Chapter 40: Garuda becomes Narayana's vehicle and banner

आत्मन्यग्नौ समाध्नाय य एते कुरुनन्दन ।
द्विजातयो व्रतोपेता जपयज्ञपरायणाः

ātmanyagnau samādhnāya ya ete kurunandana |
dvijātayo vratopetā japayajñaparāyaṇāḥ

यजन्त्यारम्भयज्ञैश्च मानसं यज्ञमास्थिताः ।
अग्निभ्यश्च परं नास्ति येषामेषोऽव्यवस्थितः

yajantyārambhayajñaiśca mānasaṃ yajñamāsthitāḥ |
agnibhyaśca paraṃ nāsti yeṣāmeṣo'vyavasthitaḥ

तेषां गतिर्महाप्राज्ञ कीदृशी किम्पराश्च ते ।
एतदिच्छामि तत्वेन त्वत्तः श्रोतुं पितामह

teṣāṃ gatirmahāprājña kīdṛśī kimparāśca te |
etadicchāmi tatvena tvattaḥ śrotuṃ pitāmaha

अत्र ते वर्तयिष्यामि इतिहासं पुरातनम् ।
वैकुण्ठस्य च संवादं सुपर्णस्य च भारत

atra te vartayiṣyāmi itihāsaṃ purātanam |
vaikuṇṭhasya ca saṃvādaṃ suparṇasya ca bhārata

अमृतस्य समुत्पत्तौ देवानामसुरैः सह ।
षष्टिवर्षसहस्राणि दैवासुरमवर्तत ।

amṛtasya samutpattau devānāmasuraiḥ saha |
ṣaṣṭivarṣasahasrāṇi daivāsuramavartata |

तत्र देवास्तु दैतेयैर्वध्यन्ते भृशदारुणैः ।
त्रातारं नाधिगच्छन्ति वध्यमाना महासुरैः

tatra devāstu daiteyairvadhyante bhṛśadāruṇaiḥ |
trātāraṃ nādhigacchanti vadhyamānā mahāsuraiḥ

आर्तास्ते देवदेवेशं प्रपन्नाः शरणैषिणः ।
पितामहं महाप्राज्ञं वध्यमानाः सुरेतरैः

ārtāste devadeveśaṃ prapannāḥ śaraṇaiṣiṇaḥ |
pitāmahaṃ mahāprājñaṃ vadhyamānāḥ suretaraiḥ

ता दृष्ट्वा देवता ब्रह्मा सम्भ्रान्तेन्द्रियमानसः ।
वैकुण्ठं शरणं देवं प्रतिपेदे च तैः सह

tā dṛṣṭvā devatā brahmā sambhrāntendriyamānasaḥ |
vaikuṇṭhaṃ śaraṇaṃ devaṃ pratipede ca taiḥ saha

ततः स देवैः सहितः पद्मयोनिर्नरेश्वर ।
तुष्टाव प्राञ्जलिर्भूत्वा नारायणमनामयम्

tataḥ sa devaiḥ sahitaḥ padmayonirnareśvara |
tuṣṭāva prāñjalirbhūtvā nārāyaṇamanāmayam

त्वद्रूपचिन्तनान्नाम्नां स्मरणादर्चनादपि ।
तपोयोगादिभिश्चैव श्रेयो यान्ति मनीषिणः

tvadrūpacintanānnāmnāṃ smaraṇādarcanādapi |
tapoyogādibhiścaiva śreyo yānti manīṣiṇaḥ

भक्तवत्सल पद्माक्ष परमेश्वर पापहन् ।
परमात्माऽविकाराद्य नारायण नमोंस्तु ते

bhaktavatsala padmākṣa parameśvara pāpahan |
paramātmā'vikārādya nārāyaṇa namoṃstu te

नमस्ते सर्वलोकादे सर्वात्मामितविक्रम ।
सर्वभूतभविष्येश सर्वभूतमहेश्वर

namaste sarvalokāde sarvātmāmitavikrama |
sarvabhūtabhaviṣyeśa sarvabhūtamaheśvara

देवानामपि देवस्त्वं सर्वविद्यापरायणः ।
जगद्वीजसमाहार जगतः परमो ह्यसि

devānāmapi devastvaṃ sarvavidyāparāyaṇaḥ |
jagadvījasamāhāra jagataḥ paramo hyasi

त्रायस्व देवता वीर दानवाद्यैः सुपीडिताः ।
लोकांश्च लोकपालांश्च ऋषींश्च जयतांवर

trāyasva devatā vīra dānavādyaiḥ supīḍitāḥ |
lokāṃśca lokapālāṃśca ṛṣīṃśca jayatāṃvara

वेदाः साङ्गोपनिषदः सरहस्याः ससङ्ग्रहाः ।
सोङ्काराः सवषट्काराः प्राहुस्त्वां यज्ञमुत्तमम्

vedāḥ sāṅgopaniṣadaḥ sarahasyāḥ sasaṅgrahāḥ |
soṅkārāḥ savaṣaṭkārāḥ prāhustvāṃ yajñamuttamam

पवित्राणां पवित्रं च मङ्गलानां च मङ्गलम् ।
तपस्विनां तपश्चैव दैवतं देवतास्वपि

pavitrāṇāṃ pavitraṃ ca maṅgalānāṃ ca maṅgalam |
tapasvināṃ tapaścaiva daivataṃ devatāsvapi

एवमादिपुरस्कारैर्ऋक्सामयजुषां गणैः ।
वैकुण्ठं तुष्टुवुर्देवाः सर्वे ब्रह्मर्षिभिः सह

evamādipuraskārairṛksāmayajuṣāṃ gaṇaiḥ |
vaikuṇṭhaṃ tuṣṭuvurdevāḥ sarve brahmarṣibhiḥ saha

ततोऽन्तरिक्षे वागासीन्मेघगम्भीरनिस्वना ।
जेष्यध्वं दानवान्यूयं मयैव सह सङ्गरे

tato'ntarikṣe vāgāsīnmeghagambhīranisvanā |
jeṣyadhvaṃ dānavānyūyaṃ mayaiva saha saṅgare

ततो देवगणानां च दानवानां च युध्यताम् ।
प्रादुरासीन्महातेजाः शार्ङ्गचक्रगदाधरः

tato devagaṇānāṃ ca dānavānāṃ ca yudhyatām |
prādurāsīnmahātejāḥ śārṅgacakragadādharaḥ

सुपर्णपृष्ठमास्थाय तेजसा प्रदहन्निव ।
व्यधमद्दानवान्सर्वान्बाहुद्रविणतेजसा

suparṇapṛṣṭhamāsthāya tejasā pradahanniva |
vyadhamaddānavānsarvānbāhudraviṇatejasā

तं समासाद्य समरे दैत्यदानवपुङ्गवाः ।
व्यनश्यन्त महाराज पतङ्गा इव पावकम्

taṃ samāsādya samare daityadānavapuṅgavāḥ |
vyanaśyanta mahārāja pataṅgā iva pāvakam

स विजित्यासुरान्सर्वान्दानवांश्च महामतिः ।
पश्यतामेव देवानां तत्रैवान्तरधीयत

sa vijityāsurānsarvāndānavāṃśca mahāmatiḥ |
paśyatāmeva devānāṃ tatraivāntaradhīyata

तं दृष्ट्वान्तर्हितं देवा विष्णुं देवामितद्युतिम् ।
विस्मयोत्फुल्लनयना ब्रह्माणमिदमब्रुवन्

taṃ dṛṣṭvāntarhitaṃ devā viṣṇuṃ devāmitadyutim |
vismayotphullanayanā brahmāṇamidamabruvan

भगवन्सर्वलोकेश सर्वलोकपितामह ।
इदमत्यद्भुतं वृत्तं तन्नः शंसितुमर्हसि

bhagavansarvalokeśa sarvalokapitāmaha |
idamatyadbhutaṃ vṛttaṃ tannaḥ śaṃsitumarhasi

दैवासुरेऽस्मिन्सङ्ग्रामे त्राता येन वयं विभो ।
एतद्विज्ञातुमिच्छामः कुतोसौ कश्च तत्वतः

daivāsure'sminsaṅgrāme trātā yena vayaṃ vibho |
etadvijñātumicchāmaḥ kutosau kaśca tatvataḥ

कोऽयमस्मान्परित्राय तूष्णीमेव यथागतम् ।
प्रतिप्रयातो दिव्यात्मा तं नः शंसितुमर्हसि

ko'yamasmānparitrāya tūṣṇīmeva yathāgatam |
pratiprayāto divyātmā taṃ naḥ śaṃsitumarhasi

एवमुक्तः सुरैः सर्वैर्वचनं वचनार्थवित् ।
उवाच पद्मनाभस्य पूर्वरूपं प्रति प्रभो

evamuktaḥ suraiḥ sarvairvacanaṃ vacanārthavit |
uvāca padmanābhasya pūrvarūpaṃ prati prabho

न ह्येनं वेद तत्वेन भुवनं भुवनेश्वरम् ।
सङ्ख्यातुं नैव चात्मानं निर्गुणं गुणिनां वरम्

na hyenaṃ veda tatvena bhuvanaṃ bhuvaneśvaram |
saṅkhyātuṃ naiva cātmānaṃ nirguṇaṃ guṇināṃ varam

अत्र ते वर्तयिष्यामि इतिहासं पुरातनम् ।
सुपर्णस्य च संवादमृषीणां चापि देवताः

atra te vartayiṣyāmi itihāsaṃ purātanam |
suparṇasya ca saṃvādamṛṣīṇāṃ cāpi devatāḥ

पुरा ब्रह्मर्षयश्चैव सिद्दाश्च भुवनेश्वरम् ।
आश्रित्य हिमवत्पृष्ठे चक्रिरे विविधाः कथाः

purā brahmarṣayaścaiva siddāśca bhuvaneśvaram |
āśritya himavatpṛṣṭhe cakrire vividhāḥ kathāḥ

तेषां कथयतां तत्र कथान्ते पततां वरः ।
प्रादुरासीन्महातेजा वाहश्चक्रगदाभृतः

teṣāṃ kathayatāṃ tatra kathānte patatāṃ varaḥ |
prādurāsīnmahātejā vāhaścakragadābhṛtaḥ

स तानृषीन्समासाद्य विनयावनताननः ।
अवतीर्य महावीर्यस्तानृषीनभिजग्मिवान्

sa tānṛṣīnsamāsādya vinayāvanatānanaḥ |
avatīrya mahāvīryastānṛṣīnabhijagmivān

अभ्यर्चितः स ऋषिभिः स्वागतेन महाबलः ।
उपाविशत तेजस्वी भूमौ वेगवतां वरः

abhyarcitaḥ sa ṛṣibhiḥ svāgatena mahābalaḥ |
upāviśata tejasvī bhūmau vegavatāṃ varaḥ

तमासीनं महात्मानं वैनतेयं महाद्युतिम् ।
ऋषयः परिपप्रच्छुर्महात्मानस्तपस्विनः

tamāsīnaṃ mahātmānaṃ vainateyaṃ mahādyutim |
ṛṣayaḥ paripapracchurmahātmānastapasvinaḥ

कौतूहलं वैनतेय परं नो हृदि वर्तते ।
तस्य नान्योस्ति वक्तेह त्वामृते पन्नगाशन

kautūhalaṃ vainateya paraṃ no hṛdi vartate |
tasya nānyosti vakteha tvāmṛte pannagāśana

तदाख्यातमिहेच्छामो भवता प्रश्नमुत्तमम् ।
एवमुक्तः प्रत्युवाच प्राञ्जलिर्विनतासुतः

tadākhyātamihecchāmo bhavatā praśnamuttamam |
evamuktaḥ pratyuvāca prāñjalirvinatāsutaḥ

धन्योस्म्यनुगृहीतोस्मि यन्मां ब्रह्मर्षिसत्तमाः ।
प्रष्टव्यं प्रष्टुमिच्छन्ति प्रीतिमन्तोऽनसूयकाः

dhanyosmyanugṛhītosmi yanmāṃ brahmarṣisattamāḥ |
praṣṭavyaṃ praṣṭumicchanti prītimanto'nasūyakāḥ

किं मया ब्रूत वक्तव्यं कार्यं च वदतां वराः ।
यूयं हि मां यथायुक्तं सर्वं वै प्रष्टुमर्हथ

kiṃ mayā brūta vaktavyaṃ kāryaṃ ca vadatāṃ varāḥ |
yūyaṃ hi māṃ yathāyuktaṃ sarvaṃ vai praṣṭumarhatha

नमस्कृत्वा ह्यनन्ताय ततस्त ऋषिसत्तमाः ।
प्रष्टुं प्रचक्रमुस्तत्र वैनतेयं महाबलम्

namaskṛtvā hyanantāya tatasta ṛṣisattamāḥ |
praṣṭuṃ pracakramustatra vainateyaṃ mahābalam

देवदेवं महात्मानं नारायणमनामयम् ।
भवानुपास्ते वरदं कुतोऽसौ कश्च तत्वतः

devadevaṃ mahātmānaṃ nārāyaṇamanāmayam |
bhavānupāste varadaṃ kuto'sau kaśca tatvataḥ

प्रकृतिर्विकृतिर्वाऽस्य कीदृशी क्वनु संस्थितिः ।
एतद्भवन्तं पृच्छामो देवोऽयं क्व कृतालयः

prakṛtirvikṛtirvā'sya kīdṛśī kvanu saṃsthitiḥ |
etadbhavantaṃ pṛcchāmo devo'yaṃ kva kṛtālayaḥ

एथ भक्तप्रियो देवः प्रियभक्तस्तथैव च ।
त्वं प्रियश्चास्य भक्तश्च नान्यः काश्यप विद्यते

etha bhaktapriyo devaḥ priyabhaktastathaiva ca |
tvaṃ priyaścāsya bhaktaśca nānyaḥ kāśyapa vidyate

मुष्णन्निव मनश्चक्षूंष्यविभाव्यतनुर्विभुः ।
अनादिमध्यनिधनो न विद्मैनं कुतो ह्यसौ

muṣṇanniva manaścakṣūṃṣyavibhāvyatanurvibhuḥ |
anādimadhyanidhano na vidmainaṃ kuto hyasau

वेदेष्वपि च विश्वात्मा गीयते न च विद्महे ।
तत्वतस्तत्वभूतात्मा विभुर्नित्यः सनातनः

vedeṣvapi ca viśvātmā gīyate na ca vidmahe |
tatvatastatvabhūtātmā vibhurnityaḥ sanātanaḥ

पृथिवी वायुराकाशमापो ज्योतिश्च पञ्चमम् ।
गुणाश्चैषां यथासङ्ख्यं भावाभावौ तथैव च

pṛthivī vāyurākāśamāpo jyotiśca pañcamam |
guṇāścaiṣāṃ yathāsaṅkhyaṃ bhāvābhāvau tathaiva ca

तमः सत्वं रजश्चैव भावाश्चैव तदात्मकाः ।
मनो बुद्धिश्च तेजश्च बुद्धिगम्यानि तत्वतः ।
जायन्ते तात तस्माद्धि तिष्ठते तेष्वसौ विभुः

tamaḥ satvaṃ rajaścaiva bhāvāścaiva tadātmakāḥ |
mano buddhiśca tejaśca buddhigamyāni tatvataḥ |
jāyante tāta tasmāddhi tiṣṭhate teṣvasau vibhuḥ

सञ्चिन्त्य बहुधा बुद्ध्या नाध्यवस्यामहे परम् ।
तस्य देवस्य तत्वेन तन्नः शंस यथातथम्

sañcintya bahudhā buddhyā nādhyavasyāmahe param |
tasya devasya tatvena tannaḥ śaṃsa yathātatham

एतमेव परं प्रश्नं कौतूहलसमन्विताः ।
एवं भवन्तं पृच्छामस्तन्नः शंसितुमर्हसि

etameva paraṃ praśnaṃ kautūhalasamanvitāḥ |
evaṃ bhavantaṃ pṛcchāmastannaḥ śaṃsitumarhasi

स्थूलतो यस्तु भगवांस्तेनैव स्वेन हेतुना ।
त्रैलोक्यस्य तु रक्षार्थं दृश्यते रूपमास्थितः

sthūlato yastu bhagavāṃstenaiva svena hetunā |
trailokyasya tu rakṣārthaṃ dṛśyate rūpamāsthitaḥ

मया तु महदाश्चर्यं पुरा दृष्टं सनातने ।
देवे श्रीवत्सनिलये तच्छृणुध्वमशेषतः

mayā tu mahadāścaryaṃ purā dṛṣṭaṃ sanātane |
deve śrīvatsanilaye tacchṛṇudhvamaśeṣataḥ

न स्म शक्यो मया वेत्तुं न भवद्भिः कथञ्चन ।
यथा मां प्राह भगवांस्तथा तच्छ्रुयतां मम

na sma śakyo mayā vettuṃ na bhavadbhiḥ kathañcana |
yathā māṃ prāha bhagavāṃstathā tacchruyatāṃ mama

मयाऽमृतं देवतानां मिषतामृषिसत्तमाः ।
हृतं विपाट्य तं यन्त्रं विद्राव्यामृतरक्षिणः

mayā'mṛtaṃ devatānāṃ miṣatāmṛṣisattamāḥ |
hṛtaṃ vipāṭya taṃ yantraṃ vidrāvyāmṛtarakṣiṇaḥ

देवता विमुखीकृत्य सेन्द्राः समरुतो मृधे ।
उन्मथ्याशु गिरींश्चैव विक्षोभ्य च महोदधिं

devatā vimukhīkṛtya sendrāḥ samaruto mṛdhe |
unmathyāśu girīṃścaiva vikṣobhya ca mahodadhiṃ

तं दृष्ट्वा मम विक्रान्तं वागुवाचाशरीरिणी ।
प्रीतोस्मि ते वैनतेय कर्मणाऽनेन सुव्रत ।
अवृथा तेऽस्तु मद्वाक्यं ब्रूहि किं करवाणि ते

taṃ dṛṣṭvā mama vikrāntaṃ vāguvācāśarīriṇī |
prītosmi te vainateya karmaṇā'nena suvrata |
avṛthā te'stu madvākyaṃ brūhi kiṃ karavāṇi te

तामेवंवादिनीं वाचमहं प्रत्युक्तवांस्तदा ।
ज्ञातुमिच्छामि कस्त्वं हि ततो मे दास्यसे वरम् ।
प्रकृतिर्विकृतिर्वा त्वं देवो वा दानवोपि वा

tāmevaṃvādinīṃ vācamahaṃ pratyuktavāṃstadā |
jñātumicchāmi kastvaṃ hi tato me dāsyase varam |
prakṛtirvikṛtirvā tvaṃ devo vā dānavopi vā

ततो जलदगम्भीरं प्रहस्य वदतांवरः ।
उंवाच वरदः प्रीतः काले त्वं माऽभिवेत्स्यसि

tato jaladagambhīraṃ prahasya vadatāṃvaraḥ |
uṃvāca varadaḥ prītaḥ kāle tvaṃ mā'bhivetsyasi

वाहनं भव मे साधो वरं दद्मि तवोत्तमम् ।
न ते वीर्येण सदृशः कश्चिल्लोके भविष्यति

vāhanaṃ bhava me sādho varaṃ dadmi tavottamam |
na te vīryeṇa sadṛśaḥ kaścilloke bhaviṣyati

पतङ्ग पततांश्रेष्ठ न देवो नापि दानवः ।
मत्सखित्वमनुप्राप्तो दुर्धर्षश्च भविष्यसि

pataṅga patatāṃśreṣṭha na devo nāpi dānavaḥ |
matsakhitvamanuprāpto durdharṣaśca bhaviṣyasi

तमब्रवं देवदेवं मामेवंवादिनं परम् ।
प्रयतः प्राञ्जलिर्भूत्वा प्रणम्य शिरसा विभुम्

tamabravaṃ devadevaṃ māmevaṃvādinaṃ param |
prayataḥ prāñjalirbhūtvā praṇamya śirasā vibhum

एवमेतन्महाबाहो सर्वमेतद्भविष्यति ।
वाहनं ते भविष्यामि यथा वदति मां भवान्

evametanmahābāho sarvametadbhaviṣyati |
vāhanaṃ te bhaviṣyāmi yathā vadati māṃ bhavān

मम चापि महाबुद्धे निश्चयं श्रूयतामिति ।
ध्वजस्तेऽहं भविष्यामि रथस्थस्य न संशयः

mama cāpi mahābuddhe niścayaṃ śrūyatāmiti |
dhvajaste'haṃ bhaviṣyāmi rathasthasya na saṃśayaḥ

तथास्त्विति स मामुक्त्वा भूयः प्राह महामनाः ।
न ते गतिविघातोऽद्य भविष्यत्यमृतं विना

tathāstviti sa māmuktvā bhūyaḥ prāha mahāmanāḥ |
na te gativighāto'dya bhaviṣyatyamṛtaṃ vinā

एवं कृत्वा तु समयं देवदेवः सनातनः ।
मामुक्त्वा साधयस्वेति यथाऽभिप्रायतो गतः

evaṃ kṛtvā tu samayaṃ devadevaḥ sanātanaḥ |
māmuktvā sādhayasveti yathā'bhiprāyato gataḥ

ततोऽहं कृतसंवादो येन केनापि सत्तमाः ।
कौतूहलसमाविष्टः पितरं कश्यपं गतः

tato'haṃ kṛtasaṃvādo yena kenāpi sattamāḥ |
kautūhalasamāviṣṭaḥ pitaraṃ kaśyapaṃ gataḥ

सोहं पितरमासाद्य प्रणिपत्याभिवाद्य च ।
सर्वमेतद्यथातथ्यमुक्तवान्पितुरन्तिके

sohaṃ pitaramāsādya praṇipatyābhivādya ca |
sarvametadyathātathyamuktavānpiturantike

श्रुत्वा तु भगवान्मह्यं ध्यानमेवान्वपद्यत ।
स मुहूर्तमिव ध्यात्वा मामाह वदतां वरः

śrutvā tu bhagavānmahyaṃ dhyānamevānvapadyata |
sa muhūrtamiva dhyātvā māmāha vadatāṃ varaḥ

धन्योस्यनुगृहीतश्च यत्त्वं तेन महात्मना ।
संवादं कृतवांस्तात गुह्येन परमात्मना

dhanyosyanugṛhītaśca yattvaṃ tena mahātmanā |
saṃvādaṃ kṛtavāṃstāta guhyena paramātmanā

स्थूलदृश्यः स भगवांस्तेन तेनैव हेतुना ।
दृश्यतेऽव्यक्तरूपस्थः प्रधानप्रभवाप्ययः

sthūladṛśyaḥ sa bhagavāṃstena tenaiva hetunā |
dṛśyate'vyaktarūpasthaḥ pradhānaprabhavāpyayaḥ

मया हि स महातेजा नान्ययोगसमाधिना ।
तपसोग्रेण तेजस्वी तोषितस्तपसांनिधिः

mayā hi sa mahātejā nānyayogasamādhinā |
tapasogreṇa tejasvī toṣitastapasāṃnidhiḥ

ततो मे दर्शयामास तोषयन्निव पुत्रक ।
श्वेतपीतारुणनिभः कद्रूकपिलपिङ्गलः

tato me darśayāmāsa toṣayanniva putraka |
śvetapītāruṇanibhaḥ kadrūkapilapiṅgalaḥ

रक्तनीलासितनिभः सहस्रोदरपाणिमान् ।
द्विसाहस्रमहावक्त्र एकाक्षः शतलोचनः

raktanīlāsitanibhaḥ sahasrodarapāṇimān |
dvisāhasramahāvaktra ekākṣaḥ śatalocanaḥ

अनिष्पन्दा निराहाराः समानाः सूर्यतेजसा ।
तमुपासन्ति परमं गुह्यमक्षरमव्ययम्

aniṣpandā nirāhārāḥ samānāḥ sūryatejasā |
tamupāsanti paramaṃ guhyamakṣaramavyayam

समासाद्य तु तं विश्वमहं मूर्ध्ना प्रणम्य च ।
ऋग्यजुःसामभिः स्तुत्वा शरण्यं शरणं गतः

samāsādya tu taṃ viśvamahaṃ mūrdhnā praṇamya ca |
ṛgyajuḥsāmabhiḥ stutvā śaraṇyaṃ śaraṇaṃ gataḥ

महामेघौघधीरेण स्वरेण जयतांवरः ।
आभाष्य पुत्रपुत्रेति इदमाह धृतं वचः

mahāmeghaughadhīreṇa svareṇa jayatāṃvaraḥ |
ābhāṣya putraputreti idamāha dhṛtaṃ vacaḥ

त्वयाऽभ्युदयकामेन तपश्चीर्णं महामुने ।
अमुक्तस्त्वं समासङ्गैरविमुक्तोऽद्य पश्यसि

tvayā'bhyudayakāmena tapaścīrṇaṃ mahāmune |
amuktastvaṃ samāsaṅgairavimukto'dya paśyasi

यदा सङ्गैर्विमुक्तश्च गतमोहो गतस्पृहः ।
भविष्यसि सदा ब्रह्म मामनुध्यास्यसे द्विज

yadā saṅgairvimuktaśca gatamoho gataspṛhaḥ |
bhaviṣyasi sadā brahma māmanudhyāsyase dvija

ऐकान्तिकीं मतिं कृत्वा मद्भक्तो मत्परायणः ।
ज्ञास्यसे मां ततो ब्रह्मन्वीतमोहश्च तत्वतः

aikāntikīṃ matiṃ kṛtvā madbhakto matparāyaṇaḥ |
jñāsyase māṃ tato brahmanvītamohaśca tatvataḥ

तेन त्वं कृतसंवादः स्वतः सर्वहितैषिणा ।
विश्वरूपेण देवेन पुरुषेण महात्मना ।
तमेवाराधय क्षिप्रं तमाराध्य न सीदसि

tena tvaṃ kṛtasaṃvādaḥ svataḥ sarvahitaiṣiṇā |
viśvarūpeṇa devena puruṣeṇa mahātmanā |
tamevārādhaya kṣipraṃ tamārādhya na sīdasi

सोहमेवं भगवता पित्रा ब्रह्मर्षिसत्तमाः ।
अनुनीतो यथान्यायं स्वमेव भवनं गतः

sohamevaṃ bhagavatā pitrā brahmarṣisattamāḥ |
anunīto yathānyāyaṃ svameva bhavanaṃ gataḥ