के पूज्या वै त्रिलोकेऽस्मिन्मानवा भरतर्पभ ।
विस्तरेण तदाचक्ष्व न हि तृप्यामि कथ्यतः
ke pūjyā vai triloke'sminmānavā bharatarpabha |
vistareṇa tadācakṣva na hi tṛpyāmi kathyataḥ
इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि षट्षष्टितमोऽध्यायः ॥
37 verses · 66 of 274
Yudhishthira asks who in the three worlds deserves worship. Bhishma relates a conversation between Narada and Shri Krishna. Seeing Narada with folded hands honouring brahmins, Keshava asks whom he bows to. Narada answers that he bows to those who constantly worship Varuna, Vayu, Surya, Agni, Sthanu, Skanda, Mahalakshmi, Vishnu, Brahma, Sarasvati and Earth; to rich-in-tapas knowers of the Veda; to those who perform rites before eating, who are content and forgiving; forest ascetics living on roots; householders who feed dependants and guests and eat what remains after the devas; students who serve the guru without envy; and the truthful, the nonviolent and the self-controlled. Such people cross every difficulty. He urges Shri Krishna to honour the twice-born, and Bhishma bids Yudhishthira do the same.
युधिष्ठिर उवाच
के पूज्या वै त्रिलोकेऽस्मिन्मानवा भरतर्पभ ।
विस्तरेण तदाचक्ष्व न हि तृप्यामि कथ्यतः
ke pūjyā vai triloke'sminmānavā bharatarpabha |
vistareṇa tadācakṣva na hi tṛpyāmi kathyataḥ
भीष्म उवाच
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
नारदस्य च संवादं वासुदेवस्य चोभयोः
atrāpyudāharantīmamitihāsaṃ purātanam |
nāradasya ca saṃvādaṃ vāsudevasya cobhayoḥ
नारदं प्राञ्जलिं दृष्ट्वा पूजयानं द्विजर्षभान् ।
केशवः परिपप्रच्छ भगवन्क्रान्नमस्यमि
nāradaṃ prāñjaliṃ dṛṣṭvā pūjayānaṃ dvijarṣabhān |
keśavaḥ paripapraccha bhagavankrānnamasyami
बहुमानपरस्तेषु भगवन्यान्नमस्यसि ।
शक्यं चेच्छ्रोतुमस्माभिर्ब्रूह्येतद्धर्मवित्तम
bahumānaparasteṣu bhagavanyānnamasyasi |
śakyaṃ cecchrotumasmābhirbrūhyetaddharmavittama
नारद उवाच
शृणु गोविन्द यानेतान्पूजयाम्यरिमर्दन ।
त्वत्तोऽन्यः कः पुमाँल्लोके श्रोतुमेतदिहार्हति
śṛṇu govinda yānetānpūjayāmyarimardana |
tvatto'nyaḥ kaḥ pumām̐lloke śrotumetadihārhati
वरुणं वायुमादित्यं पर्जन्यं जातवेदसम् ।
स्थाणु स्कन्दं महालक्ष्मीं विष्णुं ब्रह्माणमेव च
varuṇaṃ vāyumādityaṃ parjanyaṃ jātavedasam |
sthāṇu skandaṃ mahālakṣmīṃ viṣṇuṃ brahmāṇameva ca
वाचस्पतिं चन्द्रमसमपः पृथ्वीं सरस्वतीम् ।
सततं ये नमस्यन्ति तान्नमस्याम्यहं विभो
vācaspatiṃ candramasamapaḥ pṛthvīṃ sarasvatīm |
satataṃ ye namasyanti tānnamasyāmyahaṃ vibho
तपोधनान्वेदविदो नित्यं वेदपरायणान् ।
महार्हान्वृष्णिशार्दूल सदा सम्पूजयाम्यहम्
tapodhanānvedavido nityaṃ vedaparāyaṇān |
mahārhānvṛṣṇiśārdūla sadā sampūjayāmyaham
अभुक्त्वा देवकार्याणि कुर्वते येऽविकत्थनाः ।
सन्तुष्टाश्च क्षमायुक्तास्तान्नमस्याम्यहं विभो
abhuktvā devakāryāṇi kurvate ye'vikatthanāḥ |
santuṣṭāśca kṣamāyuktāstānnamasyāmyahaṃ vibho
सम्यग्यजन्ति ये चेष्टीः क्षान्ता दान्ता जितेन्द्रियाः ।
सत्यं धर्मं क्षितिं गाश्च तान्नमस्यामि यादव
samyagyajanti ye ceṣṭīḥ kṣāntā dāntā jitendriyāḥ |
satyaṃ dharmaṃ kṣitiṃ gāśca tānnamasyāmi yādava
ये वै तपसि वर्तन्ते वने मूलफलाशनाः ।
असञ्चयाः क्रियावन्तस्तान्नमस्यामि यादव
ye vai tapasi vartante vane mūlaphalāśanāḥ |
asañcayāḥ kriyāvantastānnamasyāmi yādava
ये भृत्यभरणे शक्ताः सततं चातिथिव्रताः ।
भुञ्जते देवशेषाणि तान्नमस्यामि यादव
ye bhṛtyabharaṇe śaktāḥ satataṃ cātithivratāḥ |
bhuñjate devaśeṣāṇi tānnamasyāmi yādava
ये वेद प्राप्य दुर्धर्षा वाग्मिनो ब्रह्मचारिणः ।
याजनाध्यापने युक्ता नित्यं तान्पूजयाम्यहम्
ye veda prāpya durdharṣā vāgmino brahmacāriṇaḥ |
yājanādhyāpane yuktā nityaṃ tānpūjayāmyaham
प्रसन्नहृदयाश्चैव सर्वसत्वेषु नित्यशः ।
अपृष्ठतापान्स्वाध्याये युक्तास्तान्पूजयाम्यहम्
prasannahṛdayāścaiva sarvasatveṣu nityaśaḥ |
apṛṣṭhatāpānsvādhyāye yuktāstānpūjayāmyaham
गुरुप्रसादे स्वाध्याये यतन्तो ये स्थिरव्रताः ।
शुश्रूषवोऽनसूयन्तस्तान्नमस्यामि यादव
guruprasāde svādhyāye yatanto ye sthiravratāḥ |
śuśrūṣavo'nasūyantastānnamasyāmi yādava
सुव्रता मुनयो ये च ब्राह्मणाः सत्यसङ्गराः ।
वोढारो हव्यकव्यानां तान्नमस्यामि यादव
suvratā munayo ye ca brāhmaṇāḥ satyasaṅgarāḥ |
voḍhāro havyakavyānāṃ tānnamasyāmi yādava
भैक्षचर्यासु निरताः कृशा गुरुकुलाश्रयाः ।
निःसुखा निर्धना ये तु तान्नमस्यामि यादव
bhaikṣacaryāsu niratāḥ kṛśā gurukulāśrayāḥ |
niḥsukhā nirdhanā ye tu tānnamasyāmi yādava
निर्ममा निष्प्रतिद्वन्द्वा निष्ठिता निष्प्रयोजनाः ।
ये वेदं प्राप्य दुर्धर्षा वाग्मिनो ब्रह्मवादिनः
nirmamā niṣpratidvandvā niṣṭhitā niṣprayojanāḥ |
ye vedaṃ prāpya durdharṣā vāgmino brahmavādinaḥ
अहिंसानिरता ये च ये च सत्यव्रता नराः ।
दान्ताः शमपराश्चैव तान्नमस्यामि केशव
ahiṃsāniratā ye ca ye ca satyavratā narāḥ |
dāntāḥ śamaparāścaiva tānnamasyāmi keśava
देवतातिथिपूजायां युक्ता ये गृहमेधिनः ।
कपोतवृत्तयो नित्यं तान्नमस्यामि यादव
devatātithipūjāyāṃ yuktā ye gṛhamedhinaḥ |
kapotavṛttayo nityaṃ tānnamasyāmi yādava
येषां त्रिवर्गः कृत्येषु वर्तते नोपहीयते ।
शिष्टाचारप्रवृत्ताश्च तान्नमस्याम्यहं सदा
yeṣāṃ trivargaḥ kṛtyeṣu vartate nopahīyate |
śiṣṭācārapravṛttāśca tānnamasyāmyahaṃ sadā
ब्राह्मणाः श्रुतसम्पन्ना ये त्रिवर्गमनुष्ठिताः ।
अलोलुपाः पुण्यशीलास्तान्नमस्यामि केशव
brāhmaṇāḥ śrutasampannā ye trivargamanuṣṭhitāḥ |
alolupāḥ puṇyaśīlāstānnamasyāmi keśava
अवन्ध्यकाला येऽलुब्धास्त्रिवर्गे साधनेषु च ।
विशिष्टाचारयुक्ताश्च नारायण नमामि तान्
avandhyakālā ye'lubdhāstrivarge sādhaneṣu ca |
viśiṣṭācārayuktāśca nārāyaṇa namāmi tān
अब्भक्षा वायुभक्षाश्चक सुधाभक्षाश्च ये सदा ।
व्रतैश्च विविधैर्युक्तास्तान्नमस्यामि माधव
abbhakṣā vāyubhakṣāścaka sudhābhakṣāśca ye sadā |
vrataiśca vividhairyuktāstānnamasyāmi mādhava
अयोनीनग्नियोनींश्च ब्रह्मयोनींस्तथैव च ।
सर्वभूतात्मयोनींश्च तान्नमस्याम्यहं सदा
ayonīnagniyonīṃśca brahmayonīṃstathaiva ca |
sarvabhūtātmayonīṃśca tānnamasyāmyahaṃ sadā
नित्यमेतान्नमस्यामि कृष्ण लोककरानृषीन् ।
लोकज्येष्ठान्कुलज्येष्ठांस्तमोघ्नँल्लोकभास्करान्
nityametānnamasyāmi kṛṣṇa lokakarānṛṣīn |
lokajyeṣṭhānkulajyeṣṭhāṃstamoghnam̐llokabhāskarān
तस्मात्त्वमपि वार्ष्णेय द्विजान्पूजय नित्यदा ।
पूजिताः पूजनार्हा हि सुखं दास्यन्ति तेऽनघ
tasmāttvamapi vārṣṇeya dvijānpūjaya nityadā |
pūjitāḥ pūjanārhā hi sukhaṃ dāsyanti te'nagha
अस्मिँल्लोके सदा ह्येते परत्र च सुखप्रदाः ।
चरन्ते मान्यमाना वै प्रदास्यन्ति सुखं तव
asmim̐lloke sadā hyete paratra ca sukhapradāḥ |
carante mānyamānā vai pradāsyanti sukhaṃ tava
ये सर्वातिथयो नित्यं गोषु च ब्राह्मणेषु च ।
नित्यं सत्ये चाभिरता दुर्गाण्यतितरन्ति ते
ye sarvātithayo nityaṃ goṣu ca brāhmaṇeṣu ca |
nityaṃ satye cābhiratā durgāṇyatitaranti te
नित्यं शमपरा ये च तथा ये चानसूयकाः ।
नित्यस्वाध्यायिनो ये च दुर्गाण्यतितरन्ति ते
nityaṃ śamaparā ye ca tathā ye cānasūyakāḥ |
nityasvādhyāyino ye ca durgāṇyatitaranti te
सर्वान्देवान्नमस्यन्ति य चैकं वेदमाश्रिताः ।
श्रद्दधानाश्च दान्ताश्च दुर्गाण्यतितरन्ति ते
sarvāndevānnamasyanti ya caikaṃ vedamāśritāḥ |
śraddadhānāśca dāntāśca durgāṇyatitaranti te
तथैव विप्रप्रवरान्नमस्कृत्य यतव्रताः ।
भवन्ति ये दानरता दुर्गाण्यतितरन्ति ते
tathaiva viprapravarānnamaskṛtya yatavratāḥ |
bhavanti ye dānaratā durgāṇyatitaranti te
तपस्विनश्च ये नित्यं कौमारब्रह्मचारिणः ।
तपसा भावितात्मानो दुर्गाण्यतितरन्ति ते
tapasvinaśca ye nityaṃ kaumārabrahmacāriṇaḥ |
tapasā bhāvitātmāno durgāṇyatitaranti te
देवतातिथिभृत्यानां पितॄणां चार्चने रताः ।
शिष्टान्नभोजिनो ये च दुर्गाण्यतितरन्ति ते
devatātithibhṛtyānāṃ pitṝṇāṃ cārcane ratāḥ |
śiṣṭānnabhojino ye ca durgāṇyatitaranti te
अग्निमाधाय विधिवत्प्रणता धारयन्ति ये ।
प्राप्तः सोमाहुतिं चैव दुर्गाण्यतितरन्ति ते
agnimādhāya vidhivatpraṇatā dhārayanti ye |
prāptaḥ somāhutiṃ caiva durgāṇyatitaranti te
मातापित्रोर्गुरुषु च सम्यग्वर्तन्ति ये सदा ।
यथा त्वं वृष्णिशार्दूलेत्युक्त्वैवं विरराम सः
mātāpitrorguruṣu ca samyagvartanti ye sadā |
yathā tvaṃ vṛṣṇiśārdūletyuktvaivaṃ virarāma saḥ
तस्मात्त्वमपि कौन्तेय पितृदेवद्विजातिथीन् ।
सम्यक्पूजयसे नित्यं गतिमिष्टामवाप्स्यसि
tasmāttvamapi kaunteya pitṛdevadvijātithīn |
samyakpūjayase nityaṃ gatimiṣṭāmavāpsyasi
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)