एवं ते पुरुषव्याघ्राः पाण्डवा मातृनन्दनाः ।
स्मरन्तो मातरं वीरा बभूवुर्भशदुःखिताः
evaṃ te puruṣavyāghrāḥ pāṇḍavā mātṛnandanāḥ |
smaranto mātaraṃ vīrā babhūvurbhaśaduḥkhitāḥ
इति श्रीमन्महाभारते आश्रमवासिकपर्वणि आश्रमवासपर्वणि चतुर्विंशोऽध्यायः ॥
26 verses · 24 of 41
Draupadi and Subhadra, bereaved of their sons, find no joy; only the sight of Parikshit keeps the family alive. Grieving for their mother, the Pandavas neglect the state, wondering how the thin Kunti supports the old couple in a forest full of beasts. Sahadeva bows to Yudhishthira and says he had not dared to ask, but longs to see their mother, matted-haired and scratched by kusha, she who grew up in palaces. Draupadi adds that the daughters-in-law stand ready to see Kunti, Gandhari and their father-in-law. Yudhishthira orders the army, carriages, palanquins, treasury, artisans and kitchens readied,. Next morning he sets out with the women and elders, waits five days outside the city, and then goes on.
वैशम्पायन उवाच
एवं ते पुरुषव्याघ्राः पाण्डवा मातृनन्दनाः ।
स्मरन्तो मातरं वीरा बभूवुर्भशदुःखिताः
evaṃ te puruṣavyāghrāḥ pāṇḍavā mātṛnandanāḥ |
smaranto mātaraṃ vīrā babhūvurbhaśaduḥkhitāḥ
ये राजकार्येषु पुरा व्यासक्ता नित्यशोऽभवन् ।
ते राजकार्याणि तदा नाकार्षुः सर्वतः पुरे
ye rājakāryeṣu purā vyāsaktā nityaśo'bhavan |
te rājakāryāṇi tadā nākārṣuḥ sarvataḥ pure
प्रविष्टा इव शोकेन नाभ्यनन्दन्त किञ्चन ।
सम्भाष्यमाणा अपि ते न किञ्चित्प्रत्यपूजयन्
praviṣṭā iva śokena nābhyanandanta kiñcana |
sambhāṣyamāṇā api te na kiñcitpratyapūjayan
ते स्म वीरा दुराधर्षा गांभीर्ये सागरोपमाः ।
शोकोपहतविज्ञाना नष्टसंज्ञा इवाभवन्
te sma vīrā durādharṣā gāṃbhīrye sāgaropamāḥ |
śokopahatavijñānā naṣṭasaṃjñā ivābhavan
अचिन्तयंश्च जननीं ततस्ते पाण्डुनन्दनाः ।
कथं नु वृद्धमिथुनं वहत्यतिकृशा पृथा
acintayaṃśca jananīṃ tataste pāṇḍunandanāḥ |
kathaṃ nu vṛddhamithunaṃ vahatyatikṛśā pṛthā
कथं च स महीपालो हतपुत्रो निराश्रयः ।
पत्न्या सह वसत्येको वने श्वापदसेविते
kathaṃ ca sa mahīpālo hataputro nirāśrayaḥ |
patnyā saha vasatyeko vane śvāpadasevite
सा च देवी महाभागा गान्धारी हतबान्धवा ।
पतिमन्धं कथं वृद्धमन्वेति विजने वने
sā ca devī mahābhāgā gāndhārī hatabāndhavā |
patimandhaṃ kathaṃ vṛddhamanveti vijane vane
एवं तेषां कथयतामौत्सुक्यमभवत्तदा ।
गमने चाभवद्बुद्धिर्धृतराष्ट्रदिदृक्षया
evaṃ teṣāṃ kathayatāmautsukyamabhavattadā |
gamane cābhavadbuddhirdhṛtarāṣṭradidṛkṣayā
सहदेवस्तु राजानं प्रणिपत्येदमब्रवीत् ।
अहो मे भवतो दृष्टं हृदयं गमनं प्रति ।
sahadevastu rājānaṃ praṇipatyedamabravīt |
aho me bhavato dṛṣṭaṃ hṛdayaṃ gamanaṃ prati |
न हि त्वां गौरवेणाहमशकं वक्तुमञ्जसा ।
गमनं प्रति राजेन्द्र तदिदं समुपस्थितम्
na hi tvāṃ gauraveṇāhamaśakaṃ vaktumañjasā |
gamanaṃ prati rājendra tadidaṃ samupasthitam
दिष्ट्या द्रक्ष्यामि तां कुन्तीं वर्तयन्तीं तपस्विनीम् ।
जटिलां तापसीं वृद्धां कुशकाशपरिक्षताम्
diṣṭyā drakṣyāmi tāṃ kuntīṃ vartayantīṃ tapasvinīm |
jaṭilāṃ tāpasīṃ vṛddhāṃ kuśakāśaparikṣatām
प्रासादहर्म्यसंवृद्धामत्यन्तसुखभागिनीम् ।
कदानुजननीं श्रान्तां द्रक्ष्यामि भृशदुःखिताम्
prāsādaharmyasaṃvṛddhāmatyantasukhabhāginīm |
kadānujananīṃ śrāntāṃ drakṣyāmi bhṛśaduḥkhitām
अनित्याः खलु मर्त्यानां गतयो भरतर्षभ ।
कुन्ती राजसुता यत्र वसत्यसुखिता वने
anityāḥ khalu martyānāṃ gatayo bharatarṣabha |
kuntī rājasutā yatra vasatyasukhitā vane
सहदेववचः श्रुत्वा द्रौपदी योषितां वरा ।
उवाच देवी राजानमभिपूज्याभिनन्द्य च ।
sahadevavacaḥ śrutvā draupadī yoṣitāṃ varā |
uvāca devī rājānamabhipūjyābhinandya ca |
कदा द्रक्ष्यामि तां देवीं यदि जीवति सा पृथा ।
जीवन्त्या ह्यद्य मे प्रीतिर्भविष्यति जनाधिप
kadā drakṣyāmi tāṃ devīṃ yadi jīvati sā pṛthā |
jīvantyā hyadya me prītirbhaviṣyati janādhipa
एषा तेऽस्तु मतिर्नित्यं धर्मे ते रमतां मनः ।
योऽद्य त्वमस्मान्राजेन्द्र श्रेयसा योजयिष्यसि
eṣā te'stu matirnityaṃ dharme te ramatāṃ manaḥ |
yo'dya tvamasmānrājendra śreyasā yojayiṣyasi
अग्रपादस्थितं चेमं विद्धि राजन्वधूजनम् ।
काङ्क्षन्तं दर्शनं कुन्त्या गान्धार्याः श्वसुरस्च च
agrapādasthitaṃ cemaṃ viddhi rājanvadhūjanam |
kāṅkṣantaṃ darśanaṃ kuntyā gāndhāryāḥ śvasurasca ca
इत्युक्तः स नृपो देव्या द्रौपद्या भरतर्षभ ।
सेनाध्यक्षान्समानाय्य सर्वानिदमुवाच ह
ityuktaḥ sa nṛpo devyā draupadyā bharatarṣabha |
senādhyakṣānsamānāyya sarvānidamuvāca ha
निर्यातयत मे सेनां प्रभूतरथकुञ्जराम् ।
द्रक्ष्यामि वनसंस्थं च धृताष्ट्रं महीपतिम्
niryātayata me senāṃ prabhūtarathakuñjarām |
drakṣyāmi vanasaṃsthaṃ ca dhṛtāṣṭraṃ mahīpatim
स्त्र्यध्यक्षांश्चाब्रवीद्राजा यानानि विविधानि मे ।
सज्जीक्रियन्तां सर्वाणि शिबिकाश्च सहस्रशः
stryadhyakṣāṃścābravīdrājā yānāni vividhāni me |
sajjīkriyantāṃ sarvāṇi śibikāśca sahasraśaḥ
शकटापणवेशाश्च कोशः शिल्पिन एव च ।
निर्यान्तु कोशपालाश्च कुरुक्षेत्राश्रमं प्रति
śakaṭāpaṇaveśāśca kośaḥ śilpina eva ca |
niryāntu kośapālāśca kurukṣetrāśramaṃ prati
यश्च पौरजनः कश्चिद्द्रष्टुमिच्छति पार्थिवम् ।
अनावृतः सुविहितः स च यातु सुरक्षितः
yaśca paurajanaḥ kaściddraṣṭumicchati pārthivam |
anāvṛtaḥ suvihitaḥ sa ca yātu surakṣitaḥ
सूदाः पौरोगवाश्चैव सर्वं चैव महानसम् ।
विविधं भक्ष्यभोज्यं च शकटैरुह्यतां मम
sūdāḥ paurogavāścaiva sarvaṃ caiva mahānasam |
vividhaṃ bhakṣyabhojyaṃ ca śakaṭairuhyatāṃ mama
प्रयाणं घुष्यतां चैव श्वोभूत इति माचिरम् ।
क्रियतां पथि चाप्यद्य वेश्मानि विविधानि च ।
prayāṇaṃ ghuṣyatāṃ caiva śvobhūta iti māciram |
kriyatāṃ pathi cāpyadya veśmāni vividhāni ca |
एवमाज्ञाप्य राजा स भ्रातृभिः सह पाण्डवः ।
श्वोभूते निर्ययौ राजन्सस्त्रीवृद्धपुरःसरः
evamājñāpya rājā sa bhrātṛbhiḥ saha pāṇḍavaḥ |
śvobhūte niryayau rājansastrīvṛddhapuraḥsaraḥ
स बहिर्दिवसानेव जनौघं परिपालयन् ।
न्यवसन्नृपतिः पञ्च ततोऽगच्छद्वनं प्रति
sa bahirdivasāneva janaughaṃ paripālayan |
nyavasannṛpatiḥ pañca tato'gacchadvanaṃ prati
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)