Ashvamedhika Parva

Chapter 13: The song of Kama, desire that cannot die

इति श्रीमन्महाभारते आश्वमेधिकपर्वणि अश्वमेधपर्वणि त्रयोदशोऽध्यायः ॥

21 verses · 13 of 118

What happens in this chapter

The song of Kama, desire that cannot die

Giving up outer wealth brings no siddhi while one still clings to the body. Mama, 'mine', is two syllables and is death; na mama, 'not mine', is three syllables and is eternal Brahman. A man who owns the whole earth without the sense of mine has nothing to fear from it; a forest dweller who clings to his few goods is in death's jaws. Then he recites the verses sung by Kama. No one can kill me by force, says desire: I reappear in the weapon, in the yajna, in the Vedas, in tapas, and I dance and laugh at the one who chases moksha. So turn desire toward dharma, Krishna advises: perform great yajnas and stop grieving for the slain.

वासुदेव उवाच

13.1

न बाह्यं द्रव्यमुत्सृज्य सिद्धिर्भवति भारत ।
शारीरं द्रव्यमुत्सृज्य सिद्धिर्बवति वा न वा

na bāhyaṃ dravyamutsṛjya siddhirbhavati bhārata |
śārīraṃ dravyamutsṛjya siddhirbavati vā na vā

13.2

बाह्यद्रव्यविमुक्तस्य शारीरेषु च गृह्यतः ।
यो धर्मो यत्सुखं चैव द्विषतामस्तु तत्तव

bāhyadravyavimuktasya śārīreṣu ca gṛhyataḥ |
yo dharmo yatsukhaṃ caiva dviṣatāmastu tattava

13.3

द्व्यक्षरस्तु भवेन्मृत्युस्त्र्यक्षरं ब्रह्म शाश्वतम् ।
ममेति द्व्यक्षरो मृत्युर्नममेति च शाश्वतम्

dvyakṣarastu bhavenmṛtyustryakṣaraṃ brahma śāśvatam |
mameti dvyakṣaro mṛtyurnamameti ca śāśvatam

13.4

ब्रह्ममृत्यू ततो राजन्नात्मन्येव व्यवस्थितौ ।
अदृश्यमानौ भूतानि योधयेतामसंशयम्

brahmamṛtyū tato rājannātmanyeva vyavasthitau |
adṛśyamānau bhūtāni yodhayetāmasaṃśayam

13.5

अविनाशोऽस्य तत्त्वस्य नियतो यदि भारत ।
भित्त्वा शरीरं भूतानामहिंसां प्रतिपद्यते

avināśo'sya tattvasya niyato yadi bhārata |
bhittvā śarīraṃ bhūtānāmahiṃsāṃ pratipadyate

13.6

लब्ध्वा हि पृथिवीं कृत्स्नां सहस्थावरजङ्गमाम् ।
ममत्वं यस्य नैव स्यात्किं तया स करिष्यति

labdhvā hi pṛthivīṃ kṛtsnāṃ sahasthāvarajaṅgamām |
mamatvaṃ yasya naiva syātkiṃ tayā sa kariṣyati

13.7

अथवा वसतः पार्थ वने वन्येन जीवतः ।
ममता यस्य वित्तेषु मृत्योरांस्ये स वर्तते

athavā vasataḥ pārtha vane vanyena jīvataḥ |
mamatā yasya vitteṣu mṛtyorāṃsye sa vartate

13.8

ब्राह्यान्तराणां शत्रूणां स्वभावं पश्य भारत ।
यन्न पश्यति तद्भूतं मुच्यते स महाभयात्

brāhyāntarāṇāṃ śatrūṇāṃ svabhāvaṃ paśya bhārata |
yanna paśyati tadbhūtaṃ mucyate sa mahābhayāt

13.9

द्योगी योगं सारमार्गं विचिन्त्य

dyogī yogaṃ sāramārgaṃ vicintya

13.10

नयो धर्मो नियमस्तस्य मूलम्

nayo dharmo niyamastasya mūlam

13.11

अत्र गाथाः कामगीताः कीर्तयन्ति पुराविदः ।
शृणु सङ्कीर्त्यमानास्ता अखिलेन युधिष्ठिर

atra gāthāḥ kāmagītāḥ kīrtayanti purāvidaḥ |
śṛṇu saṅkīrtyamānāstā akhilena yudhiṣṭhira

काम उवाच

13.12

नाहं शक्योऽनुपायेन हन्तुं भूतेन केनचित्

nāhaṃ śakyo'nupāyena hantuṃ bhūtena kenacit

13.13

यो मां प्रयतते हन्तुं ज्ञात्वा प्रहरणे बलम् ।
तस्य तस्मिन्प्रहरणे पुनः प्रादुर्भवाम्यहम्

yo māṃ prayatate hantuṃ jñātvā praharaṇe balam |
tasya tasminpraharaṇe punaḥ prādurbhavāmyaham

13.14

यो मां प्रयतते हन्तुं यज्ञैर्विविधदक्षिणैः ।
जङ्गमेष्विव धर्मात्मा पुनः प्रादुर्भवाम्यहम्

yo māṃ prayatate hantuṃ yajñairvividhadakṣiṇaiḥ |
jaṅgameṣviva dharmātmā punaḥ prādurbhavāmyaham

13.15

यो मां प्रयतते हन्तुं वेदैर्वेदान्तसाधनैः ।
स्थावरेष्विव भूतात्मा तस्य प्रादुर्भवाम्यहम्

yo māṃ prayatate hantuṃ vedairvedāntasādhanaiḥ |
sthāvareṣviva bhūtātmā tasya prādurbhavāmyaham

13.16

यो मां प्रयतते हन्तुं धृत्या सत्यपराक्रमः ।
भावो भवामि तस्याहं स च मां नावबुध्यते

yo māṃ prayatate hantuṃ dhṛtyā satyaparākramaḥ |
bhāvo bhavāmi tasyāhaṃ sa ca māṃ nāvabudhyate

13.17

यो मां प्रयतते हन्तुं तपसा संशितव्रतः ।
ततस्पपसि तस्यथ पुनः प्रादुर्भवाम्यहम्

yo māṃ prayatate hantuṃ tapasā saṃśitavrataḥ |
tataspapasi tasyatha punaḥ prādurbhavāmyaham

13.18

यो मां प्रयतते हन्तुं मोक्षमास्थाय पण्डितः ।
तस्य मोक्षरतिस्थस्य नृत्यामि च हसामि च ।
अवध्यः सर्वभूतानामहमेकः सनातनः

yo māṃ prayatate hantuṃ mokṣamāsthāya paṇḍitaḥ |
tasya mokṣaratisthasya nṛtyāmi ca hasāmi ca |
avadhyaḥ sarvabhūtānāmahamekaḥ sanātanaḥ

13.19

तस्मात्त्वमपि तं कामं यज्ञैर्विविधदक्षिणैः ।
धर्मे कुरु महाराज तत्र ते स भविष्यति

tasmāttvamapi taṃ kāmaṃ yajñairvividhadakṣiṇaiḥ |
dharme kuru mahārāja tatra te sa bhaviṣyati

13.20

मा ते व्यथाऽस्तु निहतान्बन्धून्वीक्ष्य पुनःपुनः ।
न शक्यास्ते पुनर्द्रष्ट्रं येऽहतास्मिन्रणाजिरे

mā te vyathā'stu nihatānbandhūnvīkṣya punaḥpunaḥ |
na śakyāste punardraṣṭraṃ ye'hatāsminraṇājire

13.21

स त्वमिष्ट्वा महायज्ञैः समृद्धैराप्तदक्षिणैः ।
कीर्तिं लोके परां प्राप्य गतिमग्र्यां गमिष्यसि

sa tvamiṣṭvā mahāyajñaiḥ samṛddhairāptadakṣiṇaiḥ |
kīrtiṃ loke parāṃ prāpya gatimagryāṃ gamiṣyasi

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)