Chapter 21: Narada foretells Dhritarashtra's attainment

ततस्तत्र मुनिश्रेष्ठा राजानं द्रष्टुमभ्ययुः ।
नारदः पर्वतश्चैव देवलश्च महातपाः

tatastatra muniśreṣṭhā rājānaṃ draṣṭumabhyayuḥ |
nāradaḥ parvataścaiva devalaśca mahātapāḥ

द्वैपायनः सशिष्यश्च सिद्धाश्चान्ये मनीषिणः ।
शतयूपश्च राजर्षिर्वृद्धः परमधार्मिकः

dvaipāyanaḥ saśiṣyaśca siddhāścānye manīṣiṇaḥ |
śatayūpaśca rājarṣirvṛddhaḥ paramadhārmikaḥ

तेषां कुन्ती महाराज पूजां चक्रे यथाविधि ।
ते चापि तुतुषुस्तस्यास्तापसाः परिचर्यया

teṣāṃ kuntī mahārāja pūjāṃ cakre yathāvidhi |
te cāpi tutuṣustasyāstāpasāḥ paricaryayā

तत्र धर्म्याः कथास्तात चक्रुस्ते परमर्षयः ।
रमयन्तो महात्मानं धृतराष्ट्रं जनाधिपम्

tatra dharmyāḥ kathāstāta cakruste paramarṣayaḥ |
ramayanto mahātmānaṃ dhṛtarāṣṭraṃ janādhipam

कथान्तरे तु कस्मिंश्चिद्देवर्षिर्नारदस्ततः ।
कथामिमामकथयत्सर्वप्रत्यक्षदर्शिवान्

kathāntare tu kasmiṃściddevarṣirnāradastataḥ |
kathāmimāmakathayatsarvapratyakṣadarśivān

पुरा प्रजापतिसमो राजाऽऽसीदकुतोभयः ।
सहस्रचित्यि इत्युक्तः शतयूपपितामहः

purā prajāpatisamo rājā''sīdakutobhayaḥ |
sahasracityi ityuktaḥ śatayūpapitāmahaḥ

स पुत्रे राज्यमासज्ज्यि ज्येष्ठे परमधार्मिके ।
सहस्रचित्यो धर्मात्मा प्रविवेश वनं नृपः

sa putre rājyamāsajjyi jyeṣṭhe paramadhārmike |
sahasracityo dharmātmā praviveśa vanaṃ nṛpaḥ

स गत्वा तपसः पारं दीप्तस्य वसुधाधिपः ।
पुरंदरस्य संस्थानं प्रतिपेदे महाद्युतिः

sa gatvā tapasaḥ pāraṃ dīptasya vasudhādhipaḥ |
puraṃdarasya saṃsthānaṃ pratipede mahādyutiḥ

दृष्टपूर्वः स बहुशो राजन्सम्पतता मया ।
महेन्द्रसदने राजा तपसा दग्धकिल्बिषः

dṛṣṭapūrvaḥ sa bahuśo rājansampatatā mayā |
mahendrasadane rājā tapasā dagdhakilbiṣaḥ

तथा शैलालयो राजा भगत्तपितामहः ।
तपोबलेनैव नृपो महेन्द्रसदनं गतः

tathā śailālayo rājā bhagattapitāmahaḥ |
tapobalenaiva nṛpo mahendrasadanaṃ gataḥ

तथा पृषध्रो राजाऽऽसीद्राजन्वज्रधरोपमः ।
स चापि तपसा लेभे नाकपृष्ठमितो गतः

tathā pṛṣadhro rājā''sīdrājanvajradharopamaḥ |
sa cāpi tapasā lebhe nākapṛṣṭhamito gataḥ

अस्मिन्नरण्ये नृपते मांधातुरपि चात्मजः ।
पुरुकुत्सो नृपः सिद्धिं महतीं समवाप्तवान्

asminnaraṇye nṛpate māṃdhāturapi cātmajaḥ |
purukutso nṛpaḥ siddhiṃ mahatīṃ samavāptavān

भार्या समभवद्यस्य नर्मदा सरितां वरा ।
सोस्मिन्नरण्ये नृपतिस्तपस्तप्त्वा दिवं गतः

bhāryā samabhavadyasya narmadā saritāṃ varā |
sosminnaraṇye nṛpatistapastaptvā divaṃ gataḥ

शशलोमा च राजाऽऽसीद्राजन्परमधार्मिकः ।
सम्यगस्मिन्वने तप्त्वा ततो दिवमवाप्तवान्

śaśalomā ca rājā''sīdrājanparamadhārmikaḥ |
samyagasminvane taptvā tato divamavāptavān

द्वैपायनप्रसादाच्च त्वमपीदं तपोवनम् ।
राजन्नवाप्य दुष्प्रापां सिद्धिमग्र्यां गमिष्यसि

dvaipāyanaprasādācca tvamapīdaṃ tapovanam |
rājannavāpya duṣprāpāṃ siddhimagryāṃ gamiṣyasi

त्वं चापि राजशार्दूल तपसोन्ते श्रिया वृतः ।
गान्धारीसहितो गन्ता गतिं तेषां महात्मनां

tvaṃ cāpi rājaśārdūla tapasonte śriyā vṛtaḥ |
gāndhārīsahito gantā gatiṃ teṣāṃ mahātmanāṃ

पाण्डुः स्मरति ते नित्यं बलहन्तुः समीपगः ।
त्वां सदैव महाराज श्रेयसा स च योक्ष्यति

pāṇḍuḥ smarati te nityaṃ balahantuḥ samīpagaḥ |
tvāṃ sadaiva mahārāja śreyasā sa ca yokṣyati

तव शुश्रूषया चैव गान्धार्याश्च यशस्विनी ।
भर्तुः सलोकतां कुन्ती गमिष्यति वधूस्तव

tava śuśrūṣayā caiva gāndhāryāśca yaśasvinī |
bhartuḥ salokatāṃ kuntī gamiṣyati vadhūstava

युधिष्ठिरस्य जननी स हि धर्मः सनातनः ।
वयमेतत्प्रपश्यामो नृपते दिव्यवक्षुषाः

yudhiṣṭhirasya jananī sa hi dharmaḥ sanātanaḥ |
vayametatprapaśyāmo nṛpate divyavakṣuṣāḥ

प्रवेक्ष्यति महात्मानं विदुरश्च युधिष्ठिरम् ।
संजयस्तदनुध्यानादितः स्वर्गमवाप्स्यति

pravekṣyati mahātmānaṃ viduraśca yudhiṣṭhiram |
saṃjayastadanudhyānāditaḥ svargamavāpsyati

एतच्छ्रुत्वा कौरवेन्द्रो महात्मा
सार्धं पत्न्या प्रीतिमान्सम्बभूव ।
विद्वान्वाक्यं नारदस्य प्रशस्य
चक्रे पूजां चातुलां नारदाय

etacchrutvā kauravendro mahātmā
sārdhaṃ patnyā prītimānsambabhūva |
vidvānvākyaṃ nāradasya praśasya
cakre pūjāṃ cātulāṃ nāradāya

ततः सर्वे नारदं विप्रसङ्घाः
सम्पूजयामासुरतीव राजन् ।
राज्ञः प्रीत्या धृतराष्ट्रस्य ते वै
पुनःपुनः सम्प्रहृष्टास्तदानीम्

tataḥ sarve nāradaṃ viprasaṅghāḥ
sampūjayāmāsuratīva rājan |
rājñaḥ prītyā dhṛtarāṣṭrasya te vai
punaḥpunaḥ samprahṛṣṭāstadānīm