भगवन्देवदेवेश त्रिपुरान्तक शङ्कर ।
अयं त्वृषिगणो देव तपस्तप इति प्रभो
bhagavandevadeveśa tripurāntaka śaṅkara |
ayaṃ tvṛṣigaṇo deva tapastapa iti prabho
इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि नवाधिकद्विशततमोऽध्यायः ॥
41 verses · 209 of 274
Uma asks what dharma the tapas-worn rishis follow, and the sages applaud her. Mahadev describes forest life. A man first lives as a householder, repays his ancestors with sons and settles his wife, then goes to the forest with her or alone. He chooses holy land by rivers and tirthas, takes diksha, bathes at dawn and dusk, keeps the agnihotra, wears bark and matted hair, gathers wild grain and roots, and honours every guest. Some sit amid five fires in summer and lie in water in winter. Such tapas wins svarga, and the soul returns among men rich enough to give. Of married forest dwellers, Mahadev praises the men of one wife at Naimisha, Pushkara and the Vindhya, and says wives who share the tapas reach heaven too.
उमोवाच
भगवन्देवदेवेश त्रिपुरान्तक शङ्कर ।
अयं त्वृषिगणो देव तपस्तप इति प्रभो
bhagavandevadeveśa tripurāntaka śaṅkara |
ayaṃ tvṛṣigaṇo deva tapastapa iti prabho
तपसा कर्शितो नित्यं तपोऽर्जनपरायणः ।
अस्य किंलक्षणो धर्मः कीदृशश्चागमस्तथा ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं तन्मे वद वरप्रद
tapasā karśito nityaṃ tapo'rjanaparāyaṇaḥ |
asya kiṃlakṣaṇo dharmaḥ kīdṛśaścāgamastathā |
etadicchāmyahaṃ śrotuṃ tanme vada varaprada
नारद उवाच
एवं ब्रुवन्त्यां रुद्राण्यामृषयः साधुसाध्विति ।
अब्रुवन्हृष्टमनसः सर्वे तद्गतमानसाः
evaṃ bruvantyāṃ rudrāṇyāmṛṣayaḥ sādhusādhviti |
abruvanhṛṣṭamanasaḥ sarve tadgatamānasāḥ
शृण्वन्तीमृषिधर्मांस्तु ऋषयश्चाभ्यपूजयन्
śṛṇvantīmṛṣidharmāṃstu ṛṣayaścābhyapūjayan
ऋषय ऊचुः
त्वत्प्रसादद्वयं देवि श्रोष्यामः परमं हितम् ।
धन्याः खलु वयं सर्वे पादमूलं तवाश्रिताः ।
इति सर्वे तदा देवीं वाचा समभिपूजयन्
tvatprasādadvayaṃ devi śroṣyāmaḥ paramaṃ hitam |
dhanyāḥ khalu vayaṃ sarve pādamūlaṃ tavāśritāḥ |
iti sarve tadā devīṃ vācā samabhipūjayan
महेश्वर उवाच
न्यायतस्त्वं महाभागे श्रोतुकामा मनस्विनि ।
हन्त ते कथयिष्यामि मुनिधर्मं शुचिस्मिते
nyāyatastvaṃ mahābhāge śrotukāmā manasvini |
hanta te kathayiṣyāmi munidharmaṃ śucismite
वानप्रस्थं समाश्रित्य क्रियते बहुधा नरैः ।
बहुशाखो बहुविधो ऋषिधर्मः सनातनः
vānaprasthaṃ samāśritya kriyate bahudhā naraiḥ |
bahuśākho bahuvidho ṛṣidharmaḥ sanātanaḥ
प्रायशः सर्वभोगार्थमृषिभिः क्रियते तपः ।
तथा सञ्चरतां तेषां देवि धर्मविधिं शृणु
prāyaśaḥ sarvabhogārthamṛṣibhiḥ kriyate tapaḥ |
tathā sañcaratāṃ teṣāṃ devi dharmavidhiṃ śṛṇu
भूत्वा पूर्वं गृहस्थस्तु पुत्रानृण्यमवाप्य च ।
कलत्रकार्यं संस्थाप्य कारणात्संत्यजेद्गृहम्
bhūtvā pūrvaṃ gṛhasthastu putrānṛṇyamavāpya ca |
kalatrakāryaṃ saṃsthāpya kāraṇātsaṃtyajedgṛham
अवस्थाप्य मनो धृत्या व्यवसायपुरःसरः ।
निर्दारो वा सदारो वा वनवासाय संव्रजेत्
avasthāpya mano dhṛtyā vyavasāyapuraḥsaraḥ |
nirdāro vā sadāro vā vanavāsāya saṃvrajet
देशाः परमपुण्या ये नदीवनसमन्विताः ।
अबोधमुक्ताः प्रायेण तीर्थायतनसंयुताः
deśāḥ paramapuṇyā ye nadīvanasamanvitāḥ |
abodhamuktāḥ prāyeṇa tīrthāyatanasaṃyutāḥ
तत्र गत्वा विधिं ज्ञात्वा दीक्षां कुर्याद्यथागमम् ।
दीक्षित्वैकमना भूत्वा परिचर्यां समाचरेत्
tatra gatvā vidhiṃ jñātvā dīkṣāṃ kuryādyathāgamam |
dīkṣitvaikamanā bhūtvā paricaryāṃ samācaret
काल्योत्थानं च शौचं च सर्वदेवप्रणामनम् ।
सकृदालेपनं काये त्यक्तदोषोऽप्रमादिता
kālyotthānaṃ ca śaucaṃ ca sarvadevapraṇāmanam |
sakṛdālepanaṃ kāye tyaktadoṣo'pramāditā
सायंप्रातश्चाभिषेकं चाग्निहोत्रं यथाविधि ।
काले शौचं च कार्यं च जटावल्कलधारणम्
sāyaṃprātaścābhiṣekaṃ cāgnihotraṃ yathāvidhi |
kāle śaucaṃ ca kāryaṃ ca jaṭāvalkaladhāraṇam
सततं वनचर्या च समित्कुसुमकारणात् ।
नीवाराग्रयणं काले शाकमूलोपचायनम्
satataṃ vanacaryā ca samitkusumakāraṇāt |
nīvārāgrayaṇaṃ kāle śākamūlopacāyanam
सदायतनशौचं च तस्य धर्माय चेष्यते ।
अतिथीनामाभिमुख्यं तत्परत्वं च सर्वदा
sadāyatanaśaucaṃ ca tasya dharmāya ceṣyate |
atithīnāmābhimukhyaṃ tatparatvaṃ ca sarvadā
पाद्यासनाभ्यां सम्पूज्य तथाऽऽहारनिमन्त्रणम् ।
अग्राम्यपचनं काले पितृदेवार्चनं तथा
pādyāsanābhyāṃ sampūjya tathā''hāranimantraṇam |
agrāmyapacanaṃ kāle pitṛdevārcanaṃ tathā
पश्चादतिथिसत्कारस्तस्य धर्मः सनातनः ।
शिष्टैर्धर्मासने चैव धर्मार्थसहिताः कथाः
paścādatithisatkārastasya dharmaḥ sanātanaḥ |
śiṣṭairdharmāsane caiva dharmārthasahitāḥ kathāḥ
प्रतिश्रयविभागश्च भूमिशय्या शिलासु वा ।
व्रतोपवासयोगश्च क्षमा चेन्द्रियनिग्रहः
pratiśrayavibhāgaśca bhūmiśayyā śilāsu vā |
vratopavāsayogaśca kṣamā cendriyanigrahaḥ
दिवारात्रं यथायोगं शौचं धर्मस्य चिन्तनम् ।
एवं धर्माः पुरा दृष्टाः सामान्या वनवासिनाम्
divārātraṃ yathāyogaṃ śaucaṃ dharmasya cintanam |
evaṃ dharmāḥ purā dṛṣṭāḥ sāmānyā vanavāsinām
एवं वै यतमानस्य कालधर्मो यथा भवेत् ।
तथैव सोऽभिजयति स्वर्गलोकं शुचिस्मिते
evaṃ vai yatamānasya kāladharmo yathā bhavet |
tathaiva so'bhijayati svargalokaṃ śucismite
तत्र संविदिता भोगाः स्वर्गस्त्रीभिरनिन्दिते ।
परिभ्रष्टो यथा स्वर्गाद्विशिष्टस्तु भवेन्नृषु
tatra saṃviditā bhogāḥ svargastrībhiranindite |
paribhraṣṭo yathā svargādviśiṣṭastu bhavennṛṣu
एवं धर्मस्तथा देवि सर्वेषां वनवासिनाम् ।
एतत्ते कथितं सर्वं किं भूयः श्रोतुमिच्छसि
evaṃ dharmastathā devi sarveṣāṃ vanavāsinām |
etatte kathitaṃ sarvaṃ kiṃ bhūyaḥ śrotumicchasi
उमोवाच
भगवन्देवदेवेश ऋषीणां चरितं शुभम् ।
विशेषधर्मानिच्छामि श्रोतुं कौतूहलं हि मे
bhagavandevadeveśa ṛṣīṇāṃ caritaṃ śubham |
viśeṣadharmānicchāmi śrotuṃ kautūhalaṃ hi me
महेश्वर उवाच
तदहं ते प्रवक्ष्यामि शृणु देवि समाहिता
tadahaṃ te pravakṣyāmi śṛṇu devi samāhitā
वननित्यैर्वनरतैर्वानप्रस्थैर्महर्षिभिः ।
वनं गुरुमिवालम्ब्य वस्तुव्यमिति निश्चयः
vananityairvanaratairvānaprasthairmaharṣibhiḥ |
vanaṃ gurumivālambya vastuvyamiti niścayaḥ
वीरशय्यामुपासद्भिर्वारस्थानोपसेविभिः ।
व्रतोपवासैर्बहुलैर्ग्रीष्मे पञ्चतपैस्तथा
vīraśayyāmupāsadbhirvārasthānopasevibhiḥ |
vratopavāsairbahulairgrīṣme pañcatapaistathā
पञ्चयज्ञपरैर्नित्यं पौर्णमास्यापरायणैः ।
मण्डूकशायैर्हेमन्ते शैवालाङ्कुरभोजनैः
pañcayajñaparairnityaṃ paurṇamāsyāparāyaṇaiḥ |
maṇḍūkaśāyairhemante śaivālāṅkurabhojanaiḥ
चीरवल्कलसंवीतैर्मृगाजिनधरैस्तथा ।
चातुर्मास्यपरैः कैश्चिद्देवधर्मपरायणैः
cīravalkalasaṃvītairmṛgājinadharaistathā |
cāturmāsyaparaiḥ kaiściddevadharmaparāyaṇaiḥ
एवंविधैर्वनेवासैस्तप्यते सुमहत्तपः ।
एवं कृत्वा शुभं कर्म पश्चाद्याति त्रिविष्टपम्
evaṃvidhairvanevāsaistapyate sumahattapaḥ |
evaṃ kṛtvā śubhaṃ karma paścādyāti triviṣṭapam
तत्रापि सुमहत्कालं संविहृत्यि यथासुखम् ।
जायते मानुषे लोके दानभोगसमन्वितः
tatrāpi sumahatkālaṃ saṃvihṛtyi yathāsukham |
jāyate mānuṣe loke dānabhogasamanvitaḥ
तपोविशेषसंयुक्ताः कथितास्ते शुचिस्मिते
tapoviśeṣasaṃyuktāḥ kathitāste śucismite
उमोवाच
भगवन्देवदेवेश तेषु ये दारसंयुताः ।
कीदृशं चरितं तेषां तन्मे शंसितुमर्हसि
bhagavandevadeveśa teṣu ye dārasaṃyutāḥ |
kīdṛśaṃ caritaṃ teṣāṃ tanme śaṃsitumarhasi
महेश्व उवाच
य एकपत्नीधर्माणश्चरन्ति विपुलं तपः ।
विंध्यपादेषु ये केचिद्ये च नैमिशवासिनः
ya ekapatnīdharmāṇaścaranti vipulaṃ tapaḥ |
viṃdhyapādeṣu ye kecidye ca naimiśavāsinaḥ
पुष्करेषु च ये चान्ये नदीवनसमाश्रिताः ।
सर्वे ते विधिदृष्टेन चरन्ति विपुलं तपः
puṣkareṣu ca ye cānye nadīvanasamāśritāḥ |
sarve te vidhidṛṣṭena caranti vipulaṃ tapaḥ
हिंसाद्रोहविमुक्ताश्च सर्वभूतानुकम्पिनः ।
शान्ता दान्ता जितक्रोधाः सर्वातिथ्यपरायणाः
hiṃsādrohavimuktāśca sarvabhūtānukampinaḥ |
śāntā dāntā jitakrodhāḥ sarvātithyaparāyaṇāḥ
प्राणिष्वात्मोपमा नित्यमृतुकालाभिगामिनः ।
स्वदारसहिता देवि चरन्ति व्रतमुत्तमम्
prāṇiṣvātmopamā nityamṛtukālābhigāminaḥ |
svadārasahitā devi caranti vratamuttamam
वसन्ति सुखमव्यग्राः पुत्रदारसमन्विताः ।
तेषां परिच्छदारम्भाः कृतोपकरणानि च
vasanti sukhamavyagrāḥ putradārasamanvitāḥ |
teṣāṃ paricchadārambhāḥ kṛtopakaraṇāni ca
गृहस्थवद्द्वितीयं ते यथायोगं प्रमाणतः ।
पोषणार्थं स्वदाराणामग्निकार्यार्थमेव च ।
गावश्च कर्षणं चैव सर्वमेतद्विधीयते ।
gṛhasthavaddvitīyaṃ te yathāyogaṃ pramāṇataḥ |
poṣaṇārthaṃ svadārāṇāmagnikāryārthameva ca |
gāvaśca karṣaṇaṃ caiva sarvametadvidhīyate |
एवं वनगतैर्देवि कर्तव्यं दारसङ्ग्रहैः ।
ते स्वदारैः समायान्ति पुण्याँल्लोकान्द्दढव्रताः
evaṃ vanagatairdevi kartavyaṃ dārasaṅgrahaiḥ |
te svadāraiḥ samāyānti puṇyām̐llokānddaḍhavratāḥ
पतिभिः सह ये दाराश्चरन्ति विपुलं तपः ।
अव्यग्रभावादैकात्म्यात्ताश्च गच्छन्ति वै दिवम् ।
एतत्ते कथितं देवि किं भूयः श्रोतुमिच्छसि
patibhiḥ saha ye dārāścaranti vipulaṃ tapaḥ |
avyagrabhāvādaikātmyāttāśca gacchanti vai divam |
etatte kathitaṃ devi kiṃ bhūyaḥ śrotumicchasi
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)