Aranyaka (Vana) Parva

Chapter 217: The vyadha shows Kaushika his aged parents

इति श्रीमन्महाभारते अरण्यपर्वणि मार्कण्डेयसमास्यापर्वणि सप्तदशाधिकद्विशततमोऽध्यायः ॥

29 verses · 217 of 315

What happens in this chapter

The vyadha shows Kaushika his aged parents

Kaushika praises the vyadha's teaching. The vyadha says, now see the dharma I practise with my own eyes, by which I gained this knowledge, and leads him into the inner house. It is a fine four-roomed home like a temple, fragrant and well furnished. There his father and mother sit in white clothes, fed and content. They bless their son, saying he has served them faithfully in thought, word and deed, so that they live as happily as in the world of the devas. They welcome Kaushika and ask after his health. The vyadha declares that his parents are his highest devas: he bathes them, washes their feet, feeds them himself and never speaks unkindly. Father, mother, fire, the self and the guru are the five gurus of a householder.

मार्कण्डेय उवाच

217.1

एवं संकथिते कृत्स्ने मोक्षधर्मे युधिष्ठिर ।
दृढप्रीतमना विप्रो धर्मव्याधमुवाच ह

evaṃ saṃkathite kṛtsne mokṣadharme yudhiṣṭhira |
dṛḍhaprītamanā vipro dharmavyādhamuvāca ha

217.2

न्याययुक्तमिदं सर्वं भवता परिकीर्तितम् ।
न तेऽस्त्यविदितं किंचिद्धर्मेष्वभिसमीक्ष्यते

nyāyayuktamidaṃ sarvaṃ bhavatā parikīrtitam |
na te'styaviditaṃ kiṃciddharmeṣvabhisamīkṣyate

व्याध उवाच

217.3

प्रत्यक्षं मम यो धर्मस्तं च पश्य द्विजोत्तम ।
येन सिद्धिरियं प्राप्ता मया ब्राह्मणपुङ्गव

pratyakṣaṃ mama yo dharmastaṃ ca paśya dvijottama |
yena siddhiriyaṃ prāptā mayā brāhmaṇapuṅgava

217.4

उत्तिष्ठ भगवन्क्षिप्रं प्रविश्याभ्यन्तरं गृहम् ।
द्रष्टुमर्हसि धर्मज्ञ मातरं पितरं च मे

uttiṣṭha bhagavankṣipraṃ praviśyābhyantaraṃ gṛham |
draṣṭumarhasi dharmajña mātaraṃ pitaraṃ ca me

217.5

इत्युक्तः स प्रविश्याथ ददर्श परमार्चितम् ।
सौधं हृद्यं चतुःशालमतीव च मनोरमम्

ityuktaḥ sa praviśyātha dadarśa paramārcitam |
saudhaṃ hṛdyaṃ catuḥśālamatīva ca manoramam

217.6

देवतागृहसंकाश दैवतैश्च सुपूजितम् ।
शयनासनसंबाधं गन्धैश्च परमैर्युतम्

devatāgṛhasaṃkāśa daivataiśca supūjitam |
śayanāsanasaṃbādhaṃ gandhaiśca paramairyutam

217.7

तत्रशुक्लाम्बरधरौ पितरावस्य पूजितौ ।
कृताहारौ तु संतुष्टावुपविष्टौ वरासने

tatraśuklāmbaradharau pitarāvasya pūjitau |
kṛtāhārau tu saṃtuṣṭāvupaviṣṭau varāsane

217.8

तस्य व्याधस्य पितरौ ब्राह्मणः संददर्श ह ।
धर्मव्याधस्तु तौ दृष्ट्वा पादेषु शिरसाऽपतत्

tasya vyādhasya pitarau brāhmaṇaḥ saṃdadarśa ha |
dharmavyādhastu tau dṛṣṭvā pādeṣu śirasā'patat

वृद्धावूचतुः

217.9

उत्तिष्ठोत्तिष्ठ धर्मज्ञ धर्मस्त्वामभिरक्षतु ।
प्रीतौ स्वस्तव शौचेन दीर्घमायुरवाप्नुहि ।
[गतिमिष्टां तपो ज्ञानं मेधां च परमां गतः]

uttiṣṭhottiṣṭha dharmajña dharmastvāmabhirakṣatu |
prītau svastava śaucena dīrghamāyuravāpnuhi |
[gatimiṣṭāṃ tapo jñānaṃ medhāṃ ca paramāṃ gataḥ]

217.10

सत्पुत्रेण त्वया पुत्र नित्यं काले सुपूजितौ ।
सुखमेव वसावोऽत्र देवलोकगताविव

satputreṇa tvayā putra nityaṃ kāle supūjitau |
sukhameva vasāvo'tra devalokagatāviva

217.11

न तेऽन्यद्दैवतं किंचिद्दैवतेष्वपि वर्तते ।
प्रयतसत्वाद्द्विजातीनांदमेनासि समनवितः

na te'nyaddaivataṃ kiṃciddaivateṣvapi vartate |
prayatasatvāddvijātīnāṃdamenāsi samanavitaḥ

217.12

पितुः पितामहा ये च तथैव प्रपितामहाः ।
प्रीतास्ते सततं पुत्र दमेनावां च पूजया

pituḥ pitāmahā ye ca tathaiva prapitāmahāḥ |
prītāste satataṃ putra damenāvāṃ ca pūjayā

217.13

मनसा कर्मणा वाचा शुश्रूषा नैव हीयते ।
न चान्या हि तथा बुद्धिर्दृश्यते सांप्रतं तव

manasā karmaṇā vācā śuśrūṣā naiva hīyate |
na cānyā hi tathā buddhirdṛśyate sāṃprataṃ tava

217.14

जामदग्न्येन रामेण यथा वृद्धौ सुपूजितौ ।
तथा त्वया कृतंसर्वंतद्विशिष्टं च पुत्रक

jāmadagnyena rāmeṇa yathā vṛddhau supūjitau |
tathā tvayā kṛtaṃsarvaṃtadviśiṣṭaṃ ca putraka

मार्कण्डेय उवाच

217.15

ततस्तं ब्राह्मणं ताभ्यां धर्मव्याधो न्यवेदयत् ।
तौ स्वागतेन तं विप्रमर्चयामासतुस्तदा

tatastaṃ brāhmaṇaṃ tābhyāṃ dharmavyādho nyavedayat |
tau svāgatena taṃ vipramarcayāmāsatustadā

217.16

प्रतिगृह्यच तां पूजां द्विजः पप्रच्छ तावुभौ ।
सपुत्राभ्यां सभृत्याभ्यां कच्चिद्वां कुशलं गृहे ।
अनामय च वां कच्चित्सुखं वेह शरीरयोः

pratigṛhyaca tāṃ pūjāṃ dvijaḥ papraccha tāvubhau |
saputrābhyāṃ sabhṛtyābhyāṃ kaccidvāṃ kuśalaṃ gṛhe |
anāmaya ca vāṃ kaccitsukhaṃ veha śarīrayoḥ

वृद्धावूचतुः

217.17

कुशलं नौ गृहे विप्र भृत्यवर्गे च सर्वशः ।
कच्चित्त्वमप्यविघ्नेन संप्राप्तो भगवन्निति

kuśalaṃ nau gṛhe vipra bhṛtyavarge ca sarvaśaḥ |
kaccittvamapyavighnena saṃprāpto bhagavanniti

मार्कण्डेय उवाच

217.18

हाढमित्येव तौ विप्रः प्रत्युवाच मुदान्वितः ।
धर्मव्याधस्तु तं विप्रमर्थवद्वाक्यमब्रवीत्

hāḍhamityeva tau vipraḥ pratyuvāca mudānvitaḥ |
dharmavyādhastu taṃ vipramarthavadvākyamabravīt

217.19

पिता माता च भगवन्नेतौ मे दैवतं परम् ।
यद्दैवतेभ्यः कर्तव्यं तदेताभ्यां करोम्यहम्

pitā mātā ca bhagavannetau me daivataṃ param |
yaddaivatebhyaḥ kartavyaṃ tadetābhyāṃ karomyaham

217.20

त्रयस्त्रिंशद्यथा देवाः सर्वे शक्रपुरोगमाः ।
संपूज्याः सर्वलोकस्य तथा वृद्धाविमौ मम

trayastriṃśadyathā devāḥ sarve śakrapurogamāḥ |
saṃpūjyāḥ sarvalokasya tathā vṛddhāvimau mama

217.21

उपाहारानाहरन्तो देवतानां यथा द्विजः ।
कुर्वन्ति तद्वदेताभ्यां करोम्यहमतन्द्रितः

upāhārānāharanto devatānāṃ yathā dvijaḥ |
kurvanti tadvadetābhyāṃ karomyahamatandritaḥ

217.22

एतौ मे परमं ब्रह्मन्पिता माता च दैवतम् ।
एतौ पुष्पैः फलैरन्नैस्तोषयामि सदा द्विज

etau me paramaṃ brahmanpitā mātā ca daivatam |
etau puṣpaiḥ phalairannaistoṣayāmi sadā dvija

217.23

एतावेवाग्नयो मह्यं यान्वदन्ति मनीषिणः ।
यज्ञा वेदाश्च चत्वारः सर्वमेतौ मम द्विज

etāvevāgnayo mahyaṃ yānvadanti manīṣiṇaḥ |
yajñā vedāśca catvāraḥ sarvametau mama dvija

217.24

एतदर्थं मम प्राणा भार्या पुत्रः सुहृज्जनः ।
सपुत्रदारः शुश्रूषां नित्यमेव करोम्यहम्

etadarthaṃ mama prāṇā bhāryā putraḥ suhṛjjanaḥ |
saputradāraḥ śuśrūṣāṃ nityameva karomyaham

217.25

स्वयं च स्नापयाम्येतौ तथा पादौ प्रधावये ।
आहारं च प्रयच्छामि स्वयंच द्विजसत्तम

svayaṃ ca snāpayāmyetau tathā pādau pradhāvaye |
āhāraṃ ca prayacchāmi svayaṃca dvijasattama

217.26

अनुकूलाः कथा वच्मि विप्रियं परिवर्जये ।
अधर्मेणापि संयुक्तं प्रियमाभ्यां करोम्यहम्

anukūlāḥ kathā vacmi vipriyaṃ parivarjaye |
adharmeṇāpi saṃyuktaṃ priyamābhyāṃ karomyaham

217.27

धर्ममेव गुरुं मत्वा साक्षादेतौ द्विजोत्तम ।
अतन्द्रितः सदा विप्र शुश्रूषां वै करोम्यहम्

dharmameva guruṃ matvā sākṣādetau dvijottama |
atandritaḥ sadā vipra śuśrūṣāṃ vai karomyaham

217.28

पञ्चैव गुरवो ब्रह्मनपुरुषस्य बुभूषतः ।
पिता माताऽग्निरात्मा च गुरुश्च द्विजसत्तम

pañcaiva guravo brahmanapuruṣasya bubhūṣataḥ |
pitā mātā'gnirātmā ca guruśca dvijasattama

217.29

एतेषु यस्तु वर्तेत सम्यगेव द्विजोत्तम ।
भवेयुरप्रयस्तेन परिचीर्णास्तु नित्यशः ।
गार्हस्थ्ये वर्तमानस्य एष धर्मः सनातनः

eteṣu yastu varteta samyageva dvijottama |
bhaveyuraprayastena paricīrṇāstu nityaśaḥ |
gārhasthye vartamānasya eṣa dharmaḥ sanātanaḥ

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)