ततः समुपविष्टेषु पाण्डवेषु महात्मसु ।
व्यासः सत्यवतीपुत्रः प्रोवाचामन्त्र्य पार्थिवम्
tataḥ samupaviṣṭeṣu pāṇḍaveṣu mahātmasu |
vyāsaḥ satyavatīputraḥ provācāmantrya pārthivam
इति श्रीमन्महाभारते आश्रमवासिकपर्वणि आश्रमवासपर्वणि त्रिंशोऽध्यायः ॥
25 verses · 30 of 41
Vyasa asks Dhritarashtra whether his tapas prospers, whether grief for his sons still burns, and whether Gandhari and Kunti are at peace. Freedom from enmity, truth and absence of anger are the best of virtues, he says. Then he explains Vidura's passing. Through the curse of the rishi Mandavya, Dharma himself was born as Vidura, wiser than Brihaspati among the gods. Vyasa begot him by Brahma's command. The same Dharma, by yoga, caused Yudhishthira's birth, so Dharma, Vidura and Yudhishthira are one, and Vidura has entered him. Vyasa says he has come to cut the king's doubts and will now show a wonder of tapas never done before. What does the king wish to see, touch or hear?
वैशम्पायन उवाच
ततः समुपविष्टेषु पाण्डवेषु महात्मसु ।
व्यासः सत्यवतीपुत्रः प्रोवाचामन्त्र्य पार्थिवम्
tataḥ samupaviṣṭeṣu pāṇḍaveṣu mahātmasu |
vyāsaḥ satyavatīputraḥ provācāmantrya pārthivam
धृतराष्ट्र महाबाहो कच्चित्ते वर्तते तपः ।
कच्चिन्मनस्ते प्रीणाति वनवासे नराधिप
dhṛtarāṣṭra mahābāho kaccitte vartate tapaḥ |
kaccinmanaste prīṇāti vanavāse narādhipa
कच्चिद्धृदि न ते शोको राजन्पुत्रविनाशजः ।
कच्चिज्ज्ञानानि सर्वाणि सुप्रसन्नानि तेऽनघ
kacciddhṛdi na te śoko rājanputravināśajaḥ |
kaccijjñānāni sarvāṇi suprasannāni te'nagha
कच्चिद्बुद्धिं दृढां कृत्वा चरस्यारण्यकं विधिम् ।
कच्चिद्वधूश्च गान्धारी न शोकेनाभिभूयते
kaccidbuddhiṃ dṛḍhāṃ kṛtvā carasyāraṇyakaṃ vidhim |
kaccidvadhūśca gāndhārī na śokenābhibhūyate
महाप्रज्ञा बुद्धिमती देवी धर्मार्थदर्शिनी ।
आगमापायतत्त्वज्ञा कच्चिदेषा न शोचति
mahāprajñā buddhimatī devī dharmārthadarśinī |
āgamāpāyatattvajñā kaccideṣā na śocati
कच्चित्कुन्ती च राजंस्त्वां शुश्रूषत्यनहङ्कृता ।
या परित्यज्य स्वं पुत्रं गुरुशुश्रूषणे रता
kaccitkuntī ca rājaṃstvāṃ śuśrūṣatyanahaṅkṛtā |
yā parityajya svaṃ putraṃ guruśuśrūṣaṇe ratā
कच्चिद्धर्मसुतो राजा त्वया प्रत्यभिनन्दितः ।
भीमार्जुनयमाश्चैव कच्चिदेतेऽपि सान्तिताः
kacciddharmasuto rājā tvayā pratyabhinanditaḥ |
bhīmārjunayamāścaiva kaccidete'pi sāntitāḥ
कच्चिन्नन्दसि दृष्ट्रैतान्कच्चिते निर्मलं मनः ।
कच्चिच्च शुद्धभावोसि जातज्ञानो नराधिप
kaccinnandasi dṛṣṭraitānkaccite nirmalaṃ manaḥ |
kaccicca śuddhabhāvosi jātajñāno narādhipa
एतद्धि त्रितयं श्रेष्ठं सर्वभूतेषु भारत ।
निर्वैरता महाराज सत्यमक्रोध एव च
etaddhi tritayaṃ śreṣṭhaṃ sarvabhūteṣu bhārata |
nirvairatā mahārāja satyamakrodha eva ca
कच्चित्ते न च मोहोस्ति वनवासेन भारत ।
स्वदत्ते वन्यमन्नं वा उपवासोपि वा भवेत्
kaccitte na ca mohosti vanavāsena bhārata |
svadatte vanyamannaṃ vā upavāsopi vā bhavet
विदितं चापि राजेन्द्र विदुरस्य महात्मनः ।
गमनं विधिनाऽनेन धर्मस्य सुमहात्मनः
viditaṃ cāpi rājendra vidurasya mahātmanaḥ |
gamanaṃ vidhinā'nena dharmasya sumahātmanaḥ
माण्डव्यशापाद्धि स वै धर्मो विदुरतां गतः ।
महाबुद्धिर्महायोगी महात्मा सुमहामनाः
māṇḍavyaśāpāddhi sa vai dharmo viduratāṃ gataḥ |
mahābuddhirmahāyogī mahātmā sumahāmanāḥ
बृहस्पतिर्वा देवेषु शुक्रो वाऽप्यसुरेषु च ।
न तथा बुद्धिसम्पन्नो यथा स पुरुषर्षभः
bṛhaspatirvā deveṣu śukro vā'pyasureṣu ca |
na tathā buddhisampanno yathā sa puruṣarṣabhaḥ
तपोबलव्ययं कृत्वा सुचिरात्सम्भृतं तदा ।
माण्डव्येनर्षिणा धर्मो ह्यभिभूतः सनातनः
tapobalavyayaṃ kṛtvā sucirātsambhṛtaṃ tadā |
māṇḍavyenarṣiṇā dharmo hyabhibhūtaḥ sanātanaḥ
नियोगाद्ब्रह्मणः पूर्वं मया स्वेन बलेन च ।
वैचित्रवीर्यके क्षेत्रे जातः स सुमहामतिः
niyogādbrahmaṇaḥ pūrvaṃ mayā svena balena ca |
vaicitravīryake kṣetre jātaḥ sa sumahāmatiḥ
भ्राता तव महाराज देवदेवः सनातनः ।
धारणान्मनसा ध्यानाद्य धर्म कवयो विदुः
bhrātā tava mahārāja devadevaḥ sanātanaḥ |
dhāraṇānmanasā dhyānādya dharma kavayo viduḥ
सत्येन संवर्धयति यो दमेन शमेन च ।
अहिंसया च दानेन तपसा च सनातनः
satyena saṃvardhayati yo damena śamena ca |
ahiṃsayā ca dānena tapasā ca sanātanaḥ
येन योगबलाज्जातः कुरुराजो युधिष्ठिरः ।
धर्म इत्येष नृपते प्राज्ञेनामितबुद्धिना
yena yogabalājjātaḥ kururājo yudhiṣṭhiraḥ |
dharma ityeṣa nṛpate prājñenāmitabuddhinā
यथा वह्निर्यथा वायुर्यथाऽऽपः पृथिवी यथा ।
यथाऽऽकाशं तथा धर्म इह चामुत्र च स्थितः
yathā vahniryathā vāyuryathā''paḥ pṛthivī yathā |
yathā''kāśaṃ tathā dharma iha cāmutra ca sthitaḥ
सर्वगश्चैव राजेन्द्र सर्वं व्याप्य चराचरम् ।
दृश्यते देवदेवैः स सिद्धैर्निर्मुक्तकल्मषैः
sarvagaścaiva rājendra sarvaṃ vyāpya carācaram |
dṛśyate devadevaiḥ sa siddhairnirmuktakalmaṣaiḥ
यो हि धर्मः स विदुरो विदुरो यः स पाण्डवः ।
स एष राजन्दृश्यस्ते माण्डवः प्रेष्यवत्स्थितः
yo hi dharmaḥ sa viduro viduro yaḥ sa pāṇḍavaḥ |
sa eṣa rājandṛśyaste māṇḍavaḥ preṣyavatsthitaḥ
प्रविष्टः स महात्मानं भ्राता ते बुद्धिसम्मतः ।
दृष्ट्वा महात्मा कौन्तेयं महायोगबलान्वितः
praviṣṭaḥ sa mahātmānaṃ bhrātā te buddhisammataḥ |
dṛṣṭvā mahātmā kaunteyaṃ mahāyogabalānvitaḥ
त्वां चापि श्रेयसा योक्ष्ये नचिराद्भरतर्षभ ।
संशयच्छेदनार्थाय प्राप्तं मां विद्धि पुत्रक
tvāṃ cāpi śreyasā yokṣye nacirādbharatarṣabha |
saṃśayacchedanārthāya prāptaṃ māṃ viddhi putraka
न कृतं यैः पुरा कैश्चित्कर्म लोके महर्षिभिः ।
आश्चर्यभूतं तपसः फलं तद्दर्शयामि वः
na kṛtaṃ yaiḥ purā kaiścitkarma loke maharṣibhiḥ |
āścaryabhūtaṃ tapasaḥ phalaṃ taddarśayāmi vaḥ
किमिच्छसि महीपाल मत्तः प्राप्तुमभीप्सितम् ।
द्रष्ट्रुं स्प्रष्टुमथ श्रोतुं तत्कर्तास्मि तवानघ
kimicchasi mahīpāla mattaḥ prāptumabhīpsitam |
draṣṭruṃ spraṣṭumatha śrotuṃ tatkartāsmi tavānagha
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)