श्रपयित्वा पशूनन्यान्विधिवद्द्विजसत्तमाः ।
तं तुरङ्गं यथाशास्त्रमालभन्त द्विजातयः
śrapayitvā paśūnanyānvidhivaddvijasattamāḥ |
taṃ turaṅgaṃ yathāśāstramālabhanta dvijātayaḥ
इति श्रीमन्महाभारते आश्वमेधिकपर्वणि अनुगीतापर्वणि नवतितमोऽध्यायः ॥
44 verses · 90 of 118
The priests offer the horse as the shastra lays down; Draupadi is seated beside it with three kalas, as the rite prescribes. Yudhishthira and his brothers inhale the smoke of the omentum, which removes all sin, and the sixteen ritviks offer the remaining limbs into the fire. As dakshina Yudhishthira gives the whole earth to Vyasa. Vyasa returns it: give gold to the brahmanas, he says, and keep the land. Shri Krishna urges the same. Yudhishthira then gives gold three times over, more than Marutta gave, and the priests share it out. Vyasa gives his portion to Kunti, who spends it on good works. Kings, the Vrishnis and Babhruvahana are honoured and sent home. Freed of sin, the king enters Hastinapura.
वैशम्पायन उवाच
श्रपयित्वा पशूनन्यान्विधिवद्द्विजसत्तमाः ।
तं तुरङ्गं यथाशास्त्रमालभन्त द्विजातयः
śrapayitvā paśūnanyānvidhivaddvijasattamāḥ |
taṃ turaṅgaṃ yathāśāstramālabhanta dvijātayaḥ
ततः संज्ञप्य तुरगंक विधिवद्याजकर्षभाः ।
उपसंवेशयांचक्रुस्ततस्तां द्रुपदात्मजाम् ।
कलाभिस्तिसृभी राजन्यथाविधि मनस्विनीम्
tataḥ saṃjñapya turagaṃka vidhivadyājakarṣabhāḥ |
upasaṃveśayāṃcakrustatastāṃ drupadātmajām |
kalābhistisṛbhī rājanyathāvidhi manasvinīm
उद्धृत्य तु वपां तस्य यथाशास्त्रं द्विजातयः ।
श्रपयामासुरव्यग्रा विधिवद्भरतर्षभ
uddhṛtya tu vapāṃ tasya yathāśāstraṃ dvijātayaḥ |
śrapayāmāsuravyagrā vidhivadbharatarṣabha
तं वपाधूमगन्धं तु धर्मराजः सहानुजैः ।
उपाजिघ्रद्यथासास्त्रं सर्वपापापहं तदा
taṃ vapādhūmagandhaṃ tu dharmarājaḥ sahānujaiḥ |
upājighradyathāsāstraṃ sarvapāpāpahaṃ tadā
शिष्टान्यङ्गानि यान्यासंस्तस्याश्वस्य नराधिप ।
तान्यग्रौ जुहुवुर्धीराः समस्ताः षोडशर्त्विजः
śiṣṭānyaṅgāni yānyāsaṃstasyāśvasya narādhipa |
tānyagrau juhuvurdhīrāḥ samastāḥ ṣoḍaśartvijaḥ
संस्थाप्यैवं तस्य राज्ञस्तं यज्ञं शक्रतेजसः ।
व्यासः सशिष्यो भगवान्वर्धयामास तं नृपम्
saṃsthāpyaivaṃ tasya rājñastaṃ yajñaṃ śakratejasaḥ |
vyāsaḥ saśiṣyo bhagavānvardhayāmāsa taṃ nṛpam
ततो युधिष्ठिरः प्रादात्सदस्येभ्यो यथाविधि ।
कोटीः सहस्रं निष्काणां व्यासाय तु वसुंधराम्
tato yudhiṣṭhiraḥ prādātsadasyebhyo yathāvidhi |
koṭīḥ sahasraṃ niṣkāṇāṃ vyāsāya tu vasuṃdharām
प्रतिगृह्य धरां राजन्व्यासः सत्यवतीसुतः ।
अब्रवीद्भरतश्रेष्ठं धर्मराजं युधिष्ठिरम्
pratigṛhya dharāṃ rājanvyāsaḥ satyavatīsutaḥ |
abravīdbharataśreṣṭhaṃ dharmarājaṃ yudhiṣṭhiram
वसुधा भवतस्त्वेषां संन्यस्ता राजसत्तम ।
निष्क्रयो दीयतां मह्यं ब्राह्मणा हि धनार्थिना
vasudhā bhavatastveṣāṃ saṃnyastā rājasattama |
niṣkrayo dīyatāṃ mahyaṃ brāhmaṇā hi dhanārthinā
युधिष्ठिरस्तु तान्विप्रान्प्रत्युवाच महामनाः ।
भ्रातृभिः सहितो धीमान्मध्ये राज्ञां महात्मनाम्
yudhiṣṭhirastu tānviprānpratyuvāca mahāmanāḥ |
bhrātṛbhiḥ sahito dhīmānmadhye rājñāṃ mahātmanām
अश्वमेधे महायज्ञे पृथिवी दक्षिणा स्मृता ।
अर्जुनेन जिता चेयमृत्विग्भ्यः प्रापिता मया
aśvamedhe mahāyajñe pṛthivī dakṣiṇā smṛtā |
arjunena jitā ceyamṛtvigbhyaḥ prāpitā mayā
वनं प्रवेक्ष्ये विप्राग्र्या विभजध्वं महीमिमाम् ।
चतुर्धा पृथिवीं कृत्वा चातुर्होत्रप्रमाणतः
vanaṃ pravekṣye viprāgryā vibhajadhvaṃ mahīmimām |
caturdhā pṛthivīṃ kṛtvā cāturhotrapramāṇataḥ
नाहमादातुमिच्छामि ब्रह्मस्वं द्विजसत्तमाः ॥
इदं नित्यं मनो विप्रा भ्रातॄणां चैव मे सदा
nāhamādātumicchāmi brahmasvaṃ dvijasattamāḥ ||
idaṃ nityaṃ mano viprā bhrātṝṇāṃ caiva me sadā
इत्युक्तवति तस्मिंस्तु भ्रातरो द्रौपदी च सा ।
एवमेतदिति प्राहुस्तदभूद्रोमहर्षणम्
ityuktavati tasmiṃstu bhrātaro draupadī ca sā |
evametaditi prāhustadabhūdromaharṣaṇam
ततोऽन्तरिक्षे वागासीत्साधुसाध्विति भारत ।
तथैव द्विजसङ्घानां शंसतां विबभौ स्वनः
tato'ntarikṣe vāgāsītsādhusādhviti bhārata |
tathaiva dvijasaṅghānāṃ śaṃsatāṃ vibabhau svanaḥ
द्वैपायनस्तथा कृष्णः पुनरेव युधिष्ठिरम् ।
प्रोवाच मध्ये विप्राणामिदं सम्पूजयन्मुनिः
dvaipāyanastathā kṛṣṇaḥ punareva yudhiṣṭhiram |
provāca madhye viprāṇāmidaṃ sampūjayanmuniḥ
दत्तैषा भवता मह्यं तां ते प्रतिददाम्यहम् ।
हिरण्यं दीयतामेभ्यो ब्राह्मणेभ्यो धराऽस्तु ते
dattaiṣā bhavatā mahyaṃ tāṃ te pratidadāmyaham |
hiraṇyaṃ dīyatāmebhyo brāhmaṇebhyo dharā'stu te
ततोऽब्रवीद्वासुदेवो धर्मराजं युधिष्ठिरम् ।
यथाऽऽह भगवान्व्यासस्तथा त्वं कर्तुमर्हसि
tato'bravīdvāsudevo dharmarājaṃ yudhiṣṭhiram |
yathā''ha bhagavānvyāsastathā tvaṃ kartumarhasi
इत्युक्तः स कुरुश्रेष्ठः प्रीतात्मा भ्रातृभिः सह ।
कोटिं कोटिं गवां प्रादाद्दक्षिणां त्रिगुणीकृताम्
ityuktaḥ sa kuruśreṣṭhaḥ prītātmā bhrātṛbhiḥ saha |
koṭiṃ koṭiṃ gavāṃ prādāddakṣiṇāṃ triguṇīkṛtām
न करिष्यति तल्लोके कश्चिदन्यो नराधिपः ।
यत्कृतं कुरुराजेन मरुत्तस्यानुकुर्वता
na kariṣyati talloke kaścidanyo narādhipaḥ |
yatkṛtaṃ kururājena maruttasyānukurvatā
प्रतिगृह्य तु तद्द्रव्यं कृष्णद्वैपायनो मुनिः ।
ऋत्विग्भ्यः प्रददौ विद्वांश्चतुर्धा व्यभजंश्च ते
pratigṛhya tu taddravyaṃ kṛṣṇadvaipāyano muniḥ |
ṛtvigbhyaḥ pradadau vidvāṃścaturdhā vyabhajaṃśca te
धरण्या निष्क्रयं दत्त्वा तद्धिरण्यं युधिष्ठिरः ।
दूतपापो जितस्वर्गो मुमुदे भ्रातृभिः सह
dharaṇyā niṣkrayaṃ dattvā taddhiraṇyaṃ yudhiṣṭhiraḥ |
dūtapāpo jitasvargo mumude bhrātṛbhiḥ saha
ऋत्विजस्तमपर्यन्तं सुवर्णनिचयं तथा ।
व्यभजन्त द्विजातिभ्यो यथोत्साहं यथासुखम्
ṛtvijastamaparyantaṃ suvarṇanicayaṃ tathā |
vyabhajanta dvijātibhyo yathotsāhaṃ yathāsukham
यज्ञवाटे च यत्किञ्चिद्धिरण्यं सवि भूषणम् ।
तोरणानि च यूपांश्च घटान्पात्रीस्तथेष्टकाः ।
युधिष्ठिराभ्यनुज्ञाताः सर्वं तद्व्यभजन्द्विजाः
yajñavāṭe ca yatkiñciddhiraṇyaṃ savi bhūṣaṇam |
toraṇāni ca yūpāṃśca ghaṭānpātrīstatheṣṭakāḥ |
yudhiṣṭhirābhyanujñātāḥ sarvaṃ tadvyabhajandvijāḥ
अनन्तरं द्विजातिभ्यः क्षत्रिया जह्रिरे वसु ।
तथा विट्शूद्रसङ्घाश्च तथाऽन्ये म्लेच्छजातयः ।
कालेन महता जह्रुस्तत्सुवर्णं ततस्ततः
anantaraṃ dvijātibhyaḥ kṣatriyā jahrire vasu |
tathā viṭśūdrasaṅghāśca tathā'nye mlecchajātayaḥ |
kālena mahatā jahrustatsuvarṇaṃ tatastataḥ
ततस्ते ब्राह्मणाः सर्वे मुदिता जग्मुरालयान् ।
तर्पिता वसुना तेन धर्मिराजेन धीमिता
tataste brāhmaṇāḥ sarve muditā jagmurālayān |
tarpitā vasunā tena dharmirājena dhīmitā
स्वमंशं भगवान्व्यासः कुन्त्यै पादाभिवादितः ।
प्रददौ तस्य महतो हिरण्यस्य महाद्युतिः
svamaṃśaṃ bhagavānvyāsaḥ kuntyai pādābhivāditaḥ |
pradadau tasya mahato hiraṇyasya mahādyutiḥ
श्वशुरात्प्रीतिदायं तं प्राप्य सा प्रीतमानसा ।
चकार पुण्यकं तेन सुमहत्सङ्घशः पृथा
śvaśurātprītidāyaṃ taṃ prāpya sā prītamānasā |
cakāra puṇyakaṃ tena sumahatsaṅghaśaḥ pṛthā
गत्वा त्ववभृथं राजा विपाप्मा भ्रातृभिः सह ।
सभाज्यमानः शुशुभे महेन्द्रस्त्रिदशैरिव
gatvā tvavabhṛthaṃ rājā vipāpmā bhrātṛbhiḥ saha |
sabhājyamānaḥ śuśubhe mahendrastridaśairiva
पाण्डवाश्च महीपालैः समेतैरभिसंवृताः ।
अशोभन्त महाराज ग्रहस्तारागणैरिव
pāṇḍavāśca mahīpālaiḥ sametairabhisaṃvṛtāḥ |
aśobhanta mahārāja grahastārāgaṇairiva
राजभ्योपि ततः प्रादाद्रत्नानि विविधानि च ।
गजानश्वानलङ्कारान्त्रियो वासांसि काञ्चनम्
rājabhyopi tataḥ prādādratnāni vividhāni ca |
gajānaśvānalaṅkārāntriyo vāsāṃsi kāñcanam
तद्धनौघमपर्यन्तं पार्थः पार्थिवमण्डले ।
विसृजञ्शुशुभे राजन्यथा वैश्रवणस्तथा
taddhanaughamaparyantaṃ pārthaḥ pārthivamaṇḍale |
visṛjañśuśubhe rājanyathā vaiśravaṇastathā
आनीय च तथा वीरं राजानं बभ्रुवाहनम् ।
प्रदाय विपुलं वित्तं गृहात्प्रास्थापयनत्तदा
ānīya ca tathā vīraṃ rājānaṃ babhruvāhanam |
pradāya vipulaṃ vittaṃ gṛhātprāsthāpayanattadā
दुःशलायाश्च तं पौत्रं बालकं भरतर्षभ ।
स्वराज्येऽथ पितुर्धामान्स्वसुः प्रीत्या न्वयेशयत्
duḥśalāyāśca taṃ pautraṃ bālakaṃ bharatarṣabha |
svarājye'tha piturdhāmānsvasuḥ prītyā nvayeśayat
नृपतींश्चैव तान्सर्वान्सुविभक्तान्सुपूजितान् ।
प्रस्थापयामास वशी कुरुराजो युधिष्ठिरः
nṛpatīṃścaiva tānsarvānsuvibhaktānsupūjitān |
prasthāpayāmāsa vaśī kururājo yudhiṣṭhiraḥ
गोविन्दं च महात्मानं बलदेवं महाबलम् ।
तथाऽन्यान्वृष्णिवीरांश्च प्रद्युम्नाद्यान्सहस्रशः
govindaṃ ca mahātmānaṃ baladevaṃ mahābalam |
tathā'nyānvṛṣṇivīrāṃśca pradyumnādyānsahasraśaḥ
पूजयित्वा महाराज यथाविधि महाद्युतिः ।
भ्रातृभिः सहितो राजा प्रास्थापरयदरिंदमः
pūjayitvā mahārāja yathāvidhi mahādyutiḥ |
bhrātṛbhiḥ sahito rājā prāsthāparayadariṃdamaḥ
एवं बभूव यज्ञः स धर्मिराजस्य धीमतः ।
बह्वन्नधनरत्नौघः सुरामैरेयसागरः
evaṃ babhūva yajñaḥ sa dharmirājasya dhīmataḥ |
bahvannadhanaratnaughaḥ surāmaireyasāgaraḥ
सर्पिःपङ्का ह्रदा यत्र बभूवुश्चान्नपर्वताः ।
रसालकर्दमा नद्यो बभूवुर्भरतर्षभ
sarpiḥpaṅkā hradā yatra babhūvuścānnaparvatāḥ |
rasālakardamā nadyo babhūvurbharatarṣabha
भक्ष्यखाण्डवरागाणां क्रियतां भुज्यतां तथा ।
पशूनां वध्यतां चैव नान्तं ददृशिरे जनाः
bhakṣyakhāṇḍavarāgāṇāṃ kriyatāṃ bhujyatāṃ tathā |
paśūnāṃ vadhyatāṃ caiva nāntaṃ dadṛśire janāḥ
मत्तप्रमत्तमुदितं सुप्रीतयुवतीजनम् ।
मृदङ्गशङ्खनादैस्च मनोरममभूत्तदा ।
mattapramattamuditaṃ suprītayuvatījanam |
mṛdaṅgaśaṅkhanādaisca manoramamabhūttadā |
दीयतां भुज्यतां चापि तत्र शब्दो महानभूत् ।
दीयतां दीयतां चेति दिवारात्रमवारितम्
dīyatāṃ bhujyatāṃ cāpi tatra śabdo mahānabhūt |
dīyatāṃ dīyatāṃ ceti divārātramavāritam
तं महोत्सवसंकाशं हृष्टपुष्टजनाकुलम् ।
कथयन्ति स्म पुरुषा नानादेशनिवासिनः
taṃ mahotsavasaṃkāśaṃ hṛṣṭapuṣṭajanākulam |
kathayanti sma puruṣā nānādeśanivāsinaḥ
वर्षित्वा धनधाराभिः कामै रत्नै रसैस्तथा ।
विपाप्मा भरतश्रेष्ठः कृतार्थः प्राविशत्पुरम्
varṣitvā dhanadhārābhiḥ kāmai ratnai rasaistathā |
vipāpmā bharataśreṣṭhaḥ kṛtārthaḥ prāviśatpuram
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)