नाभागधेयः प्राप्नोति धनं सुबलवानपि ।
भागधेयान्वितस्त्वर्थान्कृशो बालश्च विन्दति
nābhāgadheyaḥ prāpnoti dhanaṃ subalavānapi |
bhāgadheyānvitastvarthānkṛśo bālaśca vindati
इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि एकोनसप्तत्यधिकद्विशततमोऽध्यायः ॥
15 verses · 269 of 274
Yudhishthira lays out a puzzle he sees everywhere. The strong man without fortune gains nothing, while the weak child born to it finds wealth. Many strive and fail; many prosper without effort. Men who have read every book of policy act without it, and the ignorant are made ministers. No one dies before his hour, though pierced by a hundred arrows, and when the hour comes a blade of grass is enough. Bhishma answers briefly. If effort does not bring wealth, take up hard tapas, for nothing grows that was not sown. By giving a man comes to enjoyment, by serving elders to wisdom, by ahimsa to long life. So give and do not beg, honour the righteous, speak kindly and harm no creature, and stand firm, Yudhishthira.
युधिष्ठिर उवाच
नाभागधेयः प्राप्नोति धनं सुबलवानपि ।
भागधेयान्वितस्त्वर्थान्कृशो बालश्च विन्दति
nābhāgadheyaḥ prāpnoti dhanaṃ subalavānapi |
bhāgadheyānvitastvarthānkṛśo bālaśca vindati
नालाभकाले लभते प्रयत्नेऽपि कृते सति ।
लाभकालेऽप्रयत्नेन लभते विपुलं धनम्
nālābhakāle labhate prayatne'pi kṛte sati |
lābhakāle'prayatnena labhate vipulaṃ dhanam
कृतयत्नाफलाश्चैव दृश्यन्ते शतशो नराः ।
अयत्नेनैधमानाश्च दृश्यन्ते बहवो जनाः
kṛtayatnāphalāścaiva dṛśyante śataśo narāḥ |
ayatnenaidhamānāśca dṛśyante bahavo janāḥ
यदि यत्नो भवेन्मर्त्यः स सर्वं फलमाप्नुयात् ।
नालभ्यं चोपलभ्येत नृणां भरतसत्तम
yadi yatno bhavenmartyaḥ sa sarvaṃ phalamāpnuyāt |
nālabhyaṃ copalabhyeta nṛṇāṃ bharatasattama
प्रयत्नं कृतवन्तोपि दृश्यन्ते ह्यफला नराः ।
मार्गत्यागशतैरर्थानमार्गश्चापरः सुखी
prayatnaṃ kṛtavantopi dṛśyante hyaphalā narāḥ |
mārgatyāgaśatairarthānamārgaścāparaḥ sukhī
अकार्यमसकृत्कृत्वा दृश्यन्ते ह्यधना नराः ।
धनयुक्ताः स्वकर्मस्था दृश्यन्ते चापरेऽधनाः
akāryamasakṛtkṛtvā dṛśyante hyadhanā narāḥ |
dhanayuktāḥ svakarmasthā dṛśyante cāpare'dhanāḥ
अधीत्य नीतिशास्त्राणि नीतियुक्तो न दृश्यते ।
अनभिज्ञश्च साचिव्यं गमितः केन हेतुना
adhītya nītiśāstrāṇi nītiyukto na dṛśyate |
anabhijñaśca sācivyaṃ gamitaḥ kena hetunā
विद्यायुक्तो ह्यविद्यश्च धनवान्दुर्मतिस्तथा ।
यदि विद्यामुपाश्रित्य नरः सुखमवाप्नुयात्
vidyāyukto hyavidyaśca dhanavāndurmatistathā |
yadi vidyāmupāśritya naraḥ sukhamavāpnuyāt
न विद्वान्विद्यया हीनं वृत्त्यर्थमुपसंश्रयेत् ।
यथा पिपासां जयति पुरुषः प्राप्य वै जलम्
na vidvānvidyayā hīnaṃ vṛttyarthamupasaṃśrayet |
yathā pipāsāṃ jayati puruṣaḥ prāpya vai jalam
इष्टार्थो विद्यया ह्येव न विद्यां प्रजहेन्नरः
iṣṭārtho vidyayā hyeva na vidyāṃ prajahennaraḥ
नाप्राप्तकालो म्रियते विद्धः शरशतैरपि ।
तृणाग्रेणापि संस्पृष्टः प्राप्तकालो न जीवति
nāprāptakālo mriyate viddhaḥ śaraśatairapi |
tṛṇāgreṇāpi saṃspṛṣṭaḥ prāptakālo na jīvati
भीष्म उवाच
ईहमानः समारम्भान्यदि नासादयेद्धनम् ।
उग्रं तपः समारोहेन्न ह्यनुप्तं प्ररोहति
īhamānaḥ samārambhānyadi nāsādayeddhanam |
ugraṃ tapaḥ samārohenna hyanuptaṃ prarohati
दानेन भोगी भवति मेधावी वृद्धसेवया ।
अहिंसया च दीर्घायुरिति प्राहुर्मनीषिणः
dānena bhogī bhavati medhāvī vṛddhasevayā |
ahiṃsayā ca dīrghāyuriti prāhurmanīṣiṇaḥ
तस्माद्दद्यान्न याचेत पूजयेद्धार्मिकानपि ।
सुभाषी प्रियकृच्छान्तः सर्वसत्वाविहिंसकः
tasmāddadyānna yāceta pūjayeddhārmikānapi |
subhāṣī priyakṛcchāntaḥ sarvasatvāvihiṃsakaḥ
यदा प्रमाणं प्रसवः स्वभावश्च सुखासुखे ।
दंशकीटपिपीलानां स्थिरो भव युधिष्ठिर
yadā pramāṇaṃ prasavaḥ svabhāvaśca sukhāsukhe |
daṃśakīṭapipīlānāṃ sthiro bhava yudhiṣṭhira
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)