पित्र्यं वाऽप्यथवा दैवं दीयते यत्पितामह ।
एतदिच्छाम्यहं ज्ञातुं दत्तं केषु महाफलम्
pitryaṃ vā'pyathavā daivaṃ dīyate yatpitāmaha |
etadicchāmyahaṃ jñātuṃ dattaṃ keṣu mahāphalam
इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि द्विषष्टितमोऽध्यायः ॥
59 verses · 62 of 274
Yudhishthira asks where gifts to devas and pitris bear great fruit. Bhishma names those whose families wait for food as farmers wait for rain, the lean who keep good conduct, those robbed by thieves, brahmins ruined when their land is in upheaval, ascetics who beg, and those who need help for a vow, a guru's fee, parents or a grave illness. He then lists who goes to naraka: liars, seducers of others' wives, thieves, wreckers of water-booths, halls and bridges, cheats of helpless women and children, the ungrateful, sellers of the Veda, poison or weapons, and kings who take the sixth share without protecting. Those reach svarga who give, forgive, shun meat, liquor and others' wives, serve parents, feed thousands, and build wells, gardens and halls.
युधिष्ठिर उवाच
पित्र्यं वाऽप्यथवा दैवं दीयते यत्पितामह ।
एतदिच्छाम्यहं ज्ञातुं दत्तं केषु महाफलम्
pitryaṃ vā'pyathavā daivaṃ dīyate yatpitāmaha |
etadicchāmyahaṃ jñātuṃ dattaṃ keṣu mahāphalam
भीष्म उवाच
येषां दाराः प्रतीक्षन्ते सुवृष्टिमिव कर्षकाः ।
उच्छेषपरिशेषं हि तान्भोजय युधिष्ठिर
yeṣāṃ dārāḥ pratīkṣante suvṛṣṭimiva karṣakāḥ |
uccheṣapariśeṣaṃ hi tānbhojaya yudhiṣṭhira
चारित्रनिरता राजन्ये कृशाः कृशवृत्तयः ॥
अर्थिनश्चोपगच्छन्ति तेषु दत्तं महाफलम्
cāritraniratā rājanye kṛśāḥ kṛśavṛttayaḥ ||
arthinaścopagacchanti teṣu dattaṃ mahāphalam
तद्भक्तास्तद्गृहा राजंस्तद्बलास्तदपाश्रयाः ।
अर्थिनश्च भवन्त्यर्थे तेषु दत्तं महाफलम्
tadbhaktāstadgṛhā rājaṃstadbalāstadapāśrayāḥ |
arthinaśca bhavantyarthe teṣu dattaṃ mahāphalam
तस्करेभ्यः परेभ्यो वा हृतस्वा भयदुःखिताः ।
अर्थिनो भोक्तुमिच्छन्ति तेषु दत्तं महाफलम्
taskarebhyaḥ parebhyo vā hṛtasvā bhayaduḥkhitāḥ |
arthino bhoktumicchanti teṣu dattaṃ mahāphalam
अकल्ककस्य विप्रस्य रौक्ष्यात्करकृतात्मनः ।
वटवो यस्य भिक्षन्ति तेभ्यो दत्तं महाफलम्
akalkakasya viprasya raukṣyātkarakṛtātmanaḥ |
vaṭavo yasya bhikṣanti tebhyo dattaṃ mahāphalam
हृतस्वा हृतदाराश्च ये विप्रा देशसम्प्लवे ।
अर्थार्थमभिगच्छन्ति तेभ्यो दत्तं महाफलम्
hṛtasvā hṛtadārāśca ye viprā deśasamplave |
arthārthamabhigacchanti tebhyo dattaṃ mahāphalam
व्रतोनो नियमस्थाश्च ये विप्राः श्रुतसम्मताः ।
तस्मपाप्त्यर्थमिच्छन्ति तेभ्यो दत्तं महाफलम्
vratono niyamasthāśca ye viprāḥ śrutasammatāḥ |
tasmapāptyarthamicchanti tebhyo dattaṃ mahāphalam
अत्युत्क्रान्ताश्च धर्मेषु पाषण्डस्रमयेषु च ।
कृशप्राणाः कृशघनास्तेभ्यो दत्तं महाफलम्
atyutkrāntāśca dharmeṣu pāṣaṇḍasramayeṣu ca |
kṛśaprāṇāḥ kṛśaghanāstebhyo dattaṃ mahāphalam
कृतसर्वस्वहरणा निर्दोषाः प्रभविष्णुभिः ।
स्पृहयन्ति च भुक्त्वाऽन्नं तेषुदत्तं महाफलम्
kṛtasarvasvaharaṇā nirdoṣāḥ prabhaviṣṇubhiḥ |
spṛhayanti ca bhuktvā'nnaṃ teṣudattaṃ mahāphalam
तपस्विनस्तपोनिष्ठास्तेषां भैक्षचराश्च ये ।
अर्थिनः किञ्चिदिच्छन्ति तेषु दत्तं महाफलम्
tapasvinastaponiṣṭhāsteṣāṃ bhaikṣacarāśca ye |
arthinaḥ kiñcidicchanti teṣu dattaṃ mahāphalam
महाफलविधिर्दाने श्रुतस्ते भरतर्षभ ।
निरयं येन गच्छन्ति स्वर्गं चैव हि तत्छृणु
mahāphalavidhirdāne śrutaste bharatarṣabha |
nirayaṃ yena gacchanti svargaṃ caiva hi tatchṛṇu
व्रतानां पारणार्थाय गुर्वर्थे यज्ञदक्षिणाम् ।
निर्वेशार्थं च विद्वांसस्तेषां दत्तं महाफलम्
vratānāṃ pāraṇārthāya gurvarthe yajñadakṣiṇām |
nirveśārthaṃ ca vidvāṃsasteṣāṃ dattaṃ mahāphalam
पित्रोश्च रक्षणार्थाय पुत्रदारार्थमेव वा ।
महाव्याधिविमोक्षार्थं तेषु दत्तं महाफलम्
pitrośca rakṣaṇārthāya putradārārthameva vā |
mahāvyādhivimokṣārthaṃ teṣu dattaṃ mahāphalam
बालाः स्त्रियश्च वाञ्छन्ति सुभक्तं चाप्यसाधनाः ।
स्वर्गमायान्ति दत्त्वैषां निरयान्नोपयान्ति ते ॥
bālāḥ striyaśca vāñchanti subhaktaṃ cāpyasādhanāḥ |
svargamāyānti dattvaiṣāṃ nirayānnopayānti te ||
गुर्वर्थमभयार्थं वा वर्जयित्वा युधिष्ठिर ।
येऽनृतं कथयन्ति स्म ते वा निरयगामिनः
gurvarthamabhayārthaṃ vā varjayitvā yudhiṣṭhira |
ye'nṛtaṃ kathayanti sma te vā nirayagāminaḥ
परदाराभिहर्तारः परदाराभिमर्शिनः ।
परदारप्रयोक्तास्ते वै निरयगामिनः
paradārābhihartāraḥ paradārābhimarśinaḥ |
paradāraprayoktāste vai nirayagāminaḥ
ये परस्वापहर्तारः परस्वानां च नाशकाः ।
सूचकाश्च परेषां ये ते वा निरयगामिनः
ye parasvāpahartāraḥ parasvānāṃ ca nāśakāḥ |
sūcakāśca pareṣāṃ ye te vā nirayagāminaḥ
प्रपाणां च सभानां च संक्रमाणां च भारत ।
अगाराणां च भेत्तारो नरा निरयगामिनः
prapāṇāṃ ca sabhānāṃ ca saṃkramāṇāṃ ca bhārata |
agārāṇāṃ ca bhettāro narā nirayagāminaḥ
अनाथां प्रमदां बालां वृद्धां भीतां तपस्विनीम् ।
वञ्चयन्ति नरा ये च ते वै निरयगामिनः
anāthāṃ pramadāṃ bālāṃ vṛddhāṃ bhītāṃ tapasvinīm |
vañcayanti narā ye ca te vai nirayagāminaḥ
वृत्तिच्छेदं गृहच्छेदं दारच्छेदं च भारत ।
मित्रच्छेदं तथाऽऽशायास्ते वै निरयगामिनः
vṛtticchedaṃ gṛhacchedaṃ dāracchedaṃ ca bhārata |
mitracchedaṃ tathā''śāyāste vai nirayagāminaḥ
सूचकाः सेतुभेत्तारः परवृत्त्युपजीवकाः ।
अकृतज्ञाश्च मित्राणां ते वै निरयगामिनः
sūcakāḥ setubhettāraḥ paravṛttyupajīvakāḥ |
akṛtajñāśca mitrāṇāṃ te vai nirayagāminaḥ
पाषण्डा दूषकाश्चैव समयानां च दूषकाः ।
ये प्रत्यवसिताश्चैव ते वै निरयगामिनः
pāṣaṇḍā dūṣakāścaiva samayānāṃ ca dūṣakāḥ |
ye pratyavasitāścaiva te vai nirayagāminaḥ
विषमव्यवहाराश्च विषमाश्चैव वृद्धिषु ।
लाभेषु विषमाश्चैव ते वै निरयगामिनः
viṣamavyavahārāśca viṣamāścaiva vṛddhiṣu |
lābheṣu viṣamāścaiva te vai nirayagāminaḥ
दूतसंव्यवहाराश्च निष्परीक्षाश्च मानवाः ।
प्राणिहिंसाप्रवृत्ताश्चि ते वै निरयगामिनः
dūtasaṃvyavahārāśca niṣparīkṣāśca mānavāḥ |
prāṇihiṃsāpravṛttāści te vai nirayagāminaḥ
कृताशं कृतनिर्देशं कृतभक्तं कृतश्रमम् ।
भेदैर्ये व्यपकर्षन्ति ते वै निरयगामिनः
kṛtāśaṃ kṛtanirdeśaṃ kṛtabhaktaṃ kṛtaśramam |
bhedairye vyapakarṣanti te vai nirayagāminaḥ
पर्यश्नन्ति च ये दारानग्निभृत्यातिथींस्तथा ।
उत्सन्नपितृदेवेज्यास्ते वै निरयगामिनः
paryaśnanti ca ye dārānagnibhṛtyātithīṃstathā |
utsannapitṛdevejyāste vai nirayagāminaḥ
वेदविक्रयिणश्चैव वेदानां चैव दूषकाः ।
वेदानां लेखकाश्चैव ते वै निरयगामिनः
vedavikrayiṇaścaiva vedānāṃ caiva dūṣakāḥ |
vedānāṃ lekhakāścaiva te vai nirayagāminaḥ
चातुराश्रम्यबाह्याश्च श्रुतिबाह्याश्च ये नराः ।
विकर्मभिश्च जीवन्ति ते वै निरयगामिनः
cāturāśramyabāhyāśca śrutibāhyāśca ye narāḥ |
vikarmabhiśca jīvanti te vai nirayagāminaḥ
केशविक्रयिका राजन्विषविक्रयिकाश्च ये ।
क्षीरविक्रयिकाश्चैव ते वै निरयगामिनः
keśavikrayikā rājanviṣavikrayikāśca ye |
kṣīravikrayikāścaiva te vai nirayagāminaḥ
ब्राह्मणानां गवां चैव कन्यानां च युधिष्ठिर ।
येऽन्तरायान्ति कार्येषु ते वै निरयगामिनः
brāhmaṇānāṃ gavāṃ caiva kanyānāṃ ca yudhiṣṭhira |
ye'ntarāyānti kāryeṣu te vai nirayagāminaḥ
शस्त्रविक्रयिकाश्चैव कर्तारश्च युधिष्ठिर ।
शल्यानां धनुषां चैव ते वै निरयगामिनः
śastravikrayikāścaiva kartāraśca yudhiṣṭhira |
śalyānāṃ dhanuṣāṃ caiva te vai nirayagāminaḥ
शिलाभिः शङ्कुभिर्वाऽपि श्वर्भ्रैर्वा भरतर्षभ ।
ये मार्गमनुरुन्धन्ति ते वै निरयगामिनः
śilābhiḥ śaṅkubhirvā'pi śvarbhrairvā bharatarṣabha |
ye mārgamanurundhanti te vai nirayagāminaḥ
उपाध्यायांश्च भृत्यांश्च भक्तांश्च भरतर्षभ ।
ये त्यजन्त्यविकारांस्त्रींस्ते वै निरयगामिनः
upādhyāyāṃśca bhṛtyāṃśca bhaktāṃśca bharatarṣabha |
ye tyajantyavikārāṃstrīṃste vai nirayagāminaḥ
अप्राप्तदमकाश्चैव नासानां वेधकाश्च ये ।
बन्धकाश्च पशूनां ये ते वै निरयगामिनः
aprāptadamakāścaiva nāsānāṃ vedhakāśca ye |
bandhakāśca paśūnāṃ ye te vai nirayagāminaḥ
अगोप्तारश्च राजानो बलिषड्भागतस्कराः ।
समर्थाश्चाप्यदातारस्ते वै निरयगामिनः
agoptāraśca rājāno baliṣaḍbhāgataskarāḥ |
samarthāścāpyadātāraste vai nirayagāminaḥ
क्षान्तान्दान्तांस्तथा प्राज्ञान्दीर्घकालं सहोषितान् ।
त्यजन्ति कृतकृत्या ये ते वै निरयगामिनः
kṣāntāndāntāṃstathā prājñāndīrghakālaṃ sahoṣitān |
tyajanti kṛtakṛtyā ye te vai nirayagāminaḥ
बालानामथ वृद्धानां दासानां चैव ये नराः ।
अदत्त्वा भक्षयन्त्यग्रे ते वै निरयगामिनः
bālānāmatha vṛddhānāṃ dāsānāṃ caiva ye narāḥ |
adattvā bhakṣayantyagre te vai nirayagāminaḥ
एते पूर्वं विनिर्दिष्टाः प्रोक्ता निरयगामिनः ।
भागिनः स्वर्गलोकस्य वक्ष्यामि भरतर्षभ
ete pūrvaṃ vinirdiṣṭāḥ proktā nirayagāminaḥ |
bhāginaḥ svargalokasya vakṣyāmi bharatarṣabha
सर्वेष्वेव तु कार्येषु दैवपूर्वेषु भारत ।
हन्ति पुत्रान्पशून्कृत्स्नान्ब्राह्मणातिक्रमः कृतः
sarveṣveva tu kāryeṣu daivapūrveṣu bhārata |
hanti putrānpaśūnkṛtsnānbrāhmaṇātikramaḥ kṛtaḥ
दानेन तपसा चैव सत्येन च युधिष्ठिर ।
ये धर्ममनुवर्तन्ते ते नराः स्वर्गगामिनः
dānena tapasā caiva satyena ca yudhiṣṭhira |
ye dharmamanuvartante te narāḥ svargagāminaḥ
शुश्रूषाभिस्तपोभिश्च विद्यामादाय भारत ।
ये प्रतिग्रहनिःस्नेहास्ते नराः स्वर्गगामिनः
śuśrūṣābhistapobhiśca vidyāmādāya bhārata |
ye pratigrahaniḥsnehāste narāḥ svargagāminaḥ
भयात्पाषात्तथा बाधाद्दारिद्र्याद्व्याधिधर्षणात् ।
तत्कृते धनमीप्सन्ते ते नराः स्वर्गगामिनः
bhayātpāṣāttathā bādhāddāridryādvyādhidharṣaṇāt |
tatkṛte dhanamīpsante te narāḥ svargagāminaḥ
क्षमावन्तश्च धीराश्च धर्मकार्येषु चोत्थिताः ।
मङ्गलाचारसम्पन्नाः पुरुषाः स्वर्गगामिनः
kṣamāvantaśca dhīrāśca dharmakāryeṣu cotthitāḥ |
maṅgalācārasampannāḥ puruṣāḥ svargagāminaḥ
निवृत्ता मधुमांसेभ्यः परदारेभ्य एव च ।
निवृत्ताश्चैव मद्येभ्यस्ते नराः स्वर्गगामिनः
nivṛttā madhumāṃsebhyaḥ paradārebhya eva ca |
nivṛttāścaiva madyebhyaste narāḥ svargagāminaḥ
आश्रमाणां च कर्तारः कुलानां चैव भारत ।
देशानां नगराणां च ते नराः स्वर्गगामिनः
āśramāṇāṃ ca kartāraḥ kulānāṃ caiva bhārata |
deśānāṃ nagarāṇāṃ ca te narāḥ svargagāminaḥ
वस्त्राभरणदातारो भक्ष्यपानान्नदास्तथा ।
कुटुम्बानां च भर्तारः पुरुषाः स्वर्गगामिनः
vastrābharaṇadātāro bhakṣyapānānnadāstathā |
kuṭumbānāṃ ca bhartāraḥ puruṣāḥ svargagāminaḥ
सर्वहिंसानिवृत्ताश्च नराः सर्वसहाश्च ये ।
सर्वस्याश्रयभूताश्च ते नराः स्वर्गगामिनः
sarvahiṃsānivṛttāśca narāḥ sarvasahāśca ye |
sarvasyāśrayabhūtāśca te narāḥ svargagāminaḥ
मातरं पितरं चैव शुश्रुषन्ति जितेन्द्रियाः ।
भ्रातॄणां चैव सस्नेहास्ते नराः स्वर्गगामिनः
mātaraṃ pitaraṃ caiva śuśruṣanti jitendriyāḥ |
bhrātṝṇāṃ caiva sasnehāste narāḥ svargagāminaḥ
आढ्याश्च बलवन्तश्च यौवनस्थाश्च भारत ।
ये वै जितेन्द्रिया धीरास्ते नराः स्वर्गगामिनः
āḍhyāśca balavantaśca yauvanasthāśca bhārata |
ye vai jitendriyā dhīrāste narāḥ svargagāminaḥ
अपराधिषु सस्नेहा मृदवो मृदुवत्सलाः ।
आराधनसुखाश्चापि पुरुषाः स्वर्गगामिनः
aparādhiṣu sasnehā mṛdavo mṛduvatsalāḥ |
ārādhanasukhāścāpi puruṣāḥ svargagāminaḥ
सहस्रपरिवेष्टारस्तथैव च सहस्रदाः ।
त्रातारश्च सहस्राणां ते नराः स्वर्गगामिनः
sahasrapariveṣṭārastathaiva ca sahasradāḥ |
trātāraśca sahasrāṇāṃ te narāḥ svargagāminaḥ
सुवर्णस्य च दातारो गवां च भरतर्षभ ।
यानानां वाहनानां च ते नराः स्वर्गगामिनः
suvarṇasya ca dātāro gavāṃ ca bharatarṣabha |
yānānāṃ vāhanānāṃ ca te narāḥ svargagāminaḥ
वैवाहिकानां द्रव्याणां प्रेष्याणां च युधिष्ठिर ।
दातारो वाससां चैव ते नराः स्वर्गगामिनः
vaivāhikānāṃ dravyāṇāṃ preṣyāṇāṃ ca yudhiṣṭhira |
dātāro vāsasāṃ caiva te narāḥ svargagāminaḥ
विहारावसथोद्यानकूपारामसभाप्रपा ।
वप्राणां चैव कर्तारस्ते नराः स्वर्गगामिनः
vihārāvasathodyānakūpārāmasabhāprapā |
vaprāṇāṃ caiva kartāraste narāḥ svargagāminaḥ
निवेशनानां क्षेत्राणां वसतीनां च भारत ।
दातारः प्रार्थितानां च ते नराः स्वर्गगामिनः
niveśanānāṃ kṣetrāṇāṃ vasatīnāṃ ca bhārata |
dātāraḥ prārthitānāṃ ca te narāḥ svargagāminaḥ
रसानां चाथ बीजानां धान्यानां च युधिष्ठिर ।
स्वयमुत्पाद्य दातारः पुरुषाः स्वर्गगामिनः
rasānāṃ cātha bījānāṃ dhānyānāṃ ca yudhiṣṭhira |
svayamutpādya dātāraḥ puruṣāḥ svargagāminaḥ
यस्मिंस्तस्मिन्कुले जाता बहुपुत्राः शतायुषः ।
सानुक्रोशा जितक्रोधाः पुरुषाः स्वर्गगामिनः
yasmiṃstasminkule jātā bahuputrāḥ śatāyuṣaḥ |
sānukrośā jitakrodhāḥ puruṣāḥ svargagāminaḥ
एतदुक्तममुत्रार्थं दैवं पित्र्यं च भारत ।
दानधर्मं च दानस्य यत्पूर्वमृषितिः कृतम्
etaduktamamutrārthaṃ daivaṃ pitryaṃ ca bhārata |
dānadharmaṃ ca dānasya yatpūrvamṛṣitiḥ kṛtam
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)