भगवान्काम्यकात्पार्थे गते मे प्रपितामहे ।
पाण्डवाः किमकुर्वंस्ते तमृते सव्यसाचिनम्
bhagavānkāmyakātpārthe gate me prapitāmahe |
pāṇḍavāḥ kimakurvaṃste tamṛte savyasācinam
इति श्रीमन्महाभारते अरण्यपर्वणि तीर्थयात्रापर्वणि अष्टसप्ततितमोऽध्यायः ॥
31 verses · 78 of 315
Janamejaya asks how his forefathers lived in Kamyaka after Arjuna left, since he was their refuge as Vishnu is among the Adityas. Vaishampayana says the brothers lost all joy, like gems with the thread pulled out or birds with clipped wings. They hunted for the brahmanas and gathered forest food for them, yet their hearts stayed heavy. Draupadi speaks first: without lotus-eyed Arjuna, whose bowstring sounds like thunder, the flowering forest seems empty. Bhima praises his brother's mighty arms. Nakula recalls the horses Arjuna won from the Gandharvas of the north for the Rajasuya. Sahadeva remembers how he carried off Subhadra and won Drupada's half kingdom as Drona's fee, and asks that they leave this forest.
जनमेजय उवाच
भगवान्काम्यकात्पार्थे गते मे प्रपितामहे ।
पाण्डवाः किमकुर्वंस्ते तमृते सव्यसाचिनम्
bhagavānkāmyakātpārthe gate me prapitāmahe |
pāṇḍavāḥ kimakurvaṃste tamṛte savyasācinam
स हि तेषां महेष्वासो गतिरासीदनीकजित् ।
आदित्यानां यथा विष्णुस्तथैव प्रतिभाति मे
sa hi teṣāṃ maheṣvāso gatirāsīdanīkajit |
ādityānāṃ yathā viṣṇustathaiva pratibhāti me
तेनेन्द्रसमवीर्येण संग्रामेष्वनिवर्तिना ।
विनाभूता वने वीराः कथमासन्पितामहाः
tenendrasamavīryeṇa saṃgrāmeṣvanivartinā |
vinābhūtā vane vīrāḥ kathamāsanpitāmahāḥ
वैशंपायन उवाच
गते तु पाण्डवेतात काम्यकात्सव्यसाचिनि ।
बभूवुः कौरवेयास्ते दुःखशोकपरायणाः
gate tu pāṇḍavetāta kāmyakātsavyasācini |
babhūvuḥ kauraveyāste duḥkhaśokaparāyaṇāḥ
आक्षिप्तसूत्रा मणयश्छिन्नपक्षा इवाण्डजाः ।
अप्रीतमनसः सर्वे बभूवुरथ पाण्डवाः
ākṣiptasūtrā maṇayaśchinnapakṣā ivāṇḍajāḥ |
aprītamanasaḥ sarve babhūvuratha pāṇḍavāḥ
वनं तु तदभूत्तेन हीनमक्लिष्टकर्मणा ।
कुबेरेण यथाहीनं वनं चैत्ररथं तथा
vanaṃ tu tadabhūttena hīnamakliṣṭakarmaṇā |
kubereṇa yathāhīnaṃ vanaṃ caitrarathaṃ tathā
तमृते ते नरव्याघ्राः पाण्डवा जनमेजय ।
मुदमप्राप्नुवन्तो वै काम्यके न्यवसंस्तदा
tamṛte te naravyāghrāḥ pāṇḍavā janamejaya |
mudamaprāpnuvanto vai kāmyake nyavasaṃstadā
ब्राह्मणार्थे पराक्रान्ताः शुद्धैर्वाणैर्महारथाः ।
निघ्नन्तो भरतश्रेष्ठ मेध्यान्बहुविधान्मृगान्
brāhmaṇārthe parākrāntāḥ śuddhairvāṇairmahārathāḥ |
nighnanto bharataśreṣṭha medhyānbahuvidhānmṛgān
नित्यंहि पुरुषव्याघ्रा वन्याहारमरिंदमाः ।
प्रविसृत्य समाहृत्य ब्राह्मणेभ्यो न्यवेदयन्
nityaṃhi puruṣavyāghrā vanyāhāramariṃdamāḥ |
pravisṛtya samāhṛtya brāhmaṇebhyo nyavedayan
एवं ते न्यवसंस्तत्रसोत्कणअठाः पुरुषर्षभाः ।
अहृष्टमनसः सर्वेगते राजन्धनंजये
evaṃ te nyavasaṃstatrasotkaṇaaṭhāḥ puruṣarṣabhāḥ |
ahṛṣṭamanasaḥ sarvegate rājandhanaṃjaye
अथ विप्रोषितं राजन्पाञ्चाली मध्यमं पतिम् ।
स्मरन्ती पाण्डवश्रेष्ठमिदं वचनमब्रवीत्
atha viproṣitaṃ rājanpāñcālī madhyamaṃ patim |
smarantī pāṇḍavaśreṣṭhamidaṃ vacanamabravīt
योऽर्जुनेनार्जुनस्तुल्यो द्विबाहुर्बहुबाहुना ।
तमृते पाण्डवश्रेष्ठं वनं न प्रतिभाति मे
yo'rjunenārjunastulyo dvibāhurbahubāhunā |
tamṛte pāṇḍavaśreṣṭhaṃ vanaṃ na pratibhāti me
शून्यामिव प्रपश्यामि तत्रतत्र महीमिमाम् ।
बह्वाश्चर्यमिदं चापि वनं कुसुमितद्रुमम्
śūnyāmiva prapaśyāmi tatratatra mahīmimām |
bahvāścaryamidaṃ cāpi vanaṃ kusumitadrumam
न तथा रमणीयं वै तमृते सव्यसाचिनम् ।
नीलाम्बुदसमप्रख्यं मत्तमातङ्गगामिनम्
na tathā ramaṇīyaṃ vai tamṛte savyasācinam |
nīlāmbudasamaprakhyaṃ mattamātaṅgagāminam
तमृते पुण्डरीकाक्षं काम्यकं नातिभाति मे ।
यस्य वा धनुषो घोषः श्रूयते चाशनिस्वनः ।
न लभे शर्म वै राजन्स्मरन्ती सव्यसाचिनम्
tamṛte puṇḍarīkākṣaṃ kāmyakaṃ nātibhāti me |
yasya vā dhanuṣo ghoṣaḥ śrūyate cāśanisvanaḥ |
na labhe śarma vai rājansmarantī savyasācinam
तथा लालप्यमानां तां निशाम्य परवीरहा ।
भीमसेनो महाराज द्रौपदीमिदमब्रवीत्
tathā lālapyamānāṃ tāṃ niśāmya paravīrahā |
bhīmaseno mahārāja draupadīmidamabravīt
मनःप्रीतिकरं भद्रे यद्ब्रवीषि सुमध्यमे ।
तन्म प्रीणाति हृदयममृतप्राशनोपमम्
manaḥprītikaraṃ bhadre yadbravīṣi sumadhyame |
tanma prīṇāti hṛdayamamṛtaprāśanopamam
यस्य दीर्घौ समौ पीनौ भुजौ परिघसन्निभौ ।
मौर्वीकृतकिणौ वृत्तौ खङ्गायुधधनुर्धरौ
yasya dīrghau samau pīnau bhujau parighasannibhau |
maurvīkṛtakiṇau vṛttau khaṅgāyudhadhanurdharau
निष्काङ्गदकृतापीडौ पञ्चशीर्षाविवोरगौ ।
तमृते पुरुषव्याघ्रं नष्टसूर्यमिवाम्बरम्
niṣkāṅgadakṛtāpīḍau pañcaśīrṣāvivoragau |
tamṛte puruṣavyāghraṃ naṣṭasūryamivāmbaram
यमाश्रित्य महाबाहुं पाञ्चालाः कुरवस्तथा ।
सुराणामपि यत्तानां पृतनासु न बिभ्यति
yamāśritya mahābāhuṃ pāñcālāḥ kuravastathā |
surāṇāmapi yattānāṃ pṛtanāsu na bibhyati
यस्य बाहू समाश्रित्य वयं सर्वेमहात्मनः ।
मन्यामहे जितानाजौ परान्प्राप्तां च मेदिनीम्
yasya bāhū samāśritya vayaṃ sarvemahātmanaḥ |
manyāmahe jitānājau parānprāptāṃ ca medinīm
तमृते फल्गुनं वीरं न लभे काम्यके धृतिम् ।
पश्यामि च दिशः सर्वास्तिमिरेणावृता इव
tamṛte phalgunaṃ vīraṃ na labhe kāmyake dhṛtim |
paśyāmi ca diśaḥ sarvāstimireṇāvṛtā iva
ततोऽब्रवीत्साश्रुकण्ठो नकुलः पाण्डुनन्दनः ।
यस्मिन्दिव्यानि कर्माणि कथयन्ति रणाजिरे ।
देवा अपि युधांश्रेष्ठं तमृतेका रतिर्वने
tato'bravītsāśrukaṇṭho nakulaḥ pāṇḍunandanaḥ |
yasmindivyāni karmāṇi kathayanti raṇājire |
devā api yudhāṃśreṣṭhaṃ tamṛtekā ratirvane
उदीचीं चो दिशं गत्वा जित्वा युधि महाबलान् ।
गन्धर्वमुख्याञ्शतशो हर्याँल्लेबे महाद्युतिः
udīcīṃ co diśaṃ gatvā jitvā yudhi mahābalān |
gandharvamukhyāñśataśo haryām̐llebe mahādyutiḥ
राज्ञे तित्तिरिकल्माषाञ्श्रीमतोऽनिलरंहसः ।
प्रादाद्भात्रे प्रियः प्रेम्णा राजसूये महाक्रतौ
rājñe tittirikalmāṣāñśrīmato'nilaraṃhasaḥ |
prādādbhātre priyaḥ premṇā rājasūye mahākratau
तमृतेभीमधन्वानं भीमादवरजं वने ।
कामये काम्यके वासं नेदानीममरोपमम्
tamṛtebhīmadhanvānaṃ bhīmādavarajaṃ vane |
kāmaye kāmyake vāsaṃ nedānīmamaropamam
सहदेव उवाच
यो धनानिन कन्याश्च युधि हित्वा महाबलान् ।
शतशो घातयित्वाऽरीन्पृतनामध्यगस्तदा ।
आजहार पुरा राज्ञे राजसूये महाक्रतौ
yo dhanānina kanyāśca yudhi hitvā mahābalān |
śataśo ghātayitvā'rīnpṛtanāmadhyagastadā |
ājahāra purā rājñe rājasūye mahākratau
यः समेतान्मृधे जित्वायादवानमितद्युतिः ।
सुभद्रामाजहारैको वासुदेवस्य संमते
yaḥ sametānmṛdhe jitvāyādavānamitadyutiḥ |
subhadrāmājahāraiko vāsudevasya saṃmate
येनार्धराज्यमाच्छिद्य द्रुपदस्य महात्मनः ।
आचार्यदक्षिणा दत्ता रणे द्रोणश्यभारत
yenārdharājyamācchidya drupadasya mahātmanaḥ |
ācāryadakṣiṇā dattā raṇe droṇaśyabhārata
तस्य जिष्णोर्बृसीं दृष्ट्वा सून्यत्रेव निवेशने ।
हृदयं मे महाराज न शाम्यात्रकदाचन
tasya jiṣṇorbṛsīṃ dṛṣṭvā sūnyatreva niveśane |
hṛdayaṃ me mahārāja na śāmyātrakadācana
विनादस्माद्विवासं तु रोचयेऽहमरिंदम ।
न हि नस्तमृते वीरं रमणीयमिदं वनम्
vinādasmādvivāsaṃ tu rocaye'hamariṃdama |
na hi nastamṛte vīraṃ ramaṇīyamidaṃ vanam
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)