Chapter 303: Karna holds to his vow; Surya counsels the Shakti

भगवन्तमहं भक्तो यथा मां वेत्थ गोपते ।
तथा परमतिग्मांशो नास्त्यदेयं कथंचन

bhagavantamahaṃ bhakto yathā māṃ vettha gopate |
tathā paramatigmāṃśo nāstyadeyaṃ kathaṃcana

न मे दारा न मेपुत्रा न चात्मा सुहृदो न च ।
तथेष्टा वै सदा भक्त्या यथा त्वं गोपते मम

na me dārā na meputrā na cātmā suhṛdo na ca |
tatheṣṭā vai sadā bhaktyā yathā tvaṃ gopate mama

इष्टानां च महात्मानो भक्तानां च न संशयः ।
कुर्वन्ति भक्तिमिष्टां च जानीषे त्वं च भास्कर

iṣṭānāṃ ca mahātmāno bhaktānāṃ ca na saṃśayaḥ |
kurvanti bhaktimiṣṭāṃ ca jānīṣe tvaṃ ca bhāskara

इष्टो भक्तश्च मे कर्णो न चान्यद्दैवतं दिवि ।
जानीत इतिवै कृत्वा भगवानाह मद्धितम्

iṣṭo bhaktaśca me karṇo na cānyaddaivataṃ divi |
jānīta itivai kṛtvā bhagavānāha maddhitam

भूयश्च शिरसा याचे प्रसाद्य च पुनःपुनः ।
इति ब्रवीमि तिग्मांशो त्वं तु मे क्षन्तुमर्हसि

bhūyaśca śirasā yāce prasādya ca punaḥpunaḥ |
iti bravīmi tigmāṃśo tvaṃ tu me kṣantumarhasi

बिभेमि न तथा मृत्योर्यथा बिभ्येऽनृतादहम् ।
विशेषेण द्विजातीनां सर्वेषां सर्वदा सताम्

bibhemi na tathā mṛtyoryathā bibhye'nṛtādaham |
viśeṣeṇa dvijātīnāṃ sarveṣāṃ sarvadā satām

प्रदाने जीवितस्यापि न मेऽत्रास्ति विचारणा ।
यच्च मामात्थ देव त्वं पाण्डवं फल्गुनं प्रति

pradāne jīvitasyāpi na me'trāsti vicāraṇā |
yacca māmāttha deva tvaṃ pāṇḍavaṃ phalgunaṃ prati

व्येतु संतापजं दुःखं तव भास्कर मानसम् ।
अर्जुनप्रतिमं चैव विजेष्यामि रणेऽर्जुनम्

vyetu saṃtāpajaṃ duḥkhaṃ tava bhāskara mānasam |
arjunapratimaṃ caiva vijeṣyāmi raṇe'rjunam

तवापि विदितं देव ममाप्यस्त्रबलं महत् ।
जामदग्न्यादुपात्तं यत्तथा द्रोणान्महात्मनः

tavāpi viditaṃ deva mamāpyastrabalaṃ mahat |
jāmadagnyādupāttaṃ yattathā droṇānmahātmanaḥ

इदं त्वमनुजानीहि सुरश्रेष्ठ व्रतं मम ।
भिक्षते वज्रिणे दद्यामपि जीवितमात्मनः

idaṃ tvamanujānīhi suraśreṣṭha vrataṃ mama |
bhikṣate vajriṇe dadyāmapi jīvitamātmanaḥ

यदि तात ददास्येते वज्रिणे कुण्डले शुभे ।
त्वमप्येनमथो ब्रूया विजयार्थं महाबल

yadi tāta dadāsyete vajriṇe kuṇḍale śubhe |
tvamapyenamatho brūyā vijayārthaṃ mahābala

नियमेन प्रदद्यास्त्वं कुण्डलेवै शतक्रतोः ।
अवध्यो ह्यसि भूतानां कुण्डलाभ्यां समन्वितः

niyamena pradadyāstvaṃ kuṇḍalevai śatakratoḥ |
avadhyo hyasi bhūtānāṃ kuṇḍalābhyāṃ samanvitaḥ

अर्जुनन विनाशं हि तव दानवसूदनः ।
प्रार्तयानो रणे वत्स कुण्डले ते जिहीर्षति

arjunana vināśaṃ hi tava dānavasūdanaḥ |
prārtayāno raṇe vatsa kuṇḍale te jihīrṣati

स त्वमप्येनमाराध्य सूनृताभिः पुनः पुनः ।
अभ्यर्थयेथा देवेशममोघार्थं पुरंदरम्

sa tvamapyenamārādhya sūnṛtābhiḥ punaḥ punaḥ |
abhyarthayethā deveśamamoghārthaṃ puraṃdaram

अमोघां देहि मे शक्तिममित्रविनिबर्हिणीम् ।
दास्यामि ते सहस्राक्ष कुण्डले वर्म चोत्तमम्

amoghāṃ dehi me śaktimamitravinibarhiṇīm |
dāsyāmi te sahasrākṣa kuṇḍale varma cottamam

इत्येव नियमेन त्वं दद्याः शक्राय कुण्डले ।
तया त्वं कर्ण संग्रामे हनिष्यसि रणे रिपून्

ityeva niyamena tvaṃ dadyāḥ śakrāya kuṇḍale |
tayā tvaṃ karṇa saṃgrāme haniṣyasi raṇe ripūn

नाहत्वा हि महाबाहो शत्रूनेति करं पुनः ।
सा शक्तिर्देवराजस्य शतशोऽथ सहस्रशः

nāhatvā hi mahābāho śatrūneti karaṃ punaḥ |
sā śaktirdevarājasya śataśo'tha sahasraśaḥ

एवमुक्त्वा सहस्रांशुः सहसाऽन्तरधीयत ।
कर्णस्तु बुबुधे राजन्स्वप्नान्ते प्रव्यथन्निव

evamuktvā sahasrāṃśuḥ sahasā'ntaradhīyata |
karṇastu bubudhe rājansvapnānte pravyathanniva

प्रतिबुद्धस्तु राधेयः स्वप्नं संचिन्त्य भारत ।
चकार निश्चयं राजञ्शक्त्यर्थं वदतांवर

pratibuddhastu rādheyaḥ svapnaṃ saṃcintya bhārata |
cakāra niścayaṃ rājañśaktyarthaṃ vadatāṃvara

यदि मामिन्द्र आयाति कुण्डलार्थं परन्तप ।
शक्त्या तस्मै प्रदास्यामि कुण्डले वर्म चैव ह

yadi māmindra āyāti kuṇḍalārthaṃ parantapa |
śaktyā tasmai pradāsyāmi kuṇḍale varma caiva ha

स कृत्वा प्रातरुत्थाय कार्याणि भरतर्षभ ।
ब्राह्मणान्वाचयित्वा च यथाकार्यमुपाक्रमत्

sa kṛtvā prātarutthāya kāryāṇi bharatarṣabha |
brāhmaṇānvācayitvā ca yathākāryamupākramat

विधिना राजशार्दूल मुहूर्तमजपत्तदा ।
ततः सूर्याय जप्यान्ते कर्णः स्वप्नं न्यवेदयत्

vidhinā rājaśārdūla muhūrtamajapattadā |
tataḥ sūryāya japyānte karṇaḥ svapnaṃ nyavedayat

यथा दृष्टं यथातत्त्वं यथोक्तमुभयोर्निसि ।
तत्सर्वमानुपूर्व्येण शशंसास्मै वृषस्तदा

yathā dṛṣṭaṃ yathātattvaṃ yathoktamubhayornisi |
tatsarvamānupūrvyeṇa śaśaṃsāsmai vṛṣastadā

तच्छ्रुत्वा भगवान्देवो भानुः स्वर्भानुसूदनः ।
उवाच तं तथेत्येव कर्णं सूर्यः स्मयन्निव

tacchrutvā bhagavāndevo bhānuḥ svarbhānusūdanaḥ |
uvāca taṃ tathetyeva karṇaṃ sūryaḥ smayanniva

ततस्तत्त्वमिति ज्ञात्वा राधेयः परवीरहा ।
शक्तिमेवाभिकाङ्क्षन्वै वासवं प्रत्यपालयत्

tatastattvamiti jñātvā rādheyaḥ paravīrahā |
śaktimevābhikāṅkṣanvai vāsavaṃ pratyapālayat