सा तु नाव्याश्रमं चक्रे राजकार्यार्थसिद्धये ।
संदेशाच्चैव नृपतेः स्वबुद्ध्या चैव भारत
sā tu nāvyāśramaṃ cakre rājakāryārthasiddhaye |
saṃdeśāccaiva nṛpateḥ svabuddhyā caiva bhārata
इति श्रीमन्महाभारते अरण्यपर्वणि तीर्थयात्रापर्वणि द्वादशाधिकशततमोऽध्यायः ॥
24 verses · 112 of 315
The old woman builds a floating ashram on a boat, with artificial trees and creepers, and moors it near Vibhandaka's hermitage. When the father is away she sends her clever daughter. The girl greets Rishyashringa as a fellow ascetic, and he, who has never seen a woman, takes her for a radiant brahmachari and offers water and fruit. She says her vow forbids returning a greeting and instead embraces him. She gives him sweets, garlands, bright cloth and fine drinks, plays with a ball, presses close to him again and again, then slips away pleading her fire rites. Rishyashringa is left dazed and sighing. Vibhandaka returns and finds the fuel ungathered and the fire unfed, and asks his troubled son who has come.
लोमश उवाच
सा तु नाव्याश्रमं चक्रे राजकार्यार्थसिद्धये ।
संदेशाच्चैव नृपतेः स्वबुद्ध्या चैव भारत
sā tu nāvyāśramaṃ cakre rājakāryārthasiddhaye |
saṃdeśāccaiva nṛpateḥ svabuddhyā caiva bhārata
नानापुष्पफलैर्वृक्षैः कृत्रिमैरुपशोभितैः ।
नानागुल्मलतोपेतैः स्वादुकामफलप्रदैः
nānāpuṣpaphalairvṛkṣaiḥ kṛtrimairupaśobhitaiḥ |
nānāgulmalatopetaiḥ svādukāmaphalapradaiḥ
अतीव रमणीयं तदतीव च मनोहरम् ।
चक्रे नाव्याश्रमं रम्यमद्भुतोपमदेर्शनम्
atīva ramaṇīyaṃ tadatīva ca manoharam |
cakre nāvyāśramaṃ ramyamadbhutopamaderśanam
ततो निवध्य सा नावमदूरे काश्यपाश्रमात् ।
चारयामास पुरुषैर्विहारं तस्य वै मुनेः
tato nivadhya sā nāvamadūre kāśyapāśramāt |
cārayāmāsa puruṣairvihāraṃ tasya vai muneḥ
ततो दुहितरं वेश्यां समाधायेतिकार्यताम् ।
दृष्ट्वाऽन्तरं काशय्पस्य प्राहिणोद्बुद्धिसंमताम्
tato duhitaraṃ veśyāṃ samādhāyetikāryatām |
dṛṣṭvā'ntaraṃ kāśaypasya prāhiṇodbuddhisaṃmatām
सा तत्र गत्वा कुशला तपोनित्यस्य संनिधौ ।
आश्रमं तं समासाद्य ददर्श तमृषेः सुतम्
sā tatra gatvā kuśalā taponityasya saṃnidhau |
āśramaṃ taṃ samāsādya dadarśa tamṛṣeḥ sutam
वेश्योवाच
कच्चिन्मुने कुशलं तापसानां
कच्चिच्च वो मूलफलं प्रभूतम् ।
कच्चिद्भवान्रमते चाश्रेऽस्मिं-
स्त्वां वै द्रष्टुं सांप्रतमागतास्मि
kaccinmune kuśalaṃ tāpasānāṃ
kaccicca vo mūlaphalaṃ prabhūtam |
kaccidbhavānramate cāśre'smiṃ-
stvāṃ vai draṣṭuṃ sāṃpratamāgatāsmi
कच्चित्तपो वर्धते तापसानां
पिता च ते कच्चिदहीनतेजाः ।
कच्चित्त्वया प्रीयतेचैव विप्र
कच्चित्स्वाध्यायः क्रियते चर्श्यशृङ्गः
kaccittapo vardhate tāpasānāṃ
pitā ca te kaccidahīnatejāḥ |
kaccittvayā prīyatecaiva vipra
kaccitsvādhyāyaḥ kriyate carśyaśṛṅgaḥ
ऋश्यशृङ्ग उवाच
ऋद्ध्या भवाञ्ज्योतिरिव प्रकाशते
मन्ये चाहं त्वामभिवादनीयम् ।
पाद्यं वै ते संप्रदास्यामि कामा-
द्यथाधर्मं फलमूलानि चैव
ṛddhyā bhavāñjyotiriva prakāśate
manye cāhaṃ tvāmabhivādanīyam |
pādyaṃ vai te saṃpradāsyāmi kāmā-
dyathādharmaṃ phalamūlāni caiva
कौश्यां बृस्यामास्स्व यथोपजोषं
कृष्णाजिनेनावृतायां सुखाय ।
क्व चाश्रमस्तव किं नाम चेदं
व्रतंब्रह्मंश्चरसि हि देववत्त्वम्
kauśyāṃ bṛsyāmāssva yathopajoṣaṃ
kṛṣṇājinenāvṛtāyāṃ sukhāya |
kva cāśramastava kiṃ nāma cedaṃ
vrataṃbrahmaṃścarasi hi devavattvam
वेश्योवाच
ममाश्रमः काश्यपपुत्र रम्य-
स्त्रियोजनं शैलमिमं परेण ।
तत्रस्वधर्मोऽनभिवादनं नो
न चोदकं पाद्यमुपस्पृशामः
mamāśramaḥ kāśyapaputra ramya-
striyojanaṃ śailamimaṃ pareṇa |
tatrasvadharmo'nabhivādanaṃ no
na codakaṃ pādyamupaspṛśāmaḥ
भवता नाभिवाद्योऽहमभिवाद्यो भवान्मया ।
व्रतमेतादृशं ब्रह्मन्परिष्वज्यो भवान्मया
bhavatā nābhivādyo'hamabhivādyo bhavānmayā |
vratametādṛśaṃ brahmanpariṣvajyo bhavānmayā
ऋश्यशृङ्ग उवाच
फलानि पक्वानि ददानि तेऽहं
भल्लातकान्यामलकानि चैव ।
करूषकानीङ्गुदधन्वनानि
प्रियालानां काङ्क्षितं वै कुरुष्व
phalāni pakvāni dadāni te'haṃ
bhallātakānyāmalakāni caiva |
karūṣakānīṅgudadhanvanāni
priyālānāṃ kāṅkṣitaṃ vai kuruṣva
लोमश उवाच
सा तानि सर्वाणि विसर्जयित्वा
भक्ष्याण्यनर्हाणि ददौ ततोऽस्मै ।
तान्यृश्यशृङ्गाय महारसानि
भृशं सुरूपाणि च मोदकानि
sā tāni sarvāṇi visarjayitvā
bhakṣyāṇyanarhāṇi dadau tato'smai |
tānyṛśyaśṛṅgāya mahārasāni
bhṛśaṃ surūpāṇi ca modakāni
ददौ च माल्यानि सुगन्धवन्ति
चित्राणि वासांसि च भानुमन्ति ।
पेयानि चाग्र्याणि ततो मुमोद
चिक्रीड चैव प्रजहास चैव
dadau ca mālyāni sugandhavanti
citrāṇi vāsāṃsi ca bhānumanti |
peyāni cāgryāṇi tato mumoda
cikrīḍa caiva prajahāsa caiva
सा कन्दुकेनारमतास्य मूले
विभज्यमाना फलिता लतेव ।
गात्रैश्च गात्राणि निषेवमाणा
समाश्लिषच्चासकृदृश्यशृङ्गम्
sā kandukenāramatāsya mūle
vibhajyamānā phalitā lateva |
gātraiśca gātrāṇi niṣevamāṇā
samāśliṣaccāsakṛdṛśyaśṛṅgam
सर्जानशोकांस्तिलकांश्च वृक्षा-
न्सुपुष्पितानवनाम्यावभज्य ।
विलज्जमानेव मदाभिभूता
प्रोभयामास सुतं महर्षेः
sarjānaśokāṃstilakāṃśca vṛkṣā-
nsupuṣpitānavanāmyāvabhajya |
vilajjamāneva madābhibhūtā
probhayāmāsa sutaṃ maharṣeḥ
अथर्श्यशृङ्गं विकृतंसमीक्ष्य
पुनः पुनः पीञ्य च कायमस्य ।
अवेक्ष्यमाणा शनकैर्जगाम
कृत्वाऽग्निहोत्रस्य तदाऽपदेशम्
atharśyaśṛṅgaṃ vikṛtaṃsamīkṣya
punaḥ punaḥ pīñya ca kāyamasya |
avekṣyamāṇā śanakairjagāma
kṛtvā'gnihotrasya tadā'padeśam
तस्यां गतायां मदनेन मत्तो
विचेतनश्चाभवदृश्यशृङ्गः ।
तामेव भावेन गतेन शून्ये
विनिःश्वसन्नार्तरूपो बभूव
tasyāṃ gatāyāṃ madanena matto
vicetanaścābhavadṛśyaśṛṅgaḥ |
tāmeva bhāvena gatena śūnye
viniḥśvasannārtarūpo babhūva
ततो मुहूर्ताद्धरिपिङ्गलाक्षः
प्रवेष्टितो रोमभिरानखाग्रात् ।
स्वाध्यायवान्वृत्तसमाधियुक्तो
विभाण्डकः काश्यपः प्रादुरासीत्
tato muhūrtāddharipiṅgalākṣaḥ
praveṣṭito romabhirānakhāgrāt |
svādhyāyavānvṛttasamādhiyukto
vibhāṇḍakaḥ kāśyapaḥ prādurāsīt
सोऽपश्यदासीनमुपेत्य पुत्रं
ध्यायन्तमेकं विपरीतचित्तम् ।
विनिःश्वसन्तं मुहुरूर्ध्वदृष्टिं
विभाण्कः पुत्रमुवाच दीनम्
so'paśyadāsīnamupetya putraṃ
dhyāyantamekaṃ viparītacittam |
viniḥśvasantaṃ muhurūrdhvadṛṣṭiṃ
vibhāṇkaḥ putramuvāca dīnam
न कल्पिताः समिधः किंनु तात
कच्चिद्धुतं चाग्निहोऽत्रं त्वयाऽद्य ।
न संसृष्टं क्रियते द्वारभागे
सुवृक्षाणा खण्डने कः प्रवृत्तः
na kalpitāḥ samidhaḥ kiṃnu tāta
kacciddhutaṃ cāgniho'traṃ tvayā'dya |
na saṃsṛṣṭaṃ kriyate dvārabhāge
suvṛkṣāṇā khaṇḍane kaḥ pravṛttaḥ
सुनिर्णिक्तं स्रुक्स्रुवं होमधेनुः
कच्चित्सवत्साद्यकृता त्वया च ।
कोप्यागतः शुश्रूषणायेह पुत्र
कुतश्चित्रं माल्यमिदं प्रवृद्धम्
sunirṇiktaṃ sruksruvaṃ homadhenuḥ
kaccitsavatsādyakṛtā tvayā ca |
kopyāgataḥ śuśrūṣaṇāyeha putra
kutaścitraṃ mālyamidaṃ pravṛddham
न वै यथापूर्वमिवासि पुत्र
चिन्तापरश्चासि विचेतनश्च ।
दीनोतिमात्रं किमिवाद्य खिन्नः
पृच्छामि त्वां क इहाद्यागतोऽभूत्
na vai yathāpūrvamivāsi putra
cintāparaścāsi vicetanaśca |
dīnotimātraṃ kimivādya khinnaḥ
pṛcchāmi tvāṃ ka ihādyāgato'bhūt
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)