युधिष्ठिर धृतिर्दाक्ष्यं देशकालपराक्रमाः ।
लोकतन्त्रविधानानामेष पञ्चविधो विधिः
yudhiṣṭhira dhṛtirdākṣyaṃ deśakālaparākramāḥ |
lokatantravidhānānāmeṣa pañcavidho vidhiḥ
इति श्रीमन्महाभारते अरण्यपर्वणि यक्षयुद्धपर्वणि त्रिषष्ट्यधिकशततमोऽध्यायः ॥
40 verses · 163 of 315
Kubera teaches Yudhishthira that steadiness, skill, and a sense of place, time and valour make up the fivefold rule of worldly affairs; the rash and those who act out of season perish here and hereafter. Bhima, he says, is fearless and hot-tempered, so restrain him. Kubera promises that his servants will guard them and bring them food and drink, and he praises Arjuna, now learning astras in Indra's hall, for his self-control and truth. Shantanu, their great-grandfather, sends greetings from Indra's world. Bhima lays down his weapons and bows, and Kubera blesses him: look straight, speak truth, look far. Arjuna will come soon. Kubera departs for his city, the rakshasas' bodies are removed from the peak, and the Pandavas spend the night in Kubera's houses.
धनद उवाच
युधिष्ठिर धृतिर्दाक्ष्यं देशकालपराक्रमाः ।
लोकतन्त्रविधानानामेष पञ्चविधो विधिः
yudhiṣṭhira dhṛtirdākṣyaṃ deśakālaparākramāḥ |
lokatantravidhānānāmeṣa pañcavidho vidhiḥ
धृतिमन्तश्च दक्षाश्च स्वे स्वे कर्मणि भारत ।
पराक्रमविधानज्ञा नराः कृतयुगेऽभवन्
dhṛtimantaśca dakṣāśca sve sve karmaṇi bhārata |
parākramavidhānajñā narāḥ kṛtayuge'bhavan
धृतिमान्देशकालज्ञः सर्वधर्मविधानवित् ।
क्षत्रियः क्षत्रियश्रेष्ठ शास्ति वै पृथिवीमनु
dhṛtimāndeśakālajñaḥ sarvadharmavidhānavit |
kṣatriyaḥ kṣatriyaśreṣṭha śāsti vai pṛthivīmanu
य एवं वर्तते पार्थ पुरुषः सर्वकर्मसु ।
स लोके लभते वीर यशः प्रेत्य च सद्गतिम्
ya evaṃ vartate pārtha puruṣaḥ sarvakarmasu |
sa loke labhate vīra yaśaḥ pretya ca sadgatim
देशकालान्तरप्रेप्सुः कृत्वा शक्रः पराक्रमम् ।
संप्राप्तस्त्रिदिवे राज्यं वृत्रहा वसुभिः सह
deśakālāntaraprepsuḥ kṛtvā śakraḥ parākramam |
saṃprāptastridive rājyaṃ vṛtrahā vasubhiḥ saha
[यस्तु केवलसंरम्भात्प्रपातं न निरीक्षते ।]
पापात्मा पापबुद्धिर्यः पापमेवानुवर्तते ।
कर्मणामविभागज्ञः प्रेत्य चेह विनश्यति
[yastu kevalasaṃrambhātprapātaṃ na nirīkṣate |]
pāpātmā pāpabuddhiryaḥ pāpamevānuvartate |
karmaṇāmavibhāgajñaḥ pretya ceha vinaśyati
अकालज्ञः सुदुर्मेधाः कार्याणामविशेषवित् ।
वृथाचारसमारम्भः प्रेत्य चेह विनश्यति
akālajñaḥ sudurmedhāḥ kāryāṇāmaviśeṣavit |
vṛthācārasamārambhaḥ pretya ceha vinaśyati
साहसे वर्तमानानां निकृतीनां दुरात्मनाम् ।
सर्वेषामर्थलिप्सूनां पापो भवति निश्चयः
sāhase vartamānānāṃ nikṛtīnāṃ durātmanām |
sarveṣāmarthalipsūnāṃ pāpo bhavati niścayaḥ
अधर्मज्ञोऽवलिप्तश्च बालबुद्धिरमर्षणः ।
निर्भयो भीमसेनोऽयं तं शाधि पुरुषर्षभ
adharmajño'valiptaśca bālabuddhiramarṣaṇaḥ |
nirbhayo bhīmaseno'yaṃ taṃ śādhi puruṣarṣabha
आर्ष्टिषेणस् राजर्षेः प्राप्य भूयस्त्वमाश्रमम् ।
तमिस्रां प्रथमां तत्र वीतशोकभयो वस
ārṣṭiṣeṇas rājarṣeḥ prāpya bhūyastvamāśramam |
tamisrāṃ prathamāṃ tatra vītaśokabhayo vasa
अलकां सह गन्धर्वैर्यक्षैश्च सह किन्नरैः ।
गमिष्यामि महाबाहो त्वं चापि बदरीं व्रज
alakāṃ saha gandharvairyakṣaiśca saha kinnaraiḥ |
gamiṣyāmi mahābāho tvaṃ cāpi badarīṃ vraja
मन्नियुक्ता मनुष्येन्द्र सर्वे च गिरिवासिनः ।
रक्षन्तु त्वां महाबाहो सहितं द्विजसत्तमैः
manniyuktā manuṣyendra sarve ca girivāsinaḥ |
rakṣantu tvāṃ mahābāho sahitaṃ dvijasattamaiḥ
साहसेषु च संतिष्ठंस्त्वया शैले वृकोदरः ।
वार्यतां साध्वयं राजंस्त्वया धर्मभृतांवर
sāhaseṣu ca saṃtiṣṭhaṃstvayā śaile vṛkodaraḥ |
vāryatāṃ sādhvayaṃ rājaṃstvayā dharmabhṛtāṃvara
इतः परं च वो राजन्द्रक्ष्यन्ति वनगोचराः ।
उपश्थास्यन्ति वो राजन्रक्षिष्यन्ते च वः सदा
itaḥ paraṃ ca vo rājandrakṣyanti vanagocarāḥ |
upaśthāsyanti vo rājanrakṣiṣyante ca vaḥ sadā
तथैव चान्नपानानि स्वादूनि च बबूनि च ।
आहरिष्यन्ति मत्प्रेष्याः सदा वः पुरुषर्षभाः
tathaiva cānnapānāni svādūni ca babūni ca |
āhariṣyanti matpreṣyāḥ sadā vaḥ puruṣarṣabhāḥ
यथा जिष्णुर्महेन्द्रस्य यथा वायोर्वृकोदरः ।
धर्मस्य त्वं यथा तात योगोत्पन्नो निजः सुतः
yathā jiṣṇurmahendrasya yathā vāyorvṛkodaraḥ |
dharmasya tvaṃ yathā tāta yogotpanno nijaḥ sutaḥ
आत्मजावात्मसंपन्नौ यमौ चोभौ यथाश्विनोः ।
रक्ष्यास्तद्वन्ममापीह यूयं सर्वे युधिष्ठिर
ātmajāvātmasaṃpannau yamau cobhau yathāśvinoḥ |
rakṣyāstadvanmamāpīha yūyaṃ sarve yudhiṣṭhira
अर्थतत्त्वविधानज्ञः सर्वधर्मविधानवित् ।
भीमसेनादवरजः पल्गुनः कुशली दिवि
arthatattvavidhānajñaḥ sarvadharmavidhānavit |
bhīmasenādavarajaḥ palgunaḥ kuśalī divi
याः काश्चन मता लोके स्वर्ग्याः परमसंपदः ।
जनमप्रभृति ताः सर्वाः स्थितास्तात धनंजये
yāḥ kāścana matā loke svargyāḥ paramasaṃpadaḥ |
janamaprabhṛti tāḥ sarvāḥ sthitāstāta dhanaṃjaye
द्रमो दानं बलं बुद्धिर्ह्रीर्धृतिस्तेज उत्तमम् ।
एतान्यपि महासत्वे स्थितान्यमिततेजसि
dramo dānaṃ balaṃ buddhirhrīrdhṛtisteja uttamam |
etānyapi mahāsatve sthitānyamitatejasi
न मोहात्कुरुते जिष्णुः कर्म पाण्डव गर्हितम् ।
न पार्थस् मृषोक्तानि कथयन्ति नरा नृषु
na mohātkurute jiṣṇuḥ karma pāṇḍava garhitam |
na pārthas mṛṣoktāni kathayanti narā nṛṣu
स देवपितृगन्धर्वैः कुरूणआं कीर्तिवर्धनः ।
आनीतः कुरुतेऽस्त्राणि शक्रसद्मनि भारत
sa devapitṛgandharvaiḥ kurūṇaāṃ kīrtivardhanaḥ |
ānītaḥ kurute'strāṇi śakrasadmani bhārata
योऽसौ सर्वान्महीपालान्धर्मेण वशमानयत् ।
स शन्तनुर्महातेजाः पितुस्तव पितामहः
yo'sau sarvānmahīpālāndharmeṇa vaśamānayat |
sa śantanurmahātejāḥ pitustava pitāmahaḥ
प्रीयते पार्थ पार्थेन दिवि गाण्डीवधन्वना ।
सम्यक्वासौ महावीर्यः कुलधुर्य इव स्थितः
prīyate pārtha pārthena divi gāṇḍīvadhanvanā |
samyakvāsau mahāvīryaḥ kuladhurya iva sthitaḥ
पितॄन्देवानृषीन्विप्रान्पूजयित्वा महायशाः ।
सप्त मुख्यान्महामेधानाहरद्यमुनां प्रति
pitṝndevānṛṣīnviprānpūjayitvā mahāyaśāḥ |
sapta mukhyānmahāmedhānāharadyamunāṃ prati
अधिराजः स राजंस्त्वां शन्तनुः प्रपितामहः ।
स्वर्गजिच्छक्रलोकस्थः कुशलं परिपृच्छति
adhirājaḥ sa rājaṃstvāṃ śantanuḥ prapitāmahaḥ |
svargajicchakralokasthaḥ kuśalaṃ paripṛcchati
वैशंपायन उवाच
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं धनदेन प्रभाषितम् ।
पाण्डवाश्च ततस्तेन बभूवः संप्रहर्षिताः
etacchrutvā tu vacanaṃ dhanadena prabhāṣitam |
pāṇḍavāśca tatastena babhūvaḥ saṃpraharṣitāḥ
ततः शक्तिं गदां खङ्गं धनुश्च भरतर्षभः ।
प्राध्वंकृत्वा नमश्चक्रे कुबेराय वृकोदरः
tataḥ śaktiṃ gadāṃ khaṅgaṃ dhanuśca bharatarṣabhaḥ |
prādhvaṃkṛtvā namaścakre kuberāya vṛkodaraḥ
ततोऽब्रवीद्धनाध्यक्षः शरण्यः शरणागतम् ।
मानहा भव शत्रूणां सुहृदां नन्दिवर्धनः
tato'bravīddhanādhyakṣaḥ śaraṇyaḥ śaraṇāgatam |
mānahā bhava śatrūṇāṃ suhṛdāṃ nandivardhanaḥ
विभयस्ताप शैलाग्रे वसानः सह बन्धुभिः ।
सुपर्णपितृदेवानां सततं मानकृद्भव
vibhayastāpa śailāgre vasānaḥ saha bandhubhiḥ |
suparṇapitṛdevānāṃ satataṃ mānakṛdbhava
ऋजुं पश्यत मा वक्रं सत्यं वदत माऽनृतम् ।
दीर्घं पश्यत मा ह्रस्वं परं पश्यत माऽपरम्
ṛjuṃ paśyata mā vakraṃ satyaṃ vadata mā'nṛtam |
dīrghaṃ paśyata mā hrasvaṃ paraṃ paśyata mā'param
स्वेषु वेश्मसु रम्येषु वसतामित्रतापनाः ।
कामान्न परिहास्यन्ति यक्षा वोभरतर्षभाः
sveṣu veśmasu ramyeṣu vasatāmitratāpanāḥ |
kāmānna parihāsyanti yakṣā vobharatarṣabhāḥ
शीघ्रमेव गुडाकेशः कृतास्त्रः पुरुषर्षभः ।
साक्षान्मघवतोत्सृष्टः संप्राप्स्यति धनंजयः
śīghrameva guḍākeśaḥ kṛtāstraḥ puruṣarṣabhaḥ |
sākṣānmaghavatotsṛṣṭaḥ saṃprāpsyati dhanaṃjayaḥ
एवमुत्तमकर्माणमनुशिष्य युधिष्ठिरम् ।
अस्तं गिरिमिवादित्यः प्रययौ गुह्यकाधिपः
evamuttamakarmāṇamanuśiṣya yudhiṣṭhiram |
astaṃ girimivādityaḥ prayayau guhyakādhipaḥ
तं परिस्तोमसंकीर्णैर्नानारत्नविभूषितैः ।
यानैरनुययुर्यक्षा राक्षसाश्च सहस्रशः
taṃ paristomasaṃkīrṇairnānāratnavibhūṣitaiḥ |
yānairanuyayuryakṣā rākṣasāśca sahasraśaḥ
पक्षिणामिव कनिर्घोषः कुबेरसदनं प्रति ।
बभूव परमाश्वानामैरावतपथे यथा
pakṣiṇāmiva kanirghoṣaḥ kuberasadanaṃ prati |
babhūva paramāśvānāmairāvatapathe yathā
ते जग्मुस्तूर्णमाकाशं धनाधिपतिवाजिनः ।
प्रकर्षन्त इवाभ्राणि पिबन्त इवमारुतम्
te jagmustūrṇamākāśaṃ dhanādhipativājinaḥ |
prakarṣanta ivābhrāṇi pibanta ivamārutam
ततस्तानि शरीराणि गतसत्वानि रक्षसाम् ।
अपाकृष्यन्त शैलाग्राद्धनाधिपतिशासनात्
tatastāni śarīrāṇi gatasatvāni rakṣasām |
apākṛṣyanta śailāgrāddhanādhipatiśāsanāt
तेषां हि शापकालः स कृतोऽगस्त्येन धीमता ।
समरे निहतास्तस्माच्छापस्यान्तोऽभवत्तदा
teṣāṃ hi śāpakālaḥ sa kṛto'gastyena dhīmatā |
samare nihatāstasmācchāpasyānto'bhavattadā
पाण्डवाश्महात्मानस्तेषु वेश्मसु तां क्षपाम् ।
सुखमूषुर्गतोद्वेगाः पूजिताः सह राक्षसैः
pāṇḍavāśmahātmānasteṣu veśmasu tāṃ kṣapām |
sukhamūṣurgatodvegāḥ pūjitāḥ saha rākṣasaiḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)