भगवन्देवदेवेश विशिष्टं यज्ञमुच्यते ।
लौकिकं वैदिकं चैव तन्मे शंसितुमर्हसि
bhagavandevadeveśa viśiṣṭaṃ yajñamucyate |
laukikaṃ vaidikaṃ caiva tanme śaṃsitumarhasi
इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि सप्तत्रिंशदधिकद्विशततमोऽध्यायः ॥
26 verses · 237 of 274
Uma asks which worship is foremost, the worldly or the Vedic. Mahadev says the honour of the devas rests in yajna, the yajnas rest in the Vedas, and the Vedas in the brahmanas. Agnishtoma and the other rites, done with pure patrons, pure priests and pure materials, please the devas, who in turn make the worlds prosper. Then the worldly worship: a festival in a temple with incense, garlands, sweet rice, hymns, dance and music also satisfies the devas in svarga, if done by pure and devoted people. Uma asks how devas above know what men do below. The antaratma dwells in every body, Mahadev replies, and through it the devas know. Worship done with a wandering mind bears no fruit.
उमोवाच
भगवन्देवदेवेश विशिष्टं यज्ञमुच्यते ।
लौकिकं वैदिकं चैव तन्मे शंसितुमर्हसि
bhagavandevadeveśa viśiṣṭaṃ yajñamucyate |
laukikaṃ vaidikaṃ caiva tanme śaṃsitumarhasi
महेश्वर उवाच
देवतानां तु पूजा या यज्ञेष्वेव समाहिता ।
यज्ञा वेदेष्वधीताश्च वेदा ब्राह्मणसंयुताः
devatānāṃ tu pūjā yā yajñeṣveva samāhitā |
yajñā vedeṣvadhītāśca vedā brāhmaṇasaṃyutāḥ
इदं तु सकलं दिव्यं दिवि वा भुवि वा प्रिये ।
यज्ञार्थं विद्धि तत्सृष्टं लोकानां हितकाम्यया
idaṃ tu sakalaṃ divyaṃ divi vā bhuvi vā priye |
yajñārthaṃ viddhi tatsṛṣṭaṃ lokānāṃ hitakāmyayā
एवं विज्ञाय तत्कर्ता सदारः सततं द्विजः ।
प्रेत्यभावे लभेल्लोकान्ब्रह्मकर्मसमाधिना
evaṃ vijñāya tatkartā sadāraḥ satataṃ dvijaḥ |
pretyabhāve labhellokānbrahmakarmasamādhinā
ब्राह्मणेष्वेव तद्ब्रह्म नित्यं देवि समाहितम् ।
तस्माद्विप्रैर्यथाशास्त्रं विधिदृष्टेन कर्मणा
brāhmaṇeṣveva tadbrahma nityaṃ devi samāhitam |
tasmādviprairyathāśāstraṃ vidhidṛṣṭena karmaṇā
यज्ञकर्मि कृतं सर्वं देवता अभितर्पयेत् ।
ब्राह्मणाः क्षत्रियाश्चैव यज्ञार्थं प्रायशः स्मृताः
yajñakarmi kṛtaṃ sarvaṃ devatā abhitarpayet |
brāhmaṇāḥ kṣatriyāścaiva yajñārthaṃ prāyaśaḥ smṛtāḥ
अग्निष्टोमादिभिर्यज्ञैर्वेदेषु परिकल्पितैः ।
सुशुद्धैर्यजमानैस्च ऋत्विग्भिश्च यथाविधिः ।
शुद्धैर्द्रव्योपकरणैर्यष्टव्यमिति निश्चयः
agniṣṭomādibhiryajñairvedeṣu parikalpitaiḥ |
suśuddhairyajamānaisca ṛtvigbhiśca yathāvidhiḥ |
śuddhairdravyopakaraṇairyaṣṭavyamiti niścayaḥ
तथा कृतेषु यज्ञेषु देवानां तोषणं भवेत् ।
तुष्टेषु सर्वदेवेषु यज्वा यज्ञफलं लभेत्
tathā kṛteṣu yajñeṣu devānāṃ toṣaṇaṃ bhavet |
tuṣṭeṣu sarvadeveṣu yajvā yajñaphalaṃ labhet
देवाः सन्तोषिता यज्ञैर्लोकान्संवर्धयन्त्युत ।
उभयोर्लोकयोर्भूतिर्देवि यज्ञे प्रदृश्यते
devāḥ santoṣitā yajñairlokānsaṃvardhayantyuta |
ubhayorlokayorbhūtirdevi yajñe pradṛśyate
तस्माद्यज्वा दिवं गत्वा अमरैः सह मोदते ।
नास्ति यज्ञसमं दानं नास्ति यज्ञसमो निधिः
tasmādyajvā divaṃ gatvā amaraiḥ saha modate |
nāsti yajñasamaṃ dānaṃ nāsti yajñasamo nidhiḥ
सर्वधर्मसमुद्देशो देवि यज्ञे समाहितः ।
एषा यज्ञकृता पूजा लौकिकीमपरां शृणु
sarvadharmasamuddeśo devi yajñe samāhitaḥ |
eṣā yajñakṛtā pūjā laukikīmaparāṃ śṛṇu
देवसत्कारमुद्दिश्य क्रियते लौकिकोत्सवः
devasatkāramuddiśya kriyate laukikotsavaḥ
देवगोष्ठेऽधिसंस्कृत्य चोत्सवं यः करोति वै ।
यागान्देवोपहारांश्च शुचिर्भूत्वा यथाविधि ।
देवान्सन्तोषयित्वा स देवि धर्ममवाप्नुयात्
devagoṣṭhe'dhisaṃskṛtya cotsavaṃ yaḥ karoti vai |
yāgāndevopahārāṃśca śucirbhūtvā yathāvidhi |
devānsantoṣayitvā sa devi dharmamavāpnuyāt
गन्धमाल्यैश्च विविधैः परमान्नेन धूपनैः ।
बह्वीभिः स्तुतिभिश्चैव स्तुवद्भिः प्रयतैर्नरैः
gandhamālyaiśca vividhaiḥ paramānnena dhūpanaiḥ |
bahvībhiḥ stutibhiścaiva stuvadbhiḥ prayatairnaraiḥ
नृत्तैर्वाद्यैश्च गान्धर्वैरन्यैर्दृष्टिविलोभनैः ।
देवसत्कारमुद्दिश्य कुर्वते ये नरा भुवि
nṛttairvādyaiśca gāndharvairanyairdṛṣṭivilobhanaiḥ |
devasatkāramuddiśya kurvate ye narā bhuvi
तेषां भक्तिकृतेनैव सत्कारेणैव पूजिताः ।
तेनैव तोषं संयान्ति देवि देवास्त्रिविष्टपे
teṣāṃ bhaktikṛtenaiva satkāreṇaiva pūjitāḥ |
tenaiva toṣaṃ saṃyānti devi devāstriviṣṭape
मानुषैश्चोपकारैर्वा शुचिभिः सत्परायणैः ।
ब्रह्मचर्यपरैरेतत्कृतं धर्मफलं लभेत्
mānuṣaiścopakārairvā śucibhiḥ satparāyaṇaiḥ |
brahmacaryaparairetatkṛtaṃ dharmaphalaṃ labhet
केवलैः स्तुतिभिर्देवि गन्धमाल्यसमाहितैः ।
प्रयतैः शुद्धगात्रैस्तु शुद्धदेशे सुपूजिताः ।
सन्तोषं यान्ति ते देवा भक्तैः सम्पूजितास्तथा
kevalaiḥ stutibhirdevi gandhamālyasamāhitaiḥ |
prayataiḥ śuddhagātraistu śuddhadeśe supūjitāḥ |
santoṣaṃ yānti te devā bhaktaiḥ sampūjitāstathā
देवान्सन्तोषयित्वैव देवि धर्ममवाप्नुयात्
devānsantoṣayitvaiva devi dharmamavāpnuyāt
उमोवाच
त्रिविष्टपस्था वै भूमौ देवा मानुषचेष्टितम् ।
कथं ज्ञास्यन्ति विधिवत्तन्मे शंसितुमर्हसि
triviṣṭapasthā vai bhūmau devā mānuṣaceṣṭitam |
kathaṃ jñāsyanti vidhivattanme śaṃsitumarhasi
महेश्वर उवाच
तदहं तेप्रवक्ष्यामि यथा तैर्विद्यते प्रिये ।
प्राणिनां तु शरीरेषु अन्तरात्मा व्यवस्थितः
tadahaṃ tepravakṣyāmi yathā tairvidyate priye |
prāṇināṃ tu śarīreṣu antarātmā vyavasthitaḥ
आत्मानं परमं देवमिति विद्धि शुभेक्षणे ।
आत्मा मनोव्यवस्थानात्सर्वं वेत्ति शुभाशुभम्
ātmānaṃ paramaṃ devamiti viddhi śubhekṣaṇe |
ātmā manovyavasthānātsarvaṃ vetti śubhāśubham
आत्मैव देवास्तद्विद्युरव्यग्रमनसा कृतम् ।
सतां मनोव्यवस्थानाच्छुभं भवति वै नृणाम्
ātmaiva devāstadvidyuravyagramanasā kṛtam |
satāṃ manovyavasthānācchubhaṃ bhavati vai nṛṇām
तस्माद्देवाऽभिसम्पूज्या ब्राह्मणानां तथैव च ।
यज्ञाश्च धर्मकार्याणि गुरुपूजा च शोभने
tasmāddevā'bhisampūjyā brāhmaṇānāṃ tathaiva ca |
yajñāśca dharmakāryāṇi gurupūjā ca śobhane
शुद्धगात्रैर्व्रतयुतैस्तन्मयैस्तत्परायणैः ।
एवं व्यवस्थितैर्नित्यं कर्तव्यमिति निश्चयः
śuddhagātrairvratayutaistanmayaistatparāyaṇaiḥ |
evaṃ vyavasthitairnityaṃ kartavyamiti niścayaḥ
एवं कृत्वा शुभाकाङ्क्षी परत्रेह च मोदते ।
अन्यथा मन आविश्य कृतं न फलति प्रिये ।
ऋतेऽपि तु मनो देवि अशुभं फलति ध्रुवम्
evaṃ kṛtvā śubhākāṅkṣī paratreha ca modate |
anyathā mana āviśya kṛtaṃ na phalati priye |
ṛte'pi tu mano devi aśubhaṃ phalati dhruvam
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)