ततो ब्रह्मर्षयः सर्वे सिद्धा देवर्षयस्तथा ।
हव्यवाहं पुरस्कृत्य ब्रह्माणं शरणं गताः
tato brahmarṣayaḥ sarve siddhā devarṣayastathā |
havyavāhaṃ puraskṛtya brahmāṇaṃ śaraṇaṃ gatāḥ
इति श्रीमन्महाभारते अरण्यपर्वणि रामोपाख्यानपर्वाणि सप्तसप्तत्यधिकद्विशततमोऽध्यायः ॥
19 verses · 277 of 315
The brahmarshis, siddhas and devarshis, led by Agni, seek refuge with Brahma: Ravana, made unslayable by his boon, torments all creatures. Brahma replies that neither devas nor asuras can defeat him, but the four-armed Vishnu has already taken birth at his bidding to do this work. He tells Indra and the devas to beget mighty sons on bears and monkeys to help Vishnu. They do so, and each son takes his father's form and splendour: mountain-breakers armed with sal trees and rocks, swift as the wind. Brahma also sends the gandharvi Dundubhi to be born among men as the hunchback Manthara, who goes about stirring up enmity.
मार्कण्डेय उवाच
ततो ब्रह्मर्षयः सर्वे सिद्धा देवर्षयस्तथा ।
हव्यवाहं पुरस्कृत्य ब्रह्माणं शरणं गताः
tato brahmarṣayaḥ sarve siddhā devarṣayastathā |
havyavāhaṃ puraskṛtya brahmāṇaṃ śaraṇaṃ gatāḥ
अग्निरुवाच
योसौ विश्रवसः पुत्रो दशग्रीवो महाबलः ।
अवध्यो वरदानेन कृतो भगवता पुरा
yosau viśravasaḥ putro daśagrīvo mahābalaḥ |
avadhyo varadānena kṛto bhagavatā purā
स बाधते प्रजाः सर्वा विप्रकारैर्महाबलः ।
ततो नस्त्रातु भगवान्नान्यस्त्राता हि विद्यते
sa bādhate prajāḥ sarvā viprakārairmahābalaḥ |
tato nastrātu bhagavānnānyastrātā hi vidyate
ब्रह्मोवाच
न स देवासुरैः शक्यो युद्धे जेतुं विभावसो ।
विहितं तत्रयत्कार्यमभितस्तस्य निग्रहः
na sa devāsuraiḥ śakyo yuddhe jetuṃ vibhāvaso |
vihitaṃ tatrayatkāryamabhitastasya nigrahaḥ
तदर्थमवतीर्णोऽसौ मन्नियोगाच्चतुर्भुजः ।
विष्णुः प्रहरतां श्रेष्ठः स तत्कर्म करिष्यति
tadarthamavatīrṇo'sau manniyogāccaturbhujaḥ |
viṣṇuḥ praharatāṃ śreṣṭhaḥ sa tatkarma kariṣyati
मार्कण्डेय उवाच
पितामहस्ततस्तेषां संनिधौ शक्रमब्रवीत् ।
सर्वैर्देवगणैः सार्धं संभव त्वं महीतले
pitāmahastatasteṣāṃ saṃnidhau śakramabravīt |
sarvairdevagaṇaiḥ sārdhaṃ saṃbhava tvaṃ mahītale
विष्णोः सहायानृक्षीषु वानरीषु च सर्वशः ।
जनयध्वं सुतान्वीरान्कामरूपबलान्वितान्
viṣṇoḥ sahāyānṛkṣīṣu vānarīṣu ca sarvaśaḥ |
janayadhvaṃ sutānvīrānkāmarūpabalānvitān
ते यथोक्ता भगवता तत्प्रतिश्रुत्य शासनम् ।
ससृजुर्देवगन्धर्वाः पुत्रान्वानररूपिणः
te yathoktā bhagavatā tatpratiśrutya śāsanam |
sasṛjurdevagandharvāḥ putrānvānararūpiṇaḥ
ततो भागानुभागेन देवगन्धर्वदानवाः ।
अवतर्तुं महीं सर्वे मन्त्रयामासुरञ्जसा
tato bhāgānubhāgena devagandharvadānavāḥ |
avatartuṃ mahīṃ sarve mantrayāmāsurañjasā
अवतेरुर्महीं स्वर्गादंशैश्च सहिताः सुराः ।
ऋषयश्च महात्मानः सिद्धाश्च सह किन्नरैः ।
चारणाश्चासृजन्घोरान्वानरान्वनचारिणः
avaterurmahīṃ svargādaṃśaiśca sahitāḥ surāḥ |
ṛṣayaśca mahātmānaḥ siddhāśca saha kinnaraiḥ |
cāraṇāścāsṛjanghorānvānarānvanacāriṇaḥ
यस्य देवस्य यद्रूपं वेषस्तेजश्च यद्विधम् ।
अजायन्त समास्तेन तस्य तस्य सुतास्तदा
yasya devasya yadrūpaṃ veṣastejaśca yadvidham |
ajāyanta samāstena tasya tasya sutāstadā
तेषां समक्षं गन्धर्वी दुन्दुभीं नाम नामतः ।
शशास वरदो देवो गच्छ कार्यार्थसिद्धये
teṣāṃ samakṣaṃ gandharvī dundubhīṃ nāma nāmataḥ |
śaśāsa varado devo gaccha kāryārthasiddhaye
पितामहवचः श्रुत्वा गन्धर्वी दुन्दुभी ततः ।
मन्थरा मानुषे लोके कुब्जा समभवत्तदा
pitāmahavacaḥ śrutvā gandharvī dundubhī tataḥ |
mantharā mānuṣe loke kubjā samabhavattadā
शक्रप्रभृतयश्चैव सर्वे ते सुरसत्तमाः ।
वानरर्क्षवरस्त्रीषु जनयामासुरात्मजान्
śakraprabhṛtayaścaiva sarve te surasattamāḥ |
vānararkṣavarastrīṣu janayāmāsurātmajān
तेऽन्ववर्तन्पितॄन्सर्वे यशसा च बलेन च ।
भेत्तारो गिरिशृङ्गाणां सालतालशिलायुधाः
te'nvavartanpitṝnsarve yaśasā ca balena ca |
bhettāro giriśṛṅgāṇāṃ sālatālaśilāyudhāḥ
वज्चसंहननाः सर्वेसर्वेऽमोघवलास्तथा ।
कामवीर्यबलाश्चैवसर्वे बुद्धिविशारदाः
vajcasaṃhananāḥ sarvesarve'moghavalāstathā |
kāmavīryabalāścaivasarve buddhiviśāradāḥ
नागायुतसमप्राणा वायुवेगसमा जवे ।
यथेच्छविनिपाताश्च केचिदत्र वनौकसः
nāgāyutasamaprāṇā vāyuvegasamā jave |
yathecchavinipātāśca kecidatra vanaukasaḥ
एवं विधाय तत्सर्वं भगवाँल्लोकभावनः ।
मन्थरां बोधयामास यद्यत्कार्यं त्वया तथा
evaṃ vidhāya tatsarvaṃ bhagavām̐llokabhāvanaḥ |
mantharāṃ bodhayāmāsa yadyatkāryaṃ tvayā tathā
सा तद्वच समाज्ञाय तथा चक्रे मनोजवा ।
इतश्चेतश्च गच्छन्ती वैरसंधुक्षणे रता
sā tadvaca samājñāya tathā cakre manojavā |
itaścetaśca gacchantī vairasaṃdhukṣaṇe ratā
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)