Chapter 39: Shiva as the Kirata fights Arjuna

गतेषु तेषु सर्वेषु तपस्विषु महात्मसु ।
पिनाकपाणिर्भगवान्सर्वपापहरो हरः

gateṣu teṣu sarveṣu tapasviṣu mahātmasu |
pinākapāṇirbhagavānsarvapāpaharo haraḥ

कैरातं वेषमास्थाय काञ्चनद्रुमसन्निभम् ।
विभ्राजमानो वपुषा गिरिर्मेरुरिवापरः

kairātaṃ veṣamāsthāya kāñcanadrumasannibham |
vibhrājamāno vapuṣā girirmerurivāparaḥ

श्रीगद्धनुरुपादाय शरांश्चाशीविषोपमान् ।
निष्पपात महार्चिष्मान्दहन्कक्षमिवानलः

śrīgaddhanurupādāya śarāṃścāśīviṣopamān |
niṣpapāta mahārciṣmāndahankakṣamivānalaḥ

देव्या सहोमया श्रीमान्समानव्रतवेषया ।
नानावेषधरैर्हृष्टैर्भूतैरनुगतस्तदा

devyā sahomayā śrīmānsamānavrataveṣayā |
nānāveṣadharairhṛṣṭairbhūtairanugatastadā

किरातवेषसंछन्नः स्त्रीभिश्चापि सहस्रशः ।
अशोभत तदा राजन्स देशोऽतीव भारत

kirātaveṣasaṃchannaḥ strībhiścāpi sahasraśaḥ |
aśobhata tadā rājansa deśo'tīva bhārata

क्षणेन तद्वनं सर्वं निःशब्दमभवत्तदा ।
नादः प्रस्रवणानां च पक्षिणां चाप्युपारमत्

kṣaṇena tadvanaṃ sarvaṃ niḥśabdamabhavattadā |
nādaḥ prasravaṇānāṃ ca pakṣiṇāṃ cāpyupāramat

स सन्निकर्षमागम्य पार्थस्याक्लिष्टकर्मणः ।
मूकं नाम दितेः पुत्रं ददर्शाद्भुतदर्शनम्

sa sannikarṣamāgamya pārthasyākliṣṭakarmaṇaḥ |
mūkaṃ nāma diteḥ putraṃ dadarśādbhutadarśanam

वाराहं रूपमास्थाय तर्जयन्तमिवार्जुनम् ।
हन्तुं परमदुष्टात्मा तमुवाचाथ फल्गुनः

vārāhaṃ rūpamāsthāya tarjayantamivārjunam |
hantuṃ paramaduṣṭātmā tamuvācātha phalgunaḥ

गाण्डीवं धनुरादाय शरांश्चाशीविषोपमान् ।
सज्यं धनुर्वरं कृत्वा ज्याघोषेण निनादयन्

gāṇḍīvaṃ dhanurādāya śarāṃścāśīviṣopamān |
sajyaṃ dhanurvaraṃ kṛtvā jyāghoṣeṇa ninādayan

यन्मां प्रार्थयसे हन्तुमनागसमिहागतम् ।
तस्मात्त्वां पूर्वमेवाहं नेष्यामि यमसादनम्

yanmāṃ prārthayase hantumanāgasamihāgatam |
tasmāttvāṃ pūrvamevāhaṃ neṣyāmi yamasādanam

दृष्ट्वा तं प्रहरिष्यन्तं फल्गुनं दृढधन्विनम् ।
किरातरूपी सहसा वारयामास शंकरः

dṛṣṭvā taṃ prahariṣyantaṃ phalgunaṃ dṛḍhadhanvinam |
kirātarūpī sahasā vārayāmāsa śaṃkaraḥ

मयैष प्रार्थितः पूर्वं नीलमेघसमप्रभः ।
अनादृत्यैव तद्वाक्यं प्रजहाराथ फल्गुनः

mayaiṣa prārthitaḥ pūrvaṃ nīlameghasamaprabhaḥ |
anādṛtyaiva tadvākyaṃ prajahārātha phalgunaḥ

किरातश्च समं तस्मिन्नेकलक्ष्ये महाद्युतिः ।
प्रमुमोचाशनिप्रख्यं शरमग्निशिखोपमम्

kirātaśca samaṃ tasminnekalakṣye mahādyutiḥ |
pramumocāśaniprakhyaṃ śaramagniśikhopamam

तौ मुक्तौ सायकौ ताभ्यां समं तत्र निपेततुः ।
मूकस्य गात्रे विस्तीर्णे शैलपृष्ठनिभे तदा

tau muktau sāyakau tābhyāṃ samaṃ tatra nipetatuḥ |
mūkasya gātre vistīrṇe śailapṛṣṭhanibhe tadā

यथाऽशनैर्विनिष्पेषो वज्रस्येव च पर्वते ।
तथा तयोः सन्निपातः शरयोरभवत्तदा

yathā'śanairviniṣpeṣo vajrasyeva ca parvate |
tathā tayoḥ sannipātaḥ śarayorabhavattadā

स विद्धो बहुभिर्बाणैर्दीप्तास्यैः पन्नगैरिव ।
ममार राक्षसं रूपं भूयः कृत्वा सुदारुणम्

sa viddho bahubhirbāṇairdīptāsyaiḥ pannagairiva |
mamāra rākṣasaṃ rūpaṃ bhūyaḥ kṛtvā sudāruṇam

स ददर्श ततो जिष्णुः पुरुषं काञ्चनप्रभम् ।
किरातवेषसंछन्नं स्त्रीसहायममित्रहा

sa dadarśa tato jiṣṇuḥ puruṣaṃ kāñcanaprabham |
kirātaveṣasaṃchannaṃ strīsahāyamamitrahā

तमब्रवीत्प्रीतमना कौन्तेयः प्रहसन्निव ।
को भवानटते शून्ये वने रस्त्रीगणसंवृतः

tamabravītprītamanā kaunteyaḥ prahasanniva |
ko bhavānaṭate śūnye vane rastrīgaṇasaṃvṛtaḥ

न त्वमस्मिन्वने घोरे बिभेषि कनकप्रभ ।
किमर्थं च त्वया विद्धो मृगोऽयं मत्परिग्रहः

na tvamasminvane ghore bibheṣi kanakaprabha |
kimarthaṃ ca tvayā viddho mṛgo'yaṃ matparigrahaḥ

मयाऽभिपन्नः पूर्वं हि राक्षसोऽयमिहागतः ।
कामात्परिभवाद्वाऽपि न मे जीवन्विमोक्ष्यसे

mayā'bhipannaḥ pūrvaṃ hi rākṣaso'yamihāgataḥ |
kāmātparibhavādvā'pi na me jīvanvimokṣyase

न ह्येष मृगयाधर्मो यस्त्वयाऽद्य कृतो मयि ।
तेन त्वां भ्रंशयिष्यामि जीवितात्पर्वताश्रयम्

na hyeṣa mṛgayādharmo yastvayā'dya kṛto mayi |
tena tvāṃ bhraṃśayiṣyāmi jīvitātparvatāśrayam

इत्युक्तः पाण्डवेयेन किरातः प्रहसन्निव ।
उवाच श्लक्ष्णया वाचा पाण्डवं सव्यसाचिनं

ityuktaḥ pāṇḍaveyena kirātaḥ prahasanniva |
uvāca ślakṣṇayā vācā pāṇḍavaṃ savyasācinaṃ

न मत्कृते त्वया वीरः भीः कार्या वनमन्तिकात् ।
इयं भूमिः सदाऽस्माकमुचिता वसतां वने

na matkṛte tvayā vīraḥ bhīḥ kāryā vanamantikāt |
iyaṃ bhūmiḥ sadā'smākamucitā vasatāṃ vane

त्वया तु दुष्करः कस्मादिह वासः प्ररोचितः ।
वयं तु बहुसत्त्वेऽस्मिन्निवसामस्तपोधन

tvayā tu duṣkaraḥ kasmādiha vāsaḥ prarocitaḥ |
vayaṃ tu bahusattve'sminnivasāmastapodhana

भवांस्तु कृष्णवत्मार्भः सुकुमारः सुखोचितः ।
कथं शून्यमिमं देशमेकाकी विचरिष्यति

bhavāṃstu kṛṣṇavatmārbhaḥ sukumāraḥ sukhocitaḥ |
kathaṃ śūnyamimaṃ deśamekākī vicariṣyati

गाण्डीवमाश्रयं कृत्वा नाराजांश्चाग्निसन्निभान् ।
निवसामि महारण्ये द्वितीय इव पावकः

gāṇḍīvamāśrayaṃ kṛtvā nārājāṃścāgnisannibhān |
nivasāmi mahāraṇye dvitīya iva pāvakaḥ

एष चापि मया जन्तुर्मृगरूपं समाश्रितः ।
राक्षसो निहतो घोरो हन्तुं मामिह चागतः

eṣa cāpi mayā janturmṛgarūpaṃ samāśritaḥ |
rākṣaso nihato ghoro hantuṃ māmiha cāgataḥ

मयैष धन्वनिर्मुक्तैस्ताडितः पूर्वमेव हि ।
बाणैरभिहतः शेते नीतश्च यमसादनम्

mayaiṣa dhanvanirmuktaistāḍitaḥ pūrvameva hi |
bāṇairabhihataḥ śete nītaśca yamasādanam

ममैवायं लक्ष्यभूतः पूर्वमेव परिग्रहः ।
ममैव च प्रहारेण जीविताद्व्यपरिपितः

mamaivāyaṃ lakṣyabhūtaḥ pūrvameva parigrahaḥ |
mamaiva ca prahāreṇa jīvitādvyaparipitaḥ

दोषान्स्वान्नार्हसेऽन्यस्मै वक्तुं स्वबलदर्पितः ।
अभिषक्तोस्मि मन्दात्मन्न मे जीवन्विमोक्ष्यसे

doṣānsvānnārhase'nyasmai vaktuṃ svabaladarpitaḥ |
abhiṣaktosmi mandātmanna me jīvanvimokṣyase

स्थिरो भव विमोक्ष्यामि सायकानशनीनिव ।
घटस्व परया शक्त्या मुञ्च त्वमपि सायकान्

sthiro bhava vimokṣyāmi sāyakānaśanīniva |
ghaṭasva parayā śaktyā muñca tvamapi sāyakān

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा किरातस्यार्जुनस्तदा ।
रोषमाहारयामास ताडयामास चेषुभिः

tasya tadvacanaṃ śrutvā kirātasyārjunastadā |
roṣamāhārayāmāsa tāḍayāmāsa ceṣubhiḥ

ततो हृष्टेन मनसा प्रतिजग्राह सायकान् ।
भूयोभूय इति प्राह मन्दमन्देत्युवाच ह

tato hṛṣṭena manasā pratijagrāha sāyakān |
bhūyobhūya iti prāha mandamandetyuvāca ha

प्रहरस्व शरानेतान्नाराचान्मर्मभेदिनः ।
इत्युक्तो बाणवर्षं स मुमोच सहसाऽर्जुनः

praharasva śarānetānnārācānmarmabhedinaḥ |
ityukto bāṇavarṣaṃ sa mumoca sahasā'rjunaḥ

ततस्तौ तत्रसंरब्धौ गर्जमानौ मुहुर्मुहुः ।
शरैराशीविषाकारैस्ततक्षाते परस्परम्

tatastau tatrasaṃrabdhau garjamānau muhurmuhuḥ |
śarairāśīviṣākāraistatakṣāte parasparam

ततोऽर्जुनः शरवर्षं किराते समवासृजत् ।
तत्प्रसन्नेन मनसा प्रतिजग्राह शंकरः

tato'rjunaḥ śaravarṣaṃ kirāte samavāsṛjat |
tatprasannena manasā pratijagrāha śaṃkaraḥ

मुहूर्तं शरवर्षं तु प्रतिगृह्य पिनाकधृक् ।
अक्षतेन शरीरेण तस्थौ गिरिवाचलः

muhūrtaṃ śaravarṣaṃ tu pratigṛhya pinākadhṛk |
akṣatena śarīreṇa tasthau girivācalaḥ

स दृष्ट्वा बाणवर्षं तु मघीभूतं धनंजयः ।
परमं विस्मयं चक्रे साधुसाध्विति चाब्रवीत्

sa dṛṣṭvā bāṇavarṣaṃ tu maghībhūtaṃ dhanaṃjayaḥ |
paramaṃ vismayaṃ cakre sādhusādhviti cābravīt

अहोऽयं सुकुमाराङ्गो हिमवच्छिखराश्रयः ।
गाण्डीवमुक्तान्नाराचान्प्रतिगृह्णात्यविह्वलः

aho'yaṃ sukumārāṅgo himavacchikharāśrayaḥ |
gāṇḍīvamuktānnārācānpratigṛhṇātyavihvalaḥ

कोऽयं देवो भवेत्साक्षाद्रुद्रो यक्षः सुरोऽसुरः ।
विद्यते हि गिरिश्रेष्ठे त्रिदशानां समागमः

ko'yaṃ devo bhavetsākṣādrudro yakṣaḥ suro'suraḥ |
vidyate hi giriśreṣṭhe tridaśānāṃ samāgamaḥ

न हि मद्वाणजालानामुत्सृष्टानां सहस्रशः ।
शक्तोऽन्यः सहितुं वेगमृते देवं पिनाकिनम्

na hi madvāṇajālānāmutsṛṣṭānāṃ sahasraśaḥ |
śakto'nyaḥ sahituṃ vegamṛte devaṃ pinākinam

देवो वा यदि वा यक्षो रुद्रादन्यो व्यवस्थितः ।
अहमेनं शरैस्तीक्ष्णैर्नयामि यमसादनम्

devo vā yadi vā yakṣo rudrādanyo vyavasthitaḥ |
ahamenaṃ śaraistīkṣṇairnayāmi yamasādanam

ततो हृष्टमना जिष्णुर्नाराचान्मर्मभेदिनः ।
व्यसृजच्छतधा राजन्मयूखानिव भास्करः

tato hṛṣṭamanā jiṣṇurnārācānmarmabhedinaḥ |
vyasṛjacchatadhā rājanmayūkhāniva bhāskaraḥ

तान्प्रसन्नेन मनसा भगवाँल्लोकभावनः ।
शूलपाणिः प्रत्यगृह्णाच्छिलावर्षमिवाचलः

tānprasannena manasā bhagavām̐llokabhāvanaḥ |
śūlapāṇiḥ pratyagṛhṇācchilāvarṣamivācalaḥ

क्षणेन क्षीणबाणोऽथ संवृत्तः फल्गुनस्तदा ।
वित्रासं च जगामाथ तं दृष्ट्वा शरसंक्षयम्

kṣaṇena kṣīṇabāṇo'tha saṃvṛttaḥ phalgunastadā |
vitrāsaṃ ca jagāmātha taṃ dṛṣṭvā śarasaṃkṣayam

चिन्तयामास जिष्णुस्तु भगवन्तं हुताशनम् ।
पुरस्तादक्षयौ दत्तौ तूणौ येनास्य खाण्डवे

cintayāmāsa jiṣṇustu bhagavantaṃ hutāśanam |
purastādakṣayau dattau tūṇau yenāsya khāṇḍave

किं नु मोक्ष्यामि धनुषा यन्मे बाणाः क्षयं गताः ।
अयं च पुरुषः कोपि बाणान्ग्रसति सर्वशः

kiṃ nu mokṣyāmi dhanuṣā yanme bāṇāḥ kṣayaṃ gatāḥ |
ayaṃ ca puruṣaḥ kopi bāṇāngrasati sarvaśaḥ

अहमेनं धनुष्कोट्या रशूलाग्रेणेव कुञ्जरम् ।
नयामि दण्डधारस्य यमस्य सदनं प्रति

ahamenaṃ dhanuṣkoṭyā raśūlāgreṇeva kuñjaram |
nayāmi daṇḍadhārasya yamasya sadanaṃ prati

प्रगृह्याथ धनुष्कोट्या ज्यापाशेनावकृष्य च ।
मुष्टिभिश्चापि हतवान्वज्रकल्पैर्महाद्युतिः

pragṛhyātha dhanuṣkoṭyā jyāpāśenāvakṛṣya ca |
muṣṭibhiścāpi hatavānvajrakalpairmahādyutiḥ

संप्रायुध्यद्धनुष्कोट्या कौन्तेयः परवीरहा ।
तदप्यस्य धनुर्दिव्यं जग्राह गिरिगोचरः

saṃprāyudhyaddhanuṣkoṭyā kaunteyaḥ paravīrahā |
tadapyasya dhanurdivyaṃ jagrāha girigocaraḥ

ततोऽर्जुनो ग्रस्तधनुः खङ्गपाणिरतिष्ठत ।
युद्धस्यान्तमभीप्सन्वै वेगेनाभिजगाम तम्

tato'rjuno grastadhanuḥ khaṅgapāṇiratiṣṭhata |
yuddhasyāntamabhīpsanvai vegenābhijagāma tam

तस्य मूर्ध्नि शितं खङ्गमसक्तं पर्वतेष्वपि ।
मुमोय भुजवीर्येण विक्रम्य कुरुनन्दनः

tasya mūrdhni śitaṃ khaṅgamasaktaṃ parvateṣvapi |
mumoya bhujavīryeṇa vikramya kurunandanaḥ

तकस्य मूर्धानमासाद्य पफालासिवरो हि सः ।
ततो वृक्षैः शिलाभिश्च योधयामास फल्गुनः

takasya mūrdhānamāsādya paphālāsivaro hi saḥ |
tato vṛkṣaiḥ śilābhiśca yodhayāmāsa phalgunaḥ

तदा वृक्षान्महाकायः प्रत्यगृह्णादथो शिलाः ।
किरातरूपी भगवांस्ततः पार्थो महाबलः

tadā vṛkṣānmahākāyaḥ pratyagṛhṇādatho śilāḥ |
kirātarūpī bhagavāṃstataḥ pārtho mahābalaḥ

मुष्टिभिर्वज्रसंस्पर्शैर्धूममुत्पादयन्मुखे ।
प्रजहार दुराधर्षे किरातसमरूपिणि

muṣṭibhirvajrasaṃsparśairdhūmamutpādayanmukhe |
prajahāra durādharṣe kirātasamarūpiṇi

ततः शक्राशनिसमैर्मुष्टिभिर्भृशदारुणैः ।
किरातरूपी भगवानर्दयामास फल्गुनम्

tataḥ śakrāśanisamairmuṣṭibhirbhṛśadāruṇaiḥ |
kirātarūpī bhagavānardayāmāsa phalgunam

ततश्चटचटाशब्दः सुधोरः समजायत ।
पाण्डवस्य च मुष्टीनां किरातस् च युध्यतः

tataścaṭacaṭāśabdaḥ sudhoraḥ samajāyata |
pāṇḍavasya ca muṣṭīnāṃ kirātas ca yudhyataḥ

सुमुहूर्तं तयोर्युद्धमभवल्लोमहर्षणम् ।
भुजप्रहारसंयुक्तं वृत्रवासवयोरिव

sumuhūrtaṃ tayoryuddhamabhavallomaharṣaṇam |
bhujaprahārasaṃyuktaṃ vṛtravāsavayoriva

महाराज ततो जिष्णुः किरातमुरसा बली ।
पाण्डवं च विचेष्टन्तं किरातोप्यहनद्बलात्

mahārāja tato jiṣṇuḥ kirātamurasā balī |
pāṇḍavaṃ ca viceṣṭantaṃ kirātopyahanadbalāt

तयोर्भुजविनिष्पेषात्संधर्षेणोरसोस्तथा ।
समजायत गात्रेषु पावकोऽङ्गारधूमवान्

tayorbhujaviniṣpeṣātsaṃdharṣeṇorasostathā |
samajāyata gātreṣu pāvako'ṅgāradhūmavān

तत एनं महादेवः पीड्य गात्रैः सुपीडितम् ।
तेजसा व्क्रमद्रोषाच्चेतस्तस्य विमोहयन्

tata enaṃ mahādevaḥ pīḍya gātraiḥ supīḍitam |
tejasā vkramadroṣāccetastasya vimohayan

ततोऽभिपीडितैर्गात्रैः पिण्डीकृत इवाबभौ ।
फल्गुनो गात्रसंरुद्धो देवदेवेन भारत

tato'bhipīḍitairgātraiḥ piṇḍīkṛta ivābabhau |
phalguno gātrasaṃruddho devadevena bhārata

निरुच्छ्वासोऽभवच्चैव सन्निरुद्धो महामनाः ।
ततः पपात संमूढस्ततः प्रीतोऽभवद्भवः

nirucchvāso'bhavaccaiva sanniruddho mahāmanāḥ |
tataḥ papāta saṃmūḍhastataḥ prīto'bhavadbhavaḥ

स मुहूर्तं तथा भूत्वा सचेताः पुनरुत्थितः ।
रुधिरेणाप्लुताङ्गस्तु पाण्डवो भृशदुःखितः

sa muhūrtaṃ tathā bhūtvā sacetāḥ punarutthitaḥ |
rudhireṇāplutāṅgastu pāṇḍavo bhṛśaduḥkhitaḥ

शरण्यं शरणं गत्वा भगवन्तं पिनाकिनम् ।
मृन्मयं स्ण्डिलं कृत्वामाल्येनापूजयद्भवम्

śaraṇyaṃ śaraṇaṃ gatvā bhagavantaṃ pinākinam |
mṛnmayaṃ sṇḍilaṃ kṛtvāmālyenāpūjayadbhavam

तच्च माल्यं तदा पार्थः किरातशिरसि स्थितम् ।
अपश्यत्पाण्डवश्रेष्ठो हर्षेण प्रकृतिं गतः

tacca mālyaṃ tadā pārthaḥ kirātaśirasi sthitam |
apaśyatpāṇḍavaśreṣṭho harṣeṇa prakṛtiṃ gataḥ

पपात पादयोस्तस्य ततः प्रीतोऽभवद्भवः ।
[उवाच चैनं वचसा मेघगम्भीरगीर्हसः ।
जातविस्मयमालोक्य ततः क्षीणाङ्गसंहतिम्

papāta pādayostasya tataḥ prīto'bhavadbhavaḥ |
[uvāca cainaṃ vacasā meghagambhīragīrhasaḥ |
jātavismayamālokya tataḥ kṣīṇāṅgasaṃhatim

भोभो फल्गुन तुष्टोस्मि कर्मणाऽप्रतिमेन ते ।
शौर्येणानेन धृत्या च क्षत्रियो नास्ति ते समः

bhobho phalguna tuṣṭosmi karmaṇā'pratimena te |
śauryeṇānena dhṛtyā ca kṣatriyo nāsti te samaḥ

समं तेजश्च वीर्यं च ममाद्य तव चानघ ।
प्रीतस्तेऽहं महाबाहो पश्य मां भरतर्षभ

samaṃ tejaśca vīryaṃ ca mamādya tava cānagha |
prītaste'haṃ mahābāho paśya māṃ bharatarṣabha

ददामि ते विशालाक्ष चक्षुः पूर्वं मुनिर्भवान् ।
विजेष्यसि रणे शत्रूनपि सर्वान्दिवौकसः

dadāmi te viśālākṣa cakṣuḥ pūrvaṃ munirbhavān |
vijeṣyasi raṇe śatrūnapi sarvāndivaukasaḥ

[प्रीत्या च तेऽहं दास्यामि यदस्त्रमनिवारितम् ।
त्वं हि शक्तो मदीयं तदस्त्रं धारयितुं क्षणात् ॥]

[prītyā ca te'haṃ dāsyāmi yadastramanivāritam |
tvaṃ hi śakto madīyaṃ tadastraṃ dhārayituṃ kṣaṇāt ||]

ततो देवं महादेवं गिरिशं शूनपाणिनम् ।
ददर्श फल्गुनस्तत्र सह देव्या महाद्युतिम्

tato devaṃ mahādevaṃ giriśaṃ śūnapāṇinam |
dadarśa phalgunastatra saha devyā mahādyutim

स जानुभ्यां महीं गत्वा शिरसा प्रणिपत्य च ।
प्रसादयामास हरं पार्थः परपुरंजयः

sa jānubhyāṃ mahīṃ gatvā śirasā praṇipatya ca |
prasādayāmāsa haraṃ pārthaḥ parapuraṃjayaḥ

कपर्दिन्सर्वभूतेश भगनेत्रनिपातन ।
[देवदेव महादेव नीलग्रीव जटाधर

kapardinsarvabhūteśa bhaganetranipātana |
[devadeva mahādeva nīlagrīva jaṭādhara

कारणानां च परमं जाने त्वां त्र्यम्बकं विभुम् ।
देवानां च गतिं देवं त्वत्प्रसूतमिदं जगत्

kāraṇānāṃ ca paramaṃ jāne tvāṃ tryambakaṃ vibhum |
devānāṃ ca gatiṃ devaṃ tvatprasūtamidaṃ jagat

अजेयस्त्वं त्रिभिर्लोकैः सदेवासुरमानुषैः ।
शिवाय विष्णुरूपाय विष्णवे शिवरूपिणे

ajeyastvaṃ tribhirlokaiḥ sadevāsuramānuṣaiḥ |
śivāya viṣṇurūpāya viṣṇave śivarūpiṇe

दक्षियज्ञविनाशाय हरिरूपाय ते नमः ।
ललाटाक्षाय शर्वाय मीढुषे शूलपाणये

dakṣiyajñavināśāya harirūpāya te namaḥ |
lalāṭākṣāya śarvāya mīḍhuṣe śūlapāṇaye

पिनाकगोप्त्रे सूर्याय मङ्गल्याय च वेधसे ।
प्रसादये त्वां भगवन्सर्वभूतमहेश्वर

pinākagoptre sūryāya maṅgalyāya ca vedhase |
prasādaye tvāṃ bhagavansarvabhūtamaheśvara

गणेशं जगतः शम्भुं लोककारणकारणम् ।
प्रधानपुरुषातीतं परं सूक्ष्मतरं हरम्

gaṇeśaṃ jagataḥ śambhuṃ lokakāraṇakāraṇam |
pradhānapuruṣātītaṃ paraṃ sūkṣmataraṃ haram

व्यतिक्रमं मे भगवन्क्षन्तुमर्हसि शंकर ।
भगवन्दर्शनाकाङ्क्षी प्राप्तोस्मीमं महागिरिम्

vyatikramaṃ me bhagavankṣantumarhasi śaṃkara |
bhagavandarśanākāṅkṣī prāptosmīmaṃ mahāgirim

दयितं तव देवेश तापसालयमुत्तमम् ।
प्रसादये त्वां भगवन्सर्वलोकनमस्कृतम्

dayitaṃ tava deveśa tāpasālayamuttamam |
prasādaye tvāṃ bhagavansarvalokanamaskṛtam

कृतो मयाऽयमज्ञानाद्विमर्दो यस्त्वया सह ।
शरणं प्रतिपन्नाय तत्क्षमस्वाद्य शंकर

kṛto mayā'yamajñānādvimardo yastvayā saha |
śaraṇaṃ pratipannāya tatkṣamasvādya śaṃkara

तमुवाच महातेजाः प्रहसन्वृषभध्वजः ।
प्रगृह्य रुचिरं बाहुं क्षान्तमित्येव फल्गुनम्

tamuvāca mahātejāḥ prahasanvṛṣabhadhvajaḥ |
pragṛhya ruciraṃ bāhuṃ kṣāntamityeva phalgunam

परिष्वज्य च बाहुभ्यां प्रीतात्मा भगवान्हरः ।
पुनः पार्थं सान्त्वपूर्वमुवाच वृषभध्वजः

pariṣvajya ca bāhubhyāṃ prītātmā bhagavānharaḥ |
punaḥ pārthaṃ sāntvapūrvamuvāca vṛṣabhadhvajaḥ

गङ्गाङ्गितजटः शर्वः पार्थस्यामिततेजसः ।
प्रगृह्य रुचिरं बाहुं वृत्तं ताम्रतलाङ्गुलिम्

gaṅgāṅgitajaṭaḥ śarvaḥ pārthasyāmitatejasaḥ |
pragṛhya ruciraṃ bāhuṃ vṛttaṃ tāmratalāṅgulim