मानुषेष्वेव जीवत्सु गतिर्विज्ञायते न वा ।
यथा शुभगतिर्जीवो नासौ त्वशुभभागिति
mānuṣeṣveva jīvatsu gatirvijñāyate na vā |
yathā śubhagatirjīvo nāsau tvaśubhabhāgiti
21 verses · 241 of 274
Can one tell, while a person still lives, where he is bound after death? Uma asks, and Maheshvara answers that living beings fall into two sides, the divine and the asuric. Those hostile in mind, word and deed, the violent, thieves, cheats, men who touch another's wife, the unclean and those who sneer at purity, are asuras, already dwellers of naraka while alive. Thorny, harsh trees and creatures that frighten the world belong with them. On the other side stand those who speak truth even under fear, feel another's pain as their own, give gladly even when poor, serve elders, honour Devas and Brahmanas, and have mastered anger, pride and greed. They are heaven-bound. By conduct here, Shiva says, the hereafter is known.
उमोवाच
मानुषेष्वेव जीवत्सु गतिर्विज्ञायते न वा ।
यथा शुभगतिर्जीवो नासौ त्वशुभभागिति
mānuṣeṣveva jīvatsu gatirvijñāyate na vā |
yathā śubhagatirjīvo nāsau tvaśubhabhāgiti
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं तन्मे शंसितुमर्हसि
etadicchāmyahaṃ śrotuṃ tanme śaṃsitumarhasi
महेश्वर उवाच
तदहं ते प्रवक्ष्यामि जीवितं विद्यते यथा ।
द्विविधाः प्राणिनो लोके दैवमासुरमाश्रिताः
tadahaṃ te pravakṣyāmi jīvitaṃ vidyate yathā |
dvividhāḥ prāṇino loke daivamāsuramāśritāḥ
मनसा कर्मणा वाचा प्रतिकला भवन्ति ये ।
तादृशानासुरान्विद्धि मर्त्यास्ते नरकालयाः
manasā karmaṇā vācā pratikalā bhavanti ye |
tādṛśānāsurānviddhi martyāste narakālayāḥ
हिंस्राश्चोराश्च धूर्ताश्च परदाराभिमर्शकाः ।
नीचकर्मरता ये च शौचमङ्गलवर्जिताः
hiṃsrāścorāśca dhūrtāśca paradārābhimarśakāḥ |
nīcakarmaratā ye ca śaucamaṅgalavarjitāḥ
शुचिविद्वेषिणः पापा लोकचारित्रदूषकाः ।
एवं युक्तसमाचारा जीवन्तो नरकालयाः
śucividveṣiṇaḥ pāpā lokacāritradūṣakāḥ |
evaṃ yuktasamācārā jīvanto narakālayāḥ
लोकोद्वेगकराश्चान्ये पशवश्च सरीसृपाः ।
वृक्षाः कण्टकिनो रूक्षास्तादृशान्विद्धि चासुरान्
lokodvegakarāścānye paśavaśca sarīsṛpāḥ |
vṛkṣāḥ kaṇṭakino rūkṣāstādṛśānviddhi cāsurān
अपरान्देवपक्षांस्तु शृणु देवि समाहिता
aparāndevapakṣāṃstu śṛṇu devi samāhitā
मनोवाक्कर्मभिर्नित्यमनुकूला भवन्ति ये ।
तादृशानमरान्विद्धि ते नराः स्वर्गगामिनः
manovākkarmabhirnityamanukūlā bhavanti ye |
tādṛśānamarānviddhi te narāḥ svargagāminaḥ
शौचार्जवपरा धीराः परार्थं नाहरन्ति ये ।
ये समाः सर्वभूतेषु ते नराः स्वर्गगामिनः
śaucārjavaparā dhīrāḥ parārthaṃ nāharanti ye |
ye samāḥ sarvabhūteṣu te narāḥ svargagāminaḥ
भयाद्वा वृत्तिहेतोर्वा अनृतं न वदन्ति ये ।
सत्यं वदन्ति सततं ते नराः स्वर्गगामिनः
bhayādvā vṛttihetorvā anṛtaṃ na vadanti ye |
satyaṃ vadanti satataṃ te narāḥ svargagāminaḥ
धार्मिकाः शौचसम्पन्नाः शुक्ला मधुरवादिनः ।
नाकार्यं मनसेच्छन्ति ते नराः स्वर्गगामिनः
dhārmikāḥ śaucasampannāḥ śuklā madhuravādinaḥ |
nākāryaṃ manasecchanti te narāḥ svargagāminaḥ
स्वदुःखमिव मन्यन्ते परेषां दुःखवेदनम् ।
दरिद्रा अपि ये केचिद्याचिताः प्रीतिपूर्वकम् ।
ददत्येव च यत्किञ्चित्ते नराः स्वर्गगामिनः
svaduḥkhamiva manyante pareṣāṃ duḥkhavedanam |
daridrā api ye kecidyācitāḥ prītipūrvakam |
dadatyeva ca yatkiñcitte narāḥ svargagāminaḥ
आस्तिका मङ्गलपराः सततं वृद्धसेविनः ।
पुण्यकर्मपरा नित्यं ते नराः स्वर्गगामिनः
āstikā maṅgalaparāḥ satataṃ vṛddhasevinaḥ |
puṇyakarmaparā nityaṃ te narāḥ svargagāminaḥ
व्रतिनो दानशीलाश्च धर्मशीलाश्च मानवाः ॥
ऋजवो मृदवो नित्यं ते नराः स्वर्गगामिनः
vratino dānaśīlāśca dharmaśīlāśca mānavāḥ ||
ṛjavo mṛdavo nityaṃ te narāḥ svargagāminaḥ
गुरुशुश्रूषणपरा देवब्राह्मणपूजकाः ।
कृजज्ञाः कृतविद्याश्च ते नराः स्वर्गगामिनः
guruśuśrūṣaṇaparā devabrāhmaṇapūjakāḥ |
kṛjajñāḥ kṛtavidyāśca te narāḥ svargagāminaḥ
जितेन्द्रिया जितक्रोधा जितमानमदाः स्मृताः ।
लोभमात्सर्यहीना ये ते नराः स्वर्गगामिनः
jitendriyā jitakrodhā jitamānamadāḥ smṛtāḥ |
lobhamātsaryahīnā ye te narāḥ svargagāminaḥ
निर्मा निरहङ्कारः सानुक्रोशाः स्वबन्धुषु ।
दीनानुकम्पिनो नित्यं ते नराः स्वर्गगामिनः
nirmā nirahaṅkāraḥ sānukrośāḥ svabandhuṣu |
dīnānukampino nityaṃ te narāḥ svargagāminaḥ
ऐहिकेन तु वृत्तेन पारत्रमनुमीयते ।
एवंविधा नरा लोके जीवन्तः स्वर्गगामिनः
aihikena tu vṛttena pāratramanumīyate |
evaṃvidhā narā loke jīvantaḥ svargagāminaḥ
यदन्यच्च शुभं लोके प्रजानुग्रहकारि च ।
पशवश्चैव वृक्षाश्च प्रजानां हितकारिणः ।
तादृशान्देवपक्षस्थानिति विद्धि शुभानने
yadanyacca śubhaṃ loke prajānugrahakāri ca |
paśavaścaiva vṛkṣāśca prajānāṃ hitakāriṇaḥ |
tādṛśāndevapakṣasthāniti viddhi śubhānane
शुभाशुभप्रयं लोके सर्वं स्थावरजङ्गमम् ।
दैवं शुभमिति प्राहुरासुरं चाशुभं प्रिये
śubhāśubhaprayaṃ loke sarvaṃ sthāvarajaṅgamam |
daivaṃ śubhamiti prāhurāsuraṃ cāśubhaṃ priye
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)