Ashvamedhika Parva

Chapter 37: Anugita: Brahma describes the guna of tamas

इति श्रीमन्महाभारते आश्वमेधिकपर्वणि अनुगीतापर्वणि सप्तत्रिंशोऽध्यायः ॥

36 verses · 37 of 118

What happens in this chapter

Anugita: Brahma describes the guna of tamas

Brahma goes on. The unmanifest is a city of nine gates ruled by the intellect. Tamas, rajas and sattva are paired with one another, live on one another; where tamas is checked, rajas rises, and where rajas is checked, sattva appears. Tamas is night, delusion and the mark of adharma; sattva is light, lightness and faith. He then lists the marks of tamas at length: delusion, ignorance, sleep, fear, greed, forgetfulness, disbelief, pride in deeds not done, slander, hostility to brahmanas. Those whose conduct is such go down into lower births, among plants, beasts and birds, or are born dull, deaf or dumb. By good acts they rise again through human births. Whoever knows these qualities of tamas is freed from them.

ब्रह्मोवाच

37.1

तदव्यक्तमनुद्रिक्तं सर्वव्यापि ध्रुवं स्थिरम् ।
नवद्वारं पुरं विद्यात्त्रिगुणं पञ्चधातुकम्

tadavyaktamanudriktaṃ sarvavyāpi dhruvaṃ sthiram |
navadvāraṃ puraṃ vidyāttriguṇaṃ pañcadhātukam

37.2

एकादशपरिक्षेपं मनोव्याकरणात्मकम् ।
बुद्धिस्वामिकमित्येतत्परमेकादशं भवेत्

ekādaśaparikṣepaṃ manovyākaraṇātmakam |
buddhisvāmikamityetatparamekādaśaṃ bhavet

37.3

त्रीणि स्रोतांसि यान्यस्मिन्नाप्यायन्ते पुनःपुनः ।
प्रनाड्यस्तिस्र एवैताः प्रवर्न्तते गुणात्मिकाः

trīṇi srotāṃsi yānyasminnāpyāyante punaḥpunaḥ |
pranāḍyastisra evaitāḥ pravarntate guṇātmikāḥ

37.4

तमो रजस्तथा सत्वं गुणानेतान्प्रचक्षते ।
अन्योन्यमिथुनाः सर्वे तथाऽन्योन्यानुजीविनः

tamo rajastathā satvaṃ guṇānetānpracakṣate |
anyonyamithunāḥ sarve tathā'nyonyānujīvinaḥ

37.5

अन्योन्यापाश्रयाश्चापि तथाऽन्योन्यानुवर्तिनः ।
अन्योन्यव्यतिषक्ताश्च त्रिगुणाः पञ्चधातवः

anyonyāpāśrayāścāpi tathā'nyonyānuvartinaḥ |
anyonyavyatiṣaktāśca triguṇāḥ pañcadhātavaḥ

37.6

तमसो मिथुनं सत्वं सत्वस्य मिथुनं रजः ।
रजसश्चापि सत्वं स्यात्सत्वस्य मिथुनं तमः

tamaso mithunaṃ satvaṃ satvasya mithunaṃ rajaḥ |
rajasaścāpi satvaṃ syātsatvasya mithunaṃ tamaḥ

37.7

नियम्यते तमो यत्र रजस्तत्र निवर्तते ।
नियम्यते रजो यत्र सत्वं तत्र प्रवर्तते

niyamyate tamo yatra rajastatra nivartate |
niyamyate rajo yatra satvaṃ tatra pravartate

37.8

नैशात्मकं तमो विद्यात्त्रिगुणं मोहसंज्ञितम् ।
अधर्मलक्षणं चैव नियतं पापकर्मसु ।
तामसं रूपमेतत्तु दृश्यते चापि सङ्गतम्

naiśātmakaṃ tamo vidyāttriguṇaṃ mohasaṃjñitam |
adharmalakṣaṇaṃ caiva niyataṃ pāpakarmasu |
tāmasaṃ rūpametattu dṛśyate cāpi saṅgatam

37.9

प्रकृत्यात्मकमेवाहू रजः पर्यायकारकम् ।
सत्त्वे तु सर्वभूतेषु दृश्यमुत्पत्तिलक्षणम्

prakṛtyātmakamevāhū rajaḥ paryāyakārakam |
sattve tu sarvabhūteṣu dṛśyamutpattilakṣaṇam

37.10

प्रकाशं सर्वभूतेषु लाघवं श्रद्धधानता ।
सात्विकं रूपमेवं तु लाघवं साधुसंमितम्

prakāśaṃ sarvabhūteṣu lāghavaṃ śraddhadhānatā |
sātvikaṃ rūpamevaṃ tu lāghavaṃ sādhusaṃmitam

37.11

एतेषां गुणतत्त्वानि वक्ष्यन्ते तत्त्वहेतुभिः ।
समासव्यासयुक्तानि तत्त्वतस्तानि बोधत

eteṣāṃ guṇatattvāni vakṣyante tattvahetubhiḥ |
samāsavyāsayuktāni tattvatastāni bodhata

37.12

सम्मोहो ज्ञानमत्यागः कर्मणामविनिर्णयः ।
स्वप्नः स्तंभो भयं लोभः शोकः सुकृतदूषणम्

sammoho jñānamatyāgaḥ karmaṇāmavinirṇayaḥ |
svapnaḥ staṃbho bhayaṃ lobhaḥ śokaḥ sukṛtadūṣaṇam

37.13

अस्मृतिश्चाविपाकश्च नास्तिक्यं भिन्नवृत्तिता ।
निर्विशेषत्वमन्धत्वं जघन्यगुणवृत्तिता

asmṛtiścāvipākaśca nāstikyaṃ bhinnavṛttitā |
nirviśeṣatvamandhatvaṃ jaghanyaguṇavṛttitā

37.14

अकृते कृतमानित्वमज्ञाने ज्ञानमानिता ।
अमैत्री विकृतो भावो ह्यश्रद्धा मूढभावना

akṛte kṛtamānitvamajñāne jñānamānitā |
amaitrī vikṛto bhāvo hyaśraddhā mūḍhabhāvanā

37.15

अनार्जवमसंज्ञत्वं कर्म पापमचेतना ।
गुरुत्वं सन्नभावत्वमवशित्वमवाग्गतिः

anārjavamasaṃjñatvaṃ karma pāpamacetanā |
gurutvaṃ sannabhāvatvamavaśitvamavāggatiḥ

37.16

सर्व एते गुणा वृत्तास्तामसाः सम्प्रकीर्तिताः ।
ये चान्ये विहिता भावा लोकेऽस्मिन्भावसंज्ञिताः

sarva ete guṇā vṛttāstāmasāḥ samprakīrtitāḥ |
ye cānye vihitā bhāvā loke'sminbhāvasaṃjñitāḥ

37.17

तत्रतत्र नियम्यन्ते सर्वे ते तामसा गुणाः ।
परिवादकथा नित्यं मेवब्राह्मणवैरिता

tatratatra niyamyante sarve te tāmasā guṇāḥ |
parivādakathā nityaṃ mevabrāhmaṇavairitā

37.18

अत्यागश्चातिमानश्च मोहो मन्युस्तथाऽक्षमा ।
मत्सरश्चैव भूतेषु तामसं वृत्तमिष्यते

atyāgaścātimānaśca moho manyustathā'kṣamā |
matsaraścaiva bhūteṣu tāmasaṃ vṛttamiṣyate

37.19

वृथारम्भा हि ये केचिद्वृथा दानानि यानि च ।
वृथाभक्षणमित्येतत्तामसं वृत्तमिष्यते

vṛthārambhā hi ye kecidvṛthā dānāni yāni ca |
vṛthābhakṣaṇamityetattāmasaṃ vṛttamiṣyate

37.20

अतिवादोऽतितिक्षा च मात्सर्यमभिमानिता ।
अश्रद्दधानता चैव तामसं वृत्तमिष्यते

ativādo'titikṣā ca mātsaryamabhimānitā |
aśraddadhānatā caiva tāmasaṃ vṛttamiṣyate

37.21

एवंविधाश्च ये केचिल्लोकेऽस्मिन्पापकर्मिणः ।
मनुष्या भिन्नमर्यादास्ते सर्वे तामसाः स्मृताः

evaṃvidhāśca ye kecilloke'sminpāpakarmiṇaḥ |
manuṣyā bhinnamaryādāste sarve tāmasāḥ smṛtāḥ

37.22

तेषां योनीः प्रवक्ष्यामि नियताः पापकर्मिणाम् ।
अवाङ्निरयभावा ये तिर्यङ्निरयगामिनः ।

teṣāṃ yonīḥ pravakṣyāmi niyatāḥ pāpakarmiṇām |
avāṅnirayabhāvā ye tiryaṅnirayagāminaḥ |

37.23

स्थावराणि च भूतानि पशवो वाहनानि च ।
क्रव्यादा दंदशूकाश्च कृमिकीटविहङ्गमाः

sthāvarāṇi ca bhūtāni paśavo vāhanāni ca |
kravyādā daṃdaśūkāśca kṛmikīṭavihaṅgamāḥ

37.24

अब्जाता जन्तवश्चैव सर्वे चापि चतुष्पदाः ।
उन्मत्ता बधिरा मूका ये चान्ये पापरोगिणः

abjātā jantavaścaiva sarve cāpi catuṣpadāḥ |
unmattā badhirā mūkā ye cānye pāparogiṇaḥ

37.25

मग्नास्तमसि दुर्वृत्ताः स्वकर्मकृतलक्षणाः ।
अवाक्स्रोतस इत्येते मग्नास्तमसि तामसाः

magnāstamasi durvṛttāḥ svakarmakṛtalakṣaṇāḥ |
avāksrotasa ityete magnāstamasi tāmasāḥ

37.26

तेषामुत्कर्षमुद्रेकं वक्ष्याम्यहमतः परम् ।
यथा ते सुकृतां लोकाँल्लभन्ते पुण्यकर्मिणः

teṣāmutkarṣamudrekaṃ vakṣyāmyahamataḥ param |
yathā te sukṛtāṃ lokām̐llabhante puṇyakarmiṇaḥ

37.27

अन्यथा प्रतिपन्नास्तु विवृद्धा ये च कर्मसु ।
स्वकर्मनिरतानां च ब्राह्मणानां शुभैषिणाम्

anyathā pratipannāstu vivṛddhā ye ca karmasu |
svakarmaniratānāṃ ca brāhmaṇānāṃ śubhaiṣiṇām

37.28

संस्कारेणोर्ध्वमायान्ति यतमानाः सलोकताम् ।
स्वर्गे गच्छन्ति देवानामित्येषा वैदिकी श्रुतिः

saṃskāreṇordhvamāyānti yatamānāḥ salokatām |
svarge gacchanti devānāmityeṣā vaidikī śrutiḥ

37.29

अन्यथा प्रतिपन्नास्ते विबुद्धाः स्वेषु कर्मसु ।
पुनरावृत्तिधर्माणस्ते भवन्तीह मानुषाः

anyathā pratipannāste vibuddhāḥ sveṣu karmasu |
punarāvṛttidharmāṇaste bhavantīha mānuṣāḥ

37.30

पापयोनिं समापन्नाश्चण्डाला मूकचूचुकाः ॥
वर्णान्पर्यायशश्चापि प्राप्नुवन्त्युत्तरोत्तरम्

pāpayoniṃ samāpannāścaṇḍālā mūkacūcukāḥ ||
varṇānparyāyaśaścāpi prāpnuvantyuttarottaram

37.31

शूद्रयोनिमतिक्रम्य ये चान्ये तामसा गुणाः ।
स्रोतोमध्ये समागम्य वर्तन्ते तामसे गुणे

śūdrayonimatikramya ye cānye tāmasā guṇāḥ |
srotomadhye samāgamya vartante tāmase guṇe

37.32

अभिष्वङ्गस्तु कामेषु महामोह इति स्मृतः ।
ऋषयो मुनयो देवा मुह्यन्त्यत्र सुखेप्सवः

abhiṣvaṅgastu kāmeṣu mahāmoha iti smṛtaḥ |
ṛṣayo munayo devā muhyantyatra sukhepsavaḥ

37.33

तमोमोहो महामोहस्तामिस्रो ह्यन्धसंज्ञितः ।
मरणं त्वन्धतामिस्रस्तामिस्रः क्रोध उच्यते

tamomoho mahāmohastāmisro hyandhasaṃjñitaḥ |
maraṇaṃ tvandhatāmisrastāmisraḥ krodha ucyate

37.34

वर्णतो गुणतश्चैव योनितश्चैव तत्त्वतः ।
सर्वमेततमो विप्राः कीर्तितं वो यथाविधि

varṇato guṇataścaiva yonitaścaiva tattvataḥ |
sarvametatamo viprāḥ kīrtitaṃ vo yathāvidhi

37.35

को न्वेतद्बुध्यते साधु को न्वेतत्साधु पश्यति ।
अतत्त्वे तत्त्वदर्शी यस्तमसस्तच्च लक्षणम्

ko nvetadbudhyate sādhu ko nvetatsādhu paśyati |
atattve tattvadarśī yastamasastacca lakṣaṇam

37.36

तमोगुणा बहुविधाः प्रकीर्तिता
यथावदुक्तं च तमः परावरम् ।
नरो हि यो वेद गुणानिमान्सदा
स तामसैः सर्वगुणैः प्रमुच्यते

tamoguṇā bahuvidhāḥ prakīrtitā
yathāvaduktaṃ ca tamaḥ parāvaram |
naro hi yo veda guṇānimānsadā
sa tāmasaiḥ sarvaguṇaiḥ pramucyate

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)