क्षत्रधर्ममनुप्राप्तः स्मरन्नेव च वीर्यवान् ।
त्यक्त्वा हि कीटतां राजंश्चचार विपुलं तपः
kṣatradharmamanuprāptaḥ smaranneva ca vīryavān |
tyaktvā hi kīṭatāṃ rājaṃścacāra vipulaṃ tapaḥ
इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि एकाशीत्यधिकशततमोऽध्यायः ॥
14 verses · 181 of 274
The prince who was once a worm remembers his past and turns to tapas in the forest. Vyasa comes and tells him to keep the kshatriya vow and guard all beings; when you give up this kshatriya body you will become a brahmana. The prince returns, rules his people by dharma, and after death is born a brahmana. Vyasa visits him once more and tells him not to fear death, for those who do good are born in good wombs and those who do evil in evil ones. By Vyasa's word he fills the earth with sacrificial posts and at last reaches the eternal Brahman. Bhishma closes: the kshatriyas slain at holy Kurukshetra have reached a blessed end, so do not grieve.
भीष्म उवाच
क्षत्रधर्ममनुप्राप्तः स्मरन्नेव च वीर्यवान् ।
त्यक्त्वा हि कीटतां राजंश्चचार विपुलं तपः
kṣatradharmamanuprāptaḥ smaranneva ca vīryavān |
tyaktvā hi kīṭatāṃ rājaṃścacāra vipulaṃ tapaḥ
तस्य धर्मार्थविदुषो दृष्ट्वा तद्विपुलं तपः ।
आजगाम द्विजश्रेष्ठः कृष्णद्वैपायनस्तदा
tasya dharmārthaviduṣo dṛṣṭvā tadvipulaṃ tapaḥ |
ājagāma dvijaśreṣṭhaḥ kṛṣṇadvaipāyanastadā
व्यास उवाच
क्षात्रादेव व्रतात्कीट भूतानां परिपालय ।
क्षात्रं देवव्रतं ध्यासंस्ततो विप्रत्वमेष्यसि
kṣātrādeva vratātkīṭa bhūtānāṃ paripālaya |
kṣātraṃ devavrataṃ dhyāsaṃstato vipratvameṣyasi
पाहि सर्वाः प्रजाः सम्यक् शुभाशुभविदात्मवान् ।
शुभैः संविभजन्कामैरशुभानां च भावनैः
pāhi sarvāḥ prajāḥ samyak śubhāśubhavidātmavān |
śubhaiḥ saṃvibhajankāmairaśubhānāṃ ca bhāvanaiḥ
आत्मवान्भव सुप्रीतः स्वधर्माचरणे रतः ।
क्षात्रीं तनुं समुत्सृज्य ततो विप्रत्वमेष्यसि
ātmavānbhava suprītaḥ svadharmācaraṇe rataḥ |
kṣātrīṃ tanuṃ samutsṛjya tato vipratvameṣyasi
भीष्म उवाच
सोऽप्यरण्यादभिप्रेत्य पुनरेव युधिष्ठिर ।
महर्षेर्वचनं श्रुत्वा प्रजा धर्मेण पालयन्
so'pyaraṇyādabhipretya punareva yudhiṣṭhira |
maharṣervacanaṃ śrutvā prajā dharmeṇa pālayan
अचिरेणैव कालेन कीटः पार्थिवसत्तम ।
प्रजापालनधर्मेणि प्रेत्य विप्रत्वमागतः
acireṇaiva kālena kīṭaḥ pārthivasattama |
prajāpālanadharmeṇi pretya vipratvamāgataḥ
ततस्तं ब्राह्मणं द्रष्टुं पुनरेव महायशाः ।
आजगाम महाप्राज्ञः कृष्णद्वैपायनस्तदा
tatastaṃ brāhmaṇaṃ draṣṭuṃ punareva mahāyaśāḥ |
ājagāma mahāprājñaḥ kṛṣṇadvaipāyanastadā
व्यास उवाच
भोभो ब्रह्मर्षभ श्रीमन्मा व्यथिष्ठाः कथञ्चन ।
शुभकृच्छुभयोनीषु पापकृत्पापयोनिषु
bhobho brahmarṣabha śrīmanmā vyathiṣṭhāḥ kathañcana |
śubhakṛcchubhayonīṣu pāpakṛtpāpayoniṣu
उपपद्यति धर्मज्ञ यथाधर्मं यथाव्रतम् ।
तस्मान्मृत्युभयात्कीट मा व्यथिष्ठाः कथञ्चन ।
धर्मलाभात्परं न स्यात्तस्माद्धर्मं चरोत्तमम्
upapadyati dharmajña yathādharmaṃ yathāvratam |
tasmānmṛtyubhayātkīṭa mā vyathiṣṭhāḥ kathañcana |
dharmalābhātparaṃ na syāttasmāddharmaṃ carottamam
कीट उवाच
सुखात्सुखतरं प्राप्तो भगवंस्त्वत्कृते ह्यहम् ।
धर्ममूलं शुभं प्राप्य पाप्मा नष्ट इहाद्य मे
sukhātsukhataraṃ prāpto bhagavaṃstvatkṛte hyaham |
dharmamūlaṃ śubhaṃ prāpya pāpmā naṣṭa ihādya me
भीष्म उवाच
भगवद्वचनात्कीटो ब्राह्मण्यं प्राप्य दुर्लभम् ।
अकरोत्पृथिवीं राजन्यज्ञयूपशताङ्किताम् ।
ततः सालोक्यमगमद्ब्रह्मणो ब्रह्मवित्तमः
bhagavadvacanātkīṭo brāhmaṇyaṃ prāpya durlabham |
akarotpṛthivīṃ rājanyajñayūpaśatāṅkitām |
tataḥ sālokyamagamadbrahmaṇo brahmavittamaḥ
अथ पापहरं कीटः पार्त ब्रह्म सनातनम् ।
स्वकर्मफलनिर्वृत्तं व्यासस्य वचनात्तदा
atha pāpaharaṃ kīṭaḥ pārta brahma sanātanam |
svakarmaphalanirvṛttaṃ vyāsasya vacanāttadā
कुरुक्षेत्रे युद्धहताः पुण्ये क्षत्रियपुङ्गवाः ।
सम्प्राप्तास्ते गतिं पुण्यां तन्मा त्वं शोच पुत्रक
kurukṣetre yuddhahatāḥ puṇye kṣatriyapuṅgavāḥ |
samprāptāste gatiṃ puṇyāṃ tanmā tvaṃ śoca putraka
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)