Aranyaka (Vana) Parva

Chapter 291: Rama slays Ravana with the Brahmastra

इति श्रीमन्महाभारते अरण्यपर्वणि रामोपाख्यानपर्वणि एकनवत्यधिकद्विशततमोऽध्यायः ॥

33 verses · 291 of 315

What happens in this chapter

Rama slays Ravana with the Brahmastra

Maddened by his son's death, Ravana rides out crushing vanara chiefs, while Nila, Angada, Hanuman and Jambavan destroy his troops with trees. He uses maya: hundreds of armed rakshasas pour from his body, and Shri Rama destroys them with a divine weapon; then rakshasas in the forms of Rama and Lakshmana, whom the brothers cut down. Matali brings Indra's chariot; Vibhishana assures Rama it is no trick. Rama cuts down Ravana's spear, and Ravana's rain of weapons scatters the vanaras. Rama sets the Brahmastra on a golden-feathered arrow and looses it. Ravana blazes up with chariot, horses and charioteer, and not even ash remains. The devas rejoice.

मार्कण्डेय उवाच

291.1

ततः क्रुद्धो दशग्रीवः प्रिये पुत्रे निपातिते ।
निर्ययौ रथमास्थाय हेमरत्नविभूषितम्

tataḥ kruddho daśagrīvaḥ priye putre nipātite |
niryayau rathamāsthāya hemaratnavibhūṣitam

291.2

संवृतोराक्षसैर्घेरैर्विविधायुधपाणिभिः ।
अभिदुद्राव रामं स पोथयन्हरियूथपान्

saṃvṛtorākṣasairgherairvividhāyudhapāṇibhiḥ |
abhidudrāva rāmaṃ sa pothayanhariyūthapān

291.3

तमाद्रवन्तं संक्रुद्ध मैन्दनीलनलाङ्गदाः ।
हनुमाञ्जाम्बवांश्चैव ससैन्याः पर्यवारयन्

tamādravantaṃ saṃkruddha maindanīlanalāṅgadāḥ |
hanumāñjāmbavāṃścaiva sasainyāḥ paryavārayan

291.4

ते दशग्रीवसैन्यं तदृक्षवानरपुङ्गवाः ।
द्रुमैर्विध्वंसयांचक्रुर्दशग्रीवस्य पश्यतः

te daśagrīvasainyaṃ tadṛkṣavānarapuṅgavāḥ |
drumairvidhvaṃsayāṃcakrurdaśagrīvasya paśyataḥ

291.5

ततः स्वसैन्यमालोक्य वध्यमानमरातिभिः ।
मायावी चासृजन्मायां रावणो राक्षसाधिपः

tataḥ svasainyamālokya vadhyamānamarātibhiḥ |
māyāvī cāsṛjanmāyāṃ rāvaṇo rākṣasādhipaḥ

291.6

तस्य देहविनिष्क्रान्ताः शतशोऽथ सहस्रशः ।
राक्षसाः प्रत्यदृश्यन्त शरशक्त्यृष्टिपाणयः

tasya dehaviniṣkrāntāḥ śataśo'tha sahasraśaḥ |
rākṣasāḥ pratyadṛśyanta śaraśaktyṛṣṭipāṇayaḥ

291.7

तान्रामो जघ्निवान्सर्वान्दिव्येनास्त्रेण राक्षसान् ।
अथ भूयोपि मायां स व्यदधाद्राक्षसाधिपः

tānrāmo jaghnivānsarvāndivyenāstreṇa rākṣasān |
atha bhūyopi māyāṃ sa vyadadhādrākṣasādhipaḥ

291.8

कृत्वा रामस् रूपाणि लक्ष्मणस्य च भारत ।
अभिदुद्राव रामं च लक्ष्मणं च दशाननः

kṛtvā rāmas rūpāṇi lakṣmaṇasya ca bhārata |
abhidudrāva rāmaṃ ca lakṣmaṇaṃ ca daśānanaḥ

291.9

ततस्ते राममर्च्छन्तो लक्ष्मणं च क्षपाचराः ।
अभिपेतुस्तदा रामं प्रगृहीतशरासनाः

tataste rāmamarcchanto lakṣmaṇaṃ ca kṣapācarāḥ |
abhipetustadā rāmaṃ pragṛhītaśarāsanāḥ

291.10

तां दृष्ट्वाराक्षसेन्द्रस् मायामिक्ष्वाकुनन्दनः ।
उवाच रामः सौमित्रिमसंभ्रान्तो बृहद्वचः

tāṃ dṛṣṭvārākṣasendras māyāmikṣvākunandanaḥ |
uvāca rāmaḥ saumitrimasaṃbhrānto bṛhadvacaḥ

291.11

जहीमान्राक्षसान्पापानात्मनः प्रतिरूपकान् ।
इत्युक्त्वाऽभ्यहनद्रामो लक्ष्मणश्चात्मरूपकान्

jahīmānrākṣasānpāpānātmanaḥ pratirūpakān |
ityuktvā'bhyahanadrāmo lakṣmaṇaścātmarūpakān

291.12

ततो हर्यश्वयुक्तेन रथेनादित्यवर्चसा ।
उपतस्थे रणे रामं मातलिः शक्रसारथिः

tato haryaśvayuktena rathenādityavarcasā |
upatasthe raṇe rāmaṃ mātaliḥ śakrasārathiḥ

मातलिरुवाच

291.13

अयं हर्यश्वयुग्जैत्रो मघोनः स्यन्दनोत्तमः ।
त्वदर्थमिह संप्राप्तः संदेशाद्वै शतक्रतोः

ayaṃ haryaśvayugjaitro maghonaḥ syandanottamaḥ |
tvadarthamiha saṃprāptaḥ saṃdeśādvai śatakratoḥ

291.14

अनेन शक्रः काकुत्स्थ समरे दैत्यदानवान् ।
शतशः पुरुषव्याघ्र रथोदारेण जघ्निवान्

anena śakraḥ kākutstha samare daityadānavān |
śataśaḥ puruṣavyāghra rathodāreṇa jaghnivān

291.15

तदनन नरव्याघ्र मया यत्तेन संयुगे ।
स्यन्दनेन जहिक्षिप्रं रावणं मा चिरं कृथाः

tadanana naravyāghra mayā yattena saṃyuge |
syandanena jahikṣipraṃ rāvaṇaṃ mā ciraṃ kṛthāḥ

291.16

इत्युक्तो राघवस्तथ्यं वचोऽशङ्कत मातलेः ।
मायैषाराक्षसस्येति तमुवाच विबीषणः

ityukto rāghavastathyaṃ vaco'śaṅkata mātaleḥ |
māyaiṣārākṣasasyeti tamuvāca vibīṣaṇaḥ

291.17

नेयं माया नरव्याघ्ररावणस् दुरात्मनः ।
तदातिष्ठ रथंशीघ्रमिमसैन्द्रं महाद्युते

neyaṃ māyā naravyāghrarāvaṇas durātmanaḥ |
tadātiṣṭha rathaṃśīghramimasaindraṃ mahādyute

291.18

ततः प्रहृष्टः काकुत्स्थस्तथेत्युक्त्वा विभीषणम् ।
रथेनाभिपपाताथ दशग्रीवं रुषाऽन्वितः

tataḥ prahṛṣṭaḥ kākutsthastathetyuktvā vibhīṣaṇam |
rathenābhipapātātha daśagrīvaṃ ruṣā'nvitaḥ

291.19

हाहाकुतानि भूतानि रावणे समभिद्रुते ।
सिंहनादाः सपटहादिति दिव्यास्तथाऽनदन्

hāhākutāni bhūtāni rāvaṇe samabhidrute |
siṃhanādāḥ sapaṭahāditi divyāstathā'nadan

291.20

[दशकन्धरराजसून्वोस्तथा युद्धमभून्महत् ।
अलब्धोपममन्यत्रतयोरेव तथाऽभवत् ॥]

[daśakandhararājasūnvostathā yuddhamabhūnmahat |
alabdhopamamanyatratayoreva tathā'bhavat ||]

291.21

सरामाय महाघोरं विससर्ज निशाचरः ।
शूलमिन्द्राशनिप्रख्यं ब्रह्मदण्डभिवोद्यतम्

sarāmāya mahāghoraṃ visasarja niśācaraḥ |
śūlamindrāśaniprakhyaṃ brahmadaṇḍabhivodyatam

291.22

तच्छूलं सत्वरं रामश्चच्छेद निशितैः शरैः ।
तद्दृष्ट्वा दुष्करं कर्म रावणं भयमाविशत्

tacchūlaṃ satvaraṃ rāmaścaccheda niśitaiḥ śaraiḥ |
taddṛṣṭvā duṣkaraṃ karma rāvaṇaṃ bhayamāviśat

291.23

ततः क्रुद्धः ससर्जाशु दशग्रीवः शिताञ्छरान् ।
सहस्रायुतशो रामे शस्त्राणि विविधानि च

tataḥ kruddhaḥ sasarjāśu daśagrīvaḥ śitāñcharān |
sahasrāyutaśo rāme śastrāṇi vividhāni ca

291.24

ततो भुशुण्डीः शूलानि मुसलानि परश्वथान् ।
शक्तीश्च विविधाकाराः शतघ्नीश्च शितान्क्षुरान्

tato bhuśuṇḍīḥ śūlāni musalāni paraśvathān |
śaktīśca vividhākārāḥ śataghnīśca śitānkṣurān

291.25

तां मायांविविधां दृष्ट्वा दशग्रीवस्य रक्षसः ।
भयात्प्रदुद्रुवुः सर्वे वानराः सर्वतोदिशम्

tāṃ māyāṃvividhāṃ dṛṣṭvā daśagrīvasya rakṣasaḥ |
bhayātpradudruvuḥ sarve vānarāḥ sarvatodiśam

291.26

ततः सुपत्रं सुमुखंहेमपुङ्गं शरोत्तमम् ।
तूणादादाय काकुत्स्थो ब्रह्मास्त्रेण युयोज ह

tataḥ supatraṃ sumukhaṃhemapuṅgaṃ śarottamam |
tūṇādādāya kākutstho brahmāstreṇa yuyoja ha

291.27

तं प्रेक्ष्यबाणं रामेण ब्रह्मास्त्रेणानुमन्त्रितम् ।
जहृषुर्देवगन्धर्वा दृष्ट्वा शक्रपुरोगमाः

taṃ prekṣyabāṇaṃ rāmeṇa brahmāstreṇānumantritam |
jahṛṣurdevagandharvā dṛṣṭvā śakrapurogamāḥ

291.28

अल्पावशेषमायुश्च ततोऽमन्यन्त रक्षसः ।
ब्रह्मास्त्रोदीरणाच्छत्रोर्देवदानवकिंनराः

alpāvaśeṣamāyuśca tato'manyanta rakṣasaḥ |
brahmāstrodīraṇācchatrordevadānavakiṃnarāḥ

291.29

ततः ससर्ज तं रामः शरमप्रतिमौजसम् ।
रावणान्तकरं घोरं ब्रह्मदण्डमिवोद्यतम्

tataḥ sasarja taṃ rāmaḥ śaramapratimaujasam |
rāvaṇāntakaraṃ ghoraṃ brahmadaṇḍamivodyatam

291.30

मुक्तमात्रेण रामेण दूराकृष्टेन भारत ।
स तेन राक्षसश्रेष्ठः सरथः साश्वसारथिः ।
प्रजज्वाल महाज्वालेनाग्निनाभिपरिप्लुतः

muktamātreṇa rāmeṇa dūrākṛṣṭena bhārata |
sa tena rākṣasaśreṣṭhaḥ sarathaḥ sāśvasārathiḥ |
prajajvāla mahājvālenāgninābhipariplutaḥ

291.31

ततः प्रहृष्टास्त्रिदशाः सहगन्धर्वचारणाः ।
निहतं रावणं दृष्ट्वा रामेणाक्लिष्टकर्मणा

tataḥ prahṛṣṭāstridaśāḥ sahagandharvacāraṇāḥ |
nihataṃ rāvaṇaṃ dṛṣṭvā rāmeṇākliṣṭakarmaṇā

291.32

तत्यजुस्तं महाभागं पञ्चभूतानि रावणम् ।
भ्रंशितः सर्वलोकेषु स हि ब्रह्मास्त्रतेजसा

tatyajustaṃ mahābhāgaṃ pañcabhūtāni rāvaṇam |
bhraṃśitaḥ sarvalokeṣu sa hi brahmāstratejasā

291.33

शरीरधातवो ह्यस् मासं रुधिरमेव च ।
नेशुर्ब्रह्मास्त्रनिर्दग्दा न च भस्माप्यदृश्यत

śarīradhātavo hyas māsaṃ rudhirameva ca |
neśurbrahmāstranirdagdā na ca bhasmāpyadṛśyata

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)