ततोऽश्मवर्षं सुमहत्प्रादुरासीत्समन्ततः ।
नगमात्रैः शिलाखण्डैस्तन्मां दृढमपीडयत्
tato'śmavarṣaṃ sumahatprādurāsītsamantataḥ |
nagamātraiḥ śilākhaṇḍaistanmāṃ dṛḍhamapīḍayat
30 verses · 173 of 315
The Danavas send a rain of rocks, and Arjuna grinds them to dust with the Indra astra. A downpour follows so thick that nothing can be seen, and he dries it with the Vishoshana astra. Fire he quenches with the water astra, wind he holds with the mountain astra. Then a deep darkness falls. The horses turn away, Matali drops his golden goad and asks in fear what to do: he drove for Indra against Shambara, Vritra and Bali and never lost his wits before; surely Brahma has ordained the end of creatures. Arjuna steadies himself, tells Matali not to fear, and with his own astra-maya clears the darkness and strikes the Danavas down.
अर्जुन उवाच
ततोऽश्मवर्षं सुमहत्प्रादुरासीत्समन्ततः ।
नगमात्रैः शिलाखण्डैस्तन्मां दृढमपीडयत्
tato'śmavarṣaṃ sumahatprādurāsītsamantataḥ |
nagamātraiḥ śilākhaṇḍaistanmāṃ dṛḍhamapīḍayat
तदहं वज्रसंकाशैः शरैरिनद्रास्त्रचोदितैः ।
अचूर्णयं वेगवद्भिः शतधैकैकमाहवे
tadahaṃ vajrasaṃkāśaiḥ śarairinadrāstracoditaiḥ |
acūrṇayaṃ vegavadbhiḥ śatadhaikaikamāhave
चूर्ण्यमानेऽश्मवर्षे तु यावकः समजायत ।
तत्राश्मचूर्णा न्यपतन्पावकप्रकरा इव
cūrṇyamāne'śmavarṣe tu yāvakaḥ samajāyata |
tatrāśmacūrṇā nyapatanpāvakaprakarā iva
ततोऽश्मवर्षे विहते जलवर्षं महत्तरम् ।
धाराभिरक्षमात्राभिः प्रादुरासीनममान्तिके
tato'śmavarṣe vihate jalavarṣaṃ mahattaram |
dhārābhirakṣamātrābhiḥ prādurāsīnamamāntike
नभस प्रच्युता धारास्तिग्मवीर्याः सहस्रशः ।
आवृण्वन्सर्वतो व्योम दिशश्चोपदिशस्तथा
nabhasa pracyutā dhārāstigmavīryāḥ sahasraśaḥ |
āvṛṇvansarvato vyoma diśaścopadiśastathā
धाराणां च निपातेन वायोर्विष्फूर्जितेन च ।
गर्जितेन च मेघानां न प्राज्ञायत किंचन
dhārāṇāṃ ca nipātena vāyorviṣphūrjitena ca |
garjitena ca meghānāṃ na prājñāyata kiṃcana
धारा दिवि च संबद्धा वसुधायां च सर्वशः ।
व्यामोहयन्त मां तत्रनिपतन्त्योऽनिशं भुवि
dhārā divi ca saṃbaddhā vasudhāyāṃ ca sarvaśaḥ |
vyāmohayanta māṃ tatranipatantyo'niśaṃ bhuvi
तत्रोपदिष्टमिन्द्रेण दिव्यमस्त्रं विशोषणम् ।
दीप्तं प्राहिणवं घोरमशुप्यत्तेन तज्जलम्
tatropadiṣṭamindreṇa divyamastraṃ viśoṣaṇam |
dīptaṃ prāhiṇavaṃ ghoramaśupyattena tajjalam
हतेऽश्मवर्षे च मया जलवर्षे च शोषिते ।
मुमुचुर्दानवा मायामग्निं वायुं च भारत
hate'śmavarṣe ca mayā jalavarṣe ca śoṣite |
mumucurdānavā māyāmagniṃ vāyuṃ ca bhārata
ततोऽहमग्निं व्यधमं सलिलास्त्रेण सर्वशः ।
शैलेन च महास्त्रेण वायोरवेगमधारयम्
tato'hamagniṃ vyadhamaṃ salilāstreṇa sarvaśaḥ |
śailena ca mahāstreṇa vāyoravegamadhārayam
तस्यां प्रतिहतायां ते दानवा युद्धदुर्मदाः ।
प्राकुर्वन्विविधां मायां यौगपद्येन भारत
tasyāṃ pratihatāyāṃ te dānavā yuddhadurmadāḥ |
prākurvanvividhāṃ māyāṃ yaugapadyena bhārata
ततो वर्षं प्रादुरभूत्सुमहद्रोमहर्षणम् ।
अस्त्राणां घोररूपाणामग्नेर्वायोस्तथाऽश्मनाम्
tato varṣaṃ prādurabhūtsumahadromaharṣaṇam |
astrāṇāṃ ghorarūpāṇāmagnervāyostathā'śmanām
सा तु मायामयी वृष्टिः पीडयामास मां युधि ।
अथ घोरं तमस्तीव्रं प्रादुरासीत्समन्ततः
sā tu māyāmayī vṛṣṭiḥ pīḍayāmāsa māṃ yudhi |
atha ghoraṃ tamastīvraṃ prādurāsītsamantataḥ
तमसा संवृतेलोके घोरेण परुषेण च ।
हरयो विमुखाश्चासन्प्रास्खलच्चापि मातलिः
tamasā saṃvṛteloke ghoreṇa paruṣeṇa ca |
harayo vimukhāścāsanprāskhalaccāpi mātaliḥ
हस्ताद्धिरण्मयश्चास्य प्रतोदः प्रापतद्भुवि ।
असकृच्चाह मां भीतः किं करिष्याव इत्यपि
hastāddhiraṇmayaścāsya pratodaḥ prāpatadbhuvi |
asakṛccāha māṃ bhītaḥ kiṃ kariṣyāva ityapi
मां च भीराविशत्तीव्रा तस्मिन्विगतचेतसि ।
स च मां विगतज्ञानः संत्रस्तमिदमब्रवीत्
māṃ ca bhīrāviśattīvrā tasminvigatacetasi |
sa ca māṃ vigatajñānaḥ saṃtrastamidamabravīt
सुराणामसुराणां च संग्रामः सुमहानभूत् ।
अमृतार्थं पुरा पार्त स च दृष्टो मयाऽनघ
surāṇāmasurāṇāṃ ca saṃgrāmaḥ sumahānabhūt |
amṛtārthaṃ purā pārta sa ca dṛṣṭo mayā'nagha
शम्बरस्य वधे घोरः संग्रामः सुमहानभूत् ।
सारथ्यं देवराजस्य तत्रापि कृतवानहम्
śambarasya vadhe ghoraḥ saṃgrāmaḥ sumahānabhūt |
sārathyaṃ devarājasya tatrāpi kṛtavānaham
तथैव वृत्रस्य वधे संगृहीता हया मया ।
वैरोचनेर्मया युद्धं दृष्टं चापि सुदारुणम्
tathaiva vṛtrasya vadhe saṃgṛhītā hayā mayā |
vairocanermayā yuddhaṃ dṛṣṭaṃ cāpi sudāruṇam
एते मया महाघोरः संग्रामाः पर्युपासिताः ।
न चापि विगतज्ञानो भूतपूर्वोस्मि पाण्डव
ete mayā mahāghoraḥ saṃgrāmāḥ paryupāsitāḥ |
na cāpi vigatajñāno bhūtapūrvosmi pāṇḍava
पितामहेन संहारः प्रजानां विहितो ध्रुवम् ।
न हि युद्धमिदं युक्तमन्यत्र जगतः क्षयात्
pitāmahena saṃhāraḥ prajānāṃ vihito dhruvam |
na hi yuddhamidaṃ yuktamanyatra jagataḥ kṣayāt
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा संस्तभ्यात्मानमात्मना ।
मोहयिष्यन्दानवानामहं मायाबलं महत्
tasya tadvacanaṃ śrutvā saṃstabhyātmānamātmanā |
mohayiṣyandānavānāmahaṃ māyābalaṃ mahat
अब्रुवं मातलिं भीतं पश्य मे बुजयोर्बलम् ।
अस्त्राणां च प्रभावं वै धनुषो गाण्डिवस्य च
abruvaṃ mātaliṃ bhītaṃ paśya me bujayorbalam |
astrāṇāṃ ca prabhāvaṃ vai dhanuṣo gāṇḍivasya ca
अद्यास्त्रमाययैतैषां मायामेतां सुदारुणाम् ।
विनिहन्मि तमश्चोग्रं मा भैः सूत स्तिरो भव
adyāstramāyayaitaiṣāṃ māyāmetāṃ sudāruṇām |
vinihanmi tamaścograṃ mā bhaiḥ sūta stiro bhava
एवमुक्त्वाहमसृजमस्त्रमायां नराधिप ।
मोहनीं सर्वभूतानां हिताय त्रिदिवौकसाम्
evamuktvāhamasṛjamastramāyāṃ narādhipa |
mohanīṃ sarvabhūtānāṃ hitāya tridivaukasām
पीड्यमानासु मायासु तासु तास्वसुरोत्तमाः ।
पुनर्बहुविधा मायाः प्राकुर्वन्नमितौजसः
pīḍyamānāsu māyāsu tāsu tāsvasurottamāḥ |
punarbahuvidhā māyāḥ prākurvannamitaujasaḥ
पुनः प्रकाशमभवत्तमसा ग्रस्यते पुनः ।
भवत्यदर्शनो लोकः पुनरप्सु निमज्जति
punaḥ prakāśamabhavattamasā grasyate punaḥ |
bhavatyadarśano lokaḥ punarapsu nimajjati
सुसंगृहीतैर्हरिभिः प्रकाशे सति मातलिः ।
व्यचरत्स्यन्दनाग्र्येण संग्रामे रोमहर्षणे
susaṃgṛhītairharibhiḥ prakāśe sati mātaliḥ |
vyacaratsyandanāgryeṇa saṃgrāme romaharṣaṇe
ततः पर्यपतन्नुग्रा निवातकवचा मयि ।
तानहं विवरं दृष्ट्वा प्राहण्वं यमसादनम्
tataḥ paryapatannugrā nivātakavacā mayi |
tānahaṃ vivaraṃ dṛṣṭvā prāhaṇvaṃ yamasādanam
वर्तमाने तथा युद्धे निवातकवचान्तके ।
नापश्यं सहसा सर्वान्दानवान्मायया वृतान्
vartamāne tathā yuddhe nivātakavacāntake |
nāpaśyaṃ sahasā sarvāndānavānmāyayā vṛtān
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)