narottamaiḥ
नकुलं सहदेवं च धर्मराजं च पाण्डवम् ।
न्यवारयन्नरश्रेष्ठान्परिवार्य समन्ततः
nakulaṃ sahadevaṃ ca dharmarājaṃ ca pāṇḍavam |
nyavārayannaraśreṣṭhānparivārya samantataḥ
ततो दुर्योधनो राजा शूराणां हयसादिनाम् ।
अयुतं प्रेषयामास पाण्डवानां निवारणे
tato duryodhano rājā śūrāṇāṃ hayasādinām |
ayutaṃ preṣayāmāsa pāṇḍavānāṃ nivāraṇe
तैः प्रविष्टैर्महावेगैर्गरुत्मद्भिरिवाहवे ।
खुराहता धरा राजंश्चकम्पे च ननाद च
taiḥ praviṣṭairmahāvegairgarutmadbhirivāhave |
khurāhatā dharā rājaṃścakampe ca nanāda ca
खुरशब्दश्च सुमहान्वाजिनां शुश्रुवे तदा ।
महावंशवनस्येव दह्यमानस्य पर्वते
khuraśabdaśca sumahānvājināṃ śuśruve tadā |
mahāvaṃśavanasyeva dahyamānasya parvate
उत्पतद्भिश्च तैस्तत्र समुद्धूतं महद्रजः ।
दिवाकररथं प्राप्य च्छादयामास भास्करम्
utpatadbhiśca taistatra samuddhūtaṃ mahadrajaḥ |
divākararathaṃ prāpya cchādayāmāsa bhāskaram
वेगवद्भिर्हयैस्तैस्तु क्षोभिता पाण्डवीक चमूः ।
निपतद्भिर्महावेगैर्हंसैरिव महत्सरः
vegavadbhirhayaistaistu kṣobhitā pāṇḍavīka camūḥ |
nipatadbhirmahāvegairhaṃsairiva mahatsaraḥ
हेषतां चैव शब्देन न प्राज्ञायत किंचन ।
अन्तर्दधे महाञ्शब्दस्तेन शब्देन मोहितः
heṣatāṃ caiva śabdena na prājñāyata kiṃcana |
antardadhe mahāñśabdastena śabdena mohitaḥ
ततो युधिष्ठिरो राजा माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ।
प्रत्यघ्नंस्तरसा वेगं समरे हयसादिनाम्
tato yudhiṣṭhiro rājā mādrīputrau ca pāṇḍavau |
pratyaghnaṃstarasā vegaṃ samare hayasādinām
उद्वृत्तस्य महाराज प्रावृट्कालेऽतिपूर्यतः ।
पौर्णमास्यामम्बुवेगं यथा वेला महोदधेः
udvṛttasya mahārāja prāvṛṭkāle'tipūryataḥ |
paurṇamāsyāmambuvegaṃ yathā velā mahodadheḥ
ततस्ते रथिनो राजञ्शरैः सन्नतपर्वभिः ।
न्यकृन्तन्नुत्तमाङ्गानि शरेण हयसादिनाम्
tataste rathino rājañśaraiḥ sannataparvabhiḥ |
nyakṛntannuttamāṅgāni śareṇa hayasādinām
ते निपेतुर्महाराज निहता दृढधन्विभिः ।
नागैरिव महानागा यथावद्गिरिगह्वरे
te nipeturmahārāja nihatā dṛḍhadhanvibhiḥ |
nāgairiva mahānāgā yathāvadgirigahvare
तेऽपि प्रासैः सुनिशितैः शरैः सन्नतपर्वभिः ।
न्यकृन्तन्नुत्तमाङ्गानि विचरन्तो दिशो दश
te'pi prāsaiḥ suniśitaiḥ śaraiḥ sannataparvabhiḥ |
nyakṛntannuttamāṅgāni vicaranto diśo daśa
अभ्याहता हयारोहा ऋष्टिभिर्भरतर्षभ ।
अत्यजन्नुत्तमाङ्गानि फलानीव महाद्रुमाः
abhyāhatā hayārohā ṛṣṭibhirbharatarṣabha |
atyajannuttamāṅgāni phalānīva mahādrumāḥ
समादिनो हया राजंस्तत्रतत्र निषूदिताः ।
पतिताः पात्यमानाश्च प्रत्यदृश्यन्त सर्वशः
samādino hayā rājaṃstatratatra niṣūditāḥ |
patitāḥ pātyamānāśca pratyadṛśyanta sarvaśaḥ
वध्यमाना हयाश्चैव प्राद्रवन्त भयार्दिताः ।
यथा सिंहं समासाद्य मृगाः प्राणपरायणाः
vadhyamānā hayāścaiva prādravanta bhayārditāḥ |
yathā siṃhaṃ samāsādya mṛgāḥ prāṇaparāyaṇāḥ
पाण्डवाश्च महाराज जित्वा शत्रून्महामृधे ।
दध्मुः शङ्खांश्च भेरीश्च ताडयामासुराहवे
pāṇḍavāśca mahārāja jitvā śatrūnmahāmṛdhe |
dadhmuḥ śaṅkhāṃśca bherīśca tāḍayāmāsurāhave
ततो दुर्योधनो दीनो दृष्ट्वा सैन्यं पराजितम् ।
अब्रवीद्रतश्रेष्ठ मद्रराजमिदं वचः
tato duryodhano dīno dṛṣṭvā sainyaṃ parājitam |
abravīdrataśreṣṭha madrarājamidaṃ vacaḥ
एष पाण्डुसुतो ज्येष्ठो यमाभ्यां सहितो रणे ।
पश्यतां वो महाबाहो सेनां द्रावयति प्रभो
eṣa pāṇḍusuto jyeṣṭho yamābhyāṃ sahito raṇe |
paśyatāṃ vo mahābāho senāṃ drāvayati prabho
तं वारय महाबाहो वेलेव मकरालयम् ।
त्वं हि संश्रूयसेऽत्यर्थमसह्यबलविक्रमः
taṃ vāraya mahābāho veleva makarālayam |
tvaṃ hi saṃśrūyase'tyarthamasahyabalavikramaḥ
पुत्रस्य तव तद्वाक्यं श्रुत्वा शल्यः प्रतापवान् ।
स ययौ रथवंशेन यत्र राजा युधिष्ठिरः
putrasya tava tadvākyaṃ śrutvā śalyaḥ pratāpavān |
sa yayau rathavaṃśena yatra rājā yudhiṣṭhiraḥ
तदापतद्वै सहसा शल्यस्य सुमहद्बलम् ।
महौघवेगं समरे वारयामास पाण्डवः
tadāpatadvai sahasā śalyasya sumahadbalam |
mahaughavegaṃ samare vārayāmāsa pāṇḍavaḥ
मद्रराजं च समरे धर्मराजो महारथः ।
दशभिः सायकैस्तूर्णमाजघान स्तनान्तरे ।
नकुलः सहदेवश्च तं सप्तभिरजिह्नगैः
madrarājaṃ ca samare dharmarājo mahārathaḥ |
daśabhiḥ sāyakaistūrṇamājaghāna stanāntare |
nakulaḥ sahadevaśca taṃ saptabhirajihnagaiḥ
मद्रराजोऽपि तान्सर्वानाजघान त्रिभिस्त्रिभिः ।
युधिष्ठिरं पुनः षष्ट्या विव्याध निशितैः शरैः
madrarājo'pi tānsarvānājaghāna tribhistribhiḥ |
yudhiṣṭhiraṃ punaḥ ṣaṣṭyā vivyādha niśitaiḥ śaraiḥ
माद्रीपुत्रौ च संभ्रान्तौ द्वाभ्यां द्वाभ्यामताडयत् ।
ततो भीमो महाबहुर्दृष्ट्वा राजनमाहवे
mādrīputrau ca saṃbhrāntau dvābhyāṃ dvābhyāmatāḍayat |
tato bhīmo mahābahurdṛṣṭvā rājanamāhave
मद्रराजवशं प्राप्तं मृत्योरास्यगतं यथा ।
अभ्यपद्यत संग्रामे युधिष्ठिरममित्रजित्
madrarājavaśaṃ prāptaṃ mṛtyorāsyagataṃ yathā |
abhyapadyata saṃgrāme yudhiṣṭhiramamitrajit
आपतन्नेव भीमस्तु मद्रराजमताडयत् ।
सर्वपारशवैस्तीक्ष्णैर्नाराचैर्मर्मभेदिभिः
āpatanneva bhīmastu madrarājamatāḍayat |
sarvapāraśavaistīkṣṇairnārācairmarmabhedibhiḥ
ततो भीष्मश्च द्रोणश्च सैन्येन महता वृतौ ।
राजानमभ्यपद्येतामञ्जसा शरवर्षिणौ
tato bhīṣmaśca droṇaśca sainyena mahatā vṛtau |
rājānamabhyapadyetāmañjasā śaravarṣiṇau
ततो युद्धं महाघोरं प्रावर्तत सुदारुणम् ।
अपरां दिशमास्थाय द्योतमाने दिवाकरे
tato yuddhaṃ mahāghoraṃ prāvartata sudāruṇam |
aparāṃ diśamāsthāya dyotamāne divākare
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)