यद्वरं सर्वतीर्थानां तद्ब्रवीहि पितामह ।
यत्र चैव परं शौचं तन्मे व्याख्यातुमर्हसि
yadvaraṃ sarvatīrthānāṃ tadbravīhi pitāmaha |
yatra caiva paraṃ śaucaṃ tanme vyākhyātumarhasi
इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि सप्तत्यधिकशततमोऽध्यायः ॥
21 verses · 170 of 274
Yudhishthira asks which tirtha is the best of all and where the highest purity lies. Bhishma answers that the bath that counts is in the tirtha of the mind, a deep, clear lake of truth and steadiness. Its waters are austerity, knowledge, gentleness, truthfulness, straightness, non-violence to all beings, kindness, self-control and calm. Yogis free of ego, possession and the pairs of opposites are themselves tirthas, and devotion to Narayana or to Rudra is the highest tirtha. A man whose limbs are merely wet with water is not bathed; he is bathed who is bathed in self-restraint. Bhishma then turns to the holy places on earth, where naming the tirtha, bathing and offering water to the pitris wash away sin. Whoever bathes in both, mind and earth, gains siddhi quickly.
युधिष्ठिर उवाच
यद्वरं सर्वतीर्थानां तद्ब्रवीहि पितामह ।
यत्र चैव परं शौचं तन्मे व्याख्यातुमर्हसि
yadvaraṃ sarvatīrthānāṃ tadbravīhi pitāmaha |
yatra caiva paraṃ śaucaṃ tanme vyākhyātumarhasi
भीष्म उवाच
सर्वाणि खलु तीर्थानि गुणवन्ति मनीषिणः ।
यत्तु तीर्थं च शौचं च तन्मे शृणु समाहितः
sarvāṇi khalu tīrthāni guṇavanti manīṣiṇaḥ |
yattu tīrthaṃ ca śaucaṃ ca tanme śṛṇu samāhitaḥ
अगाधे विमले शुद्धे सत्यतीर्थे धृतिह्रदे ।
स्नातव्यं मानसे तीर्थे सत्वमालम्ब्य शाश्वतम्
agādhe vimale śuddhe satyatīrthe dhṛtihrade |
snātavyaṃ mānase tīrthe satvamālambya śāśvatam
तीर्थशौचं तपो ज्ञानं मार्दवं सत्यमार्जवम् ।
अहिंसा सर्वभूतानामानृशंस्यं दमः शमः
tīrthaśaucaṃ tapo jñānaṃ mārdavaṃ satyamārjavam |
ahiṃsā sarvabhūtānāmānṛśaṃsyaṃ damaḥ śamaḥ
निर्ममा निरहङ्कारा निर्द्वन्द्वा निष्परिग्रहाः ।
योगिनस्तीर्थभूतास्ते तीर्थं परममुच्यते
nirmamā nirahaṅkārā nirdvandvā niṣparigrahāḥ |
yoginastīrthabhūtāste tīrthaṃ paramamucyate
नारायणेऽथ रुद्रे वा भक्तिस्तीर्थं परं मतम् ।
शौचलक्षणमेतत्ते सर्वत्रैवान्ववेक्षतः
nārāyaṇe'tha rudre vā bhaktistīrthaṃ paraṃ matam |
śaucalakṣaṇametatte sarvatraivānvavekṣataḥ
रजस्तमःसत्वमथो येषां निर्धूतमात्मना ।
तीर्थमाचारशुद्धिश्च स्वमार्गपरिमार्गणम् ।
rajastamaḥsatvamatho yeṣāṃ nirdhūtamātmanā |
tīrthamācāraśuddhiśca svamārgaparimārgaṇam |
सर्वत्यागेष्वभिरताः सर्वज्ञाः समदर्शिनः ।
शौचष्वेतेष्वभिरतास्ते तीर्थशुचयोऽपि च
sarvatyāgeṣvabhiratāḥ sarvajñāḥ samadarśinaḥ |
śaucaṣveteṣvabhiratāste tīrthaśucayo'pi ca
नोदकक्लिन्नगात्रस्तु स्नात इत्यभिधीयते ।
स स्नातो यो दमस्नातः स बाह्याभ्यन्तरः शुचिः
nodakaklinnagātrastu snāta ityabhidhīyate |
sa snāto yo damasnātaḥ sa bāhyābhyantaraḥ śuciḥ
अदृष्टेष्वनपेक्षा ये प्राप्तेष्वर्थेषु निर्ममाः ।
शौचमेव परं तेषां येषां नोत्पद्यते स्पृहा
adṛṣṭeṣvanapekṣā ye prāpteṣvartheṣu nirmamāḥ |
śaucameva paraṃ teṣāṃ yeṣāṃ notpadyate spṛhā
प्रज्ञानं शौचमेवेह शरीरस्य विशेषतः ।
तथा निष्किंचनत्वं च मनसश्च प्रसन्नता
prajñānaṃ śaucameveha śarīrasya viśeṣataḥ |
tathā niṣkiṃcanatvaṃ ca manasaśca prasannatā
वृत्तं शौचं महाशौचं तीर्थशौचमतः परम् ।
ज्ञानोत्पन्नं च यच्छौचं तच्छौचं परमं स्मृतम्
vṛttaṃ śaucaṃ mahāśaucaṃ tīrthaśaucamataḥ param |
jñānotpannaṃ ca yacchaucaṃ tacchaucaṃ paramaṃ smṛtam
मनसा च प्रदीप्तेन ब्रह्मज्ञानजलेन च ।
स्नाता ये मानसे तीर्थे तज्ज्ञाः क्षेत्रज्ञदर्शनाः
manasā ca pradīptena brahmajñānajalena ca |
snātā ye mānase tīrthe tajjñāḥ kṣetrajñadarśanāḥ
समारोपितशौचस्तु नित्यं भवसमन्वितः ।
केवलं गुणसम्पन्नः शुचिरेव नरः सदा
samāropitaśaucastu nityaṃ bhavasamanvitaḥ |
kevalaṃ guṇasampannaḥ śucireva naraḥ sadā
शरीरस्थानि तीर्थानि प्रोक्तान्येतानि भारत ।
पृथिव्यां यानि तीर्थानि पुण्यानि शृणु तान्यपि
śarīrasthāni tīrthāni proktānyetāni bhārata |
pṛthivyāṃ yāni tīrthāni puṇyāni śṛṇu tānyapi
शरीरस्य यथोद्देशः शरीरोपरि निर्मिताः ।
तथा पृथिव्या भागाश्च पुण्यानि सलिलानि च
śarīrasya yathoddeśaḥ śarīropari nirmitāḥ |
tathā pṛthivyā bhāgāśca puṇyāni salilāni ca
कीर्तनाच्चैव तीर्थस्य स्नानाच्च पितृतर्पणात् ।
शोध्यं हि पातकं तीर्थे पूता यान्ति सुखं दिवम् ।
kīrtanāccaiva tīrthasya snānācca pitṛtarpaṇāt |
śodhyaṃ hi pātakaṃ tīrthe pūtā yānti sukhaṃ divam |
परिग्रहाच्च साधूनां पृथिव्याश्चैव तेजसा ।
अतीव पुण्यभागास्ते सलिलस्य च तेजसा
parigrahācca sādhūnāṃ pṛthivyāścaiva tejasā |
atīva puṇyabhāgāste salilasya ca tejasā
मनसश्च पृथिव्याश्च पुण्यास्तीर्थास्तथापरे ।
उभयोरेव यः स्नायात्स सिद्धिं शीघ्रमाप्नुयात्
manasaśca pṛthivyāśca puṇyāstīrthāstathāpare |
ubhayoreva yaḥ snāyātsa siddhiṃ śīghramāpnuyāt
यथा फलं क्रियाहीनं क्रिया वा फलवर्जिता ।
नेह साधयते कार्यं समायुक्ता तु सिध्यति
yathā phalaṃ kriyāhīnaṃ kriyā vā phalavarjitā |
neha sādhayate kāryaṃ samāyuktā tu sidhyati
एवं शरीरशौचेन तीर्थशौचेन चान्वितः ।
शुचिः सिद्धिमवाप्नोति द्विविधं शौचमुत्तमम्
evaṃ śarīraśaucena tīrthaśaucena cānvitaḥ |
śuciḥ siddhimavāpnoti dvividhaṃ śaucamuttamam
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)