एवं श्रुत्वा वचस्तस्य धर्मपुत्रोऽच्युतस्य तु ।
पप्रच्छ पुनरप्यन्यं धर्मं धर्मात्मजो हरिम्
evaṃ śrutvā vacastasya dharmaputro'cyutasya tu |
papraccha punarapyanyaṃ dharmaṃ dharmātmajo harim
इति श्रीमन्महाभारते आश्वमेधिकपर्वणि वैष्णवधर्मपर्वणि अष्टनवतितमोऽध्यायः ॥
99 verses · 98 of 118
Yudhishthira asks whose births, gifts and lives are in vain. Shri Krishna answers. Births are wasted for those who destroy dharma, eat alone while kin suffer, or harm parents and teachers. Gifts are wasted when given without faith, for show, from stolen wealth, or to unworthy recipients, a long list from hypocrites to false witnesses; such gifts are like ghee poured on ash. Lives are wasted that revile him, Shankara, the devas or brahmanas. Gifts made in tamas are enjoyed in the womb, in pride in childhood, in sickness in old age, and with faith in youth. He sets out sattvic, rajasic and tamasic giving, and declares the brahmana a great deity, never to be slighted, like fire hidden under ash.
वैशंपायन उवाच
एवं श्रुत्वा वचस्तस्य धर्मपुत्रोऽच्युतस्य तु ।
पप्रच्छ पुनरप्यन्यं धर्मं धर्मात्मजो हरिम्
evaṃ śrutvā vacastasya dharmaputro'cyutasya tu |
papraccha punarapyanyaṃ dharmaṃ dharmātmajo harim
वृथा च कति जन्मानि वृथा दानानि कानि च ।
वृथा च जीवितं केषां नराणां पुरुषोत्तम
vṛthā ca kati janmāni vṛthā dānāni kāni ca |
vṛthā ca jīvitaṃ keṣāṃ narāṇāṃ puruṣottama
कीदृशासु ह्यवस्थासु दानं दत्तं जनार्दन ।
इह लोकेऽनुभवति पुरुषः पुरुषोत्तम
kīdṛśāsu hyavasthāsu dānaṃ dattaṃ janārdana |
iha loke'nubhavati puruṣaḥ puruṣottama
गर्भस्थः किं समश्नाति किं बाल्ये वाऽपि केशव ।
यौवनस्थेऽपि किं कृष्ण वार्धके वाऽपि किं भवेत्
garbhasthaḥ kiṃ samaśnāti kiṃ bālye vā'pi keśava |
yauvanasthe'pi kiṃ kṛṣṇa vārdhake vā'pi kiṃ bhavet
सात्विकं कीदृशं दानं राजसं कीदृशं भवेत् ।
तामसं कीदृशं देव तर्पयिष्यति किं प्रभो
sātvikaṃ kīdṛśaṃ dānaṃ rājasaṃ kīdṛśaṃ bhavet |
tāmasaṃ kīdṛśaṃ deva tarpayiṣyati kiṃ prabho
उत्तमं कीदृशं दानं तेषां वा किं फलं भवेत् ।
किं दानं नयति ह्यूर्ध्वं किं गतिं मध्यमां नयेत् ।
गतिं जघन्यामथवा देवदेव ब्रवीहि मे
uttamaṃ kīdṛśaṃ dānaṃ teṣāṃ vā kiṃ phalaṃ bhavet |
kiṃ dānaṃ nayati hyūrdhvaṃ kiṃ gatiṃ madhyamāṃ nayet |
gatiṃ jaghanyāmathavā devadeva bravīhi me
एतदिच्छामि विज्ञातुं परं कौतूहलं हि मे ।
त्वदीयं वचनं सत्यं पुण्यं च मधुसूदन
etadicchāmi vijñātuṃ paraṃ kautūhalaṃ hi me |
tvadīyaṃ vacanaṃ satyaṃ puṇyaṃ ca madhusūdana
एवं धर्मं प्रयत्नेन पृष्टः पाण्डुसुतेन वै ।
उवाच वासुदेवोऽथ धर्मान्धर्मात्मजस्य तु
evaṃ dharmaṃ prayatnena pṛṣṭaḥ pāṇḍusutena vai |
uvāca vāsudevo'tha dharmāndharmātmajasya tu
भगवानुवाच
शृणु राजन्यथान्यायं वचनं तथ्यमुत्तमम् ।
कथ्यमानं मया पुण्यं सर्वपापव्यपोहनम्
śṛṇu rājanyathānyāyaṃ vacanaṃ tathyamuttamam |
kathyamānaṃ mayā puṇyaṃ sarvapāpavyapohanam
वृथा च दश जन्मानि चत्वारि च नराधिप ।
वृथा दानानि पञ्चाशत्पञ्चैव च यथाक्रमम्
vṛthā ca daśa janmāni catvāri ca narādhipa |
vṛthā dānāni pañcāśatpañcaiva ca yathākramam
वृथा च जीवितं येषां ते च षट् परिकीर्तिताः ।
अनुक्रमेण वक्ष्यामि तानि सर्वाणि पार्थिव
vṛthā ca jīvitaṃ yeṣāṃ te ca ṣaṭ parikīrtitāḥ |
anukrameṇa vakṣyāmi tāni sarvāṇi pārthiva
धर्मघ्नानां वृथा जन्म लुब्धानां पापिनां तथा ।
वृथा पाकं च येऽश्नन्ति परदाररताश्च ये ।
पाकभेदकरा ये च ये च स्युः सत्यवर्जिताः
dharmaghnānāṃ vṛthā janma lubdhānāṃ pāpināṃ tathā |
vṛthā pākaṃ ca ye'śnanti paradāraratāśca ye |
pākabhedakarā ye ca ye ca syuḥ satyavarjitāḥ
मृष्टमश्नाति यश्चैकः क्लिस्यमानैस्तु बान्धवैः ।
पितरं मातरं चैव उपाध्यायं गुरुं तथा ।
मातुलं मातुलानीं च यो निहन्याच्छपेत वा
mṛṣṭamaśnāti yaścaikaḥ klisyamānaistu bāndhavaiḥ |
pitaraṃ mātaraṃ caiva upādhyāyaṃ guruṃ tathā |
mātulaṃ mātulānīṃ ca yo nihanyācchapeta vā
ब्राह्मणश्चैव यो भूत्वा सन्ध्योपासनवर्जितः ।
निस्स्वाहो निस्स्वधश्चैव शूद्राणामन्नभुग्द्विजः
brāhmaṇaścaiva yo bhūtvā sandhyopāsanavarjitaḥ |
nissvāho nissvadhaścaiva śūdrāṇāmannabhugdvijaḥ
मम वा शंकरस्याथ ब्रह्मणो वा युधिष्ठिर ।
अथवा ब्राह्मणानां तु ये न भक्ता नराधमाः ।
वृथाजन्मान्यथैतेषां पापिनां विद्धि डव
mama vā śaṃkarasyātha brahmaṇo vā yudhiṣṭhira |
athavā brāhmaṇānāṃ tu ye na bhaktā narādhamāḥ |
vṛthājanmānyathaiteṣāṃ pāpināṃ viddhi ḍava
अश्रद्धयाऽपि यद्दत्तमवामानेन वाऽपि यत् ।
डंभार्थमपि यद्दत्तं यत्पाषण्डिहृतं नृप
aśraddhayā'pi yaddattamavāmānena vā'pi yat |
ḍaṃbhārthamapi yaddattaṃ yatpāṣaṇḍihṛtaṃ nṛpa
शूद्राचाराय यद्दत्तं यद्दत्त्वा चानुकीर्तितम् ।
रोषयुक्तं तु यद्दत्तं यद्दत्तमनुशोचितम्
śūdrācārāya yaddattaṃ yaddattvā cānukīrtitam |
roṣayuktaṃ tu yaddattaṃ yaddattamanuśocitam
डंभार्जितं च यद्दत्तं यच्च वाऽप्यनृतार्जितम् ।
ब्राह्मणस्वं च यद्दत्तं चौर्येणाप्यार्जितं च यत्
ḍaṃbhārjitaṃ ca yaddattaṃ yacca vā'pyanṛtārjitam |
brāhmaṇasvaṃ ca yaddattaṃ cauryeṇāpyārjitaṃ ca yat
अभिशास्ताहृतं यत्तु यद्दत्तं पतिते द्विजे ।
निर्ब्रह्माभिहृतं यत्तु यद्दत्तं सर्वयाचकैः
abhiśāstāhṛtaṃ yattu yaddattaṃ patite dvije |
nirbrahmābhihṛtaṃ yattu yaddattaṃ sarvayācakaiḥ
व्राप्यैस्तु यद्धृतं दानमारूढपतितैश्च यत् ।
यद्दत्तं स्वैरिणीभर्तुः श्वशुराननुवर्तिने
vrāpyaistu yaddhṛtaṃ dānamārūḍhapatitaiśca yat |
yaddattaṃ svairiṇībhartuḥ śvaśurānanuvartine
यद्ग्रामयाचकहृतं यत्कृतघ्नहृतं तथा ।
उपपातकिने दत्तं देवविक्रयिणे च यत्
yadgrāmayācakahṛtaṃ yatkṛtaghnahṛtaṃ tathā |
upapātakine dattaṃ devavikrayiṇe ca yat
स्त्रीजिताय च यद्दत्तं यद्दत्तं राजसेविने ।
गणकाय च यद्दत्तं यच्च कारणिकाय च
strījitāya ca yaddattaṃ yaddattaṃ rājasevine |
gaṇakāya ca yaddattaṃ yacca kāraṇikāya ca
वृषलीपतये दत्तं यद्दत्तं शस्त्रजीविने ।
भृतकाय च यद्दत्तं व्यालग्राहिहृतं च यत्
vṛṣalīpataye dattaṃ yaddattaṃ śastrajīvine |
bhṛtakāya ca yaddattaṃ vyālagrāhihṛtaṃ ca yat
पुरोहिताय यद्दत्तं चिकित्सकहृतं च यत् ।
यद्वणिंक्कर्मिणे दत्तं क्षुद्रमन्त्रोपजीविने
purohitāya yaddattaṃ cikitsakahṛtaṃ ca yat |
yadvaṇiṃkkarmiṇe dattaṃ kṣudramantropajīvine
यच्छूद्रजीविने दत्तं यच्च देवलकाय च ।
देवद्रव्याशिने यच्च यद्दत्तं चित्रकर्मिणे
yacchūdrajīvine dattaṃ yacca devalakāya ca |
devadravyāśine yacca yaddattaṃ citrakarmiṇe
रङ्गोपजीविने दत्तं यच्च मांसोपजीविने ।
सेवकाय च यद्दत्तं यद्दत्तं ब्राह्मणब्रुवे
raṅgopajīvine dattaṃ yacca māṃsopajīvine |
sevakāya ca yaddattaṃ yaddattaṃ brāhmaṇabruve
अदेशिने च यद्दत्तं दत्तं वार्धुषिकाय च ।
यदनाचारिणे दत्तं यत्तु दत्तमनग्रये
adeśine ca yaddattaṃ dattaṃ vārdhuṣikāya ca |
yadanācāriṇe dattaṃ yattu dattamanagraye
असन्ध्योपासिने दत्तं यच्छूद्रग्रामवासिने ।
यन्मिथ्यालिङ्गिने दत्तं दत्तं सर्वाशिने च यत्
asandhyopāsine dattaṃ yacchūdragrāmavāsine |
yanmithyāliṅgine dattaṃ dattaṃ sarvāśine ca yat
नास्तिकाया च यद्दत्तं धर्मविक्रयिणे च यत् ।
वराकाय च यद्दत्तं यद्दत्तं कूटसाक्षिणे
nāstikāyā ca yaddattaṃ dharmavikrayiṇe ca yat |
varākāya ca yaddattaṃ yaddattaṃ kūṭasākṣiṇe
ग्रामकूटाय यद्दत्तं दानं पार्तिवपुङ्गव ।
वृथा भवति तत्सर्वं नात्र कार्या विचारणा
grāmakūṭāya yaddattaṃ dānaṃ pārtivapuṅgava |
vṛthā bhavati tatsarvaṃ nātra kāryā vicāraṇā
विप्राणामधरा एते लोलुपा ब्राह्मणाधमाः ।
नात्मानं तारयन्त्येते न दातारं युधिष्ठिर
viprāṇāmadharā ete lolupā brāhmaṇādhamāḥ |
nātmānaṃ tārayantyete na dātāraṃ yudhiṣṭhira
एतेभ्यो दत्तमात्राणि दानानि सुबहून्यपि ।
वृथा भवन्ति राजेन्द्र भस्मन्याज्याहुतिर्यथा
etebhyo dattamātrāṇi dānāni subahūnyapi |
vṛthā bhavanti rājendra bhasmanyājyāhutiryathā
एतेषु यत्फलं किंचिद्भविष्यति कथंचन ।
राक्षसाश्च पिशाचाश्च तद्विलुंपन्ति हर्षिताः
eteṣu yatphalaṃ kiṃcidbhaviṣyati kathaṃcana |
rākṣasāśca piśācāśca tadviluṃpanti harṣitāḥ
वृथा ह्येतानि दत्तानि कथितानि समासतः ।
जीवितं तु वृथा येषां चच्छृणुष्व युधिष्ठिर
vṛthā hyetāni dattāni kathitāni samāsataḥ |
jīvitaṃ tu vṛthā yeṣāṃ cacchṛṇuṣva yudhiṣṭhira
ये मां न प्रतिपद्यन्ते शङ्करं वा नराधमाः ।
ब्रैह्मणान्वा महीदेवान्वृथा जीवन्ति ते नराः
ye māṃ na pratipadyante śaṅkaraṃ vā narādhamāḥ |
braihmaṇānvā mahīdevānvṛthā jīvanti te narāḥ
हेतुशास्त्रेषु ये सक्ताः कुदृष्टिपथमाश्रिताः ।
देवान्निन्दन्त्यनाचारा वृथा जीवन्ति ते नराः
hetuśāstreṣu ye saktāḥ kudṛṣṭipathamāśritāḥ |
devānnindantyanācārā vṛthā jīvanti te narāḥ
कुशलैः कृतशास्त्राणि पठित्वा ये नराधमाः ।
विप्रान्निन्दन्ति यज्ञांश्च वृथा जीवन्ति ते नराः
kuśalaiḥ kṛtaśāstrāṇi paṭhitvā ye narādhamāḥ |
viprānnindanti yajñāṃśca vṛthā jīvanti te narāḥ
ये दुर्गां वा कुमारं वा वायुमग्निं जलं रविम् ।
पितरं मातरं चैव गुरुमिन्द्रं निशाकरम् ।
मूढा निन्दन्त्यनाचारा वृथा जीवन्ति ते नराः
ye durgāṃ vā kumāraṃ vā vāyumagniṃ jalaṃ ravim |
pitaraṃ mātaraṃ caiva gurumindraṃ niśākaram |
mūḍhā nindantyanācārā vṛthā jīvanti te narāḥ
विद्यमाने धने यस्तु दानधर्मविवर्जितः ।
मृष्टमश्नाति यश्चैको वृथा जीवति सोपि च
vidyamāne dhane yastu dānadharmavivarjitaḥ |
mṛṣṭamaśnāti yaścaiko vṛthā jīvati sopi ca
वृथा जीवितमाख्यातं दानकालं ब्रवीमि ते
vṛthā jīvitamākhyātaṃ dānakālaṃ bravīmi te
तमोनिविष्टचित्तेन दत्तं दानं तु यद्भवेत् ।
तदस्य फलमश्नाति नरो गर्भगतो नृप
tamoniviṣṭacittena dattaṃ dānaṃ tu yadbhavet |
tadasya phalamaśnāti naro garbhagato nṛpa
ईर्ष्यामत्सरसंयुक्तो डंभार्थं चार्थकारणात् ।
ददाति दानं यो मर्त्यो बालभावे तदश्नुते
īrṣyāmatsarasaṃyukto ḍaṃbhārthaṃ cārthakāraṇāt |
dadāti dānaṃ yo martyo bālabhāve tadaśnute
भोक्तं भोगमशक्तस्तु व्याधिभिः पीडितो भृशम् ।
ददाति दानं यो मर्त्यो वृद्धभावे तदश्नुते
bhoktaṃ bhogamaśaktastu vyādhibhiḥ pīḍito bhṛśam |
dadāti dānaṃ yo martyo vṛddhabhāve tadaśnute
श्रद्धायुक्तः शुचिः स्नातः प्रसन्नेन्द्रियमानसः ।
ददाति दानं यो मर्त्यो यौवने स तदश्नुते
śraddhāyuktaḥ śuciḥ snātaḥ prasannendriyamānasaḥ |
dadāti dānaṃ yo martyo yauvane sa tadaśnute
स्वयं नीत्वा तु यद्दानं भक्त्या पात्रे प्रदीयते ।
तत्सार्वकालिकं विद्धि दानमामरणान्तिकम्
svayaṃ nītvā tu yaddānaṃ bhaktyā pātre pradīyate |
tatsārvakālikaṃ viddhi dānamāmaraṇāntikam
राजसं सात्विकं चापि तामसं च युधिष्ठिर ।
दानं दानफलं चैव गतिं च त्रिविधां शृणु
rājasaṃ sātvikaṃ cāpi tāmasaṃ ca yudhiṣṭhira |
dānaṃ dānaphalaṃ caiva gatiṃ ca trividhāṃ śṛṇu
दानं दातव्यमित्येव मतिं कृत्वा द्विजाय वै ।
उपकारवियुक्ताय यद्दत्तं तद्धि सात्विकम्
dānaṃ dātavyamityeva matiṃ kṛtvā dvijāya vai |
upakāraviyuktāya yaddattaṃ taddhi sātvikam
श्रोत्रियाय दरिद्राय बहुभृत्याय पाण्डव ।
दीयते यत्प्रहृष्टेन तत्सात्विकमुदाहृतम्
śrotriyāya daridrāya bahubhṛtyāya pāṇḍava |
dīyate yatprahṛṣṭena tatsātvikamudāhṛtam
वेदाक्षरविहीनाय यत्तु पूर्वोपकारिणे ।
समृद्धाय च यद्दत्तं तद्दानं राजसं स्मृतम्
vedākṣaravihīnāya yattu pūrvopakāriṇe |
samṛddhāya ca yaddattaṃ taddānaṃ rājasaṃ smṛtam
संबन्धिने च यद्दत्तं प्रमत्ताय च पाण्डव ।
फलार्थिभिरपात्राय तद्दानं राजसं स्मृतम्
saṃbandhine ca yaddattaṃ pramattāya ca pāṇḍava |
phalārthibhirapātrāya taddānaṃ rājasaṃ smṛtam
वैश्वदेवविहीनाय दानमश्रोत्रियाय च ।
दीयते तस्करायापि तद्दानं तामसं स्मृतम्
vaiśvadevavihīnāya dānamaśrotriyāya ca |
dīyate taskarāyāpi taddānaṃ tāmasaṃ smṛtam
सरोषमवधूतं च क्लेशयुक्तमवज्ञया ।
सेवकाय च यद्दतं तत्तामसमुदाहृतम्
saroṣamavadhūtaṃ ca kleśayuktamavajñayā |
sevakāya ca yaddataṃ tattāmasamudāhṛtam
देवाः पितृगणाश्चैव मुनयश्चाग्नयस्तथा ।
सात्विकं दानमश्नन्ति तुष्यन्ति च नरेश्वर
devāḥ pitṛgaṇāścaiva munayaścāgnayastathā |
sātvikaṃ dānamaśnanti tuṣyanti ca nareśvara
दानवा दैत्यसङ्गाश्च ग्रहा यक्षाः सराक्षसाः ।
राजसं दानमश्नन्ति वर्जितं पितृदैवतैः
dānavā daityasaṅgāśca grahā yakṣāḥ sarākṣasāḥ |
rājasaṃ dānamaśnanti varjitaṃ pitṛdaivataiḥ
पिशाचाः प्रेतसङ्घाश्च कश्मला ये मलीमसाः ।
तामसं दानमश्नन्ति गतिं च त्रिविधां शृणु
piśācāḥ pretasaṅghāśca kaśmalā ye malīmasāḥ |
tāmasaṃ dānamaśnanti gatiṃ ca trividhāṃ śṛṇu
सात्विकानां तु दानानामुत्तमं फलमश्नुते ।
मध्यमं राजसानां तु तामसानां तु पश्चिमम्
sātvikānāṃ tu dānānāmuttamaṃ phalamaśnute |
madhyamaṃ rājasānāṃ tu tāmasānāṃ tu paścimam
अभिगम्योपनीतानां दानानामुत्तमं फलम् ।
मध्यमं तु समाहूय जघन्यं याचते फलम्
abhigamyopanītānāṃ dānānāmuttamaṃ phalam |
madhyamaṃ tu samāhūya jaghanyaṃ yācate phalam
अयाचितप्रदाता यः स याति गतिमुत्तमाम् ।
समाहूय तु यो दद्यान्मध्यमां स गतिं व्रजेत् ।
याचितो यश्च वै दद्याज्जघन्यां स गतिं व्रजेत्
ayācitapradātā yaḥ sa yāti gatimuttamām |
samāhūya tu yo dadyānmadhyamāṃ sa gatiṃ vrajet |
yācito yaśca vai dadyājjaghanyāṃ sa gatiṃ vrajet
उत्तमा दैविकी ज्ञेया मध्यमा मानुषी गतिः ।
गतिर्जघन्या तिर्यक्षु गतिरेषा त्रिधा स्मृता
uttamā daivikī jñeyā madhyamā mānuṣī gatiḥ |
gatirjaghanyā tiryakṣu gatireṣā tridhā smṛtā
पात्रभूतेषु विप्रेषु संस्थितेष्वाहिताग्निषु ।
यत्तु निक्षिप्यते दानमक्षयं संप्रकीर्तितम्
pātrabhūteṣu vipreṣu saṃsthiteṣvāhitāgniṣu |
yattu nikṣipyate dānamakṣayaṃ saṃprakīrtitam
श्रोत्रियाणां दरिद्राणां भरणं कुरु पार्थिव ।
समृद्धानां द्विजातीनां कुर्यास्तेषां तु रक्षणम्
śrotriyāṇāṃ daridrāṇāṃ bharaṇaṃ kuru pārthiva |
samṛddhānāṃ dvijātīnāṃ kuryāsteṣāṃ tu rakṣaṇam
दरिद्रान्वित्तहीनांश्च प्रदानैः सुष्ठु पूजय ।
आतुरस्यैषधैः कार्यं नीरुजस्य किमौषधैः
daridrānvittahīnāṃśca pradānaiḥ suṣṭhu pūjaya |
āturasyaiṣadhaiḥ kāryaṃ nīrujasya kimauṣadhaiḥ
पापं प्रतिग्रहीतारं प्रदातुरपगच्छति ।
प्रतिग्रहीतुर्यत्पुण्यं प्रदातारमुपैति तत् ।
तस्माद्दानं सदा कार्यं परत्र हितमिच्छता
pāpaṃ pratigrahītāraṃ pradāturapagacchati |
pratigrahīturyatpuṇyaṃ pradātāramupaiti tat |
tasmāddānaṃ sadā kāryaṃ paratra hitamicchatā
वेदविद्यावदातेषु सदा शूद्रान्नवर्जिषु ।
प्रयत्नेन विधातव्यो महादानमयो निधिः
vedavidyāvadāteṣu sadā śūdrānnavarjiṣu |
prayatnena vidhātavyo mahādānamayo nidhiḥ
येषां दाराः प्रतीक्षन्ते सहस्रस्येव लम्भनम् ।
भुक्तशेषस्य भक्तस्य तान्निमन्त्रय पाण्डव
yeṣāṃ dārāḥ pratīkṣante sahasrasyeva lambhanam |
bhuktaśeṣasya bhaktasya tānnimantraya pāṇḍava
आमन्त्र्य तु निराशानि न कर्तव्यानि भारत ।
कुलानि सुदरिद्राणि तेषामाशा हता भवेत्
āmantrya tu nirāśāni na kartavyāni bhārata |
kulāni sudaridrāṇi teṣāmāśā hatā bhavet
मद्भक्ता ये नरश्रेष्ठ मद्गता मत्परायणाः ।
मद्याजिनो मन्नियमास्तान्प्रयत्नेन पूजयेत्
madbhaktā ye naraśreṣṭha madgatā matparāyaṇāḥ |
madyājino manniyamāstānprayatnena pūjayet
तेषां तु पावनायाहं नित्यमेव युधिष्ठिर ।
उभे सन्ध्येऽधितिष्ठामि ह्यस्कन्नं तद्व्रतं मम
teṣāṃ tu pāvanāyāhaṃ nityameva yudhiṣṭhira |
ubhe sandhye'dhitiṣṭhāmi hyaskannaṃ tadvrataṃ mama
तस्मादष्टाक्षरं मन्त्रं मद्भक्तैर्वीतकल्मषैः ।
सन्ध्याकाले तु जप्तव्यं सततं चात्मशुद्धये
tasmādaṣṭākṣaraṃ mantraṃ madbhaktairvītakalmaṣaiḥ |
sandhyākāle tu japtavyaṃ satataṃ cātmaśuddhaye
अन्येषामपि विप्राणां किल्बिषं हि विनश्यति ।
उभे सन्ध्येप्युपासीत तस्माद्विप्रो विशुद्धये ।
anyeṣāmapi viprāṇāṃ kilbiṣaṃ hi vinaśyati |
ubhe sandhyepyupāsīta tasmādvipro viśuddhaye |
दैवे श्राद्धेपि विप्रः स नियोक्तव्योऽजुगुप्सया ।
जुगुप्सितस्तु यः श्राद्धं दहत्यग्निरिवेन्धनम्
daive śrāddhepi vipraḥ sa niyoktavyo'jugupsayā |
jugupsitastu yaḥ śrāddhaṃ dahatyagnirivendhanam
भारतं मानवो धर्मो वेदाः साङ्गाश्चिकित्सितम् ।
आज्ञासिद्धानि चत्वारि न हन्तव्यानि हेतुभिः
bhārataṃ mānavo dharmo vedāḥ sāṅgāścikitsitam |
ājñāsiddhāni catvāri na hantavyāni hetubhiḥ
न ब्राह्मणान्परीक्षेत दैवे कर्मणि धर्मवित् ।
महान्भवेत्परीवादो ब्राह्मणानां परीक्षणे
na brāhmaṇānparīkṣeta daive karmaṇi dharmavit |
mahānbhavetparīvādo brāhmaṇānāṃ parīkṣaṇe
ब्राह्मणानां परीवादं यः कुर्यात्स नराधमः ।
रासभानां शुनां योनिं गच्छेत्पुरुषदूषकः
brāhmaṇānāṃ parīvādaṃ yaḥ kuryātsa narādhamaḥ |
rāsabhānāṃ śunāṃ yoniṃ gacchetpuruṣadūṣakaḥ
श्वत्वं प्राप्नोति निन्दित्वा परीवादात्खरो भवेत् ।
कृमिर्भवत्यभिभवात्कीटो भवति मत्सरात्
śvatvaṃ prāpnoti ninditvā parīvādātkharo bhavet |
kṛmirbhavatyabhibhavātkīṭo bhavati matsarāt
दुर्वृत्ता वा सुवृत्ता वा प्राकृता वा सुसंस्कृताः ।
ब्राह्मणा नावमन्तव्या भस्मच्छन्ना इवाग्नयः
durvṛttā vā suvṛttā vā prākṛtā vā susaṃskṛtāḥ |
brāhmaṇā nāvamantavyā bhasmacchannā ivāgnayaḥ
क्षत्रियं चैव सर्पं च ब्राह्मणं च बहुश्रुतम् ।
नावमन्येत मेधावी कृशानपि कदाचन
kṣatriyaṃ caiva sarpaṃ ca brāhmaṇaṃ ca bahuśrutam |
nāvamanyeta medhāvī kṛśānapi kadācana
एतत्त्रयं हि पुरुषं निर्दहेदवमानितम् ।
तस्मादेतत्प्रयत्नेन नावमन्येत बुद्धिमान्
etattrayaṃ hi puruṣaṃ nirdahedavamānitam |
tasmādetatprayatnena nāvamanyeta buddhimān
यथा सर्वास्ववस्थासु पावको दैवतं महत् ।
तथा सर्वास्ववस्थासु ब्राह्मणो दैवतं महत्
yathā sarvāsvavasthāsu pāvako daivataṃ mahat |
tathā sarvāsvavasthāsu brāhmaṇo daivataṃ mahat
व्यङ्गाः काणाश्च कुब्जाश्च वामनाङ्गास्तथैव च ।
सर्वे दैवे नियोक्तव्या व्यामिश्रा वेदपारगैः
vyaṅgāḥ kāṇāśca kubjāśca vāmanāṅgāstathaiva ca |
sarve daive niyoktavyā vyāmiśrā vedapāragaiḥ
मन्युं नोत्पादयेत्तेषां न चारिष्टं समाचरेत् ।
मन्युप्रहरणा विप्रा न विप्राः शश्त्रपाणयः
manyuṃ notpādayetteṣāṃ na cāriṣṭaṃ samācaret |
manyupraharaṇā viprā na viprāḥ śaśtrapāṇayaḥ
मन्युना घ्नन्ति ते शत्रून्वज्रेणेन्द्र इवासुरान् ।
ब्राह्मणो हि महद्दैवं जातिमात्रेण जायते
manyunā ghnanti te śatrūnvajreṇendra ivāsurān |
brāhmaṇo hi mahaddaivaṃ jātimātreṇa jāyate
ब्राह्मणः सर्वभूतानां धर्मकोशस्य गुप्तये ।
किं पुनर्ये च कौन्तेय सन्ध्यां नित्यमुपासते
brāhmaṇaḥ sarvabhūtānāṃ dharmakośasya guptaye |
kiṃ punarye ca kaunteya sandhyāṃ nityamupāsate
यस्यास्येन समश्नन्ति हव्यानि त्रिदिवौकसः ।
कव्यानि चैव पितरः किं भूतमधिकं ततः
yasyāsyena samaśnanti havyāni tridivaukasaḥ |
kavyāni caiva pitaraḥ kiṃ bhūtamadhikaṃ tataḥ
उत्पत्तिरेव विप्रस्य मूर्तिधर्मस्य शाश्वती ।
स हि धर्मार्थमुत्पन्नो ब्रह्मभूयाय कल्पते
utpattireva viprasya mūrtidharmasya śāśvatī |
sa hi dharmārthamutpanno brahmabhūyāya kalpate
स्वमेव ब्राह्मणो भुङ्क्ते स्वं वस्ते स्वं ददाति च ।
आनृशंस्याद्ब्राह्मणस्य भुञ्जते हीतरे जनाः ।
तस्मात्ते नावमन्तव्या मद्भक्ता हि द्विजाः सदा
svameva brāhmaṇo bhuṅkte svaṃ vaste svaṃ dadāti ca |
ānṛśaṃsyādbrāhmaṇasya bhuñjate hītare janāḥ |
tasmātte nāvamantavyā madbhaktā hi dvijāḥ sadā
आरण्यकोपनिषदि ये तु पश्यन्ति मां द्विजाः ।
निगूढं निष्कलावस्थं तान्प्रयत्नेन पूजय
āraṇyakopaniṣadi ye tu paśyanti māṃ dvijāḥ |
nigūḍhaṃ niṣkalāvasthaṃ tānprayatnena pūjaya
स्वगृहे वा प्रवासे वा दिवारात्रमथापि वा ।
श्रद्धया ब्राह्मणाः पूज्या मद्भक्ता ये च पाण्डव
svagṛhe vā pravāse vā divārātramathāpi vā |
śraddhayā brāhmaṇāḥ pūjyā madbhaktā ye ca pāṇḍava
नास्ति विप्रसमं दैवं नास्ति विप्रसमो गुरुः ।
नास्ति विप्रात्परो बन्धुर्नास्ति विप्रात्परो निधिः ।
नास्ति विप्रात्परं तीर्थं न पुण्यं ब्राह्मणात्परम् ।
nāsti viprasamaṃ daivaṃ nāsti viprasamo guruḥ |
nāsti viprātparo bandhurnāsti viprātparo nidhiḥ |
nāsti viprātparaṃ tīrthaṃ na puṇyaṃ brāhmaṇātparam |
न पवित्रं परं विप्रान्न द्विजात्पावनं परम् ।
नास्ति विप्राप्तरो धर्मो नास्ति विप्रात्परा गतिः
na pavitraṃ paraṃ viprānna dvijātpāvanaṃ param |
nāsti viprāptaro dharmo nāsti viprātparā gatiḥ
पापकर्मसमाक्षिप्तं पतन्तं नरके नरम् ।
त्रायते पात्रमप्येकं पात्रभूते तु तद्द्विजे
pāpakarmasamākṣiptaṃ patantaṃ narake naram |
trāyate pātramapyekaṃ pātrabhūte tu taddvije
बालाहिताग्नयो ये च शान्ताः शूद्रान्नवर्जिताः ।
मामर्चयन्ति तद्भक्तास्तेभ्यो दत्तमिहाक्षयम्
bālāhitāgnayo ye ca śāntāḥ śūdrānnavarjitāḥ |
māmarcayanti tadbhaktāstebhyo dattamihākṣayam
प्रदानैः पूजितो विप्रो वन्दितो वापि संस्कृतः ।
सम्भाषितो वा दृष्टो वा मद्भक्तो दिवमुन्नयेत्
pradānaiḥ pūjito vipro vandito vāpi saṃskṛtaḥ |
sambhāṣito vā dṛṣṭo vā madbhakto divamunnayet
ये पठन्ति नमस्यन्ति ध्यायन्ति पुरुषास्तु माम् ।
स तान्स्पृष्ट्वा च दृष्ट्वा च नरः पापैः प्रमुच्यते
ye paṭhanti namasyanti dhyāyanti puruṣāstu mām |
sa tānspṛṣṭvā ca dṛṣṭvā ca naraḥ pāpaiḥ pramucyate
मद्भक्ता मद्गतप्राणा मद्गीता मत्परायणाः ।
बीजयोनिविशुद्धा यै श्रोत्रियाः संयतेन्द्रियाः ।
शूद्रान्नविरता नित्यं ते पुनन्तीह दर्शनात्
madbhaktā madgataprāṇā madgītā matparāyaṇāḥ |
bījayoniviśuddhā yai śrotriyāḥ saṃyatendriyāḥ |
śūdrānnaviratā nityaṃ te punantīha darśanāt
स्वंय नीत्वा विशेषेण दानं तेषां गृहेष्वथ ।
निवापयेत्तु यद्भक्त्या तद्दानं कोटिसंमितम्
svaṃya nītvā viśeṣeṇa dānaṃ teṣāṃ gṛheṣvatha |
nivāpayettu yadbhaktyā taddānaṃ koṭisaṃmitam
जाग्रतः स्वपतो वापि प्रवासेषु गृहेष्वथ ।
हृदये न प्रणश्यामि यस्य विप्रस्य भावतः
jāgrataḥ svapato vāpi pravāseṣu gṛheṣvatha |
hṛdaye na praṇaśyāmi yasya viprasya bhāvataḥ
स पूजितो वा दृष्टो वा स्पृष्टो वापि द्विजोत्तमः ।
सम्भाषितो वा राजेन्द्र पुनात्येव नरं सदा
sa pūjito vā dṛṣṭo vā spṛṣṭo vāpi dvijottamaḥ |
sambhāṣito vā rājendra punātyeva naraṃ sadā
एवं सर्वास्ववस्थासु सर्वदानानि पाण्डव ।
मद्भक्तेभ्यः प्रदत्तानि स्वर्गमार्गप्रदानि वै
evaṃ sarvāsvavasthāsu sarvadānāni pāṇḍava |
madbhaktebhyaḥ pradattāni svargamārgapradāni vai
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)