स तत्र तामुषित्वैकां रजनीं पृथिवीपतिः ।
तापसानां परं चक्रे सत्कारं भ्रातृभिः सह
sa tatra tāmuṣitvaikāṃ rajanīṃ pṛthivīpatiḥ |
tāpasānāṃ paraṃ cakre satkāraṃ bhrātṛbhiḥ saha
इति श्रीमन्महाभारते अरण्यपर्वणि तीर्थयात्रापर्वणि षोडशाधिकशततमोऽध्यायः ॥
46 verses · 116 of 315
On Mahendra, Yudhishthira asks Akritavrana, follower of Parashurama, when he may see him. Parashurama shows himself on the eighth and fourteenth days, and tomorrow is the fourteenth. Asked why he slew the kshatriyas, Akritavrana begins. The Haihaya king Arjuna Kartavirya, by Dattatreya's grace, had many arms and a golden vimana, and oppressed devas and rishis. King Gadhi's daughter Satyavati was sought by the sage Richika, who paid the bride price of a thousand white horses with one black ear, got from Varuna. Bhrigu gave Satyavati and her mother two charus, but they exchanged them. At Satyavati's plea the warrior nature passed to her grandson, not her son, and she bore Jamadagni, master of Veda and archery.
वैशंपायन उवाच
स तत्र तामुषित्वैकां रजनीं पृथिवीपतिः ।
तापसानां परं चक्रे सत्कारं भ्रातृभिः सह
sa tatra tāmuṣitvaikāṃ rajanīṃ pṛthivīpatiḥ |
tāpasānāṃ paraṃ cakre satkāraṃ bhrātṛbhiḥ saha
लोमशस्तस्य तान्सर्वानाचख्यौ तत्र तापसान् ।
भृगूनङ्गिरसश्चैव वसिष्ठानथ काश्यपान्
lomaśastasya tānsarvānācakhyau tatra tāpasān |
bhṛgūnaṅgirasaścaiva vasiṣṭhānatha kāśyapān
तान्समेत्य सा राजर्षिरभिवाद्य कृताञ्जलिः ।
रामस्यानुचरं वीरमपृच्छदकृतव्रणम्
tānsametya sā rājarṣirabhivādya kṛtāñjaliḥ |
rāmasyānucaraṃ vīramapṛcchadakṛtavraṇam
कदा नु रामो भगवांस्तापसो दर्शयिष्यति ।
तमहं तपसा युक्तं द्रष्टुमिच्छामि भार्गवम्
kadā nu rāmo bhagavāṃstāpaso darśayiṣyati |
tamahaṃ tapasā yuktaṃ draṣṭumicchāmi bhārgavam
अकृतव्रण उवाच
आयानेवासि विदितो रामस्य विदितात्मनः ।
प्रीतिस्त्वयि च रामस्य क्षिप्रं त्वां दर्शयिष्यति
āyānevāsi vidito rāmasya viditātmanaḥ |
prītistvayi ca rāmasya kṣipraṃ tvāṃ darśayiṣyati
चतुर्दशीमष्टमीं च रामं पश्यन्ति तापसाः ।
अस्यां रात्र्यां व्यतीतायां भवित्री श्वश्चतुर्दशी
caturdaśīmaṣṭamīṃ ca rāmaṃ paśyanti tāpasāḥ |
asyāṃ rātryāṃ vyatītāyāṃ bhavitrī śvaścaturdaśī
ततो द्रक्ष्यसि रामं त्वं कृष्णाजिनजटाधरम् ।
(युधिष्ठिर उवाच)
भवाननुगतो रामं जामदग्न्यं महाबलम् ।
प्रत्यक्षदर्शी सर्वस्य पूर्ववृत्तस्य कर्मणः
tato drakṣyasi rāmaṃ tvaṃ kṛṣṇājinajaṭādharam |
(yudhiṣṭhira uvāca)
bhavānanugato rāmaṃ jāmadagnyaṃ mahābalam |
pratyakṣadarśī sarvasya pūrvavṛttasya karmaṇaḥ
स भवान्कथयत्वद्य यथा रामेण निर्जिताः ।
आहवे क्षत्रियाः सर्वे कथं केन च हेतुना
sa bhavānkathayatvadya yathā rāmeṇa nirjitāḥ |
āhave kṣatriyāḥ sarve kathaṃ kena ca hetunā
[हन्त ते कथयिष्यामि महदाख्यानमुत्तमम् ।
भृगूणां राजशार्दूल वंशे जातस्य भारत
[hanta te kathayiṣyāmi mahadākhyānamuttamam |
bhṛgūṇāṃ rājaśārdūla vaṃśe jātasya bhārata
रामस्य जामदग्न्यस्य चरितं देवसंमितम् ।
हैहयाधिपतेश्चैव कार्तवीर्यस् भारत
rāmasya jāmadagnyasya caritaṃ devasaṃmitam |
haihayādhipateścaiva kārtavīryas bhārata
रामेण चार्जुनो नाम हैहयाधिपतिर्हतिः ।
तस्य बाहुशतान्यासंस्त्रीणि सप्त च पाण्डव
rāmeṇa cārjuno nāma haihayādhipatirhatiḥ |
tasya bāhuśatānyāsaṃstrīṇi sapta ca pāṇḍava
दत्तात्रेयप्रसादेन विमानं काञ्चनं तथा ।
ऐश्वर्यं सर्वभूतेषु पृथिव्यां पृथिवीपते
dattātreyaprasādena vimānaṃ kāñcanaṃ tathā |
aiśvaryaṃ sarvabhūteṣu pṛthivyāṃ pṛthivīpate
अव्घाहतगतिश्चैव रथस्तस्य महात्मनः ।
रथेन तेन तु सदावरदानेन वीर्यवान्
avghāhatagatiścaiva rathastasya mahātmanaḥ |
rathena tena tu sadāvaradānena vīryavān
ममर्द देवान्यक्षांश्च ऋषींश्चैव समन्ततः ।
भूतांश्चैव स सर्वांस्तु पीडयामास सर्वतः
mamarda devānyakṣāṃśca ṛṣīṃścaiva samantataḥ |
bhūtāṃścaiva sa sarvāṃstu pīḍayāmāsa sarvataḥ
ततो देवाः समेत्याहुर्ऋषयश्च महाव्रताः ।
देवदेवं सुरारिघ्नं विष्णुं सत्यपराक्रमम् ।
भगवन्भूतरार्थमर्जुनं जहि वै प्रभो
tato devāḥ sametyāhurṛṣayaśca mahāvratāḥ |
devadevaṃ surārighnaṃ viṣṇuṃ satyaparākramam |
bhagavanbhūtarārthamarjunaṃ jahi vai prabho
विमानेन च दिव्येन हैहयाधिपतिः प्रभुः ।
शचीसहायं क्रीडन्तं धर्षयामास वासवम्
vimānena ca divyena haihayādhipatiḥ prabhuḥ |
śacīsahāyaṃ krīḍantaṃ dharṣayāmāsa vāsavam
ततस्तु भगवान्देवः शक्रेण सहितस्तदा ।
कार्तवीर्यविनाशार्थं मन्त्रयामास भारत
tatastu bhagavāndevaḥ śakreṇa sahitastadā |
kārtavīryavināśārthaṃ mantrayāmāsa bhārata
यत्तद्भूतहितं कार्यं सुरेन्द्रेण निवेदितम् ।
संप्रतिश्रुत्य तत्सर्वं भगवाँल्लोकपूजितः ।
जगाम बदरीं रम्यां स्वमेवाश्रममण्डलम्
yattadbhūtahitaṃ kāryaṃ surendreṇa niveditam |
saṃpratiśrutya tatsarvaṃ bhagavām̐llokapūjitaḥ |
jagāma badarīṃ ramyāṃ svamevāśramamaṇḍalam
एतस्मिन्नेव काले तु पृथिव्यां पृथिवीपतिः ।]
कान्यकुब्जे महानासीत्पार्थिवः सुमहाबलः ।
गाधीति विश्रुतो लोके वनवासं जगाम ह
etasminneva kāle tu pṛthivyāṃ pṛthivīpatiḥ |]
kānyakubje mahānāsītpārthivaḥ sumahābalaḥ |
gādhīti viśruto loke vanavāsaṃ jagāma ha
वने तु तस्य वसतः कन्या जज्ञेऽप्सरःसमा ।
ऋचीको भार्गवस्तां च वरयामास भारत
vane tu tasya vasataḥ kanyā jajñe'psaraḥsamā |
ṛcīko bhārgavastāṃ ca varayāmāsa bhārata
तमुवाच ततो गाधिर्ब्राह्मणं संशितव्रतम् ।
उचितं नः कुले किंचित्पूर्वैर्यत्संप्रवर्तितम्
tamuvāca tato gādhirbrāhmaṇaṃ saṃśitavratam |
ucitaṃ naḥ kule kiṃcitpūrvairyatsaṃpravartitam
एकतः श्यामकर्णानां पाण्डुराणां तरस्विनाम् ।
सहस्रं वाजिनां शुक्लमिति विद्धि द्विजोत्तम
ekataḥ śyāmakarṇānāṃ pāṇḍurāṇāṃ tarasvinām |
sahasraṃ vājināṃ śuklamiti viddhi dvijottama
न चापि भगवान्वाच्योदीयतामिति भार्गव ।
देया मे दुहिता चैव त्वद्विधाय महात्मने
na cāpi bhagavānvācyodīyatāmiti bhārgava |
deyā me duhitā caiva tvadvidhāya mahātmane
ऋचीक उवाच
एकतः श्यामकर्णानां पाण्डुराणां तरस्विनाम् ।
दास्याम्यश्वसहस्रं ते मम भार्या सुताऽस्तु ते
ekataḥ śyāmakarṇānāṃ pāṇḍurāṇāṃ tarasvinām |
dāsyāmyaśvasahasraṃ te mama bhāryā sutā'stu te
गाधिरुवाच
ददास्यश्वसहस्रं मे तव भार्या सुताऽस्तु मे
dadāsyaśvasahasraṃ me tava bhāryā sutā'stu me
अकृतव्रण उवाच
स तथेति प्रतिज्ञाय राजन्वरुणमब्रवीत् ।
एकतः श्यामकर्णानां पाण्डुराणां तरस्विनाम् ।
सहस्रं वाजिनामेकं शुल्कार्थं प्रतिदीयताम्
sa tatheti pratijñāya rājanvaruṇamabravīt |
ekataḥ śyāmakarṇānāṃ pāṇḍurāṇāṃ tarasvinām |
sahasraṃ vājināmekaṃ śulkārthaṃ pratidīyatām
तस्मै प्रादात्सहस्रं वै वाजिनां वरुणस्तदा ।
तदश्वतीर्थं विख्यातमुत्थिता यत्र ते हयाः
tasmai prādātsahasraṃ vai vājināṃ varuṇastadā |
tadaśvatīrthaṃ vikhyātamutthitā yatra te hayāḥ
गङ्गायां कान्यकुब्जे वै ददौ सत्यवतीं तदा ।
ततो गाधिः सुतां चास्मै जन्याश्चासन्सुरास्तदा
gaṅgāyāṃ kānyakubje vai dadau satyavatīṃ tadā |
tato gādhiḥ sutāṃ cāsmai janyāścāsansurāstadā
लब्धं हयसहस्रं तु तां च दृष्ट्वा दिवौकसः ।
विस्मयं परमं जग्मुस्तमेव दिवि संस्तुवन्
labdhaṃ hayasahasraṃ tu tāṃ ca dṛṣṭvā divaukasaḥ |
vismayaṃ paramaṃ jagmustameva divi saṃstuvan
धर्मेण लब्ध्वा तां भार्यामृचीको द्विजसत्तमः ।
यथाकामं यथाजोषं तया रेमे सुमध्यया
dharmeṇa labdhvā tāṃ bhāryāmṛcīko dvijasattamaḥ |
yathākāmaṃ yathājoṣaṃ tayā reme sumadhyayā
तं विवाहे कृतेराजन्सभार्यमवलोककः ।
आजगाम भृगुश्रेष्ठः पुत्रं दृष्ट्वा ननन्द च
taṃ vivāhe kṛterājansabhāryamavalokakaḥ |
ājagāma bhṛguśreṣṭhaḥ putraṃ dṛṣṭvā nananda ca
भार्यापती तमासीनं भृगुं सुरगणार्चितम् ।
अर्चित्वा पर्युपासीनौ प्राञ्जली तस्थतुस्तदा
bhāryāpatī tamāsīnaṃ bhṛguṃ suragaṇārcitam |
arcitvā paryupāsīnau prāñjalī tasthatustadā
ततः स्नुषां स भगवान्प्रहृष्टो भृगुरब्रवीत् ।
वरं वृणीष्व सुभगे दाता ह्यस्मि तवेप्सितम्
tataḥ snuṣāṃ sa bhagavānprahṛṣṭo bhṛgurabravīt |
varaṃ vṛṇīṣva subhage dātā hyasmi tavepsitam
सा वै प्रसादयाभास तं गुरुं पुत्रकारणात् ।
आत्मनश्चैव मातुश्च प्रसादं च चकार सः
sā vai prasādayābhāsa taṃ guruṃ putrakāraṇāt |
ātmanaścaiva mātuśca prasādaṃ ca cakāra saḥ
भृगुरुवाच
ऋतौ त्वं चैव माता च स्नाते पुंसवनाय वै ।
आलिङ्गेतां पृथग्वृक्षौ साऽस्वत्थं त्वमुदुम्बरम्
ṛtau tvaṃ caiva mātā ca snāte puṃsavanāya vai |
āliṅgetāṃ pṛthagvṛkṣau sā'svatthaṃ tvamudumbaram
चरुद्वयमिदं भद्रे जनन्याश्च तवैव च ।
विश्वमावर्तयित्वा तु मया यत्नेन साधितम्
carudvayamidaṃ bhadre jananyāśca tavaiva ca |
viśvamāvartayitvā tu mayā yatnena sādhitam
प्राशितव्यं प्रयत्नेन तेत्युक्त्वाऽदर्शनं गतः ।
आलिङ्गने चरौ चैव चक्रतुस्ते विपर्ययम्
prāśitavyaṃ prayatnena tetyuktvā'darśanaṃ gataḥ |
āliṅgane carau caiva cakratuste viparyayam
ततः पुन स भगवान्काले बहुतिथे गते ।
दिव्यज्ञानाद्विदित्वा तु भगवानागतः पुनः
tataḥ puna sa bhagavānkāle bahutithe gate |
divyajñānādviditvā tu bhagavānāgataḥ punaḥ
अथोवाच महातेजा भृगुः सत्यवतीं श्नुषाम्
athovāca mahātejā bhṛguḥ satyavatīṃ śnuṣām
उपयुक्तश्चरुर्भद्रे वृक्षे चालिङ्गनं कृतम् ।
विपरीतेन ते सुभ्रूर्मात्रा चैवासि वञ्चिता
upayuktaścarurbhadre vṛkṣe cāliṅganaṃ kṛtam |
viparītena te subhrūrmātrā caivāsi vañcitā
क्षत्रियो ब्राह्मणाचारो मातुस्तव सुतो महान् ।
भविष्यति महावीर्यः साधूनां मार्गमास्थितः
kṣatriyo brāhmaṇācāro mātustava suto mahān |
bhaviṣyati mahāvīryaḥ sādhūnāṃ mārgamāsthitaḥ
ततः प्रसादयामास श्वशुरं सा पुनःपुनः ।
न मे पुत्रो भवेदीदृक्कामं पौत्रो भवेदिति
tataḥ prasādayāmāsa śvaśuraṃ sā punaḥpunaḥ |
na me putro bhavedīdṛkkāmaṃ pautro bhavediti
एवमस्त्विति सा तेन पाण्डव प्रतिनन्दिता ।
क्रालं प्रतीक्षती गर्भं धारयामास यत्नतः
evamastviti sā tena pāṇḍava pratinanditā |
krālaṃ pratīkṣatī garbhaṃ dhārayāmāsa yatnataḥ
जमदग्निं ततः पुत्रं जज्ञे सा काल आगते ।
तेजसा वर्चसा चैव युक्तं भार्गवनन्दनम्
jamadagniṃ tataḥ putraṃ jajñe sā kāla āgate |
tejasā varcasā caiva yuktaṃ bhārgavanandanam
स वर्धमानस्तेजस्वी वेदस्याध्ययनेन च ।
बहूनृषीन्महातेजाः पाण्डवेयात्यवर्तत
sa vardhamānastejasvī vedasyādhyayanena ca |
bahūnṛṣīnmahātejāḥ pāṇḍaveyātyavartata
तं तु कृत्स्नो धनुर्वेदः प्रत्यभाद्भरतर्षभ ।
चतुर्विधानि चास्त्राणि भास्करोपमवर्चसम्
taṃ tu kṛtsno dhanurvedaḥ pratyabhādbharatarṣabha |
caturvidhāni cāstrāṇi bhāskaropamavarcasam
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)