महेश्वर उवाच । 13-214-1x
श्रूयतां कारणं देवि यथा हि दुरतिक्रमः ।
विधिः सर्वेषु भूतेषु मर्तव्ये समुपस्थिते
maheśvara uvāca | 13-214-1x
śrūyatāṃ kāraṇaṃ devi yathā hi duratikramaḥ |
vidhiḥ sarveṣu bhūteṣu martavye samupasthite
इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि चतुर्दशाधिकद्विशततमोऽध्यायः ॥
64 verses · 214 of 274
Mahadev goes on: when a creature's life is spent it walks into death by itself, as moths fly into a lamp and fish swim into the net. A ploughman who kills unknowingly is not stained. Rantideva's cows came of their own accord to his sacrifice; their blood became the river Charmanvati and both the king and the cows reached svarga. Then he turns to war. A soldier fed by his lord who flees the field takes on his lord's sins, and one who refuses to fight in the name of ahimsa goes to hell. Battle is a great yajna: arrows its kindling, blood its oblation. Warriors slain facing the foe reach Brahmaloka or Indra's world. Giving one's life for the realm, cows or brahmanas exceeds every gift.
महेश्वर उवाच । 13-214-1x
श्रूयतां कारणं देवि यथा हि दुरतिक्रमः ।
विधिः सर्वेषु भूतेषु मर्तव्ये समुपस्थिते
maheśvara uvāca | 13-214-1x
śrūyatāṃ kāraṇaṃ devi yathā hi duratikramaḥ |
vidhiḥ sarveṣu bhūteṣu martavye samupasthite
आयुःक्षयेणोपहिताः समागम्य वरानने ।
कीटाः पतङ्गा बहवः स्थूलाः सूक्ष्माश्च मध्यमाः ।
प्रज्वलत्सु प्रदीपेषु स्वयमेव पतन्ति ते
āyuḥkṣayeṇopahitāḥ samāgamya varānane |
kīṭāḥ pataṅgā bahavaḥ sthūlāḥ sūkṣmāśca madhyamāḥ |
prajvalatsu pradīpeṣu svayameva patanti te
बहूनां मृगयूथानां नानावननिषेविणाम् ।
यस्तु कालं गतस्तेषां स वै पाशेन बध्यते
bahūnāṃ mṛgayūthānāṃ nānāvananiṣeviṇām |
yastu kālaṃ gatasteṣāṃ sa vai pāśena badhyate
सूनार्थं देवि बद्धानां क्षीणायुर्यो निबध्यते ।
अवशो घातकस्याथ हस्तं तदहरेति सः
sūnārthaṃ devi baddhānāṃ kṣīṇāyuryo nibadhyate |
avaśo ghātakasyātha hastaṃ tadahareti saḥ
यथा पक्षिगणाः क्षिप्रं विस्तीर्णाकाशगामिनः ।
क्षीणायुषो निबध्यन्ते शक्ता अपि पलायितुम्
yathā pakṣigaṇāḥ kṣipraṃ vistīrṇākāśagāminaḥ |
kṣīṇāyuṣo nibadhyante śaktā api palāyitum
यथा वारिचरा मीना बहवोऽम्बुजजातयः ।
जालं समधिरोहन्ति स्वयमेव विधेर्वशात्
yathā vāricarā mīnā bahavo'mbujajātayaḥ |
jālaṃ samadhirohanti svayameva vidhervaśāt
शल्यकस्य च जिह्वाग्रं स्वयमारुह्य शोभने ।
आयुःक्षयेणोपहता निबध्यन्ते सरीसृपाः
śalyakasya ca jihvāgraṃ svayamāruhya śobhane |
āyuḥkṣayeṇopahatā nibadhyante sarīsṛpāḥ
कृषतां कर्षकाणां च नास्ति बुद्धिर्विहिंसने ।
अथैषां लाङ्गलाग्राद्यैर्हन्यन्ते जन्तवोऽक्षयाः
kṛṣatāṃ karṣakāṇāṃ ca nāsti buddhirvihiṃsane |
athaiṣāṃ lāṅgalāgrādyairhanyante jantavo'kṣayāḥ
पादाग्रेणैव चैकेन यां हिंसां कुरुते नरः ।
मातङ्गोपि न तां कुर्यात्कूरो जन्मशतैरपि
pādāgreṇaiva caikena yāṃ hiṃsāṃ kurute naraḥ |
mātaṅgopi na tāṃ kuryātkūro janmaśatairapi
म्रियन्ते यैर्हि मर्तव्यं न तान्घ्नन्ति कृषीवलाः ।
कृषामीति मनस्तस्य नास्ति चिन्ता विहिंसने
mriyante yairhi martavyaṃ na tānghnanti kṛṣīvalāḥ |
kṛṣāmīti manastasya nāsti cintā vihiṃsane
तस्माज्जीवसहस्राणि हत्वाऽपि न स लिप्यते ।
विधिना स हतः पूर्वं पश्चात्प्राणि विपद्यते ।
एवं सर्वेषु भूतेषु विधिर्हि दुरतिक्रमः
tasmājjīvasahasrāṇi hatvā'pi na sa lipyate |
vidhinā sa hataḥ pūrvaṃ paścātprāṇi vipadyate |
evaṃ sarveṣu bhūteṣu vidhirhi duratikramaḥ
गतायुषा मुहूर्तं तु न शक्यमुपजीवितुम् ।
जीवितव्ये न मर्तव्यं न भूतं न भविष्यति
gatāyuṣā muhūrtaṃ tu na śakyamupajīvitum |
jīvitavye na martavyaṃ na bhūtaṃ na bhaviṣyati
शुभाशुभं कर्मफलं न शक्यमतिवर्तितुम् ।
तथा ताभिश्च मर्तव्यं मोक्तव्याश्चैव तास्तथा
śubhāśubhaṃ karmaphalaṃ na śakyamativartitum |
tathā tābhiśca martavyaṃ moktavyāścaiva tāstathā
रन्तिदेवस्य गावो वै विधेर्हि वशमागताः ।
स्वयमायान्ति गावो वै हन्यन्ते यत्र सुन्दरि
rantidevasya gāvo vai vidherhi vaśamāgatāḥ |
svayamāyānti gāvo vai hanyante yatra sundari
गवां वै हन्यमानानां रुधिरप्रभवा नदी ।
चर्मण्वतीति विख्याता खुरशृङ्गास्थिदुर्गमा
gavāṃ vai hanyamānānāṃ rudhiraprabhavā nadī |
carmaṇvatīti vikhyātā khuraśṛṅgāsthidurgamā
रुधिरं तां नदीं प्राप्य तोयं भवति शोभने ।
मेध्यं पुण्यं पवित्रं च गन्धवर्णरसैर्युतम्
rudhiraṃ tāṃ nadīṃ prāpya toyaṃ bhavati śobhane |
medhyaṃ puṇyaṃ pavitraṃ ca gandhavarṇarasairyutam
तत्राऽभिषेकं कुर्वन्ति कृतजप्याः कृताह्निकाः ।
द्विजा देवगणाश्चापि लोकपाला महेश्वराः
tatrā'bhiṣekaṃ kurvanti kṛtajapyāḥ kṛtāhnikāḥ |
dvijā devagaṇāścāpi lokapālā maheśvarāḥ
तस्य राज्ञः सदा सत्रे स्वयमागम्य सुन्दरि ।
विधिना पूर्वदृष्टेन तन्मांसमुपकल्पितम् ।
मन्त्रवत्प्रतिगृह्णन्ति यतान्यायं यताविधि
tasya rājñaḥ sadā satre svayamāgamya sundari |
vidhinā pūrvadṛṣṭena tanmāṃsamupakalpitam |
mantravatpratigṛhṇanti yatānyāyaṃ yatāvidhi
समांसं च सदा ह्यन्नं शतशोऽथ सहस्रशः ।
भुञ्जानानां द्विजातीनामस्तमेति दिवाकरः
samāṃsaṃ ca sadā hyannaṃ śataśo'tha sahasraśaḥ |
bhuñjānānāṃ dvijātīnāmastameti divākaraḥ
गावो यास्तत्र हन्यन्ते राज्ञस्तस्य क्रतूत्तमे ।
पठ्यमानेषु मन्त्रेषु यथान्यायं यथाविधि
gāvo yāstatra hanyante rājñastasya kratūttame |
paṭhyamāneṣu mantreṣu yathānyāyaṃ yathāvidhi
ताश्च स्वर्गं गता गावो रन्तिदेवश्च पार्थिवः ।
सदा सत्रविधानेन सिद्धिं प्राप्तो नरोत्तमः
tāśca svargaṃ gatā gāvo rantidevaśca pārthivaḥ |
sadā satravidhānena siddhiṃ prāpto narottamaḥ
अथ यस्तु सहायार्थमुक्तः स्यात्पार्थिवैर्नरैः ।
भोगानां संविभागेन वस्त्राभरणभूषणैः
atha yastu sahāyārthamuktaḥ syātpārthivairnaraiḥ |
bhogānāṃ saṃvibhāgena vastrābharaṇabhūṣaṇaiḥ
सहभोजनसम्बद्धैः सत्कारैर्विविधैरपि ।
सहायकाले सम्प्राप्ते सङ्ग्रामे शस्त्रमुद्धरेत्
sahabhojanasambaddhaiḥ satkārairvividhairapi |
sahāyakāle samprāpte saṅgrāme śastramuddharet
व्यूढानीके यथा सास्त्रं सेनयोरुभयोरपि ।
हस्त्यश्वरथसम्पूर्णे पदातिबलसङ्कुले ।
चामरच्छत्रशबले ध्वजचर्मायुधोज्ज्वले
vyūḍhānīke yathā sāstraṃ senayorubhayorapi |
hastyaśvarathasampūrṇe padātibalasaṅkule |
cāmaracchatraśabale dhvajacarmāyudhojjvale
शक्तितोमरकुन्तासिशूलमुद्गरपाणिभिः ।
कूटमुद्गरचापेषु मुसुण्ठीजुष्टमुष्टिभिः
śaktitomarakuntāsiśūlamudgarapāṇibhiḥ |
kūṭamudgaracāpeṣu musuṇṭhījuṣṭamuṣṭibhiḥ
भिण्डिपालगदाचक्रप्रासकर्पटधारिभिः ।
नानाप्रहरणैर्योधैः सेनयोरुभयोरपि ।
युद्धशौण्डैः प्रगर्जद्भिर्वृषेषु वृषभैरिव
bhiṇḍipālagadācakraprāsakarpaṭadhāribhiḥ |
nānāpraharaṇairyodhaiḥ senayorubhayorapi |
yuddhaśauṇḍaiḥ pragarjadbhirvṛṣeṣu vṛṣabhairiva
शङ्खदुन्दुभिनादेन नानातूर्यरवेण च ।
हयहेषितशब्देन कुञ्जराणां तु बृंहितैः
śaṅkhadundubhinādena nānātūryaraveṇa ca |
hayaheṣitaśabdena kuñjarāṇāṃ tu bṛṃhitaiḥ
योधानां सिंहनादैश्च घण्टानां शिञ्जितस्वनैः ।
दिशश्च विदिशश्चैव समन्ताद्बधिरीकृताः
yodhānāṃ siṃhanādaiśca ghaṇṭānāṃ śiñjitasvanaiḥ |
diśaśca vidiśaścaiva samantādbadhirīkṛtāḥ
ग्रीष्मान्तेष्विव गर्जद्भिर्नभशीव बलाहकैः ।
रथनेमिखुरोद्धूतैररुणै रणरेणुभिः ।
कपिलाभिरिवाकाशे छाद्यमाने समन्ततः
grīṣmānteṣviva garjadbhirnabhaśīva balāhakaiḥ |
rathanemikhuroddhūtairaruṇai raṇareṇubhiḥ |
kapilābhirivākāśe chādyamāne samantataḥ
प्रवृत्ते शस्त्रसम्पाते योधानां तत्र सेनयोः ।
तेषां प्रहारक्षतजं रक्तचन्दनसन्निभम्
pravṛtte śastrasampāte yodhānāṃ tatra senayoḥ |
teṣāṃ prahārakṣatajaṃ raktacandanasannibham
तेषामस्राणि गात्रेभ्य स्रवन्ते रणमूर्धनि ।
पलाशाशोकपुष्पाणां जङ्गमा इव राशयः
teṣāmasrāṇi gātrebhya sravante raṇamūrdhani |
palāśāśokapuṣpāṇāṃ jaṅgamā iva rāśayaḥ
रणे समभिवर्तन्त उद्यतायुधपाणयः ।
शोभमाना रणे शूरा आह्वयन्तः परस्परम्
raṇe samabhivartanta udyatāyudhapāṇayaḥ |
śobhamānā raṇe śūrā āhvayantaḥ parasparam
हन्यमानेष्वभिघ्नत्सु शूरेषु रणसङ्कटे ।
पृष्ठं दत्त्वा च ये तत्र नायकस्य नराधमाः
hanyamāneṣvabhighnatsu śūreṣu raṇasaṅkaṭe |
pṛṣṭhaṃ dattvā ca ye tatra nāyakasya narādhamāḥ
अनाहता निवर्तन्ते नायके चाप्यनीप्सति ।
ते दुष्कृतं प्रपद्यन्ते नायकस्याखिलं नराः ।
यच्चास्ति सुकृतं तेषां युज्यते तेन नायकः
anāhatā nivartante nāyake cāpyanīpsati |
te duṣkṛtaṃ prapadyante nāyakasyākhilaṃ narāḥ |
yaccāsti sukṛtaṃ teṣāṃ yujyate tena nāyakaḥ
अहिंसा परमो धर्म इति येऽपि नरा विदुः ।
सङ्ग्रामेषु न युध्यन्ते भृत्याश्चैवानुरूपतः ।
नरकं यान्ति ते घोरं भर्तृपिण्डापहारिणइः
ahiṃsā paramo dharma iti ye'pi narā viduḥ |
saṅgrāmeṣu na yudhyante bhṛtyāścaivānurūpataḥ |
narakaṃ yānti te ghoraṃ bhartṛpiṇḍāpahāriṇaiḥ
यस्तु प्राणान्परित्यज्य प्रविशेदुद्यतायुधः ।
सङ्ग्राममग्निप्रतिमं पतह्ग इव निर्भयः ।
स्वर्गमाविशते प्रेत्य ज्ञात्वा योधस्य निश्चयम्
yastu prāṇānparityajya praviśedudyatāyudhaḥ |
saṅgrāmamagnipratimaṃ patahga iva nirbhayaḥ |
svargamāviśate pretya jñātvā yodhasya niścayam
आविष्टश्चैव सत्त्वेन सघृणो जायते नरः ।
प्रहारैर्नन्दयेद्देवि सत्वेनाधिष्ठितो हि सः ।
प्रहारव्यथितश्चैव न वैक्लब्यमुपैति सः
āviṣṭaścaiva sattvena saghṛṇo jāyate naraḥ |
prahārairnandayeddevi satvenādhiṣṭhito hi saḥ |
prahāravyathitaścaiva na vaiklabyamupaiti saḥ
यस्तु स्वं नायकं रक्षेदतिघोरे रणाङ्कणे ।
तापयन्नरिसैन्यानि सिंहो मृगगणानिव ।
आदित्य इव मध्याह्ने दुर्निरीक्ष्यो रणाजिरे
yastu svaṃ nāyakaṃ rakṣedatighore raṇāṅkaṇe |
tāpayannarisainyāni siṃho mṛgagaṇāniva |
āditya iva madhyāhne durnirīkṣyo raṇājire
निर्दयो यस्तु सङ्ग्रामे प्रहरन्नुद्यतायुधः ।
यजते स तु पूतात्मा सङ्ग्रामेण महाक्रतुम्
nirdayo yastu saṅgrāme praharannudyatāyudhaḥ |
yajate sa tu pūtātmā saṅgrāmeṇa mahākratum
चर्म कृष्णाजिनं तस्य दन्तकाष्ठं धनुः स्मृतम् ।
रथो वेदिर्ध्वजो यूपः कुशाश्च रथरश्मयः
carma kṛṣṇājinaṃ tasya dantakāṣṭhaṃ dhanuḥ smṛtam |
ratho vedirdhvajo yūpaḥ kuśāśca ratharaśmayaḥ
मानो दर्पस्त्वहङ्कारस्त्रयस्त्रेताग्नयः स्मृताः ।
प्रमोदश्च स्रुवस्तस्य उपाध्यायो हि सारथिः
māno darpastvahaṅkārastrayastretāgnayaḥ smṛtāḥ |
pramodaśca sruvastasya upādhyāyo hi sārathiḥ
स्रुग्भाण्डं चापि यत्किञ्चिद्यज्ञोपकरणानि च ।
आयुधान्यस्य तत्सर्वं समिधः सायकाः स्मृताः
srugbhāṇḍaṃ cāpi yatkiñcidyajñopakaraṇāni ca |
āyudhānyasya tatsarvaṃ samidhaḥ sāyakāḥ smṛtāḥ
स्वेदस्रवश्च गात्रेभ्यः क्षौद्रं तस्य यशस्विनः ।
पुरोडाशा नृशीर्षाणि रुधिरं चाहुतिः स्मृता ।
तूणाश्चैव चरुर्ज्ञेया वसोर्धारा वसाः स्मृताः
svedasravaśca gātrebhyaḥ kṣaudraṃ tasya yaśasvinaḥ |
puroḍāśā nṛśīrṣāṇi rudhiraṃ cāhutiḥ smṛtā |
tūṇāścaiva carurjñeyā vasordhārā vasāḥ smṛtāḥ
क्रव्यादा भूतसङ्घाश्च तस्मिन्यज्ञे द्विजतयः ।
तेषां भक्षान्नपानानि हता नृगजवाजिनः ।
भुञ्जते ते यथाकामं यता यज्ञे किमिच्छति
kravyādā bhūtasaṅghāśca tasminyajñe dvijatayaḥ |
teṣāṃ bhakṣānnapānāni hatā nṛgajavājinaḥ |
bhuñjate te yathākāmaṃ yatā yajñe kimicchati
निहतानां तु योधानां वस्त्राभरणभूषणम् ।
हिरण्यं च सुवर्णं च यद्वै यज्ञस्य दक्षिणा
nihatānāṃ tu yodhānāṃ vastrābharaṇabhūṣaṇam |
hiraṇyaṃ ca suvarṇaṃ ca yadvai yajñasya dakṣiṇā
यस्तत्र हन्यते देवि गजस्कन्धगतो नरः ।
ब्रह्मलोकमवाप्नोति रणेष्वभिमुखो हतः
yastatra hanyate devi gajaskandhagato naraḥ |
brahmalokamavāpnoti raṇeṣvabhimukho hataḥ
रथमध्यगतो वाऽपि हयपृष्ठगतोपि वा ।
हन्यते यस्तु सङ्ग्रामे शक्रलोके महीयते
rathamadhyagato vā'pi hayapṛṣṭhagatopi vā |
hanyate yastu saṅgrāme śakraloke mahīyate
स्वर्गे हताः प्रपूज्यते हन्ता त्वत्रैव पूज्यते ।
द्वावेतौ सुखमेधेते हन्ता यश्चैव हन्यते
svarge hatāḥ prapūjyate hantā tvatraiva pūjyate |
dvāvetau sukhamedhete hantā yaścaiva hanyate
तस्मात्सङ्ग्राममासाद्य प्रहर्तव्यमभीतवत्
tasmātsaṅgrāmamāsādya prahartavyamabhītavat
निर्भयो यस्तु सङ्ग्रामे यस्तु सङ्ग्रामे प्रहरेदुद्यतायुधः ।
यथा नदीसहस्राणि प्रविष्टानि महोदधिम्
nirbhayo yastu saṅgrāme yastu saṅgrāme praharedudyatāyudhaḥ |
yathā nadīsahasrāṇi praviṣṭāni mahodadhim
तथा सर्वे न सन्देहो धर्मा धर्मभृतांवरम् ।
प्रविष्टा राजधर्मेण आचारविनयस्तथा
tathā sarve na sandeho dharmā dharmabhṛtāṃvaram |
praviṣṭā rājadharmeṇa ācāravinayastathā
वेदोक्ताश्चैव ये धर्माः पाषण्डेषु च कीर्तिताः ।
तथैव मानुषा धर्मा धर्माश्चान्ये तथेतरे
vedoktāścaiva ye dharmāḥ pāṣaṇḍeṣu ca kīrtitāḥ |
tathaiva mānuṣā dharmā dharmāścānye tathetare
देशजातिकुलानां च ग्रामधर्मास्तथैव च ।
ये धर्माः पार्वतीयेषु ये धर्माः पत्तनादिषु ।
तेषां पूर्वप्रवृत्तानां कर्तव्यं परिरक्षणम्
deśajātikulānāṃ ca grāmadharmāstathaiva ca |
ye dharmāḥ pārvatīyeṣu ye dharmāḥ pattanādiṣu |
teṣāṃ pūrvapravṛttānāṃ kartavyaṃ parirakṣaṇam
धर्म एव हतो हन्ति धर्मो रक्षति रक्षितः ।
तस्माद्धर्मो न हन्तव्यः पार्थिवेन विशेषतः
dharma eva hato hanti dharmo rakṣati rakṣitaḥ |
tasmāddharmo na hantavyaḥ pārthivena viśeṣataḥ
प्रजाः पालयते यत्र धर्मेण वसुधाधिपः ।
षट्कर्मनिरता विप्राः पूज्यन्ते पितृदेवताः
prajāḥ pālayate yatra dharmeṇa vasudhādhipaḥ |
ṣaṭkarmaniratā viprāḥ pūjyante pitṛdevatāḥ
नैव तस्मिन्ननावृष्टिर्न रोगा नाप्युपद्रवाः ।
धर्मशीलाः प्रजाः सर्वाः स्वधर्मनिरते नृपे
naiva tasminnanāvṛṣṭirna rogā nāpyupadravāḥ |
dharmaśīlāḥ prajāḥ sarvāḥ svadharmanirate nṛpe
एष्टव्यः सततं देवि युक्ताचारो नराधिपः ।
छिद्रज्ञश्चैव शत्रूणामप्रमत्तः प्रतापवान्
eṣṭavyaḥ satataṃ devi yuktācāro narādhipaḥ |
chidrajñaścaiva śatrūṇāmapramattaḥ pratāpavān
शूद्राः पृथिव्यां बहवो राज्ञां बहुविनाशकाः ।
तस्मात्प्रमादं सुश्रोणि न कुर्यात्पण्डितो नृपः
śūdrāḥ pṛthivyāṃ bahavo rājñāṃ bahuvināśakāḥ |
tasmātpramādaṃ suśroṇi na kuryātpaṇḍito nṛpaḥ
तेषु मित्रेषु त्यक्तेषु तथा मर्त्येषु हस्तिषु ।
विस्रम्भो नोपगन्तव्यः स्नानपानेषु नित्यशः
teṣu mitreṣu tyakteṣu tathā martyeṣu hastiṣu |
visrambho nopagantavyaḥ snānapāneṣu nityaśaḥ
राज्ञो वल्लभतामेति कुलं भावयते स्वकम् ।
यस्तु राष्ट्रहितार्थाय गोब्राह्मणकृते तथा ।
बन्दीग्रहाय मित्रार्थे प्राणांस्त्यजति दुस्त्यजान्
rājño vallabhatāmeti kulaṃ bhāvayate svakam |
yastu rāṣṭrahitārthāya gobrāhmaṇakṛte tathā |
bandīgrahāya mitrārthe prāṇāṃstyajati dustyajān
सर्वकामदुघां धेनुं धरणीं लोकधारिणीम् ।
समुद्रान्तां वरारोहे सशैलवनकाननाम्
sarvakāmadughāṃ dhenuṃ dharaṇīṃ lokadhāriṇīm |
samudrāntāṃ varārohe saśailavanakānanām
दद्याद्देवि द्विजातिभ्यो वसुपूर्णां वसुन्धराम् ।
न तत्समं वरारोहे प्राणत्यागी विशिष्यते
dadyāddevi dvijātibhyo vasupūrṇāṃ vasundharām |
na tatsamaṃ varārohe prāṇatyāgī viśiṣyate
सहस्रमपि यज्ञानां यजते च यतर्द्धिमान् ।
यज्ञैस्तस्य किमाश्चर्यं प्राणत्यागः सुदुष्करः
sahasramapi yajñānāṃ yajate ca yatarddhimān |
yajñaistasya kimāścaryaṃ prāṇatyāgaḥ suduṣkaraḥ
तस्मात्सर्वेषु यज्ञेषु प्राणयज्ञो विशिष्यते ।
एवं सङ्ग्रामयज्ञास्ते यथार्थं समुदाहृताः
tasmātsarveṣu yajñeṣu prāṇayajño viśiṣyate |
evaṃ saṅgrāmayajñāste yathārthaṃ samudāhṛtāḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)